بدرالدین لؤلؤ: تفاوت میان نسخهها
عاطفه فتاحی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
عاطفه فتاحی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
بدرالدین لؤلؤ از حاکمان شیعی قرن هفتم، اهتمام ویژهای در ساخت آثار معماری و یادمانهای شیعی داشته است. از میان این آثار، سه اثر شاخص، شامل مزار یحیی بن قاسم و عونالدین بن حسن(ع) در موصل و مزار زینب بنت علی(ع) در سنجار را میتوان نام برد. | بدرالدین لؤلؤ از حاکمان شیعی قرن هفتم، اهتمام ویژهای در ساخت آثار معماری و یادمانهای شیعی داشته است. از میان این آثار، سه اثر شاخص، شامل مزار یحیی بن قاسم و عونالدین بن حسن(ع) در موصل و مزار زینب بنت علی(ع) در سنجار را میتوان نام برد. | ||
نکته قابل توجه درباره این مشاهد آن است که بیشتر آنها به امامزادگانی منسوباند که این انتسابها از نظر شواهد و مستندات تاریخی قابل پذیرش نیست. حتی برخی از شخصیتهایی که این مشاهد به آنها منسوب شدهاند، همچون یحیی بن قاسم بن حسن(ع) و عونالدین بن حسن(ع) وجود خارجی ندارند. برخی دیگر از این امامزادگان نیز همچون محسن بن علی(ع) و زینب بنت علی(ع) در سنجار، از نظر تاریخی امکان اثبات دفن آنها در این مزارها وجود ندارد. | نکته قابل توجه درباره این مشاهد آن است که بیشتر آنها به امامزادگانی منسوباند که این انتسابها از نظر شواهد و مستندات تاریخی قابل پذیرش نیست. حتی برخی از شخصیتهایی که این مشاهد به آنها منسوب شدهاند، همچون یحیی بن قاسم بن حسن(ع) و عونالدین بن حسن(ع) وجود خارجی ندارند. برخی دیگر از این امامزادگان نیز همچون محسن بن علی(ع) و زینب بنت علی(ع) در سنجار، از نظر تاریخی امکان اثبات دفن آنها در این مزارها وجود ندارد. | ||
برخی منابع بر این باورند که بیشتر این مشاهد در محل بناهای قدیمیتری شکل گرفتهاند و درواقع تغییر کاربری یافته از مدارس دینی و مقابر اهل سنت از دورههای قبلی بودهاند. به باوردیوهجی انگیزه بدرالدین لؤلؤ از ساخت و گسترش این مشاهد یا تغییر مدارس اهل سنت به مشاهد شیعی، مبارزه با نفوذ «طریقت عدویه»{{یادداشت|طریقت عدویه منسوب به عدّی بن مسافر(557ق) از مشایخ تصوف اهل سنت است که نسب به امویان برده است. وی در منطقه کردستان عراق ساکن بود و طریقه وی با اقبال کردها روبرو شد و در آن زمان گسترش یافت.}} و جلوگیری از گسترش آن بوده است. | برخی منابع بر این باورند که بیشتر این مشاهد در محل بناهای قدیمیتری شکل گرفتهاند و درواقع تغییر کاربری یافته از مدارس دینی و مقابر اهل سنت از دورههای قبلی بودهاند. به باوردیوهجی انگیزه بدرالدین لؤلؤ از ساخت و گسترش این مشاهد یا تغییر مدارس اهل سنت به مشاهد شیعی، مبارزه با نفوذ «طریقت عدویه» {{یادداشت|طریقت عدویه منسوب به عدّی بن مسافر(557ق) از مشایخ تصوف اهل سنت است که نسب به امویان برده است. وی در منطقه کردستان عراق ساکن بود و طریقه وی با اقبال کردها روبرو شد و در آن زمان گسترش یافت.}} و جلوگیری از گسترش آن بوده است. | ||
==شاخصه معماری در این دوره== | ==شاخصه معماری در این دوره== | ||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
==کتابهایی که به نام بدرالدین لؤلؤ نوشته شده== | ==کتابهایی که به نام بدرالدین لؤلؤ نوشته شده== | ||
بدرالدین، عزالدین عبدارزاق حنبلی را مکلف به کتابی درباب مقتل امام حسین نمود و عزالدین عبدالرزاق، کتاب مصرع الحسین را به رشته نگارش درآورد و در این کتاب فقط اخبار صحیح شهادت امام حسین نقل شد. | بدرالدین، عزالدین عبدارزاق حنبلی را مکلف به نگارش کتابی درباب مقتل امام حسین نمود و عزالدین عبدالرزاق، کتاب مصرع الحسین را به رشته نگارش درآورد و در این کتاب فقط اخبار صحیح شهادت امام حسین نقل شد. | ||
کتابی دیگر که به نام بدرالدین و درباب فضایل اهل بیت نوشته شده، کتاب النعیم المقیم لعتره النبأ العظیم، اثر عمربن محمد بن عبدالواحد موصلی(678ق) است که در این کتاب به شرح مناقب و فضایل دوازده امام پرداخته است. موصلی در مقدمه کتاب نوشته است که پس از زیارت د. مشهد مقدس(علوی و حسین) و | کتابی دیگر که به نام بدرالدین و درباب فضایل اهل بیت نوشته شده، کتاب النعیم المقیم لعتره النبأ العظیم، اثر عمربن محمد بن عبدالواحد موصلی(678ق) است که در این کتاب به شرح مناقب و فضایل دوازده امام پرداخته است. موصلی در مقدمه کتاب نوشته است که پس از زیارت د. مشهد مقدس(علوی و حسین) و رؤیت آثار و خدمات بدرالدین لؤلؤ در آنجا به نگارش این کتاب تصمیم گرفته تا آن را به این پادشاه تقدیم کند. | ||
همچنین ابن فضل الله عمری(749ق) گزارش داده است که علاءالدین علی بن مشرف ماردینی کتابی به نام بددرالدین لؤلؤ نوشته بود اما به نام این کتاب اشاره نکرده است. او همچنین از سفرنامه ای به نام تفضیل الرحله یادکرده است که مؤلف، آن را به نام بدرالدین لؤلؤ نگاشته و نام خود را در آن نبرده است. | |||