حضرت زینب (س): تفاوت میان نسخه‌ها

Heidar (بحث | مشارکت‌ها)
Kamran (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات اشخاص|عنوان=|تصویر=خانه فاطمه۲.jpg|عرض تصویر=|توضیح تصویر=محدوده [[خانه فاطمه(س)|خانه فاطمه(س)]] در [[مسجدالنبی]]|نام کامل=حضرت فاطمه زهرا(س)|کنیه=|لقب=زهرا. کوثر. صدیقه|نسب=|زادروز=سال ۵ بعثت (قول مشهور شیعه)|کشور تولد=|شهر تولد=|محل زندگی=|مهاجر/انصار=|نام همسر=[[امام علی(ع)]]|فرزندان=[[امام حسن(ع)]]. [[امام حسین(ع)]]|خویشاوندان سرشناس=|دین=|مذهب=|پیشه=|مناصب=|نحوه درگذشت/شهادت=|تاریخ درگذشت=سال ۱۱ هجری|شهر درگذشت=مدینه|کشور درگذشت=|آرامگاه=نامعلوم|زمان اسلام آوردن=|نحوه اسلام آوردن=|حضور در جنگ‌ها=|هجرت به=مدینه|دلیل شهرت=دختر پیامبر اسلام(ص)|نقش‌های برجسته=مادر امامان(ع)|دیگر فعالیت‌ها=|نام زیارتگاه=|سمت=|خدمت=|محل اقدام=|سفر=|نوشته‌ها=|موقوفات=|بناهای ساخته شده=|مقام علمی=|پس از=|پیش از=|اساتید=|محل تحصیل=|اجازه روایت از=|اجازه اجتهاد از=|شاگردان=|اجازه روایت به=|اجازه اجتهاد به=|تالیفات=|فعالیت سیاسی=|فعالیت اجتماعی=|فعالیت مذهبی=|وبگاه رسمی=|امضا=}}
{{جعبه اطلاعات اشخاص|عنوان=|تصویر=حرم حضرت زینب دمشق.jpg|عرض تصویر=|توضیح تصویر=حرم حضرت زینب (دمشق)|نام کامل=حضرت زینب الکبری (س)|کنیه=|لقب=عقیله بنی هاشم، صدیقه صغری و ام‌المصائب|نسب=نوه پیامبر(ص)|زادروز=سال پنجم یا ششم بعد از هجرت|کشور تولد=|شهر تولد=مدینه|محل زندگی=|مهاجر/انصار=|نام همسر=[[عبدالله بن جعفر]]|فرزندان=علی، عون، عباس و ام‌کلثوم و فرزند پنجم به نام «جعفر یا محمد»|خویشاوندان سرشناس=|دین=|مذهب=|پیشه=|مناصب=|نحوه درگذشت/شهادت=|تاریخ درگذشت=سال 62 هجری|شهر درگذشت=|کشور درگذشت=|آرامگاه=|زمان اسلام آوردن=|نحوه اسلام آوردن=|حضور در جنگ‌ها=|هجرت به=|دلیل شهرت=دختر امام علی (ع)|نقش‌های برجسته=خواهر امام حسین(ع)|دیگر فعالیت‌ها=شرکت در واقعه کربلا و اداره کاروان اسرا تا شام|نام زیارتگاه=[[حرم حضرت زینب (دمشق)]]|سمت=|خدمت=|محل اقدام=|سفر=|نوشته‌ها=|موقوفات=|بناهای ساخته شده=|مقام علمی=راوی حدیث، مفسر قرآن و شناخته شده با صفت «عالِمة غیر مُعَلَّمَة»|پس از=|پیش از=|اساتید=|محل تحصیل=|اجازه روایت از=|اجازه اجتهاد از=|شاگردان=|اجازه روایت به=|اجازه اجتهاد به=|تالیفات=|فعالیت سیاسی=|فعالیت اجتماعی=|فعالیت مذهبی=|وبگاه رسمی=|امضا=}}


'''حضرت زینب''' دختر [[حضرت زهرا  (س)]] و [[امام علی|امیرالمومنین (ع)]] ، سومین فرزند خانواده که نقش برجسته و بی‌بدیل وی در واقعه جانسوز  [[کربلا]] در  صبر و استقامت و پایداری در مقابل مصائب  و مشکلات، او را به اُسوه و الگویی برای زنان و آزادگان جهان تبدیل کرد.  
'''حضرت زینب (س)''' دختر [[حضرت زهرا  (س)]] و [[امام علی|امیرالمومنین (ع)]]، سومین فرزند خانواده است که سال ۵ یا ۶ قمری در [[مدینه]] زاده شد. از القاب او «عقیله بنی‌هاشم»، «صدیقه صغری» و «ام‌المصائب» است. وی بنا بر سفارش [[پیامبر(ص)]] با پسرعمویش [[عبدالله]] بن [[جعفر بن ابی طالب|جعفر]] ازدواج کرد و فرزندانی داشت.  


فضائل و مناقب او از جمله علم لَدُّنی وی  و فصاحت و بلاغت وی  در خطبه‌هایی که در کوفه و شام  ایراد نمود ، چنان بود  که گویی امام علی علیه السلام است و امام علی سخن  می‌گوید. او سرپرست کاروان اسرا از کوفه تا شام  و ادامه دهنده راه برادرش حسین (ع) بود. او به فاصله کمی بعد از واقعه کربلا رحلت فرمود و در محل وفات و دفن وی اختلاف است.  
او راوی حدیث، مفسر قرآن برای زنان در کوفه، و دارای «نیابت خاصه» از [[امام حسین(ع)]] بود. در فصاحت و بلاغت به امام علی(ع) تشبیه شده و [[امام سجاد(ع)]] او را «عالمی که معلم نداشته» معرفی کرده است.
 
در [[واقعه کربلا]]، حضرت زینب همراه امام حسین(ع) بود و پس از شهادت او، سرپرستی کاروان اسرا را بر عهده گرفت. در مجلس [[ابن‌زیاد]]، جملهٔ معروف «ما رَأَیتُ إلّا جَمِیلاً» را فرمود و از جان [[امام سجاد(ع)]] دفاع کرد.
 
او را دارای روحیه عفت، صبر و استقامت دانسته‌اند. بنابر قول مشهور، در ۱۵ رجب سال ۶۲ درگذشت و درباره مکان دفن او سه دیدگاه ([[مدینه]]، [[شام]] و [[مصر]]) وجود دارد.


== معرفی و زندگانی ==
== معرفی و زندگانی ==
حضرت زینب کبری (س)، دختر امام علی و حضرت زهرا، سال ۵ یا ۶ قمری در مدینه زاده شد.<ref name=":0">مستدرک عوالم العلوم، ج11، 945.</ref>  نام «زینب» (زینت پدر)  به وحی الهی و توسط جبرئیل بر او نهاده شد<ref>مستدرک عوالم العلوم، ج11، ص947.</ref> و پیامبر (ص) پس از درآغوش گرفتنش، از مصائب سخت آینده‌اش گریست<ref>تراجم اعلام النساء، ج2، ص165.</ref> و امت را به علت شباهت او به خدیجه، به محبت او توصیه کرد.<ref>تراجم اعلام النساء، ج2، ص166.</ref>
حضرت زینب کبری (س)، دختر [[امام علی(ع)]] و [[حضرت زهرا(س)]]، سال ۵ یا ۶ قمری در [[مدینه]] زاده شد<ref name=":0">مستدرک عوالم العلوم، ج11، 945.</ref> و [[پیامبر (ص)]] پس از درآغوش گرفتنش، از مصائب سخت آینده‌اش گریست<ref>تراجم اعلام النساء، ج2، ص165.</ref> و به علت شباهت او به [[حضرت خدیجه (س)|خدیجه]]، به محبت او توصیه کرد.<ref>تراجم اعلام النساء، ج2، ص166.</ref>


از القاب او «عقیله (بانوی خردمند) بنی هاشم»<ref name=":0" /> ، «صدیقه صغری»<ref>تنقیح المقال، ج3، ص79.</ref> و به دلیل شکیبایی در برابر فجایع کربلا، «ام‌المصائب» است و کنیه اش را ام کلثوم، ام عبدالله و ام الحسن گفته‌اند.<ref>ریاحین الشریعه، ج3، ص46.</ref>
از القاب او «عقیله (بانوی خردمند) بنی هاشم»<ref name=":0" /> ، «صدیقه صغری»<ref>تنقیح المقال، ج3، ص79.</ref> و به دلیل شکیبایی در برابر فجایع [[کربلا]]، «ام‌المصائب» است و کنیه اش را ام کلثوم، ام عبدالله و ام الحسن گفته‌اند.<ref>ریاحین الشریعه، ج3، ص46.</ref>


حضرت زینب بنا بر پیشنهاد پیامبر(ص)<ref>من لایحضره الفقیه،ج3،ص393.</ref> با پسرعمویش عبدالله بن جعفر ازدواج کرد و فرزندانی از جمله علی، عون، عباس و ام‌کلثوم داشت<ref>انساب الاشراف، ج6، ص67.</ref> نام فرزند پنجم به اختلاف منابع جعفر یا محمد معرفی شده.<ref>الطبقات الکبری، ج8، ص340؛ اسدالغابه، ج6، ص132.</ref> هنگامی که معاویه، ام‌کلثوم را برای یزید خواستگاری کرد، حضرت زینب با نظر برادرش امام حسین (ع) این وصلت را نپذیرفت و دخترش را به عقد قاسم بن محمد درآورد.<ref>نسب قریش، ج1، ص29.</ref>
حضرت زینب بنا بر پیشنهاد پیامبر(ص)<ref>من لایحضره الفقیه،ج3،ص393.</ref> با پسرعمویش [[عبدالله بن جعفر]] ازدواج کرد و فرزندانی از جمله علی، عون، عباس و ام‌کلثوم داشت<ref>انساب الاشراف، ج6، ص67.</ref> نام فرزند پنجم به اختلاف منابع جعفر یا محمد معرفی شده.<ref>الطبقات الکبری، ج8، ص340؛ اسدالغابه، ج6، ص132.</ref>


== جایگاه علمی و حدیثی ==
== جایگاه و فضایل ==
حضرت زینب (س) راوی حدیث<ref>به نقل از: تنقیح المقال، ج3، ص79.</ref> از پیامبر(ص)، پدر، مادر، دو برادر و صحابیانی چون اسماء بنت عمیس، امسلمه و ام‌ایمن است و امام سجاد (ع)، ابن‌عباس، عبدالله بن جعفر، جابر بن عبدالله و دیگران از ایشان حدیث شنیده‌اند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص953 و 957.</ref> از جمله روایات منقول از او می‌توان به خطبه فدکیه<ref>علل الشرائع، ج1، ص248؛ دلائل الامامه، ص110.
</ref>، ماجرای منع فدک و شکایت حضرت فاطمه(س) به قبر رسول خدا(ص) <ref>امالی المفید، ص40.</ref>، فضائل حضرت زهرا(س)<ref>علل الشرائع، ص148 و 150.</ref>، علی(ع) و شیعیان ایشان در کلام پیامبر<ref>غایه المرام، ج6، ص63.</ref> و خبر جبرئیل از شهادت امام حسین (ع)<ref>بحار الانوار،ج98، ص114.</ref> اشاره کرد.


حضرت زینب مفسر قرآن برای زنان در کوفه<ref>عوالم العلوم، ج11، ص954 و 957.</ref> و دارای «نیابت خاصه» از امام حسین(ع) بود به شکلی که مرحوم صدوق می‌گوید مردم تا بهبودی امام سجاد (ع) در مسائل حلال و حرام به او رجوع می‌کردند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص957.</ref> رخی او را آگاه به «علم منایا و بلایا» و برتر از مریم و آسیه(س) دانسته‌اند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص957.
=== علمی ===
</ref> در فصاحت و بلاغت چنان بود که گویی امیرالمؤمنین (ع) سخن می‌گوید<ref>الاحتجاج، ج2، ص109.</ref>؛ امام سجاد (ع) او را با عبارت «عالِمة غیر مُعَلَّمَة» (دانای بی‌آموزگار) ستود که اشاره به علم لدُنّی (الهی) ایشان دارد.<ref>الاحتجاج، ج2، ص114.</ref>
حضرت زینب (س) راوی حدیث<ref>به نقل از: تنقیح المقال، ج3، ص79.</ref> از پیامبر(ص)، پدر، مادر، دو برادر و صحابیانی چون [[اسماء بنت عمیس]]، [[ام سلمه]] و [[ام‌ایمن]] است و [[امام سجاد(ع)]]، [[ابن‌عباس]]، [[عبدالله بن جعفر]]، [[جابر بن عبدالله]] و دیگران از ایشان حدیث شنیده‌اند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص953 و 957.</ref> از جمله روایات منقول از او می‌توان به [[خطبه فدکیه]]<ref>علل الشرائع، ج1، ص248؛ دلائل الامامه، ص110.
</ref> و ماجراهای پیرامون آن<ref>امالی المفید، ص40.</ref>، فضائل حضرت زهرا(س)<ref>علل الشرائع، ص148 و 150.</ref>، علی(ع) و [[شیعه|شیعیان]] ایشان در کلام [[پیامبر]]<ref>غایه المرام، ج6، ص63.</ref> و خبر [[جبرئیل]] از شهادت [[امام حسین(ع)]]<ref>بحار الانوار،ج98، ص114.</ref> اشاره کرد.


== مناقب و فضایل ==
حضرت زینب مفسر قرآن برای زنان در [[کوفه]]<ref>عوالم العلوم، ج11، ص954 و 957.</ref> و بنابر روایایت تا بهبودی امام سجاد(ع) دارای «نیابت خاصه» از امام حسین(ع) بود.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص957.</ref> برخی او را آگاه به «علم منایا و بلایا» و برتر از [[مریم]] و [[آسیه (س)|آسیه(س)]] دانسته‌اند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص957.
حضرت زینب (س) به «عابده آل علی» شهرت داشت<ref>عوالم العلوم، ج11، ص 948.</ref> و حتی در اسارت، نماز شبش ترک نشد و امام حسین (ع) در روز عاشورا هنگام وداع از حضرت زینب خواست که دعا برای حسین را در نماز شب فراموش نکند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص953.</ref> ابن‌اثیر او را زنی عاقل، خردمند و دارای منطقی استوار توصیف کرده است.<ref>اسد الغابه، ج6، ص132.</ref> در عفت و حیا چنان بود که همسایه‌اش هرگز او را ندیده و صدایش را نشنیده بود.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص55.</ref> او در برابر مصیبت شهادت مادر، پدر و برادر تا فجایع کربلا، صبر و استقامت نشان داد و رسالت خویش را به انجام رساند. شجاعت در مواجهه با ابن‌زیاد و یزید، از برجسته‌ترین صفات او دانسته شده. شهید مطهری او را نمونه‌ای عالی از قلب نیرومند، روحیه حماسی و بی‌باکی در برابر مرگ معرفی کرده است.<ref>حماسه حسینی، ج1، ص141.</ref>  
</ref> او را در سخن‌وری به [[امام علی(ع)]] تشبیه کرده‌اند<ref>الاحتجاج، ج2، ص109.</ref>؛ امام سجاد(ع) او را با عبارت «عالِمة غیر مُعَلَّمَة» (دانای بی‌آموزگار) توصیف کرده است.<ref>الاحتجاج، ج2، ص114.</ref>
 
حضرت زینب (س) به «عابده آل علی» شهرت داشت<ref>عوالم العلوم، ج11، ص 948.</ref> و گزارش‌های درباره عبادات و نماز شب ایشان وجود دارد.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص953.</ref> [[ابن اثیر|ابن‌اثیر]] او را زنی عاقل، خردمند و دارای منطقی استوار توصیف کرده<ref>اسد الغابه، ج6، ص132.</ref> و گزارش‌هایی درباره حیا و عفت ایشان در منابع منعکس شده است.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص55.</ref> [[شهید مطهری]] او را نمونه‌ای عالی از قلب نیرومند، روحیه حماسی و بی‌باکی در برابر مرگ معرفی کرده است.<ref>حماسه حسینی، ج1، ص141.</ref>  


== در دوران خلافت امام علی(ع) ==
== در دوران خلافت امام علی(ع) ==
از زندگی حضرت زینب (س) پیش از خلافت پدرش اطلاعات چندانی در دست نیست. با آغاز خلافت امام علی(ع) و وقوع جنگ جمل، همسرش عبدالله بن جعفر همراه امام به بصره و سپس کوفه رفت و در آنجا ماندگار شد. پس از آن، حضرت زینب نیز به همراه برخی بستگان از مدینه به کوفه هجرت کرد و از نزدیک شاهد جنگ‌های جمل، صفین، نهروان و سرانجام شهادت پدرش در مسجد کوفه بود.<ref>زینب از ولادت تا شهادت، ص42 و 43.</ref> ایشان برخی سخنان و وقایع شب شهادت امام علی (ع) را نقل کرده<ref>زینب از ولادت تا شهادت، ص43-52.</ref> و در تشییع جنازهٔ ایشان تا بیرون کوفه شرکت داشت.<ref>همان، ص53.</ref> پس از صلح امام حسن (ع) و بازگشت ایشان به مدینه، حضرت زینب نیز با بستگانش به مدینه بازگشت و تا هنگام قیام امام حسین (ع) در آنجا ماند.<ref>ریاحین الشریعه، ج3، ص74.</ref>  
از زندگی حضرت زینب(س) پیش از خلافت پدرش اطلاعات چندانی در دست نیست. با آغاز خلافت امام علی(ع) و وقوع [[جنگ جمل]]، حضرت زینب از مدینه به کوفه [[هجرت]] کرد و شاهد جنگ‌های جمل، [[جنگ صفین|صفین]]، [[نهروان]] و سرانجام شهادت پدرش در [[مسجد کوفه]] بود.<ref>زینب از ولادت تا شهادت، ص42 و 43.</ref> او برخی سخنان و وقایع شب شهادت امام علی(ع) را نقل کرده<ref>زینب از ولادت تا شهادت، ص43-52.</ref> و در تشییع جنازهٔ ایشان تا بیرون کوفه شرکت داشت.<ref>همان، ص53.</ref> پس از صلح [[امام حسن مجتبی(ع)|امام حسن (ع)]] به مدینه بازگشت و تا هنگام [[قیام امام حسین(ع)|قیام امام حسین (ع)]] در آنجا ماند.<ref>ریاحین الشریعه، ج3، ص74.</ref>  


== در دوران امامت امام حسین(ع) ==
== در دوران امامت امام حسین(ع) ==
با خروج امام حسین(ع) از مدینه، حضرت زینب با دو فرزندش (عون و محمد) و دیگر بستگان همراه برادر شد.<ref>تنقیح المقال، ج2، ص210.</ref> روایت است که به علت علاقه او به برادرش، امام علی(ع) هنگام عقد ازدواج او، شرط کرده بود که هرگاه زینب بخواهد با حسین(ع) سفر کند، شوهرش مانع نشود.<ref>ریاحین الشریعه،ج3، ص76.</ref> او همراه امام حسین(ع) برای [[حج]] به [[مکه]] سفر کرد و سپس به سمت کربلا رفت.{{نیازمند منبع|date=اوت ۲۰۲۶}}
حضرت زینب در پی خلافت یزید، همراه امام حسین(ع) از مدینه خارج و برای [[حج]] به [[مکه]] و سپس به [[کربلا]] رفت.<ref>تنقیح المقال، ج2، ص210.</ref>در کربلا، او شاهد شهادت فرزندان؛ برادران و نزدیکانش بود.<ref>وقعة الطف، ص197.</ref> نزدیک شدن او به [[قتلگاه]] از فراز «[[تل زینبیه|تلّ زینبیه]]»<ref>وقعة الطف، ص252.</ref> و مواجهه با پیکر برادرش<ref>وقعة الطف، ص259.</ref>، در منابع منعکس شده است. پرستاری امام سجاد (ع) در [[شب عاشورا]] بر عهده او بود.<ref>وقعة الطف، ص200.</ref>


=== زینب در کربلا ===
براساس گزارش‌های تاریخی حضرت زینب در خطبه‌ای، مردم [[کوفه]] را به خاطر یاری نکردن [[امام حسین (ع)|امام حسین(ع)]] توبیخ نمود و مظلومیت خاندان [[پیامبر]] را تبیین کرد.<ref>بلاغات النساء، ص 38؛ البلدان، ص224؛ الاحتجاج، ج2، ص 109-113.</ref> نقل شده که خطبه او موجب تأثیر در مردم و نگرانی نگهبانان شهر شد<ref>ینابیع المودّه، ج3، ص87.</ref> در مجلس ابن‌زیاد، جملهٔ معروف «ما رَأَیتُ إلّا جَمِیلاً» (جز زیبایی ندیدم) از او گزارش شده<ref>الفتوح، ج5، ص122.</ref> و از جان امام سجاد(ع) دفاع کرده است.<ref>وقعة الطف، ص 263؛ الفتوح، ج5، ص123؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص82.</ref>
در کربلا، او شاهد تلخ‌ترین صحنه‌ها از جمله شهادت فرزندان؛ برادران و نزدیکانش بود.<ref>وقعة الطف، ص197.</ref> نزدیک شدن او به قتلگاه از فراز «تلّ زینبیه»<ref>وقعة الطف، ص252.</ref> و مواجهه با پیکر برادرش<ref>وقعة الطف، ص259.</ref>، در منابع منعکس شده است. پرستاری امام سجاد (ع) در شب عاشورا<ref>وقعة الطف، ص200.</ref>، سرپرستی کاروان اسرا و ادامه‌ راه برادرش جهت بیان حقیقیت واقعه کربلا بر عهده او بود.{{نیازمند منبع|date=اوت ۲۰۲۶}}


=== حضرت زینب در کوفه ===
در [[شام]]، خطبه‌ای از او مقابل یزید ثبت شده<ref>الاحتجاج، ج2، ص122 و 123.</ref> و ایستادگی<ref>تاریخ الطبری، ج5، ص462 ؛ الاحتجاج، ج2، ص131و 132.</ref>، شکایت‌ها<ref>بلاغات النساء، ص35؛ الاحتجاج، ج2، ص 123-130.</ref> و افشاگری‌های او در شام، موجب شد [[یزید]] دستور بازگرداندن کاروان اسرا به [[مدینه]] را صادر کند.<ref>وقعة الطف، ص272.</ref>
پس از عاشورا، اسیران اهل‌بیت(ع) را به کوفه آوردند. حضرت زینب در فرصتی مناسب، خطبه‌ای آتشین ایراد کرد و مردم را به خاطر یاری نکردن امام حسین (ع) به شدت توبیخ نمود و مظلومیت خاندان پیامبر را تبیین کرد.<ref>بلاغات النساء، ص 38؛ البلدان، ص224؛ الاحتجاج، ج2، ص 109-113.</ref> سخنان او چنان تأثیر گذاشت که مردم به گریه و شیون افتادند و نیروهای نظامی برای منحرف کردن افکار و افزایش مصیبت و سکوت حضرت زینب، سرِ امام را بر نیزه نزدیک محملش آوردند.<ref>ینابیع المودّه، ج3، ص87.</ref> در مجلس ابن‌زیاد نیز، در پاسخ به طعنهٔ او درباره قتل و اسارت، جملهٔ معروف «ما رَأَیتُ إلّا جَمِیلاً» (جز زیبایی ندیدم) را فرمود<ref>الفتوح، ج5، ص122.</ref> و با شجاعت از جان امام سجاد(ع) دفاع کرد و مانع قتل او شد.<ref>وقعة الطف، ص 263؛ الفتوح، ج5، ص123؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص82.</ref>


=== حضرت زینب در شام ===
== وفات و مکان‌های زیارتی منتسب ==
در شام، هنگامی که یزید با ضربه به لب و دندان امام و اشعار کفرآمیز در حال توهین بود، حضرت زینب برخاست و خطبه‌ای رسواکننده ایراد نمود<ref>الاحتجاج، ج2، ص122 و 123.</ref> و یزید را «یا ابنَ الطُّلَقاء» (فرزند آزادشدگان) خطاب قرار داد{{یادداشت|اشاره به دشمنی خاندان یزید با اسلام که پس از شکست در جریان فتح مکه توسط پیامبر، آزاد شده بودند.}} و به او فرمود: که آیا از عدل است که ناموس خود را در پس پرده نگاه داشته و دختران رسول خدا (ص) را در معرض انظار قرار داده است؟!<ref>بلاغات النساء، ص35؛ الاحتجاج، ج2، ص 123-130.</ref> همچنین در برابر درخواست نابجای یکی از حاضران برای تصاحب دختری از اهل‌بیت، ایستادگی کرد.<ref>تاریخ الطبری، ج5، ص462 ؛ الاحتجاج، ج2، ص131و 132.</ref> افشاگری‌های او چنان کارساز بود که یزید به‌زودی دستور بازگرداندن کاروان اسرا را به مدینه صادر کرد.<ref>وقعة الطف، ص272.</ref>
حضرت زینب بنابر قول مشهور در  غروب روز یکشنبه ۱۵ رجب سال ۶۲ وفات نمود.<ref>قاموس الرجال، ج11، ص43.</ref> در مورد محل وفات و مکان دفن او سه گزارش وجود دارد. بنابر گزارش‌ها، حضرت زینب پس از بازگشت از شام تا پایان عمر در مدینه سکونت داشت و پس از وفات در بقیع دفن شد.<ref>عوالم العلوم، ج۱۱، ص 976</ref> با این حال زیارتگاه‌های دیگری در جهان اسلام به عنوان محل دفن آن حضرت شهرت یافته است.


== وفات و مکان‌های زیارتی منتسب ==
=== حرم حضرت زینب (دمشق) ===
حضرت زینب بنابر قول مشهور در  غروب روز یکشنبه ۱۵ رجب سال ۶۲ وفات نمود.<ref>قاموس الرجال، ج11، ص43.</ref> در مورد محل وفات و مکان دفن او سه قول است:
{{اصلی|حرم حضرت زینب (دمشق)}}حرم حضرت زینب(س) زیارتگاهی است در شهر [[دمشق]] در کشور [[سوریه]] و مشهور است که قبر حضرت زینب، در آن قرار دارد. این زیارتگاه قدمت زیادی دارد و دست کم از قرن ششم قمری وجود داشته ولی در منابع تاریخی محل دفن زینب صغری (ام کلثوم) دانسته شده است.<ref>تاریخ مدینه دمشق، ج۲، ص ۳۰۹؛ الاشارات الی معرفه الزیارات، ص ۱۲؛ معجم البلدان،‌ج۳، ص ۲۰</ref> این مکان در سده‌های اخیر به عنوان محل دفن زینب کبری شهرت یافته است.


1- در مدینه وفات نمود و احتمالاً در بقیع دفن گردید.
=== مسجد سیدة زینب (قاهره) ===
{{اصلی|مسجد سیدة زینب (قاهره)}}مسجد سیدة زینب در کشور [[مصر]]، شهر [[قاهره]] و در محله سیده زینب، مسجدی بزرگ و مشهور است که بنابر گزارش‌هایی قبر حضرت زینب کبری در آن قرار دارد.<ref>حیاة السیدةزینب بنت امیر المومنین علی بن ابی طالب، ص ۱۳۸-۱۴۲؛ زینب الکبری من المهد الی اللحد، ص ۶۱۰-۶۱۸</ref> درباره سفر حضرت زینب به مصر و وفات او در این مکان گزارش‌های تاریخی معتبری وجود ندارد<ref>نک: بررسی اعتبار کتاب اخبار الزینبات، ص ۶۳-۷۵</ref> و گویا انتساب این قبر به حضرت زینب از سده‌های نهم<ref>المنن الکبری، ص ۴۷۷</ref> یا دهم<ref>المرقد العقیله زینب، ص ۳۸-۳۹</ref> قدیم‌تر نیست.


2- در شام (دمشق) وفات نمود و در حومه دمشق (شهرک زینبیه) دفن شد.
== جستارهای وابسته ==


3- در مصر (قاهره) وفات نمود و در منطقه قَنطرة السِباع در محلی که در حال حاضر  به «مسجده سیده زینب» معروف است دفن شد.
* [[حرم حضرت زینب (دمشق)]]
* [[مسجد سیدة زینب (قاهره)]]


هر یک از سه قول؛ برای خود دلایلی دارند که در منابع مکتوب، مورد نقد و بررسی قرار گرفته است.<ref>زینب کبری از ولادت تا شهادت، ص398- 414.</ref>
== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
خط ۵۲: خط ۵۶:
== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
* '''آثار اسلامی مکّه و مدینه'''، جعفریان، رسول، تهران، مشعر، ۱۳۸۲ش.
* '''الاحتجاج'''، طبرسی، احمد بن علی (م قرن ۶)، قم، نشر اسوه، ۱۴۲۴.
* '''الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد'''، مفید، محمدبن محمد، قم، کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳ق.
* '''الاستیعاب فی معرفة الاصحاب'''، ابن عبدالبر (م۴۶۳ق)، تحقیق علی محمد البجاوی، بیروت، دارالجیل، ۱۴۱۲.
* '''اعلام الوری'''، طبرسی، فضل بن حسن،  قم، مؤسسة آل‌البیت لاحیاء التراث، ۱۴۱۷ق.
* '''اُسدُ الغابه فی معرفة الصحابه'''، ابن اثیر، علی بن محمد (م۶۳۰ق)، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۹.
* '''الامالی'''، طوسی، محمدبن حسن، تحقیق مؤسسة البعثة، قم، دارالثقافة، ۱۴۱۴ق.
*'''الاشارات إلی معرفة الزیارات'''، علی بن ابی‌بکر الهروی، تحقیق جانین سوردیل، دمشق، المعهد الفرنسی، ۱۹۵۳م.
* '''الامالی'''، مفید، محمدبن محمد، تحقیق حسین استادولی، علی‌اکبر غفاری، بیروت، دارالمفید، ۱۴۱۴ق.
* '''امالی المفید'''، شیخ مفید (م۴۱۳ق)، قم، کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳.
* '''امتاع الاسماع'''، مقریزی، احمد بن علی، به کوشش محمد عبدالحمید، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۲۰ق.
* '''انساب الاشراف'''، بلاذری، احمد بن یحیی (م۲۷۹ق)، تحقیق سهیل زکار و ریاض زرکلی، بیروت، ۱۴۱۷.
* '''بحارالانوار'''، مجلسی، محمدباقر، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، 1421ق.
* '''بحارالانوار'''، علامه مجلسی (م۱۱۱۰ق)، تهران، انتشارات اسلامیه، بی‌تا.
* '''بحارالانوار'''، مجلسی، محمدباقر، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۴ق.
* '''بلاغات النساء'''، ابن ابی طاهر، احمد (م۲۸۰ق)، قم، الشریف الرضی، بی‌تا.
* '''تاريخ طبری'''، طبری، ابن جرير، بیروت، مؤسسة الاعلمي للمطبوعات، بی‌تا.
* '''البلدان'''، ابن فقیه، احمد بن محمد (م۳۶۵ق)، تحقیق یوسف هادی، عالم الکتب، ۱۴۱۶.
* '''تاريخ مکة المشرفة و المسجدالحرام و المدينة الشريفة و القبر الشريف،''' محمد بن احمد ابن الضياء، تحقيق العدوي، مکه، مکتبة التجارية مصطفي احمد الباز، 1416ق.
*'''تاریخ مدینة دمشق'''، علی بن الحسن الدمشقی (ابن عساکر)، تحقیق علی شیری، بیروت، دار الفکر، ۲۰۰۱م.
* '''تاريخ المدينة المنورة'''، ابو زيد عمر بن شبه، قم، دار الفكر، 1368 ش.
* '''تاریخ الطبری'''، طبری، محمد بن جریر (م۳۱۰ق)، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دار التراث، ۱۹۶۷.
* '''تاريخ و آثار اسلامي مكه مكرمه و مدينه منوره،''' قائدان، اصغر، تهران، مشعر، 1386ش.
* '''تراجم اعلام النساء'''، اعلمی حائری، محمد حسین (م۱۳۹۱ق)، بیروت، مؤسسة الاعلمی، ۱۴۰۷.
* '''جواهر التاریخ،''' کورانی، علی، دار الهدی، 1425ق.
* '''تنقیح المقال فی علم الرجال'''، مامقانی، عبدالله (م۱۳۵۱ق)، نجف، مطبعة المرتضویه، بی‌تا.
* '''الخصال'''، صدوق، محمد بن علی بن بابویه، تحقیق علی‌اکبر غفاری، قم، جامعه مدرسین، چاپ اول، ۱۳۶۲ش.
* '''حماسه حسینی'''، شهید مطهری، مرتضی، تهران، انتشارات صدرا، ۱۳۸۷ش.
* '''دلائل الامامة'''، طبری امامی، محمدبن جریر، قم، مؤسسة البعثة، ۱۴۱۳ق.
* '''دلائل الامامه'''، طبری، محمد بن جریر (م قرن ۵)، قم، بنیاد بعثت، ۱۴۱۳.
* '''دلائل النبوة و معرفة أحوال صاحب الشریعة'''، بیهقی، احمد بن حسین، تحقیق عبدالمعطی قلعجی، بیروت، دارالکتب العلمیه، ۱۴۰۵ق.
* '''ریاحین الشریعه'''، محلاتی، ذبیح‌الله (م۱۴۰۶ق)، تهران، دارالکتب الاسلامیه، بی‌تا.
* '''رحلة ابن جبیر'''، محمد بن احمد بن جبیر، بیروت، دار و مکتبة الهلال، بی‌تا.  
* '''زینب کبری از ولادت تا شهادت'''، قزوینی، سید محمد کاظم، ترجمه کاظم خاتمی طبری، قم، پیام مقدس، ۱۳۸۵ش.
* '''زندگانی فاطمه زهرا علیهاالسلام'''، شهیدی، سید جعفر، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ۱۳۶۲ش.
* '''الطبقات الکبری'''، ابن سعد، محمد (م۲۳۰ق)، تحقیق محمد عبدالغافر عطا، بیروت، دارالکتب العلمی، ۱۴۱۰.
* '''السقیفة و فدک'''، جوهری بصری، احمدبن عبدالعزیز، تحقیق محمدهادی امینی، بیروت، شرکة الکتبی، ۱۴۱۳ق.  
* '''علل الشرائع'''، شیخ صدوق، ابن بابویه (م۳۸۱ق)، قم، نشر داوری، بی‌تا.
* '''سیرة النبویه'''، ابن‌هشام، ابومحمد عبدالملک بن هشام حمیری، تحقیق مصطفی السقا، ابراهیم الابیاری، عبدالحفیظ الشبلی، بیروت، دارالمعرفه.  
* '''عوالم العلوم والمعارف'''، بحرانی اصفهانی، عبدالله بن نورالله (م۱۱۴۸ق)، قم، مدرسه الامام المهدی، ۱۳۷۵ش.
* '''الشافی فی الامامة'''، سید مرتضی، علی بن حسین، تهران، مؤسسه الصادق(ع)، چاپ دوم، ۱۴۱۰ق.  
* '''غایة المرام'''، بحرانی، هاشم بن سلیمان (م۱۱۰۷ق)، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۲۲.
* '''علل الشرایع'''، صدوق، محمدبن علی بن‌بابویه، تحقیق سیدمحمدصادق بحرالعلوم، النجف الاشرف، المکتبة الحیدریة، ۱۳۸۵ق.
* '''الفتوح'''، ابن اعثم کوفی، محمد بن علی (م۳۱۴ق)، تحقیق علی شیری، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۱۱.
* '''عمارة و توسعة المسجد النبوی الشریف عبر التاریخ'''، ناجی محمد حسن عبدالقادر الانصاری، نادی المدینه المنوره الادبی، ۱۹۹۶م.
* '''قاموس الرجال'''، شوشتری، محمد تقی (م۱۴۱۵ق)، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۱۰.
* '''فاطمه الزهراء من المهد الی اللحد'''، قزوینی، محمدکاظم، بی‌نا، ۱۴۱۴ق.
* '''الکامل فی التاریخ'''، ابن اثیر، علی بن محمد (م۶۳۰ق)، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق.
* '''الفصول المختاره'''، مفید، محمد بن محمد بن نعمان، قم،‌ کنگره جهانی شیخ مفید، چاپ اول، ‌۱۴۱۳ق.
* '''مستدرک عوالم العلوم'''، موحد ابطحی، محمد باقر، قم، مؤسسة الامام المهدی(عج)، ۱۴۰۳.
* '''الکافی'''، کلینی، محمد بن یعقوب، تصحیح علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران، دار الکتب الاسلامیة، ۱۴۰۷ق.
* '''من لایحضره الفقیه'''، شیخ صدوق، محمد بن علی (م۳۸۱ق)، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۰۴.
* '''کشف الغمة فی معرفة الأئمة'''، اربلی، علی بن عیسی‏، تحقیق و تصحیح سید هاشم رسولی محلاتی، تبریز، بنی‌هاشمی‏، ۱۳۸۱ق.
*'''معجم البلدان'''، یاقوت بن عبدالله الحموی، بیروت، دار صادر، ۱۳۹۷ق.
* '''مأساة الزهرا(س)'''، عاملی، سید جعفر مرتضی، بیروت، دار السیره، ۱۴۱۸ق.
* '''نسب قریش'''، مصعب بن عبدالله زبیری (م۲۳۶ق)، قاهره، دارالمعارف، بی‌تا.
* '''مصباح المتهجد'''، محمد بن حسن طوسی، بیروت، موسسه فقه الشیعه،1411ق.
* '''وقعة الطف'''، ابو مخنف، لوط بن یحیی (م۱۵۷ق)، تحقیق محمد هادی یوسفی غروی، قم، مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۱۷.
* '''معالم المدینه المنوره بین العماره و التاریخ'''،‌ عبدالعزیز بن عبدالرحمن کعکی،‌ جزء الرابع، بیروت، 2011.
* '''ینابیع الموده لذوی القربی'''، قندوزی، سلیمان بن ابراهیم (م۱۲۹۴ق)، قم، مؤسسه اسوه، ۱۴۲۲.
* '''معجم البلدان'''، یاقوت حموی، یاقوت بن عبدالله، بیروت، دارصادر، چاپ دوم، ۱۹۹۵م.
* '''حیاة السیدة زینب بنت امیر المومنین علی بن ابی طالب'''، جعفر النقدی، بیروت، مؤسسه الاعلمی، ۱۹۹۸م.
* '''معجم معالم الحجاز'''، بلادی، عاتق بن غیث، مکه، مؤسسة الریان، ۱۴۳۱ق.
* '''زینب الکبری من المهد الی اللحد'''، السید محمد کاظم القزوینی، بیروت، دارالقاری، ۲۰۰۳م.
* '''مفاتیح الغیب'''، فخر رازی، محمد بن عمر، بیروت، داراحیاء التراث العربی، سوم، ۱۴۲۰ق.
* '''مرقد العقیله زینب'''، محمد حسنین السابقی، بیروت، مؤسسه الاعلمی، ۱۹۷۹م.
* '''مناقب آل ابی‌طالب'''، ابن‌شهرآشوب، محمدبن علی، گروهی از اساتید نجف اشرف، النجف الاشرف، المکتبة الحیدریة، ۱۳۷۶ق.
* '''المنن الکبری'''، عبدالوهاب بن احمد الشعرانی، تصحیح احمد عزو عنایة، دمشق، دارالتقوی، ۲۰۰۴م.
* '''المناقب'''، خوارزمی، موفق بن احمد، تحقیق مالک محمودی، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۱ق.
*'''بررسی اعتبار کتاب اخبار الزینبات'''، کتاب‌های اسلامی، سید حسن فاطمی، شماره ۲۱، تابستان ۱۳۸۴{{پایان}}
* '''الموسوعة الکبری عن فاطمة الزهرا(س)'''، انصاری زنجانی، اسماعیل، بی‌جا، دلیلنا، بی‌تا.
[[رده:امامزادگان]]
* '''المیزان فی تفسیر القرآن'''، طباطبایی، سید محمدحسین، قم، انتشارات جامعه مدرسین، ۱۴۱۷ق.
[[رده:اشخاص حج‌گزار]]
{{پایان}}
[[رده:اشخاص قرن اول]]
[[رده:اشخاص صدر اسلام]]
[[رده:اشخاص]]