پرش به محتوا

آیه ۳۳ سوره حج: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
خط ۱: خط ۱:
'''آیه ۳۳ سوره حج'''، آیه‌ای از [[قرآن]]، که
== متن و ترجمه ==
== متن و ترجمه ==
{{قرآن
{{قرآن
خط ۱۰: خط ۱۲:
«مَحِلّ» از ریشه حَلّ يحِلّ (به كسر حاء) حَِلاً و حلالاً به معناى تحليل و حلال است. واژه «مَحِلّ» (به كسر حاء) به معناى زمان و مكان حلال شدن است.<ref>المصباح المنیر، ذیل واژه حلّ؛ لسان العرب، ذیل واژه حلّ.</ref>
«مَحِلّ» از ریشه حَلّ يحِلّ (به كسر حاء) حَِلاً و حلالاً به معناى تحليل و حلال است. واژه «مَحِلّ» (به كسر حاء) به معناى زمان و مكان حلال شدن است.<ref>المصباح المنیر، ذیل واژه حلّ؛ لسان العرب، ذیل واژه حلّ.</ref>


== چشم‌انداز ==
== محتوا ==
آیه ۳۳ سوره حج، به بيان اهميت قربانى، تعيين محدوده سودبرى، و تعيين زمان و مكان قربانى پرداخته است.


== محتوا ==
=== قربانی ===
{{اصلی|قربانی}}در عبارت {{آیه|لَكُمْ فِيهٰا مَنٰافِعُ إِلىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى
}} درباره مرجع ضمیر در «فیها» اختلاف نظر وجود دارد. بنا بر یکی از دیدگاه‌ها ضمیر به شعائر الله در آیه پیشین بازگشته و مراد از شعائر [[بدن|بُدن]] و [[هدی|هَدی]] است. در این صورت مقصود از منافع، شیر، بچه، پشم، سواری گرفتن و مانند آن است.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۳۷۶.</ref>
 
بنابراین معنای آیه اینگونه است: «برای شما در هدی تا مدتی معین (اجل مسمی) منافعی است». برخی منظور از «اجل مسمی» را زمان نحر و ذبح قربانی دانسته‌اند؛ به این معنا که همه منافع دنیوی هدی تا هنگام یکه نحر و یا ذبح نشده از کسانی است که قصد حج و خانه خدا را کرده‌اند.<ref>درسنامه تفسیر آیات حج، ص۳۷۷.</ref> در روایات نیز، استفاده از شیر هدی و سواری گرفتن از او جایز شمرده شده است.<ref>من لايحضره الفقيه، ج٢، ص۵٠۴.</ref>
 
در ادامه آیه، عبارت {{آیه|ثُمَّ مَحِلُّهٰا إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ
}} به جایی که باید قربانی کشته شود اشاره دارد. درباره مراد «البیت العتیق» اختلاف نظر است. به باور بسیاری از مفسران منظور همه محدوده [[حرم مکی|حرم]] است.<ref>تفسير كشاف، ج٣، ص١۵٧؛ تفسير كبير، ج٢٣، ص٣۴.</ref>


==پانویس==
==پانویس==

نسخهٔ ‏۲۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۲۰:۰۸

آیه ۳۳ سوره حج، آیه‌ای از قرآن، که

متن و ترجمه

شرح واژگان

«أجل» به معناى مدت زمان مشخص است؛[۱] از این رو، وصف «مسمّى» در آیه ۳۳ سوره حج را براى تأكيد دانسته‌اند.[۲]

«مَحِلّ» از ریشه حَلّ يحِلّ (به كسر حاء) حَِلاً و حلالاً به معناى تحليل و حلال است. واژه «مَحِلّ» (به كسر حاء) به معناى زمان و مكان حلال شدن است.[۳]

محتوا

آیه ۳۳ سوره حج، به بيان اهميت قربانى، تعيين محدوده سودبرى، و تعيين زمان و مكان قربانى پرداخته است.

قربانی

در عبارت

﴿لَكُمْ فِيهٰا مَنٰافِعُ إِلىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى

﴾ درباره مرجع ضمیر در «فیها» اختلاف نظر وجود دارد. بنا بر یکی از دیدگاه‌ها ضمیر به شعائر الله در آیه پیشین بازگشته و مراد از شعائر بُدن و هَدی است. در این صورت مقصود از منافع، شیر، بچه، پشم، سواری گرفتن و مانند آن است.[۴]

بنابراین معنای آیه اینگونه است: «برای شما در هدی تا مدتی معین (اجل مسمی) منافعی است». برخی منظور از «اجل مسمی» را زمان نحر و ذبح قربانی دانسته‌اند؛ به این معنا که همه منافع دنیوی هدی تا هنگام یکه نحر و یا ذبح نشده از کسانی است که قصد حج و خانه خدا را کرده‌اند.[۵] در روایات نیز، استفاده از شیر هدی و سواری گرفتن از او جایز شمرده شده است.[۶]

در ادامه آیه، عبارت ﴿ثُمَّ مَحِلُّهٰا إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ ﴾ به جایی که باید قربانی کشته شود اشاره دارد. درباره مراد «البیت العتیق» اختلاف نظر است. به باور بسیاری از مفسران منظور همه محدوده حرم است.[۷]

پانویس

  1. ↑ مفردات الفاظ قرآن، ذیل واژه اجل.
  2. ↑ درسنامه تفسیر آیات حج، ص۳۷۵.
  3. ↑ المصباح المنیر، ذیل واژه حلّ؛ لسان العرب، ذیل واژه حلّ.
  4. ↑ درسنامه تفسیر آیات حج، ص۳۷۶.
  5. ↑ درسنامه تفسیر آیات حج، ص۳۷۷.
  6. ↑ من لايحضره الفقيه، ج٢، ص۵٠۴.
  7. ↑ تفسير كشاف، ج٣، ص١۵٧؛ تفسير كبير، ج٢٣، ص٣۴.

منابع

این مقاله برگرفته از کتاب درسنامه تفسیر آیات حج، محمد فاکر میبدی، قم، حوزه نماینگی ولی‌فقیه در امور حج و زیارت، مؤسسه علمی فرهنگی دار الحدیث، سازمان چاپ و نشر، ۱۳۸۷ش. است.
المصباح المنير، احمد بن محمد فيومى، قم، دارالهجرة، دوم، ١۴١۴ق.

مفردات الفاظ القرآن، راغب اصفهانى، تحقيق صفوان عدنان داوودى، بيروت، دارالسامية، ١۴١٢ق.