اسرار نماز طواف: تفاوت میان نسخه‌ها

Heidar (بحث | مشارکت‌ها)
Heidar (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۳۲: خط ۳۲:
{{اصلی|نماز طواف}}نماز طواف دو رکعت نماز است که باید پس از هر بار [[طواف کعبه]] (چه طواف [[عمره تمتع]] و چه [[عمره مفرده]] و چه [[حج تمتع]] و چه [[طواف نساء]]) به نیّت نماز طواف در پشت [[مقام ابراهیم|مقام ابراهیم(ع)]] خوانده شود.<ref>مناسک حج، مسئله۲/۸۰۰.</ref>
{{اصلی|نماز طواف}}نماز طواف دو رکعت نماز است که باید پس از هر بار [[طواف کعبه]] (چه طواف [[عمره تمتع]] و چه [[عمره مفرده]] و چه [[حج تمتع]] و چه [[طواف نساء]]) به نیّت نماز طواف در پشت [[مقام ابراهیم|مقام ابراهیم(ع)]] خوانده شود.<ref>مناسک حج، مسئله۲/۸۰۰.</ref>


نماز در بین عبادات از اهمیت و جایگاه ویژه‌ای برخوردار می‌باشد. [[نویسندگان اسرار حج]]، نماز طواف را وسیله [[معراج]] [[زائر]] تا عرش الهی دانسته‌اند.<ref>اسرار حج (فارسى مظاهری)، ص31؛ اسلام، آيين رستگارى، ص271.</ref> برخی پژوهشگران درباره اهمیت نماز طواف گفته‌اند: تا زمانی که حج گزار در نزدیک خانه خدا طواف می‌کند اتصالش با صاحب خانه در محکم‌ترین حالت قرار دارد. ولی زمانی که از خانه دور شد، باید به نماز بایستد. پس با فاصله گرفتن از کعبه، نماز است که می‌تواند ارتباط با خدا را برپا نگه دارد چنانکه خداوند کعبه را موجب برپایی مردم و دین قرار داده است.<ref>مائده، 95 ؛ کافی، ج4، ص271.</ref>
نماز در بین عبادات از اهمیت و جایگاه ویژه‌ای برخوردار می‌باشد. [[نویسندگان اسرار حج]]، نماز طواف را وسیله [[معراج]] [[زائر]] تا عرش الهی دانسته‌اند.<ref>اسرار حج (فارسى مظاهری)، ص31؛ اسلام، آيين رستگارى، ص271.</ref>  


=== روایات و فضائل ===
برخی پژوهشگران اهمیت نماز طواف را در این دانسته اند که تا زمان طواف در نزدیک خانه خدا، اتصال زائر با صاحب خانه در محکم‌ترین حالت قرار دارد. ولی زمانی که از خانه دور شد، باید به نماز بایستد. پس از اتمام طواف با فاصله گرفتن از کعبه، نماز است که می‌تواند ارتباط با خدا را برپا نگه دارد چنانکه خداوند کعبه را موجب برپایی مردم و دین قرار داده است.<ref>مائده، 95 ؛ کافی، ج4، ص271.</ref>
 
== روایات و فضائل ==
از [[امام صادق(ع)]] روایت شده که زائر خانه خدا وقتی در نماز طواف است، «فرشته‌اى در سمت چپ او مى‌ايستد و چون از نماز طواف فارغ شود، دستى بر پشت او مى‌نوازد و مى‌گويد: گناهان گذشته‌ات پاك شد، اما تا مى‌توانى براى آينده‌ات بكوش، باشد كه رستگار بمانى.<ref>الكافي، ج3، ص270.</ref>
 
پيامبر خدا (ص) فرمود: «... هر كس گرد اين خانه هفت بار بگردد و دو ركعت [[نماز طواف]] را نيكو بجا آورد، آمرزيده است.<ref>بحار الأنوار، ج65، ص452.</ref>


== اسرار توحیدی نماز طواف ==
== اسرار توحیدی نماز طواف ==
خط ۴۶: خط ۵۱:
== آداب ==
== آداب ==


هر مقدار که نماز طواف به مقام ابراهیم (ع) نزدیک‌تر باشد بهتر است.<ref>تحریر الوسیله، ج۱، ص۴۶۱.</ref> نماز طواف باید پس از [[طواف]] و پیش از [[سعی]] خوانده شود و با طواف نباید زیاد فاصله داشته باشد.<ref>تحریر الوسیله، ج۱، ص۴۶۱.</ref> مستحب است در رکعت اول بعد از حمد، سوره اخلاص و در رکعت دوم بعد از حمد سوره کافرون خوانده شود. شکر خداوند و ذکر صلوات، طلب قبولی اعمال، سجده های طولانی و گریستن و خواندن دعاهای مختلف از مستحبات نماز طواف است.<ref>اسرار عرفانی حج، ص403.</ref>
هر مقدار که نماز طواف به مقام ابراهیم (ع) نزدیک‌تر باشد بهتر است.<ref>تحریر الوسیله، ج۱، ص۴۶۱.</ref> نماز طواف باید پس از [[طواف]] و پیش از [[سعی]] خوانده شود و با طواف نباید زیاد فاصله داشته باشد.<ref>تحریر الوسیله، ج۱، ص۴۶۱.</ref> مستحب است در رکعت اول بعد از حمد، سوره اخلاص و در رکعت دوم بعد از حمد سوره کافرون خوانده شود.<ref>الخصال، ج2، ص15.</ref> شکر خداوند و ذکر صلوات، طلب قبولی اعمال، سجده های طولانی و گریستن و خواندن دعاهای مختلف از مستحبات نماز طواف است.<ref>اسرار عرفانی حج، ص403.</ref> وقت نماز طواف طبق سنت [[امام حسن مجتبی(ع)|امام حسن]] و [[امام حسین (ع)]] بعد از نماز صبح و نماز عصر بوده است.<ref>الكافي، ج4، ص50.</ref>


== پانویس ==
== پانویس ==
خط ۵۷: خط ۶۲:
*'''اسرار عرفانی عمره''' محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1388ش
*'''اسرار عرفانی عمره''' محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1388ش
*'''اسلام، آيين رستگارى''' حسين مظاهری، اصفهان، الزهرا، 1387ش.
*'''اسلام، آيين رستگارى''' حسين مظاهری، اصفهان، الزهرا، 1387ش.
*'''مناسک حج با حواشی مراجع'''، سید روح‌الله خمینی، تهران، نشر مشعر، ۱۳۸۵ش.
*'''خصال'''، شیخ صدوق، بی‌جا، نسیم کوثر، 1382ش.
*'''الكافی(گزيده فارسى)'''، شیخ کلینی، تهران، انتشارات علمی فرهنگی، 1363ش.
*'''مناسک حج با حواشی مراجع'''، سید روح‌الله خمینی، تهران، نشر مشعر، 1385ش.
*'''بحار الأنوار'''، العلامة المجلسی، تهران، ولی عصر، 1397ق.