الگو:مقاله پیشنهادی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۸ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۲:۲۶

امام حسن مجتبی(ع) فرزند علی بن ابی‌طالب(ع)، دومین امام شیعیان و پنجمین خلیفه مسلمانان بود. او را شبیه‌ترین فرد به رسول خدا(ص) و فردی عابد و زاهد دانسته‌اند و گزارش کرده‌اند که چند بار در زندگی تمام یا نیمی از اموالش را صدقه داد. امام حسن پس از شهادت امام علی(ع)، با بیعت مردم به خلافت رسید و در سال ۴۱ قمری به دلیل دودستگی در سپاهیانش مجبور به پذیرش صلح با معاویه بن ابی‌سفیان شد؛ معاویه ادعای خلافت داشت و سپاه بزرگی از شام را برای جنگ با امام حسن به سوی عراق فرستاده بود.

امام حسن(ع) بارها با پای پیاده به حج رفت. پیکرش را بعد از شهادت، در قبرستان بقیع در کنار مادربزرگش فاطمه بنت اسد دفن کردند. مکانی که بعدها امام زین العابدین(ع) و امام باقر(ع) نیز در همانجا دفن شدند. گنبدی بر آن ساخته‌ شده و به قبور ائمه بقیع شهرت یافت که در سال 1344 قمری به دست وهابیان تخریب شد.

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''نعمان بن ثابت''' معروف به '''ابوحنیفه''' و '''امام اعظم''' پیشوای [[مذهب حنفی]]. وی دوسال در درس [[امام صادق(ع)]] حضور داشت که این دو سال را سبب حیات و ماندگاری خویش معرفی کرد. حمایت مالی از [[قیام زید بن علی]] و [[قیام ابراهیم بن عبدالله]]، مخالفت با [[بنی‌امیه]]، بیعت‌ نکردن با [[عباسیان]]، نپذیرفتن منصب قضاوت از سوی حاکم اموی عراق و [[منصور عباسی]] ازجمله اقدامات سیاسی ابوحنیفه بود. وی به پیشنهاد منصور عباسی با [[امام صادق(ع)]] مناظره کرد. وی در آخرین روزهای زندگانی‌اش، به دستور منصور به [[بغداد]] فراخوانده و زندانی شد و پس از چند روز در سال۱۵۰ق در زندان درگذشت.
+[[امام حسن مجتبی(ع)]] فرزند [[علی بن ابی‌طالب(ع)]]، دومین امام [[شیعه|شیعیان]] و پنجمین [[خلیفه]] مسلمانان بود. او را شبیه‌ترین فرد به [[حضرت محمد (ص)|رسول خدا(ص)]] و فردی عابد و زاهد دانسته‌اند و گزارش کرده‌اند که چند بار در زندگی تمام یا نیمی از اموالش را صدقه داد. امام حسن پس از شهادت امام علی(ع)، با بیعت مردم به خلافت رسید و در سال ۴۱ قمری به دلیل دودستگی در سپاهیانش مجبور به پذیرش صلح با [[معاویه بن ابی سفیان|معاویه بن ابی‌سفیان]] شد؛ معاویه ادعای خلافت داشت و سپاه بزرگی از شام را برای جنگ با امام حسن به سوی عراق فرستاده بود.
-ابوحنیفه [[مذهب حنفی|مکتب فقهی]] متمایزی داشت و رأی و قیاس را از منابع استنباط فقهی خود دانست. پیروان ابوحنیفه با استناد به سخنان وی، تقلید عالمی از عالم دیگر را بدون آگاهی از مبنای حکم، حرام می‌شمردند. همچنین ابوحنیفه [[سعی]] بین [[صفا]] و [[مروه]] را واجب غیرمفروض (غیر رکن) شمرد و اجاره برای [[حج]] را صحیح نمی‌دانست.
+امام حسن(ع) بارها با پای پیاده به [[حج]] رفت. پیکرش را بعد از شهادت، در [[بقیع|قبرستان بقیع]] در کنار مادربزرگش [[فاطمه بنت اسد]] دفن کردند. مکانی که بعدها [[امام زین العابدین|امام زین العابدین(ع)]] و [[امام باقر|امام باقر(ع)]] نیز در همانجا دفن شدند. گنبدی بر آن ساخته‌ شده و به قبور ائمه بقیع شهرت یافت که در سال 1344 قمری به دست [[وهابیت|وهابیان]] تخریب شد.
-ابوحنیفه همانند [[مرجئه]] باور داشت که ایمان زیادت و نقصان نمی‌پذیرد. در کنار آن وی به نقد آرای مرجئه تندرو پرداخته و از افکار آنان بیزاری جست. وی برخلاف آنان، اعلان داشت که همه مؤمنان لزوماً به [[بهشت]] نخواهند رفت. همچنین بر خلاف خوارج، عمل را با همه ارزش آن، جدا از حقیقتی به نام ایمان ‌شمرد. ابوحنیفه معتقد بود ماجرای [[عثمان بن عفان|عثمان]] و [[علی(ع)]] را به [[خداوند]] ارجاع داده است.
-[[ابوحنیفه|ادامه...]]