الگو:مقاله پیشنهادی: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

دیداریویکی‌متن

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''وقوف در عرفات''' دومین عملِ واجبِ [[حج]] است که طی آن حج‌گزار بر اساس فقه [[شیعه]]، در [[روز عرفه]]، از ظهر تا غروب شرعی در [[عرفات]] می‌ماند. این وقوف به مقداری که ماندن در آنجا (اگر چه به‌مدت کوتاه) صدق کند، از [[ارکان حج]] نیز شمرده شده است. اگر کسی از روی عمد، دیرتر به عرفات وارد شود گناه کرده و چنانچه زودتر برود، افزون بر گناه، یک شتر [[کفاره]] هم بر او واجب می‌شود.
+[[آستان مقدس امامین عسکریین(ع)|آستان امامین عسکریین(ع)]]، حرم [[امام هادی(ع)]] و فرزندش [[امام حسن عسکری(ع)]] است. این آستان، یکی از زیارتگاه‌های مهم [[شیعیان]] در جهان بوده و وجود آن در [[سامراء|سامرا]]، این شهر را به یکی از چهار شهر زیارتی شیعیان در [[عراق]]، تبدیل کرده است.
-در مذاهب چهارگانه [[اهل سنت]] نیز، زمان این عمل، [[روز عرفه]] دانسته شده؛ اگرچه در زمان دقیق آن بین آنها اختلاف‌نظر وجود دارد.
+هسته اولیه آستان سامرا، خانه امام‌ هادی(ع) بود و حضرت پس از شهادت، در خانه خود به خاک سپرده شد. افزون‌بر این دو امام، شخصیت‌های دیگری از خاندان ایشان، از جمله [[حکیمه خاتون|حکیمه]]، دختر [[امام محمد جواد(ع)]]، [[نرجس خاتون|نرجس]]، همسر امام حسن عسکری(ع) و مادر [[امام زمان(عج)]]، [[جعفر کذاب]]، فرزند امام‌ هادی(ع) نیز در همین خانه، به خاک سپرده شدند. در ضلع غربی صحن مطهر آستان سامرا، حجره‌ای در زیرزمین وجود دارد که امروزه نزد شیعیان، به [[سرداب غیبت امام زمان(عج)]] شهرت دارد.
-روزه، [[توبه]]، خواندن [[دعا|دعاهایی]] خاص و [[دعای امام حسین(ع) در روز عرفه]]، از اعمال و آداب وقوف در عرفات است. وقوف در عرفات در روایات، «حقیقت حج» و «[[حج اکبر]]» معرفی شده است. بنا بر روایات، زمان و مکان وقوف در عرفات، همان زمان و مکانی است که توبه [[حضرت آدم(ع)]] پذیرفته شد.
+گفته شده اولین‌بار در سال 333ق، گنبدی روی قبر دو امام بنا شده و برای شهر سامرا، حصاری ساخته شد؛ اما به گزارش برخی منابع، اولین‌بار در سال ۴۵۰ق اَرسَلان بَساسیری، از امرای شیعه مذهب مخالف [[بنی‌عباس|عباسیان]]، گنبدی روی قبر دو امام بنا کرد.
-پیشینه وقوف در عرفات، به قبل از اسلام برمی‌گردد. پیروان آیین‌هایی که [[حج]] را واجب می‌دانستند، در همه دوره‌ها به هنگام حج، در عرفات وقوف می‌کردند.
+آستان امامین عسکریین در دوره‌های مختلفی نیز مورد بازسازی قرار گرفت؛ از جمله در دوره قاجار که [[شیخ عبدالحسین تهرانی]](درگذشته ۱۲۸۶ق)، از فقهای قرن سیزدهم هجری قمری، براساس وصیت [[امیرکبیر]]، از ثلث اموال وی، بازسازی کامل و همه‌جانبه‌ای را در حرم انجام داد؛ مانند طلاکاری گنبد، تعمیر صحن و ایوان، ترمیم بخش‌هایی از دیوارهای صحن و کاشی‌کاری آنها.
-[[وقوف در عرفات|بیشتر]]
+حرم عسکریین در سال‌های ۱۳۸۴ و ۱۳۸۶ شمسی با انفجار بمب توسط نیروهای سلفی وابسته به سازمان القاعده آسیب‌های فراوانی دید؛ اما در سال 1387ش گلدسته و صحن‌های حرم بازسازی شد.