اسرار قربانی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''اسرار قربانی''' حقایق و حکمت‌های پنهانِ ذبح چهارپایان توسط [[حج‌گزاران]] در سرزمین [[منا]] است.  

آنچه از قربانی به حج گزار می‌رسد، تقوا و پرهیزکاری و پاکی اعمال است.<ref>حج، آیه ۳۷.</ref> بر اساس روایتی، [[امام صادق(ع)]] در پاسخ به فلسفه قربانی، اولین قطره خون قربانی را باعث بخشید شدن گناهان صاحب قربانی دانسته است و قربانی را وسیله‌ای برای آزمودن تقوای او شمرده است.<ref>بحارالانوار، ج۹۶، ص۲۹۶ـ۲۹۸.</ref> به نقل از [[امام سجاد(ع)]]: «هر گاه حاجی حیوان را ذبح کند از آتش جهنم نجات می یابد.»<ref>المحاسن، ج1، ص67.</ref> در حدیثی نقل شده که خداوند قربانی کردن را دوست دارد<ref>وسائل الشیعه، ج16، ص374.</ref> بر اساس آیات قرآن، قربانی کردن باعث تقرب به خداوند،<ref>سوره مائده، آیه 27 .</ref> تعظیم شعائر و ایجاد [[تقوا]] در [[حجگزار]] است.<ref>سوره حج ، آیه 36 .</ref>  

=== همراهی با ابراهیم(ع) و تسلیم در برابر امر الهی ===

حقیقت قربانی کردن در روز عید را کشتن ذات حیوانی در وجود انسان دانسته‌اند.<ref name=":0">اس‍رار و م‍ع‍ارف‌ ح‍ج‌: ب‍ا ال‍ه‍ام‌ از س‍خ‍ن‍ان‌ ح‍ک‍ی‍م‌ م‍ت‍ال‍ه‌ آی‍ت‌ ال‍ل‍ه‌ س‍ی‍د اب‍و ال‍ح‍س‍ن‌ رف‍ی‍ع‍ی‌ ق‍زوی‍ن‍ی‌، ص 40 و 41 .</ref> [[امام صادق(ع)]] به حج‌گزاران توصیه می‌کند که هنگام قربانی کردن، گلوی هوای نفس و طمع را قطع کنند.<ref>مصباح الشریعه، ص92 .</ref> برخی بر این باورند که عمل قربانی به حاجی می‌آموزد که برای رسیدن به کمال انسانی، نفس حیوانی خویش را در همین جا بکشد و به دنبال هوا و هوس نرود.<ref>معراج السعاده، ص71 ؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 229.</ref>  

فقیهان مذاهب اسلامی به تصریح [[آیه ۱۹۶ سوره بقره]] برآنند که اگر کسی از قربانی کردن ناتوان شد، باید به جای آن، سه روز پیاپی در حج و هفت روز پس از بازگشت از حج، [[روزه]] بگیرد.<ref>.الحدائق الناضره، ج۱۷، ص۱۱۷ ؛ جواهرالکلام، ج۱۹، ص۱۲۶؛ الفقه علی المذاهب الخمسه، ج۱، ص۴۰۰؛ مستندالشیعه، ج۱۲، ص۳۴۳.</ref> برخی کتب عرفانی، این حکم فقهی را اشاره به این نکته دانستند که «اگر حاجی قدرت محو کردن جنبه حیوانیت خود را با قربانی ندارد، پس دست کم با روزه گرفتن مقام حیوانی را تضعیف و ناتوان کند.»<ref name=":0" />

به اشاره قرآن، آیین قربانیِ چهارپایان{{یادداشت|اشاره اصلی آیه فقط به گوشت شتر است اما محققان اسرار حج، آنرا سرایت داده‌اند به به گوسنفد و گاو ، به معنای هر چهارپایی که برای حج قربانی می‌شود. منبع: درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 230.}} در حج قرار داده شد و آنها رام انسان شدند تا برای قربانی و طعام در اختیار انسان باشند به امید اینکه انسان شکر خدا را به جا بیاورد.<ref name=":1" /> بر این اساس نویسندگان [[اسرار حج]] بر این باورند که این قربانی به عنوان شکر نعمت‌های الهی به خصوص توفیق انجام [[حج]] از سوی [[حجگزار]] انجام می‌شود.<ref>از میقات تا عرفات ، ص130 و 131 ؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 234.</ref> آیه‌ای از قرآن نیز قربانی کردن را عامل یاد خدا به جهت یادآوری نعمت چهارپایان دانسته است<ref>لقمان ، آیه 28 .</ref> و گفته شده همه نعمت‌های الهی باید برای انسان عامل یاد خدا باشد.<ref>جرعه ای از صهبای حج ، ص228.</ref>

براساس روایتی، خداوند قربانی را مقرر و واجب کرده تا بینوایان و مسکینان از گوشتشان استفاده کنند و سیر شوند. روایت دیگری فلسفه [[قربانی]] را از این جهت بیان کرده که از این طریق گشایشی در امور اقتصادی بی نوایان فراهم گردد.<ref>علل الشرایع، ص ۴۳۷ .</ref> قرآن نیز توصیه به اطعام فقرا از گوشت قربانی کرده است.<ref>سوره حج ، آیه 36 .</ref> روش [[امام سجاد (ع)]] و [[امام باقر (ع)]] در قربانی، بخشش یک سوم از آن به همسایگان و یک سوم به بینوایان بود و ثلثی را نیز برای خانواد خود باقی می‌گذاشتند.<ref>وسائل الشيعه، باب 4 ، ج ۱۶، ص 374، ح12.</ref>

 

 

 

*'''مدارک الاحکام'''، سید محمد بن علی الموسوی العاملی (م.۱۰۰۹ق)، قم، آل البیت، ۱۴۱۰ق.

*'''مستند الشیعه'''، احمد النراقی (م.۱۲۴۵ق)، قم، آل البیت، ۱۴۱۵ق.

* '''درسنامه مناسک حج '''، محمدحسین فلاح‌زاده، تهران، مشعر، ۱۳۸۹ش.

* '''الروضة البهیه فی شرح اللمعة الدمشقیه'''، الشهید الثانی، شیخ زین‌الدین العاملی، قم، مجمع الفکر الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۲۴ق.

* '''سنن الدارمي''' ، دارمی، عبدالله بن عبدالرحمن، تحقیق سبع علمی، خالد عبد اللطیف و زمرلی، فواز احمد . محمد، معراج، کراچی پاکستان، بی‌تا .

* '''السنن الکبری''': بیهقی، احمد بن حسین، دارالفکر، بیروت، 1419ق.

* '''فقه السنه'''، السید سابق، بیروت، دارالفکر، چاپ دوم، ۱۴۱۹ق.

* '''فرهنگ اصطلاحات حج و عمره: راهنمای زائران سرزمین وحی''': مسعود فکری، احمد علائی، تهران، مشعر، 1393ش.

* '''الکافی''': الکلینی (م.۳۲۹ق.)، به کوشش غفاری، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۷۵ش.

* '''الکافی فی فقه ابن حنبل (الفقه الحنبلی)'''، ابن قدامه، عبداللّٰه بن احمد، المصادر الفقهیه، بیروت، چاپ اول، ۱۴۲۲ق.

* '''کتاب الخلاف فی الفقه'''، شیخ طوسی، ابوجعفر، محمد بن الحسن، تهران، ۱۳۷۷ش.

* '''الکافی فی فقه اهل المدینه'''، النمری القرطبی، یوسف بن عبداللّٰه (الفقه‌المالکی)، بیروت، چاپ اول، ۱۴۲۲ق.

* '''مناسک حج با حواشی مراجع'''، امام خمینی، سید روح اللّٰه، تهران، نشر مشعر، ۱۳۸۵ش.

* '''المدونه (الفقه‌المالکی)'''، مالک بن انس، روایه کنون بن سعید، بیروت، چاپ اول، ۱۴۲۲ق.

* '''المقنع (الفقه الحنبلی)'''، المصادر الفقهیه، ابن قدامه، عبداللّٰه بن احمد، بیروت، چاپ اول، ۱۴۲۲ق.

* '''مناسک حج، مطابق با فتاوای حضرت آیت الله العظمی امام خمینی قدس سره، با حواشی مراجع معظم تقلید و استفتائات جدید'''، امام خمینی، مشعر، تهران، ۱۳۹۲ش.

*'''المهذب في فقه الإمام الشافعي'''، ابو اسحاق شیرازی، ابراهیم بن علی، محقق و مصحح علی محمد معوض و عادل احمد عبدالموجود، دارالمعرفة، بیروت، 1424 ق/ 2003 میلادی .

*'''قرب الاسناد'''، عبدالله بن جعفر حمیری، موسسه آل البیت علیه السلام لاحیاء التراث، قم، 1371ش / 1413 ق.

*'''دعائم الاسلام '''، قاضی نعمان مغربی، دارالمعارف ، بیروت، 1383ق .

*'''الترغیب و الترهیب من الحدیث الشریف'''، منذری، عبدالعظیم بن عبدالقوی، عماره، مصطفی محمد، دارالفکر ، بیروت، 1408ق / 1988 م .

{{پایان}}{{حج و عمره}}