پرش به محتوا

کتیبه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
خط ۱۷: خط ۱۷:
{{پانویس}}
{{پانویس}}
==منابع==
==منابع==
 
{{منابع}}
{{برگرفتگی
{{برگرفتگی
| پیش از لینک = مقاله
| پیش از لینک = مقاله
خط ۲۴: خط ۲۴:
| لینک = http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/1339/1/54
| لینک = http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/1339/1/54
}}
}}
'''الصحاح'''، اسماعیل بن حماد جوهری، تحقیق احد بعد الغفور، دارالعلم للملایین، بیروت، ۱۳۷۶ق.
* '''الصحاح'''، اسماعیل بن حماد جوهری، تحقیق احد بعد الغفور، دارالعلم للملایین، بیروت، ۱۳۷۶ق.
'''حرم در واژه‌ها'''، از مجموعه «رهنما»، سید ابراهیم موسوی‌پناه، آستان قدس رضوى، ۱۳۹۱ش.
* '''حرم در واژه‌ها'''، از مجموعه «رهنما»، سید ابراهیم موسوی‌پناه، آستان قدس رضوى، ۱۳۹۱ش.
 
* '''المصباح المنیر''، الفیومی، دار الهجره، قم، ۱۴۰۵ق.
*'''المصباح المنیر''، الفیومی، دار الهجره، قم، ۱۴۰۵ق.
* '''معجم مقاییس اللغة'''، احمد بن فارس، تصحیح عبدالسلام محمد هارون، مکتب الاعلام الاسلامی، قم، ۱۴۰۴ق.
*'''معجم مقاییس اللغة'''، احمد بن فارس، تصحیح عبدالسلام محمد هارون، مکتب الاعلام الاسلامی، قم، ۱۴۰۴ق.
{{پایان}}
{{پایان}}

نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۳۴

کتیبه دور حرم امام رضا(ع).

کتیبه، نوشته‌هایی است، شامل آیه، حدیث و شعر، که با خط زیبا، دور تا دور دیوار مکان‌های مقدس، گنبد، گلدسته‌ها و بر سردر و روی دیوارها نقش می‌شود. به تابلوهای نفیس خطی نیز، کتیبه گفته شده است.

واژه‌شناسی

کتیبه، واژه‌ای عربی بوده و در برخی از واژه‌نامه‌های عربی به ارتش[۱] و گروهی از ارتش که گردآمده باشند (گردان)[۲] معنا شده است. اصل این واژه، «ک، ت، ب» به معنای گردآمدن چیزی با چیزی بوده و «کتاب» و «کتابت» نیز از همین اصل گرفته شده است.[۳]

کتیبه در برخی از واژه‌نامه‌های فارسی به آنچه با خط نسخ، نستعلیق، طغرا یا کوفی دور تا دور دیوار مسجد، مقبره و مکان‌های مقدس، یا سردر دروازه امیران و بزرگان نوشته یا نقش شده باشد، معنا شده است.[۴] برخی آنچه روی تخت، کرسی، در، حاشیه سفره، بیرق، جامه و زین‌پوش نوشته می‌شود را به معانی آن افزوده‌اند.[۵] برخی نیز آن را سنگ‌نبشته[یادداشت ۱][۷] دانسته‌اند.

در مکان‌های مقدس

کتیبه، در مکان‌های مقدس، به نوشته‌هايى گفته مى‌شود كه با خط زيبا، شامل آيات، احاديث و اشعار، در صحن‌ها، رواق‌ها، دور گنبد و گلدسته‌ها، بر سردر و روى ديوارها نقش می‌شود. تابلوهاى نفيس خطى نیز، در ابعاد مختلف، كتيبه نام دارد. كتيبه‌هاى خطّى «عليرضا عباسى» مشهور است.

برخی، احاطه شدن ورودى‌ها و طاق‌های مکان‌های مقدس با كتيبه‌ را، نشانه‌ای از آميختگى زندگى مسلمانان با قرآن و لزوم تمسّك به آن در همه حرکات دانسته‌اند.[۸]

پانوشت

  1. ↑ الصحاح، ج‏1، ص209.
  2. ↑ المصباح المنير فى غريب الشرح الكبير للرافعى، ج‏2، ص525.
  3. ↑ معجم مقاييس اللغه، ج‏5، ص158.
  4. ↑ لغت‌نامه دهخدا، ذیل واژه کتیبه، به نقل از ناظم الاطباء.
  5. ↑ لغت نامه هخدا، ذیل واژه کتیبه.
  6. ↑ لغت‌نامه دهخدا، ذیل واژه کتیبه.
  7. ↑ فرهنگ فارسی معین، ذیل واژه کتیبه.
  8. ↑ حرم در واژه‌ها، ص۳۹.
  1. ↑ نوشته ای که بر سنگ بدنه کوه یا تخته سنگ می‌نویسند.[۶]

منابع

این مقاله برگرفته از مقاله فرهنگنامه زیارت، جواد محدثی، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره هفدهم، زمستان 1392، ص۷۰ است.
  • الصحاح، اسماعیل بن حماد جوهری، تحقیق احد بعد الغفور، دارالعلم للملایین، بیروت، ۱۳۷۶ق.
  • حرم در واژه‌ها، از مجموعه «رهنما»، سید ابراهیم موسوی‌پناه، آستان قدس رضوى، ۱۳۹۱ش.
  • 'المصباح المنیر، الفیومی، دار الهجره، قم، ۱۴۰۵ق.
  • معجم مقاییس اللغة، احمد بن فارس، تصحیح عبدالسلام محمد هارون، مکتب الاعلام الاسلامی، قم، ۱۴۰۴ق.