اسرار احرام: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۱۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
| صفحه فتواهای مراجع = | | صفحه فتواهای مراجع = | ||
| جستارهای وابسته = [[میقات]]؛[[محرمات احرام]] | | جستارهای وابسته = [[میقات]]؛[[محرمات احرام]] | ||
}}'''اَسرار اِحرام''' مجموعهای از معانی، اهداف و نتایج عمل [[احرام]] در [[حج]] و [[عمره|عُمره]] است. معنای | }}'''اَسرار اِحرام''' مجموعهای از معانی، اهداف و نتایج عمل [[احرام]] در [[حج]] و [[عمره|عُمره]] است. معنای احرام را حرام کردن گناهان بر خود و پرهیز از لذتهای دنیایی با هدف نزدیکتر شدن به خداوند و خالص شدن فقط برای خود خدا دانستهاند. از دیگر اهداف احرام را پاسداشت حریم [[کعبه]] و ایجاد آمادگی، تواضع و امید برای انجام [[مناسک حج|اعمال حج]] شمردهاند. | ||
از جمله نتایج احرام میتوان به پذیرفته شدن در محضر قرب الهی، پرهیز از مشاهده غیر خدا در همه مراحل زندگی و جدا شدن از مادیات اشاره کرد. | از جمله نتایج احرام میتوان به پذیرفته شدن در محضر قرب الهی، پرهیز از مشاهده غیر خدا در همه مراحل زندگی و جدا شدن از مادیات اشاره کرد. | ||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
== اسرار احرام == | == اسرار احرام == | ||
در متون روایی و نیز آثار پژوهشگران عرفان حج، معانی و اسرار و رمزهایی برای [[احرام]] ذکر شده است: | |||
=== دوری از گناه === | === دوری از گناه === | ||
معنای [[احرام]] دوری از همه گناهان است. [[حجگزار]] باید هنگام احرام از لذتهای حرام فاصله بگیرد و حتی از لذتهای حلال به اندازه ضرورت استفاده کند.<ref>أنوار الحقيقة وأطوار الطريقة وأسرار الشريعة، ص831.</ref> احرام بازگشت به پیمانی قدیمی با | معنای [[احرام]] دوری از همه گناهان است. [[حجگزار]] باید هنگام احرام از لذتهای حرام فاصله بگیرد و حتی از لذتهای حلال به اندازه ضرورت استفاده کند.<ref>أنوار الحقيقة وأطوار الطريقة وأسرار الشريعة، ص831.</ref> از این رو احرام را بازگشت به پیمانی قدیمی با خدا دانستهاند؛ به این معنا که زائر در ادامه زندگی نیز حرمت نگه دارد و گناه نکند.<ref>عرفان اسلامی، ج7، ص112؛ درسنامه اسرار حج، ص79.</ref> | ||
=== فقط برای خدا === | === فقط برای خدا === | ||
شخص [[حجگزار]] خود را فقط وقف خدا کرده و دستور به احرام تذکر به این نکته است که آدمی فقط برای خداست. انسان [[محرم (احرامگزار)|مُحرِم]] از انجام برخی اعمال حلال نیز [[محرمات احرام|منع شده]] | گفته شده که شخص [[حجگزار]] خود را فقط وقف خدا کرده و دستور به احرام تذکر به این نکته است که آدمی فقط برای خداست. انسان [[محرم (احرامگزار)|مُحرِم]] از انجام برخی اعمال حلال نیز [[محرمات احرام|منع شده]]؛ به این معنا که آن اعمال به خودی خود حلال هستند ولی در موقعیت خاصِ احرام، این انسان است که بر آن اعمال و اشیاء حرام شده. این نگاه به احرام اشاره به این دارد که انسان برای خدا خلق شده و اشیاء برای انسان خلق شدهاند.<ref>اسرار عرفانی عمره، ص64.</ref> | ||
=== | === تواضع و صبر === | ||
به نقل از [[امام رضا(ع)]] علت وجوب احرام این است که حجاج قبل از داخل شدن به حرم امن خداوند، | به نقل از [[امام رضا(ع)]] علت وجوب احرام این است که حجاج قبل از داخل شدن به حرم امن خداوند، برای خشوع و تواضع آماده شده و غرور خود را در برابر عظمت خداوند زمین بگذارند. آن حضرت همچنین علت دیگر وجوب احرام را تقویت صبر در برابر ناملایمات و امید برای رسیدن به ثواب اعمال دانستهاند.<ref>علل الشرايع(فارسی)، ج1، ص869؛ گزیده نوش بندگی، ص 78</ref> | ||
=== احترام به کعبه === | === احترام به کعبه === | ||
| خط ۴۸: | خط ۴۹: | ||
=== حضور در محضر خدا و مجذوب شدن === | === حضور در محضر خدا و مجذوب شدن === | ||
برخی پژوهشگران نتیجه احرام را حضور در محضر خداوند و راه یافتن به پیشگاه الهی، معرفی کرده<ref>اسرار عرفانی عمره، ص70.</ref> و احرام را کوششی برای شروع راه به سمت خداوند میدانند که منجر به پذیرش خداوند و مجذوب شدن حاجی در راه سلوک الی الله میشود.<ref>درسنامه اسرار حج، ص83.</ref> | برخی پژوهشگران نتیجه احرام را حضور در محضر خداوند و راه یافتن به پیشگاه الهی، معرفی کرده<ref>اسرار عرفانی عمره، ص70.</ref> و احرام را کوششی برای شروع راه به سمت خداوند میدانند که منجر به پذیرش خداوند و مجذوب شدن حاجی در راه سلوک الی الله میشود.<ref>درسنامه اسرار حج، ص83.</ref> | ||
=== جدا شدن از مادیات و سرگرمی دنیا === | |||
[[امام رضا(ع)]] در روایتی علت محرم شدن را دوری زائر از لهو و مشغول نشدن به امور دنیوی دانستهاند.<ref>[https://noorlib.ir/book/view/1405/%D8%AA%D9%81%D8%B5%DB%8C%D9%84-%D9%88%D8%B3%D8%A7%D8%A6%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D8%A9-%D8%A5%D9%84%DB%8C-%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D8%A6%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%A9?volumeNumber=12&pageNumber=314&viewType=pdf وسائل الشیعه، ج۱۲، ص 314]</ref> همچنین گفته شده که هنگامی که حاجی احرام میبندد. قلب خود را از اندیشههای معنوی پر میکند و از زندگی دنیایی فاصله میگیرد.<ref>عرفانی اسلامی، ج7، ص87.</ref> | |||
=== پرهیز از مشاهده غیر خدا === | === پرهیز از مشاهده غیر خدا === | ||
احرام در حج؛ مانند تكبيرةالاحرام در نماز است، همانگونه كه نمازگزار به واسطهى گفتن تكبيرةالاحرام بايد تمام توجّهش به جانب معشوق باشد، و از ابتداى نماز تا انتهاى آن، چيزى و كسى او را مشغول نكند، در احرام هم همین است.<ref>اسرار حج (فارسى)، ص27و28.</ref> چنانچه از [[امام صادق (ع)]] نقل شده است:«مُحرم شو از هر چيزى كه تو را از ياد خدا منع مىكند و از بندگى او باز مىدارد»<ref>مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي )، ص167.</ref>{{یادداشت|أَحْرِمْ مِنْ كُلِّ شَىْءٍ يَمْنَعُكَ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ يَحْجُبُكَ عَنْ طاعَتِهِ}} | |||
نتیجه احرام آن است که حاجی مشاهده محسوسات و مادیات را بر خود حرام کند و در مرحله بعدی دیدن هرچه غیر خداست را از خود دور کند. در نتیجه انسان حریم دل را در اختیار غیر خدا قرار نمیدهد و به دیگران اجازه نمیدهد که مانع یاد خدا بشوند.<ref>اسرار عرفانی حج، ص301.</ref> | |||
== اسرار محرمات احرام == | |||
{{اصلی|اسرار محرمات احرام}}[[آیه ۱۹۷ سوره بقره]]، ترک [[محرمات احرام|مُحَرَّمات احرام]] را تقوا برشمرده است. در حدیثی، سبب تشریع احرام، ورود [[حاجی|حاجیان]] به [[حرم مکی|حَرَم مکی]] بیان شده است.<ref>المحاسن، ج۲، ص۳۳۰؛ من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۱۹۵.</ref> برخی گفتهاند که ترک محرمات توسط فرد محرم، موجب امنیت برای هم نوعان و حیوانات و گیاهان است و به شخص محرم میآموزد که چگونه به آثار و نتایج اعمالی که به دیگران آزار میرساند پیببرد.<ref>نمادها و رمزوارههای حج، ص358</ref> | |||
== اسرار لباس احرام == | |||
{{اصلی|اسرار لباس احرام}}لباس احرام شبيه كفن است و حكمت آن شايد اين باشد كه انسان هنگام محرم شدن، به روز قيامت و جهان آخرت بينديشد و توجّه او به امور دنيوى معطوف نشود و نيز متوجّه اين امر باشد كه در روز رستاخيز با اين شكل و حالت وارد محشر مىشود و در پيشگاه خداوند متعال قرار مىگيرد <ref>اسلام آيين رستگارى (فارسى)، ص277.</ref> | |||
برخی با اشاره به روایتی از [[امام صادق(ع)]]، رداء (در [[لباس احرام]] مردان) را نماد حیا و و ازار را نماد عجز و ناتوانی در برابر خدا دانستهاند.<ref>نمادها و رمزوارههای حج، ص 349</ref> به هنگام احرام، بايد متوجه مرگ و كفَن و قبر شود كه روزى با اين هيأت، خداى را ملاقات خواهد كرد.<ref>اسرار حج (فارسى)، ص28.</ref> | |||
[[ | |||
== آداب == | == آداب == | ||
| خط ۶۶: | خط ۷۴: | ||
* [[احرام]] | * [[احرام]] | ||
* [[اسرار حج]] | * [[اسرار حج]] | ||
* [[محرمات احرام]] | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۷۲: | خط ۸۱: | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
*'''أنوار الحقيقة وأطوار الطريقة وأسرار الشريعة''': السيد حيدر الآملي (ت قرن 8ق)، تحقیق سيد محسن موسوى تبريزى، قم، نور علی نور، 1382ش. | |||
*'''اسرار حج (فارسی)''' حسين مظاهری، اصفهان، الزهرا، 1387ش. | |||
*'''اسرار عرفانی حج''' محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1386ش. | |||
*'''اسرار عرفانی عمره''' محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1388ش. | |||
*''' تفسیر قرطبی (الجامع لاحکام القرآن)''': القرطبی (درگذشت ۶۷۱ق)، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۵ق. | |||
*'''درسنامه اسرار حج''' محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1390ش. | *'''درسنامه اسرار حج''' محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1390ش. | ||
*''' | *'''اسلام، آيين رستگارى''' حسين مظاهری، اصفهان، الزهرا، 1387ش. | ||
*'''عرفان اسلامی (شرح مصباح الشریعه و مفتاح الحقیقة المنسوب لامام الصادق ع (فارسی)''' شیخ حسین انصاریان، قم، دارالعرفان، 1386ش. | |||
*''' علل الشرایع''': الصدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق بحر العلوم، نجف، المکتبة الحیدریه، ۱۳۸۵ق. | *''' علل الشرایع''': الصدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق بحر العلوم، نجف، المکتبة الحیدریه، ۱۳۸۵ق. | ||
*''' علل الشرایع(فارسی)''': شیخ صدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق محمد جواد تهرانی، تهران، انتشارات مومنین، 1386ش. | *''' علل الشرایع(فارسی)''': شیخ صدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق محمد جواد تهرانی، تهران، انتشارات مومنین، 1386ش. | ||
*''' عیون اخبار الرضا(ع)''': الصدوق (ت ۳۸۱ق)، بیروت، اعلمی، | *''' عیون اخبار الرضا(ع)''': الصدوق (ت ۳۸۱ق)، بیروت، اعلمی، 1404ق. | ||
*''' | *''' کشاف القناع''': منصور البهوتی (درگذشت ۱۰۵۱ق)، به کوشش محمد حسن، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۸ق. | ||
* '''گزیده نوش بندگی'''، احمد سعادت فر، تهران، مشعر، 1404ش. | |||
*''' المحاسن''': ابن خالد البرقی (درگذشت ۲۷۴ق)، تحقیق حسینی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، 1326ش. | |||
*'''مستدرک الوسائل'''، میرزا حسین نوری طبرسی، بیروت، مؤسسه آل البیت، 1408ق. | *'''مستدرک الوسائل'''، میرزا حسین نوری طبرسی، بیروت، مؤسسه آل البیت، 1408ق. | ||
*''' المدونة الکبری''': مالک بن انس (درگذشت ۱۷۹ق)، مصر، مطبعة السعاده. | *''' المدونة الکبری''': مالک بن انس (درگذشت ۱۷۹ق)، مصر، مطبعة السعاده. | ||
*''' معجم الفاظ الفقه الجعفری''': احمد فتحالله، الدمام، ۱۴۱۵ق. | |||
*''' مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي )''': المنسوب للإمام الصادق ( ع ) ( ترجمه : گيلاني )، قم، پیام حق، 1385ش. | |||
*''' المقنعه''': المفید (درگذشت ۴۱۳ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۰ق. | *''' المقنعه''': المفید (درگذشت ۴۱۳ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۰ق. | ||
*''' | *'''من لا یحضره الفقیه''': الصدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق غفاری، قم، نشر اسلامی، ۱۴۰۴ق. | ||
* '''نمادها و رمزوارههای حج'''، مجتبی شریفی، تهران، رویش نو، ۱۳۸۸ش.{{پایان}}{{حج و عمره}} | |||
*''' | |||
[[رده:اسرار حج]] | [[رده:اسرار حج]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۰۳
 احرام و میقاتها | |
| دسته | مناسک حج |
|---|---|
| مربوط به آیین | عمره و حج |
| مکان | حرم مکی |
| حکم | برای عمرهگزار و حجگزار واجب است |
| پیامد فقهی | حرام شدن برخی از اعمال |
| آداب وابسته | غسل؛ نیت؛تلبیه؛پوشیدن لباس احرام؛ |
| احکام فقهی وابسته | محرمات احرام؛ مستحباب احرام؛ واجبات احرام |
| جستارهای وابسته | میقات؛محرمات احرام |
اَسرار اِحرام مجموعهای از معانی، اهداف و نتایج عمل احرام در حج و عُمره است. معنای احرام را حرام کردن گناهان بر خود و پرهیز از لذتهای دنیایی با هدف نزدیکتر شدن به خداوند و خالص شدن فقط برای خود خدا دانستهاند. از دیگر اهداف احرام را پاسداشت حریم کعبه و ایجاد آمادگی، تواضع و امید برای انجام اعمال حج شمردهاند.
از جمله نتایج احرام میتوان به پذیرفته شدن در محضر قرب الهی، پرهیز از مشاهده غیر خدا در همه مراحل زندگی و جدا شدن از مادیات اشاره کرد.
احرام[ویرایش | ویرایش مبدأ]
احرام به معنای این است که حجگزار کارهایی که با اعمال حج و عُمره ناسازگار است، بر خود حرام میشمرَد.[۱] نخستین عمل از اعمال عمره و حج، احرام است. انسان باید در یکی از میقاتها، مانند مسجد شجره و جحفه لباس احرام پوشیده، نیت کرده و لبیک بگوید.[۲] او با این اعمال، مُحرم میشود.[۳]
اسرار احرام[ویرایش | ویرایش مبدأ]
در متون روایی و نیز آثار پژوهشگران عرفان حج، معانی و اسرار و رمزهایی برای احرام ذکر شده است:
دوری از گناه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
معنای احرام دوری از همه گناهان است. حجگزار باید هنگام احرام از لذتهای حرام فاصله بگیرد و حتی از لذتهای حلال به اندازه ضرورت استفاده کند.[۴] از این رو احرام را بازگشت به پیمانی قدیمی با خدا دانستهاند؛ به این معنا که زائر در ادامه زندگی نیز حرمت نگه دارد و گناه نکند.[۵]
فقط برای خدا[ویرایش | ویرایش مبدأ]
گفته شده که شخص حجگزار خود را فقط وقف خدا کرده و دستور به احرام تذکر به این نکته است که آدمی فقط برای خداست. انسان مُحرِم از انجام برخی اعمال حلال نیز منع شده؛ به این معنا که آن اعمال به خودی خود حلال هستند ولی در موقعیت خاصِ احرام، این انسان است که بر آن اعمال و اشیاء حرام شده. این نگاه به احرام اشاره به این دارد که انسان برای خدا خلق شده و اشیاء برای انسان خلق شدهاند.[۶]
تواضع و صبر[ویرایش | ویرایش مبدأ]
به نقل از امام رضا(ع) علت وجوب احرام این است که حجاج قبل از داخل شدن به حرم امن خداوند، برای خشوع و تواضع آماده شده و غرور خود را در برابر عظمت خداوند زمین بگذارند. آن حضرت همچنین علت دیگر وجوب احرام را تقویت صبر در برابر ناملایمات و امید برای رسیدن به ثواب اعمال دانستهاند.[۷]
احترام به کعبه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
در روایتی از امام صادق(ع) علت واجب شدن احرام برای ورود به محدوده حرم، پاسداشت احترام کعبه و مسجدالحرام معرفی شده است.[۸]
حضور در محضر خدا و مجذوب شدن[ویرایش | ویرایش مبدأ]
برخی پژوهشگران نتیجه احرام را حضور در محضر خداوند و راه یافتن به پیشگاه الهی، معرفی کرده[۹] و احرام را کوششی برای شروع راه به سمت خداوند میدانند که منجر به پذیرش خداوند و مجذوب شدن حاجی در راه سلوک الی الله میشود.[۱۰]
جدا شدن از مادیات و سرگرمی دنیا[ویرایش | ویرایش مبدأ]
امام رضا(ع) در روایتی علت محرم شدن را دوری زائر از لهو و مشغول نشدن به امور دنیوی دانستهاند.[۱۱] همچنین گفته شده که هنگامی که حاجی احرام میبندد. قلب خود را از اندیشههای معنوی پر میکند و از زندگی دنیایی فاصله میگیرد.[۱۲]
پرهیز از مشاهده غیر خدا[ویرایش | ویرایش مبدأ]
احرام در حج؛ مانند تكبيرةالاحرام در نماز است، همانگونه كه نمازگزار به واسطهى گفتن تكبيرةالاحرام بايد تمام توجّهش به جانب معشوق باشد، و از ابتداى نماز تا انتهاى آن، چيزى و كسى او را مشغول نكند، در احرام هم همین است.[۱۳] چنانچه از امام صادق (ع) نقل شده است:«مُحرم شو از هر چيزى كه تو را از ياد خدا منع مىكند و از بندگى او باز مىدارد»[۱۴][یادداشت ۱]
نتیجه احرام آن است که حاجی مشاهده محسوسات و مادیات را بر خود حرام کند و در مرحله بعدی دیدن هرچه غیر خداست را از خود دور کند. در نتیجه انسان حریم دل را در اختیار غیر خدا قرار نمیدهد و به دیگران اجازه نمیدهد که مانع یاد خدا بشوند.[۱۵]
اسرار محرمات احرام[ویرایش | ویرایش مبدأ]
آیه ۱۹۷ سوره بقره، ترک مُحَرَّمات احرام را تقوا برشمرده است. در حدیثی، سبب تشریع احرام، ورود حاجیان به حَرَم مکی بیان شده است.[۱۶] برخی گفتهاند که ترک محرمات توسط فرد محرم، موجب امنیت برای هم نوعان و حیوانات و گیاهان است و به شخص محرم میآموزد که چگونه به آثار و نتایج اعمالی که به دیگران آزار میرساند پیببرد.[۱۷]
اسرار لباس احرام[ویرایش | ویرایش مبدأ]
لباس احرام شبيه كفن است و حكمت آن شايد اين باشد كه انسان هنگام محرم شدن، به روز قيامت و جهان آخرت بينديشد و توجّه او به امور دنيوى معطوف نشود و نيز متوجّه اين امر باشد كه در روز رستاخيز با اين شكل و حالت وارد محشر مىشود و در پيشگاه خداوند متعال قرار مىگيرد [۱۸]
برخی با اشاره به روایتی از امام صادق(ع)، رداء (در لباس احرام مردان) را نماد حیا و و ازار را نماد عجز و ناتوانی در برابر خدا دانستهاند.[۱۹] به هنگام احرام، بايد متوجه مرگ و كفَن و قبر شود كه روزى با اين هيأت، خداى را ملاقات خواهد كرد.[۲۰]
آداب[ویرایش | ویرایش مبدأ]
بهتر است به هنگام احرام نیت شود که «همه محرمات خدا را بر خود حرام میکنم».[۲۱] کارهای مستحب پیش از احرام عبارت است از: بلند نگه داشتن موی سر[۲۲]، نظافت کردن بدن[۲۳]، غسل[۲۴] و احرام پس از نماز.[۲۵] از هنگام احرام تا پایان آن نیز برخی کارها مستحب است از جمله: بر زبان آوردن نیت احرام[۲۶]، دعا کردن[۲۷]، صلوات بر پیامبر(ص).[۲۸]
مقالههای مرتبط[ویرایش | ویرایش مبدأ]
پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- ↑ معجم الفاظ الفقه الجعفری، ص۳۳.
- ↑ تفسیر قرطبی، ج۶، ص۳۶؛ کشاف القناع، ج۲، ص۴۷۱.
- ↑ المدونة الکبری، ج۱، ص۳۶۰؛ المقنعه، ص۴۳۱-۴۳۲.
- ↑ أنوار الحقيقة وأطوار الطريقة وأسرار الشريعة، ص831.
- ↑ عرفان اسلامی، ج7، ص112؛ درسنامه اسرار حج، ص79.
- ↑ اسرار عرفانی عمره، ص64.
- ↑ علل الشرايع(فارسی)، ج1، ص869؛ گزیده نوش بندگی، ص 78
- ↑ علل الشرايع(فارسی)، ج2، ص341.
- ↑ اسرار عرفانی عمره، ص70.
- ↑ درسنامه اسرار حج، ص83.
- ↑ وسائل الشیعه، ج۱۲، ص 314
- ↑ عرفانی اسلامی، ج7، ص87.
- ↑ اسرار حج (فارسى)، ص27و28.
- ↑ مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي )، ص167.
- ↑ اسرار عرفانی حج، ص301.
- ↑ المحاسن، ج۲، ص۳۳۰؛ من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۱۹۵.
- ↑ نمادها و رمزوارههای حج، ص358
- ↑ اسلام آيين رستگارى (فارسى)، ص277.
- ↑ نمادها و رمزوارههای حج، ص 349
- ↑ اسرار حج (فارسى)، ص28.
- ↑ مستدرک الوسائل، ج10، ص167.
- ↑ الکافی، ج۴، ص۴۴۱؛ من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۳۰۱.
- ↑ المغنی، ج۳، ص۲۲۶؛ تذکرة الفقهاء، ج۷، ص۲۲۲؛ المجموع، ج۷، ص۲۲۰.
- ↑ تذکرة الفقهاء، ج۷، ص۲۲۳؛ کشاف القناع، ج۲، ص۴۷۱؛ الفقه الاسلامی، ج۳، ص۲۱۸۸-۲۱۸۹.
- ↑ مدارک الاحکام، ج۷، ص۲۵۴؛ کشف اللثام، ج۵، ص۲۵۲.
- ↑ الکافی، ج۴، ص۳۳۲؛ من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۳۲۰.
- ↑ من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۵۲۷؛ منتهی المطلب، ج۲، ص۶۷۴.
- ↑ المغنی، ج۳، ص۲۶۰؛ تذکرة الفقهاء، ج۷، ص۲۶۲.
- ↑ أَحْرِمْ مِنْ كُلِّ شَىْءٍ يَمْنَعُكَ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ يَحْجُبُكَ عَنْ طاعَتِهِ
منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- أنوار الحقيقة وأطوار الطريقة وأسرار الشريعة: السيد حيدر الآملي (ت قرن 8ق)، تحقیق سيد محسن موسوى تبريزى، قم، نور علی نور، 1382ش.
- اسرار حج (فارسی) حسين مظاهری، اصفهان، الزهرا، 1387ش.
- اسرار عرفانی حج محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1386ش.
- اسرار عرفانی عمره محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1388ش.
- تفسیر قرطبی (الجامع لاحکام القرآن): القرطبی (درگذشت ۶۷۱ق)، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۵ق.
- درسنامه اسرار حج محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1390ش.
- اسلام، آيين رستگارى حسين مظاهری، اصفهان، الزهرا، 1387ش.
- عرفان اسلامی (شرح مصباح الشریعه و مفتاح الحقیقة المنسوب لامام الصادق ع (فارسی) شیخ حسین انصاریان، قم، دارالعرفان، 1386ش.
- علل الشرایع: الصدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق بحر العلوم، نجف، المکتبة الحیدریه، ۱۳۸۵ق.
- علل الشرایع(فارسی): شیخ صدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق محمد جواد تهرانی، تهران، انتشارات مومنین، 1386ش.
- عیون اخبار الرضا(ع): الصدوق (ت ۳۸۱ق)، بیروت، اعلمی، 1404ق.
- کشاف القناع: منصور البهوتی (درگذشت ۱۰۵۱ق)، به کوشش محمد حسن، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۸ق.
- گزیده نوش بندگی، احمد سعادت فر، تهران، مشعر، 1404ش.
- المحاسن: ابن خالد البرقی (درگذشت ۲۷۴ق)، تحقیق حسینی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، 1326ش.
- مستدرک الوسائل، میرزا حسین نوری طبرسی، بیروت، مؤسسه آل البیت، 1408ق.
- المدونة الکبری: مالک بن انس (درگذشت ۱۷۹ق)، مصر، مطبعة السعاده.
- معجم الفاظ الفقه الجعفری: احمد فتحالله، الدمام، ۱۴۱۵ق.
- مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ): المنسوب للإمام الصادق ( ع ) ( ترجمه : گيلاني )، قم، پیام حق، 1385ش.
- المقنعه: المفید (درگذشت ۴۱۳ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۰ق.
- من لا یحضره الفقیه: الصدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق غفاری، قم، نشر اسلامی، ۱۴۰۴ق.
- نمادها و رمزوارههای حج، مجتبی شریفی، تهران، رویش نو، ۱۳۸۸ش.