امارت مکه در دوره فاطمیان: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «==امارت مکه در دوران فاطمیان== (حک: ۲۹۷-۵۶۷ق.) همزمان با استقرار فاطمیان در مصر، مکه شاهد شکلگیری امارت اشراف (سادات) حسنی بود. جعفر بن محمد، از نوادگان حسن مثنی، در سال ۳۵۸ق. دست اخشیدیان را از مکه کوتاه کرد و با ذکر نام خلیفه فاطمی در خط...» ایجاد کرد |
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''امارت مکه در دوران فاطمیان''' (حک: ۲۹۷–۵۶۷ق.) به دوره حاکمیت [[اشراف]] سادات حسنی بر مکه همزمان با استیلای [[فاطمیان]] بر مصر اطلاق میشود. این امارت در سال ۳۵۸ق. بهدست جعفر بن محمد بنیان نهاده شد و مکه را به کانون کشمکش و رقابت سیاسی میان خلافت اسماعیلی فاطمی و خلافت عباسی (با حمایت آلبویه و [[سلجوقیان]]) برای کسب مشروعیت اسلامی بدل ساخت. نفوذ فاطمیان در این دوره فراتر از خواندهشدن خطبه به نام خلفای مصری بود و به سازماندهی نظام اداری، تشریفات سیاسی، تأمین ارزاق و تأمین امنیت مسیرهای [[حج]] انجامید. امیران مکه در این عصر—شامل سه خاندان آلجعفر، سلیمانیون و هواشم—با اتخاذ رویکردی واقعگرایانه، میان حمایتهای مالی مصر و فشار نظامی قدرتهای حامی عباسیان در نوسان بودند، وضعیتی که تا زوال خلافت فاطمی و برآمدن ایوبیان تداوم یافت. | |||
==امارت مکه در دوران فاطمیان== | ==امارت مکه در دوران فاطمیان== | ||
(حک: ۲۹۷-۵۶۷ق.) همزمان با استقرار [[فاطمیان]] در مصر، مکه شاهد شکلگیری امارت [[اشراف]] (سادات) حسنی بود. جعفر بن محمد، از نوادگان [[حسن مثنی]]، در سال ۳۵۸ق. دست اخشیدیان را از مکه کوتاه کرد و با ذکر نام خلیفه فاطمی در خطبه، مکه را زیر حمایت فاطمیان مصر قرار داد.<ref>الارج المسکی، ص336؛ اتعاظ الحنفاء، ج1، ص225، 102-103.</ref> اگرچه در سال ۳۶۳ق. المعز فاطمی با بستن راههای کاروان حج عراق، نفوذ خود را تثبیت کرد، اما در سال ۳۶۷ق. امیر الحاج عراق موفق شد خطبه را به نام [[عضدالدوله دیلمی]] و خلیفه عباسی بخواند؛ هرچند این وضعیت دیری نپایید و نام خلیفه فاطمی در سالهای پسین مجدداً در خطبهها تکرار شد.<ref>البدایة و النهایه، ج11، ص277؛ اتحاف الوری، ج2، ص406، 410، 415، 631؛ تاریخ ابن خلدون، ج4، ص130؛ سمط النجوم، ج4، ص211.</ref> | (حک: ۲۹۷-۵۶۷ق.) همزمان با استقرار [[فاطمیان]] در مصر، مکه شاهد شکلگیری امارت [[اشراف]] (سادات) حسنی بود. جعفر بن محمد، از نوادگان [[حسن مثنی]]، در سال ۳۵۸ق. دست اخشیدیان را از مکه کوتاه کرد و با ذکر نام خلیفه فاطمی در خطبه، مکه را زیر حمایت فاطمیان مصر قرار داد.<ref>الارج المسکی، ص336؛ اتعاظ الحنفاء، ج1، ص225، 102-103.</ref> اگرچه در سال ۳۶۳ق. المعز فاطمی با بستن راههای کاروان حج عراق، نفوذ خود را تثبیت کرد، اما در سال ۳۶۷ق. امیر الحاج عراق موفق شد خطبه را به نام [[عضدالدوله دیلمی]] و خلیفه عباسی بخواند؛ هرچند این وضعیت دیری نپایید و نام خلیفه فاطمی در سالهای پسین مجدداً در خطبهها تکرار شد.<ref>البدایة و النهایه، ج11، ص277؛ اتحاف الوری، ج2، ص406، 410، 415، 631؛ تاریخ ابن خلدون، ج4، ص130؛ سمط النجوم، ج4، ص211.</ref> | ||