|
|
| خط ۳۲: |
خط ۳۲: |
| برخی این زیارت‌نامه را برای زیارت در شب و [[روز عرفه]]<ref>المزارالکبیر، ص 462</ref> و [[عید قربان]] <ref>المصباح، ص 501</ref>آورده‌اند، هرچند طبق روایت می‌توان آن را در هر زمان برای امام حسین(ع) قرائت کرد.<ref>الإقبال بالاعمال الحسنه، ج2، ص 63</ref> | | برخی این زیارت‌نامه را برای زیارت در شب و [[روز عرفه]]<ref>المزارالکبیر، ص 462</ref> و [[عید قربان]] <ref>المصباح، ص 501</ref>آورده‌اند، هرچند طبق روایت می‌توان آن را در هر زمان برای امام حسین(ع) قرائت کرد.<ref>الإقبال بالاعمال الحسنه، ج2، ص 63</ref> |
|
| |
|
| ==عناصر توحیدی==
| | [[زیارت وارث]] با تأکید بر حمد، تسبیح، ثنای الهی، [[تکبیر]]، [[تهلیل]] و شهادت به یگانگی خداوند، بر محور [[توحید]] استوار است. دعا، نماز و یادکردِ عبودیت خالص [[اهل بیت]] و اقامه نماز، زکات، امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر، جایگاه بنیادین توحید را نشان می‌دهد. |
| در زیارت وارث وجود عناصری مانند حمد، تسبیح و ثنای الهی، [[تکبیر]]، [[تهلیل]]، شهادت به وحدانیت خداوند، سبب القای آموزه‌های صحیح توحیدی به انسان می‌شود. منزلت و جایگاه [[توحید]] در زیارت آن‌چنان متعالی است که اهمیت موضوعات دیگر و حتی توجه به امام را در مراتب بعد قرار می‌دهد. ذکر دعا، نماز بین زیارت‌نامه و تأکید بر عبودیت خالص اهل بیت و برپاداشتن امور الهی مانند نماز، زکات، امربه معروف و نهی از منکر از سوی ایشان، همگی بر توحید محور بودن زیارت‌نامه دلالت دارد.
| |
|
| |
|
| ==وراثت از انبیاء==
| | در این زیارت، [[امام حسین(ع)]] وارث فضایل [[انبیاء]] معرفی شده است: برگزیدگی [[آدم (پیامبر)|آدم]]، نبوت [[نوح]]، دوستی [[حضرت ابراهیم(ع)|ابراهیم]]، کلیم‌اللهی [[موسی]]، روح‌اللهی [[عیسی]]، حبیب‌اللهی [[حضرت محمد (ص)|پیامبر]] و امیرالمؤمنین بودن [[علی(ع)]]. همچنین آن حضرت حجت خدا بر همه مردم و میراث‌دار علوم پیامبران و [[کتب آسمانی]] دانسته شده است.<ref>الکافی، ج2، باب‌الحجه</ref><ref>معنا و چیستی امامت در قرآن، ص 260</ref> |
| در بخشی از زیارت، همراه با سلام به امام حسین، صفات [[انبیاء]] نیز برای ایشان برشمرده است، یعنی امام حسین وارث «صفوه» و برگزیده بودن [[آدم (پیامبر)|آدم]]، «نبوت» [[نوح]]، «خلّت» و دوستی [[حضرت ابراهیم(ع)|ابراهیم]]، «کلیم» بودن [[موسی]]، «روح‌الله» بودن [[عیسی]] «حبیب الله» بودن پیامبر و «امیرالمؤمنان» بودن [[علی(ع)]] بود. | |
| در ادامه این توصیفات، ویژگی‌‌های پیامبران اعم از خلیفه‌اللهی، دعوت به توحید را برای امام حسین(ع) یادآور می‌شود و آن حضرت را میراث‌دار علم انبیای الهی و نیز [[کتب آسمانی]] می‌داند.
| |
| | |
| ==امامت و حجت‌اللهی==
| |
| یکی از اوصاف امام حسین(ع) که در زیارت وارث آمده، حجت بودن امام برای اهل دنیاست. در متون روایی [[شیعه]]، [[حضرت محمد (ص)|پیامبر]] و [[ائمه اطهار]] از مفهوم«حجت الله» برای تبیین و توصیف حقیقت مقام امامت استفاده کرده‌اند <ref>الکافی، ج2، باب‌الحجه</ref>و قلمرو حجیت ائمه«خلق» است، نه‌اینکه مختص به [[مسلمانان]] یا [[شیعه|شیعیان]] باشد.<ref>معنا و چیستی امامت در قرآن، ص 260</ref> از همین رو در زیارت وارث، شهادت امام حسین که حجت خدا بر خلق بوده، بزرگترین مصیبت شمرده شده است.
| |
| | |
| ==قیامت و رجعت==
| |
| در زیارت وارث توجه به [[آخرت]]، با [[دعا]] برای معیت و همراهی با پیامبر و اهل بیتش در آخرت بیان شده‌است. نکته‌ی دیگری که در زیارت وارث به آن پرداخته شده، مسأله [[رجعت]] است. در فرازی از این زیارت آمده:« و اشهد أنی بکم مؤمن و بایابکم موقن»؛« و گواهی می‌دهم که م نبه یقین مؤمن به شمایم و به بازگشتتان یقین دارم».
| |
| رجعت از عقاید معروف شیعه است که بعد از ظهور مهدی(عج) و در آستانه [[رستاخیز]]، گروهی از «مؤمنان خالص» و «کفار و طاغیان بسیار شرور» به این جهان بازمی‌گردند.<ref>مکارم، ج15، ص 555</ref> در روایات متواتر، امام حسین(ع)، به عنوان اولین رجعت کننده معرفی شده است.<ref>بحارالانوار، ج53، ص 64</ref>
| |
|
| |
|
| | زیارت‌نامه افزون بر توجه به [[آخرت]]، بر ایمان به [[رجعت]] نیز تأکید دارد؛ رجعتی که امام حسین(ع) در آن نخستین بازگشت‌کننده معرفی شده است.<ref>مکارم، ج15، ص 555</ref><ref>بحارالانوار، ج53، ص 64</ref> |
| ==متن زیارت‌نامه== | | ==متن زیارت‌نامه== |
| {{نقل قول دوقلو | | {{نقل قول دوقلو |
