پرش به محتوا

الگو:مقاله پیشنهادی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
Salar (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Salar (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[زیارت امام سجاد(ع)]]، عملی عبادی است که در روایات به آن سفارش شده است. زیارت [[امام سجاد(ع)|امام سجاد]]، زیارت‌نامه‌ای مخصوص دارد که زائر به هنگام حضور بر قبر او در [[بقیع|قبرستان بقیع]] می‌خواند. امام سجاد چهارمین امام [[شیعیان]] است.  
[[اشراف حسنی|اَشراف حَسنی]] (۳۵۸-۱۳۴۳ق)، [[امرای مکه|امیران مکه]] از نسل [[امام حسن(ع)]] از نیمه دوم سده چهارم قمری تا تسلط [[آل سعود]] هستند. اشراف حسنی، بیشتر به صورت نیمه‌مستقل و زیر نفوذ دیگر حکومت‌ها مانند [[فاطمیان]]، [[ایوبیان]]، [[بنی‌عباس|عباسیان]] و [[ممالیک]] به حکمرانی می‌پرداختند. این حکومت‌ها به آبادانی [[مکه]] و خدمت به [[حاجی|حاجیان]] پرداخته و گاه وجوه نقد برای شریف حاکم می‌فرستادند و در مقابل اشراف حسنی در [[ایام الحج|موسم حج]] به نام آنها خطبه می‌خواندند.


به باور عالمان شیعه بهترین زیارت‌نامه برای زیارت امامان شیعه، [[زیارت جامعه کبیره]] و [[زیارت امین الله]] است. علاوه بر این زیارت‌نامه‌‌هایی از سوی عالمان شیعه برای زیارت امام سجاد نقل شده است.
اشراف حسنی گاه که قدرت می‌گرفتند قلمرو خود را گسترش داده و [[مدینه]] را از [[اشراف حسینی]] می‌گرفتند و گاهی بر [[حجاز]] تسلط می‌یافتند. حکومت اشراف حسنی با «جعفر بن محمد» از نوادگان حسن مثنی، با حمایت فاطمیان آغاز شد و در دروه «شریف حسین»، در سال ۱۳۴۳ق به دست [[آل سعود]] فروپاشید.  
 
اشراف حسنی، خدماتی مانند برقراری امنیت مکه، آبادانی آن و خدمت به حاجیان داشته‌اند؛ گرچه برخی از آنها به خونریزی پرداخته‌ و گاه عرصه را بر حاجیان [[ايران|ایرانی]] تنگ می‌کردند.

نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۷

اَشراف حَسنی (۳۵۸-۱۳۴۳ق)، امیران مکه از نسل امام حسن(ع) از نیمه دوم سده چهارم قمری تا تسلط آل سعود هستند. اشراف حسنی، بیشتر به صورت نیمه‌مستقل و زیر نفوذ دیگر حکومت‌ها مانند فاطمیان، ایوبیان، عباسیان و ممالیک به حکمرانی می‌پرداختند. این حکومت‌ها به آبادانی مکه و خدمت به حاجیان پرداخته و گاه وجوه نقد برای شریف حاکم می‌فرستادند و در مقابل اشراف حسنی در موسم حج به نام آنها خطبه می‌خواندند.

اشراف حسنی گاه که قدرت می‌گرفتند قلمرو خود را گسترش داده و مدینه را از اشراف حسینی می‌گرفتند و گاهی بر حجاز تسلط می‌یافتند. حکومت اشراف حسنی با «جعفر بن محمد» از نوادگان حسن مثنی، با حمایت فاطمیان آغاز شد و در دروه «شریف حسین»، در سال ۱۳۴۳ق به دست آل سعود فروپاشید.

اشراف حسنی، خدماتی مانند برقراری امنیت مکه، آبادانی آن و خدمت به حاجیان داشته‌اند؛ گرچه برخی از آنها به خونریزی پرداخته‌ و گاه عرصه را بر حاجیان ایرانی تنگ می‌کردند.