فضائل المدینة مفضل جندی (کتاب): تفاوت میان نسخه‌ها

مفضل بن محمد بن ابراهیم جَنَدی (منسوب به جَنَد در یمن)، از محدثان قرن سوم و چهارم هجری، و ساکن [[مکه]] بود. جندی در مکه به تدریس و نقل حدیث اشتغال داشت و در [[مسجد الحرام]] حلقهٔ درس برپا می‌کرد.<ref>الضعفاء الکبیر، ذیل ترجمهٔ مفضل بن محمد جندی.</ref> او در سال ۳۰۸ قمری در مکه درگذشت.<ref>العبر فی خبر من غبر، ذیل حوادث سال ۳۰۸ق.</ref>

 

کتاب فضائل المدینة جندی، تنها مجموعه‌ای از احادیث فضایل مدینه نیست، بلکه موضوعات مرتبط با حرمت حرم مدینه، مکان‌های زیارتی و برخی احکام عبادی و اجتماعی این شهر را نیز دربرمی‌گیرد. موضوعات رساله شامل دعای پیامبر(ص) برای برکت و سلامت مدینه،<ref>فضائل المدینه، ص18</ref> فضایل [[کوه احد]]،<ref>فضائل المدینه، ص21</ref> اسامی مدینه، شفاعت رسول خدا،<ref>فضائل المدینه، ص30</ref> ، سکونت در مدینه،<ref>فضائل المدینه، ص32</ref> فضايل مسجدالنبی<ref>فضائل المدینه، ص34</ref> و مسجد قبا،<ref>فضائل المدینه، ص42</ref> تعیین حدود [[حرم مدنی|حرم مدینه]]،<ref>فضائل المدینه، ص43</ref> حرمت صید و قطع درختان،<ref>فضائل المدینه، ص45</ref> نام‌های مدینه و شفاعت برای درگذشتگان در این شهر است.  

متن رساله تشکیل شده از 78 روایت که با سند کامل ضبط شده است. بخشی از اسناد رساله از جندی به راویان پیشین، تابعین و صحابه می‌رسد. جندی روایت‌ها را غالباً با تعبیر «حدثنا» از مشایخ خود نقل می‌کند. گفته شده این شیوهٔ نقل، بر ارتباط روایی مستقیم او با استادانش و شنیدن حدیث از آنان دلالت دارد.<ref>«فضایل مدینه»، ص150 </ref>

نسخه در سال ۵۴۸ق به خط عمر بن محمد قزوینی کتابت شده است. قزوینی از شاگردان ابن عساکر بود. در حاشیهٔ نسخه نیز احادیثی از سده‌های ششم تا هشتم هجری ثبت شده است؛ از جمله احادیثی از ابن عساکر، خدیجه بنت احمد بن عبدالدائم و برزالی.<ref>فضائل المدینه، مقدمه، ص10</ref>