اسرار قربانی: تفاوت میان نسخه‌ها

Heidar (بحث | مشارکت‌ها)
جزبدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:


'''اسرار قُربانی''' حقایق و حکمت‌های پنهانِ ذبح چهارپایان توسط [[حج‌گزاران]] در سرزمین [[منا]] است. [[قربانی]] یکی از [[اعمال واجب حج]] و از شعائر الهی است که با هدف تقرب به خداوند انجام می‌شود. در آموزه‌های اسلامی، این عمل تنها ذبح حیوان نیست، بلکه نمادی از بندگی و تسلیم در برابر فرمان الهی است.  
'''اسرار قُربانی''' حقایق و حکمت‌های پنهانِ ذبح چهارپایان توسط [[حج‌گزاران]] در سرزمین [[منا]] است. [[قربانی]] یکی از [[اعمال واجب حج]] و از [[شعائر الهی]] است که با هدف تقرب به خداوند انجام می‌شود. در آموزه‌های اسلامی، این عمل تنها ذبح حیوان نیست، بلکه نمادی از بندگی و تسلیم در برابر فرمان الهی است. در منابع اسلامی قربانی را جلوه‌ای از تقرب به خدا، تزکیه نفس، احیای سنت ابراهیمی و گسترش همدلی و عدالت اجتماعی در جامعه اسلامی دانسته‌اند. 


از مهم‌ترین اسرار و حکمت‌های قربانی، آمرزش گناهان، تقویت [[تقوا]]، پیروی از سنت [[حضرت ابراهیم(ع)]]، مبارزه با هوای نفس و ذبح صفات حیوانی انسان است. حاجی با قربانی، آمادگی خود را برای فدا کردن خواسته‌های نفسانی در راه خدا نشان می‌دهد و روح بندگی را در خود تقویت می‌کند.
از مهم‌ترین اسرار و حکمت‌های قربانی را آمرزش گناهان، تقویت [[تقوا]]، پیروی از سنت [[حضرت ابراهیم(ع)]]، مبارزه با هوای نفس و ذبح صفات حیوانی برشمرده‌اند. برخی برآنند حاجی با قربانی، آمادگی خود را برای فدا کردن خواسته‌های نفسانی در راه خدا نشان می‌دهد و روح بندگی را در خود تقویت می‌کند.


قربانی همچنین شکرگزاری نعمت‌های الهی، یاد خدا و حمایت از نیازمندان را به همراه دارد؛ ازاین‌رو در قرآن بر [[اطعام]] فقرا از گوشت قربانی تأکید شده است. در روایات نیز تقسیم گوشت قربانی میان خانواده، نیازمندان و دیگران از مستحبات این عمل شمرده شده است.
قربانی همچنین شکرگزاری نعمت‌های الهی، یاد خدا و حمایت از نیازمندان را به همراه دارد؛ ازاین‌رو در قرآن بر [[اطعام]] فقرا از گوشت قربانی تأکید شده است. در روایات نیز تقسیم گوشت قربانی میان خانواده، نیازمندان و دیگران از مستحبات این عمل شمرده شده است.
در مجموع، قربانی جلوه‌ای از تقرب به خدا، تزکیه نفس، احیای سنت ابراهیمی و گسترش همدلی و عدالت اجتماعی در جامعه اسلامی است.


== قربانی ==
== قربانی ==
خط ۲۰: خط ۱۸:


=== بخشش گناهان و تقرب به خداوند ===
=== بخشش گناهان و تقرب به خداوند ===
آنچه از قربانی به حج گزار می‌رسد، تقوا و پرهیزکاری و پاکی اعمال است.<ref>حج، آیه ۳۷.</ref> بر اساس روایتی، [[امام صادق(ع)]] در پاسخ به فلسفه قربانی، اولین قطره خون قربانی را باعث بخشید شدن گناهان صاحب قربانی دانسته است و قربانی را وسیله‌ای برای آزمودن تقوای او شمرده است.<ref>بحارالانوار، ج۹۶، ص۲۹۶ـ۲۹۸.</ref> به نقل از [[امام سجاد(ع)]]: «هر گاه حاجی حیوان را ذبح کند از آتش جهنم نجات می یابد.»<ref>المحاسن، ج1، ص67.</ref> در حدیثی نقل شده که خداوند قربانی کردن را دوست دارد<ref>وسائل الشیعه، ج16، ص374.</ref> بر اساس آیات قرآن، قربانی کردن باعث تقرب به خداوند،<ref>سوره مائده، آیه 27 .</ref> تعظیم شعائر و ایجاد [[تقوا]] در [[حجگزار]] است.<ref>سوره حج ، آیه 36 .</ref>  
بنابر روایتی از [[امام سجاد(ع)]]: «هر گاه حاجی حیوان را ذبح کند از آتش جهنم نجات می‌یابد.»<ref>المحاسن، ج1، ص67.</ref> بر اساس روایتی، [[امام صادق(ع)]] در پاسخ به فلسفه قربانی، اولین قطره خون قربانی را باعث بخشیده شدن گناهان صاحب قربانی دانسته است و قربانی را وسیله‌ای برای آزمودن تقوای او شمرده است.<ref>بحارالانوار، ج۹۶، ص۲۹۶ـ۲۹۸.</ref> قرآن نیز قربانی کردن را نشانه تقوا دانسته است.<ref>حج، آیه ۳۷.</ref> در حدیثی نقل شده که خداوند قربانی کردن را دوست دارد<ref>وسائل الشیعه، ج16، ص374.</ref> بر اساس آیات قرآن، قربانی کردن باعث تقرب به خداوند،<ref>سوره مائده، آیه 27 .</ref> تعظیم شعائر و ایجاد [[تقوا]] در [[حجگزار]] است.<ref>سوره حج ، آیه 36 .</ref>  


=== همراهی با ابراهیم(ع) و تسلیم در برابر امر الهی ===
=== همراهی با ابراهیم(ع) ===
قربانی در روز [[عید قربان]] را نوعی پیروی از سنت [[حضرت ابراهیم(ع)]] دانسته‌اند<ref>مستدرک الوسائل، ج1 ، ص168.</ref>، که با تسلیم دربرابر امر خدا، اقدام به ذبح فرزندش [[حضرت اسماعیل(ع)|اسماعیل]] کرد و خدا ذبح عظیمی را فدای او کرد.<ref>صافات، آیه ۱۰۷.</ref> براساس برداشت برخی محققان از آیات قرآن، هدف از انجام عمل [[قربانی]] توسط [[حاجیان]]، طلب فضل و خشنودی پروردگارشان است <ref>سوره مائده، آیه 2.</ref> و عمل قربانی در هر امتی با هدف یادکردن نام خدا و تسلیم دربرابر خداوند<ref>سوره حج ، آیه 34 .</ref>، [[تشریع]] شده است.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 228.</ref>
قربانی در روز [[عید قربان]] را نوعی پیروی از سنت [[حضرت ابراهیم(ع)]] دانسته‌اند<ref>مستدرک الوسائل، ج1 ، ص168.</ref>، که با تسلیم دربرابر امر خدا، اقدام به ذبح فرزندش [[حضرت اسماعیل(ع)|اسماعیل]] کرد و خدا ذبح عظیمی را فدای او کرد.<ref>صافات، آیه ۱۰۷.</ref> براساس برداشت برخی محققان از آیات قرآن، هدف از انجام عمل [[قربانی]] توسط [[حاجیان]]، طلب فضل و خشنودی پروردگارشان است <ref>سوره مائده، آیه 2.</ref> و عمل قربانی در هر امتی با هدف یادکردن نام خدا و تسلیم دربرابر خداوند<ref>سوره حج ، آیه 34 .</ref>، [[تشریع]] شده است.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 228.</ref>


=== ذبح مقام حیوانی و کشتن هوای نفسانی ===
=== ذبح مقام حیوانی و کشتن هوای نفسانی ===
حقیقت قربانی کردن در روز عید را کشتن ذات حیوانی در وجود انسان دانسته‌اند.<ref name=":0">اس‍رار و م‍ع‍ارف‌ ح‍ج‌: ب‍ا ال‍ه‍ام‌ از س‍خ‍ن‍ان‌ ح‍ک‍ی‍م‌ م‍ت‍ال‍ه‌ آی‍ت‌ ال‍ل‍ه‌ س‍ی‍د اب‍و ال‍ح‍س‍ن‌ رف‍ی‍ع‍ی‌ ق‍زوی‍ن‍ی‌، ص 40 و 41 .</ref> [[امام صادق(ع)]] به حج‌گزاران توصیه می‌کند که هنگام قربانی کردن، گلوی هوای نفس و طمع را قطع کنند.<ref>مصباح الشریعه، ص92 .</ref> برخی بر این باورند که عمل قربانی به حاجی می‌آموزد که برای رسیدن به کمال انسانی، نفس حیوانی خویش را در همین جا بکشد و به دنبال هوا و هوس نرود.<ref>معراج السعاده، ص71 ؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 229.</ref>  
برخی بر اساس روایات اسلامی، حقیقت قربانی کردن در روز عید را کشتن ذات حیوانی و هوا و هوس در وجود انسان دانسته‌اند.<ref name=":0">اس‍رار و م‍ع‍ارف‌ ح‍ج‌: ب‍ا ال‍ه‍ام‌ از س‍خ‍ن‍ان‌ ح‍ک‍ی‍م‌ م‍ت‍ال‍ه‌ آی‍ت‌ ال‍ل‍ه‌ س‍ی‍د اب‍و ال‍ح‍س‍ن‌ رف‍ی‍ع‍ی‌ ق‍زوی‍ن‍ی‌، ص 40 و 41 .</ref><ref>معراج السعاده، ص71 ؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 229.</ref> [[امام صادق(ع)]] به حج‌گزاران توصیه می‌کند که هنگام قربانی کردن، گلوی هوای نفس و طمع را قطع کنند.<ref>مصباح الشریعه، ص92 .</ref>  


فقیهان مذاهب اسلامی به تصریح [[آیه ۱۹۶ سوره بقره]] برآنند که اگر کسی از قربانی کردن ناتوان شد، باید به جای آن، سه روز پیاپی در حج و هفت روز پس از بازگشت از حج، [[روزه]] بگیرد.<ref>.الحدائق الناضره، ج۱۷، ص۱۱۷ ؛ جواهرالکلام، ج۱۹، ص۱۲۶؛ الفقه علی المذاهب الخمسه، ج۱، ص۴۰۰؛ مستندالشیعه، ج۱۲، ص۳۴۳.</ref> برخی کتب عرفانی، این حکم فقهی را اشاره به این نکته دانستند که «اگر حاجی قدرت محو کردن جنبه حیوانیت خود را با قربانی ندارد، پس دست کم با روزه گرفتن مقام حیوانی را تضعیف و ناتوان کند.»<ref name=":0" />
فقیهان مذاهب اسلامی به تصریح [[آیه ۱۹۶ سوره بقره]] برآنند که اگر کسی از قربانی کردن ناتوان شد، باید به جای آن، سه روز پیاپی در حج و هفت روز پس از بازگشت از حج، [[روزه]] بگیرد.<ref>.الحدائق الناضره، ج۱۷، ص۱۱۷ ؛ جواهرالکلام، ج۱۹، ص۱۲۶؛ الفقه علی المذاهب الخمسه، ج۱، ص۴۰۰؛ مستندالشیعه، ج۱۲، ص۳۴۳.</ref> گفته شده که این حکم فقهی برای آن است که «اگر حاجی قدرت محو کردن جنبه حیوانیت خود را با قربانی ندارد، پس دست کم با روزه گرفتن مقام حیوانی را تضعیف و ناتوان کند.»<ref name=":0" />


=== شکر خدا و یاد خداوند ===
=== شکر خدا و یاد خداوند ===
به اشاره قرآن، آیین قربانیِ چهارپایان{{یادداشت|اشاره اصلی آیه فقط به گوشت شتر است اما محققان اسرار حج، آنرا سرایت داده‌اند به به گوسنفد و گاو ، به معنای هر چهارپایی که برای حج قربانی می‌شود. منبع: درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 230.}} در حج قرار داده شد و آنها رام انسان شدند تا برای قربانی و طعام در اختیار انسان باشند به امید اینکه انسان شکر خدا را به جا بیاورد.<ref name=":1" /> بر این اساس نویسندگان [[اسرار حج]] بر این باورند که این قربانی به عنوان شکر نعمت‌های الهی به خصوص توفیق انجام [[حج]] از سوی [[حجگزار]] انجام می‌شود.<ref>از میقات تا عرفات ، ص130 و 131 ؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 234.</ref> آیه‌ای از قرآن نیز قربانی کردن را عامل یاد خدا به جهت یادآوری نعمت چهارپایان دانسته است<ref>لقمان ، آیه 28 .</ref> و گفته شده همه نعمت‌های الهی باید برای انسان عامل یاد خدا باشد.<ref>جرعه ای از صهبای حج ، ص228.</ref>
به اشاره قرآن، آیین قربانیِ چهارپایان{{یادداشت|اشاره اصلی آیه فقط به گوشت شتر است اما محققان اسرار حج، آنرا سرایت داده‌اند به به گوسنفد و گاو ، به معنای هر چهارپایی که برای حج قربانی می‌شود. منبع: درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 230.}} در حج قرار داده شد و آنها رام انسان شدند تا برای قربانی و طعام در اختیار انسان باشند به امید اینکه انسان شکر خدا را به جا بیاورد.<ref name=":1" /> بر این اساس نویسندگان [[اسرار حج]] بر این باورند که قربانی به عنوان شکر نعمت‌های الهی به خصوص توفیق انجام [[حج]] از سوی [[حجگزار]] انجام می‌شود.<ref>از میقات تا عرفات ، ص130 و 131 ؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 234.</ref> آیه‌ای از قرآن نیز قربانی کردن را عامل یاد خدا به جهت یادآوری نعمت چهارپایان دانسته است<ref>لقمان ، آیه 28 .</ref> و گفته شده همه نعمت‌های الهی باید برای انسان عامل یاد خدا باشد.<ref>جرعه ای از صهبای حج ، ص228.</ref>


=== بهره مندی نیازمندان ===
=== بهره مندی نیازمندان ===