باب‌های مسجدالنبی

باب‌های مسجدالنبی، شامل چند در اصلی با نام‌های باب الرحمه، باب السلام، باب جبرئیل، باب النساء و چندین در فرعی می‌باشد.

تاریخچه

مسجدالنبی در زمان پیامبر، سه در داشت؛ دری در انتهای مسجد، دری در دیوار غربی به نام باب عاتکه که بعدها باب الرحمه نام گرفت، دری نیز در دیوار شرقی بود با نام باب عثمان که بعدها باب جبرئیل نامیده شد. در زمان عمر، تعداد درها به 6 در افزایش یافت، در دیوار شمالی دو در (یک در جدید)، دو در در دیوار شرقی، باب جبرئیل و باب النساء تازه ساخته شده بود، دو در در دیوار غربی، شامل باب الرحمه و یک در جدید با نام باب السلام.

برخی منابع گزارشی از ساخته شدن 20 در علاوه بر چهار اصلی، در دوره ولیدبن عبدالملک خبر داده‌اند. اما برخی دیگر ساخته شدن این درها را مربوط بهدوره مهدی عباسی می دانند. در این میان برخی از منابع نیز از احتمال ساخته شدن دو در دیوار شمالی، بر راست و چپ محراب خبر داده اند.

در دوره مهدی عباسی، مسجد 24 در داشت؛ 8 در بر دیوار شرقی، 8 در بر دیوار غربی، 4 در بر دیوار شمالی، 4 در بر دیوار جنوبی(قبله). درهای دیوار جنوبی مخصوص دخول و خروج بود؛ از آن جمله دری بود که امرا از آن داخل می شدند؛ در ناحیه خانه مروان. دری نیز در سمت قبله بود که از آن به مقصوره می رفتند وو دری در طرف راست قبله(در بیت القنادیل) بود و دری در قبله ی مسجد که سلطان از آن به مقصوره می رفت. درهایی که مهدی ساخته بود به مرور بسته شد، به طوری که ابن جبیردر زیارت مدینه در سال(580ه./1184م) می‌گوید: در مسجد نوزده در بود، از آن جمله 4 در بسته در دیوار شمالی و پنج در بسته در دیوارهای شرقی و غربی و در دیوار قبله‌ای هم یک در بسته بود. درهای باز عبارت بودند از دو درِ باز در دیوار شرقی؛ یعنی باب جبرئیل و باب النسا و دو در در دیوار غربی؛ یعنی باب الرحمه و باب السلام.

در دوره مملوکی، در زمان سلطان چقمق، دری در سمت شمالی، آن جا که مقصوره چوبی واقع بود، باز شد. پس از در دوره قایتبای و پس از آتش سوزی مسجد، درهای اصلی تجدید بناشدند. باب الرحمه در جهت غربی و باب جبرئیل در جهت شرقی در جای خود باقی ماند. جلوی باب السلام داخل مسجد، دو گنبد ساخته شد، باب النساء نیز بازسازی شد.

در دوره عثمانی، در زمان سلطان سلیمان قانونی، ترمیمات و اصلاحاتی در باب السلام انجام شد و روی باب الرحمه و باب النسا نیز تاریخ بنا و نام سلطان نوشته شد. در دوره سلطان سلیم سوم نیز باب جبرئیل تجدید بنا شد. در دوره سلطان عبدالمجید، علاوه بر 4 در اصلی، دری جدید در ناحیه شمالی، به نام باب مجیدی، ساخته شد.

درهای اصلی

باب الرحمه

نوشتار اصلی: باب الرحمه

باب الرحمه در دیوار غربی از ورودی‌های سه‌گانه‌ای است که در دوران پیامبر(ص) برای مسجد در نظر گرفته شد.با وجود شهرت این نام، وجه این نام‌گذاری مشخص نشده است. سمهودی (م. 911ق.) با عنایت به روایتی از بخاری درباره نزول باران رحمت به دعای پیامبر در پاسخ به تقاضای یک بادیه‌نشیننتیجه می‌‌گیرد که ورود وی از این در انجام گرفته و این در به همین دلیل به باب الرحمه مشهور گشته است.

از دیگر نام‌های آن، باب عاتکه بوده؛ زیرا روبه‌روی خانه عاتکه، دختر عبدالله بن یزید بن معاویهیا خانه عاتکه بنت عبدالمطلب، عمه رسول خدا(ص) قرار داشته است.

باب السلام

نوشتار اصلی: باب السلام

باب السلام یکی از درهایی بود که به سال 17ق. در گسترش دوران عمر بن خطاب (حک: 13-23ق.) در انتهای دیوار غربی مسجدالنبی ساخته شد. این باب کنار باب الرحمه قرار گرفت و از آن‌جا که بعدها خانه مروان بن حکم (حک: 64-65ق.) نزدیک آن بنا گشت، مدت‌ها با نام باب مروان شناخته می‌شد.

باب جبرئیل

نوشتار اصلی: باب جبرئیل

باب جبرئیل در دیوار شرقی مسجدالنبی و شمال شرقی مرقد پیامبر نزدیک باب النساء قرار دارد.در علت نام‌‌گذاری این در، نزدیک بودن به مقام جبرئیلیا آمد و رفت جبرئیل از این در برای دیدار با پیامبر(ص) را یاد کرده‌اند.

باب النساء

نوشتار اصلی: باب النساء

باب النساء از درهای اصلی مسجدالنبی در انتهای سمت شمالی دیوار شرقی مسجد است.باب النساء در دوره حکومت عمر بن خطاب (13-23ق.) ضمن گسترش مسجد النبی (سال17ق.) ساخته شد و به دستور او برای ورود و خروج زنان اختصاص یافت.

درها دوره سعودی

• باب السلام، که محاذی دری که عمربن خطاب ساختهاست، آن گاه که مسجد را توسعه می داد.
• باب الصدیق، در غرب مسجد شریف نبوی و معروف به خوخه ابوبکر. کسانی که مسجد را تعمیر و ترمیمم می کردند دری محاذی روزن ابوبکر می ساختند تا بر مکان آن دلالت کند. در عمارت اول سعودی دروازه بزرگی که سه قسمت داشت، میان باب السلام و باب الرحمه ساختند و آن را باب الصدیق نامیدند.
• باب الرحمه، در غرب مسجد است.
• باب جبرئیل، در شرق مسجد و شمال شرقی حجره شریفه واقع شده است.
• باب النساء، در شرق مسجد است، بعد از باب جبرئیل از شمال و آن محاذی دری است که عمربن خطاب گشود، آن گاه که مسجد را توسعه می داد.
• باب عبدالعزیز، در شرق مسجد است بعد از باب النساء و آن عبارت از سه در وسیع است که از شرق به خیابان ملک عبدالعزیز باز می شود.
• باب عثمان بن عفان، در رکن شمال شرقی مسجد قرار دارد.
• باب المجیدی، در وسط دیوار شمال شرقی مسجد بود و آن عبارت است از یک در پس از عمارت سلطان عبدالمجید به این اسم نامیده می شد که در توسعه نخستین سعودی جهت جاویدان ساختن نام او باز هم به باب المجیدی نام گذاری شد.
• باب عمربن خطاب، در رکن شمال غربی مسجد واقع شده و آن عبارت از یک در است.
• باب سعودی، در غرب مسجد، بعد از باب الرحمه از جانب شمالی و آن عبارت از سه در وسیع است و مواجهه با باب عبدالعزیز.
• ملک فهد بن عبدالعزیز دستور داد که در جهت جنوب شرقی روبروی بااب السلام دری باز کنند. این در در سال 1410ه.ق باز شد و سبب تسهیل در امر ورود و خروخ زائران گردید.
• در توسعه ملک فهدبن عبدالعزیز راهروی جلو دیوار قبله به طول 82/5 متر و عرض 4/95 متر احداث شد و در آن سه در گذاشتند، عرض هر در 2/5 متر بود: دری محاذی باب السلام در غرب و دری محاذی باب جبرئیل در شرق و دری در وسط که به تالار مخصوص نماز بر جنازه ها باز می شود. و نیز دری در دیوار قبله به عرض 2متر باز شد. این در، سمت راست امام است. امام از آن در برای نماز بر جنازه ها به تالار می رود.