الگو:مقاله برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

Kamran (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Kamran (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''وقوف در عرفات''' دومین عملِ واجبِ [[حج]] است که طی آن حج‌گزار بر اساس فقه [[شیعه]]، در [[روز عرفه]]، از ظهر تا غروب شرعی در [[عرفات]] می‌ماند. این وقوف به مقداری که ماندن در آنجا (اگر چه به‌مدت کوتاه) صدق کند، از [[ارکان حج]] نیز شمرده شده است. اگر کسی از روی عمد، دیرتر به عرفات وارد شود گناه کرده و چنانچه زودتر برود، افزون بر گناه، یک شتر [[کفاره]] هم بر او واجب می‌شود.  
<noinclude>هفته: {{#time: W}}<br>
</noinclude>
{{#switch: {{#time: W}}
|۱ =
 
 
 
 
 
|۲ =
 
 
 
 
 
|۳ =
 
 
 
 
 
|۴ =
 
 
 
 
 
|۵ =
 
 
 
 
 
|۶ =
 
 
 
 
 
|۷ =
 
 
 
 
 
|۸ =
 
 
 
 
 
|۹ =
 
 
 
 
 
|۱۰ =
 
 
 
 
 
|۱۱ =
 
 
 
 
 
|۱۲ =
 
 
 
 
 
|۱۳ =
 
 
 
 
 
|۱۴ =
 
 
 
 
 
|۱۵ =
 
 
 
 
 
|۱۶ =
 
 
 
 
 
|۱۷ =
 
 
 
 
 
|۱۸ =
 
 
 
 
 
|۱۹ =
 
 
 
 
 
|۲۰ =
 
 
 
 
 
|۲۱ =
 
 
 
 
 
|۲۲ =
 
 
 
 
 
|۲۳ =
 
 
 
 
 
|۲۴ =
 
 
 
 
 
|۲۵ =
 
 
 
 
 
|۲۶ =
 
 
 
 
 
|۲۷ =
 
 
 
 
 
|۲۸ =
 
 
 
 
 
|۲۹ =
 
 
 
 
 
|۳۰ =
 
 
 
 
 
|۳۱ =
 
 
 
 
 
|۳۲ =
 
 
 
 
 
|۳۳ =
 
 
 
 
 
|۳۴ =
 
 
 
 
 
|۳۵ =
 
 
 
 
 
|۳۶ =
 
 
 
 
 
|۳۷ =
  مقاله پیشنهادی
  مقاله پیشنهادی
  مقاله پیشنهادی
  مقاله پیشنهادی
  مقاله پیشنهادی
|۳۸ =
 
 
 
 
 
|۳۹ =
 
 
 
 
 
|۴۰ =
[[تلبیه|تَلبِیَه]] از [[واجبات احرام]] در [[حج]] و [[عمره]] است که با گفتن عباراتی خاص شامل «لَبَّیک» انجام می‌شود. برای تحقق [[احرام]] در حج، [[عمره تمتع]]، [[حج افراد|حج اِفراد]] و [[عمره مفرده]]، یک‌بار تلبیه [[واجب]] و شرط صحت احرام است که باید به هنگام نیت احرام، به زبان عربی صحیح ادا شود.


در مذاهب چهارگانه [[اهل سنت]] نیز، زمان این عمل، [[روز عرفه]] دانسته شده؛ اگرچه در زمان دقیق آن بین آنها اختلاف‌نظر وجود دارد.  
با گفتن تلبیه حج‌گزار باید از [[محرمات احرام]] اجتناب کند. عبارت تلبیه به این شکل است: «لَبَّیکَ الّلهُمَّ لَبَّیکَ، لَبَّیکَ لا شَریکَ لَکَ لَبَّیکَ، انَّ الحَمدَ وَالنِّعمَةَ لَکَ وَالمُلکَ، لا شَریکَ لَکَ لَبَّیکَ.»


روزه، [[توبه]]، خواندن [[دعا|دعاهایی]] خاص و [[دعای امام حسین(ع) در روز عرفه]]، از اعمال و آداب وقوف در عرفات است. وقوف در عرفات در روایات، «حقیقت حج» و «[[حج اکبر]]» معرفی شده است. بنا بر روایات، زمان و مکان وقوف در عرفات، همان زمان و مکانی است که توبه [[حضرت آدم(ع)]] پذیرفته شد.
در خصوص حکمت تلبیه گفته‌اند تلبیه پاسخ بندگان به ندای خداوند در رهایی احرام‌گزاران از آتش یا پاسخ بندگان به ندای [[حضرت ابراهیم(ع)]] است که به فرمان خداوند، مردم را به حج فراخواند و تجدید عهد بندگی با خدا است.
|۴۱ =
'''حدیث شبلی'''، متن گفتاری است منسوب به [[امام سجاد(ع)]] که امام در آن برخی [[اسرار حج|اسرار عرفانی حج]] را شرح می‌دهد. شبلی صوفی قرن سوم و چهارم هجری بود که پس از کناره‌گیری از دربار [[بنی‌عباس|عباسی]] به زهد و عرفان روی آورد و شاگرد جنید بغدادی شد. این روایت نخستین‌بار در قرن دوازدهم در کتاب التحفة السنية نقل شده و شهرت زیادی دارد.
حدیث شبلی به اعمال حج و مفاهیم اخلاقی و عرفانی آن می‌پردازد که به صورت کلی شامل اسرار [[میقات]] و مناسک آن، اسرار ورود به حرم و اعمال مکه، [[اسرار وقوف در مشعر|اسرار وقوف]] در مشاعر مقدس است.
 
 
 
 
|۴۲ =
 
'''حرم حضرت زینب(س)''' زیارتگاهی است در شهر [[دمشق]] در کشور سوریه و مشهور است که قبر حضرت زینب کبری(س)، فرزند [[امام علی(ع)]] و [[حضرت فاطمه زهرا(س)|فاطمه زهرا(س)]] و خواهر [[امام حسن (ع)]] و [[امام حسین (ع)| امام حسین(ع)]] در آن قرار دارد. این زیارتگاه قدمت زیادی دارد و دست کم از قرن ششم قمری وجود داشته است و در منابع تاریخی محل دفن زینب صغری (ام کلثوم) دانسته شده است. اما در سده‌های اخیر به عنوان محل دفن زینب کبری شهرت یافته است.


پیشینه وقوف در عرفات، به قبل از اسلام برمی‌گردد. پیروان آیین‌هایی که [[حج]] را واجب می‌دانستند، در همه دوره‌ها به هنگام حج، در عرفات وقوف می‌کردند.
این زیارتگاه بسیار مورد توجه بوده و در طول تاریخ بارها بازسازی شده است. ایرانیان نیز در بازسازی و اهدای هدایایی به این زیارتگاه نقش داشته اند.
 
 
[[وقوف در عرفات|بیشتر]]
 
 
|۴۳ =
 
'''کتاب المزار''' یا مناسک المزار یا مزار صغیر، کتابی است به زبان عربی، تألیف شیخ مفید، که به گردآوری روایات درباره ارزش و چگونگی زیارت معصومان(ع)، زیارت مؤمنان و قبرهای آنان پرداخته است.
بخش اول کتاب، شامل روایاتی درباره ارزش و آداب زیارت امام علی(ع)، برخی از مکان‌های مقدس در کنار حرم او مانند [[مسجد کوفه]] و [[مسجد سهله]]، ارزش، آداب و وجوب زیارت امام حسین(ع)، زیارت او در روزهای خاص، ارزش و محدوده حائر، ارزش و ویژگی‌های تربت او، چگونگی زیارت [[حضرت علی اکبر(ع)]]، [[حضرت عباس(ع)]] و شهدا است.
بخش دوم کتاب، دارای روایات درباره ثواب و آداب زیارت هر یک از معصومان، زیارت‌های جامعه، آداب و ثواب زیارت نیابتی، ارزش زیارت شیعیان و قبر آنن و ارزش زیارت پدر و مادر است.
 
 
 
|۴۴ =
 
 
 
 
 
|۴۵ =
 
 
 
 
 
|۴۶ =
 
 
 
 
 
|۴۷ =
 
 
 
 
 
|۴۸ =
 
 
 
 
 
|۴۹ =
 
 
 
 
 
|۵۰ =
 
 
 
 
 
|۵۱ =
 
 
 
 
 
|۵۲ =
 
 
 
 
 
|۵۳ =
 
 
 
 
 
}}