کشیک

کشیک واژه‌ای ترکی به معنای پاسبانی، نگهبانی،^[۱] پاسبان، نگهبان،^[۲] نوبت پاسبانی،^[۳] نوبت‌دار و وظیفه مراقبت در کارهای لشکری در مدتی محدود از شب یا روز (قراولی) آمده است.^[۴] در دوره صفویه، به پاسبان، کشیک آقاسی گفته می‌شد. به رئیس کشیکچی‌ها، کشیک آقاسی باشی، می‌گفتند.

پانوشت

↑ فرهنگ فارسی معین، ذیل واژه کشیک.
↑ لغت‌نامه دهخدا، ذیل واژه کشیک، به نقل از ناظم الاطباء.
↑ لغت‌نامه دهخدا، ذیل واژه کشیک، به نقل از آنندارج.
↑ لغت‌نامه دهخدا، ذیل واژه کشیک.

منابع

این مقاله برگرفته از مقاله فرهنگ نامه زیارت، جواد محدثی، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره هجدهم، بهار 1393، ص34 است.

[1] فرهنگ فارسی معین، ذیل واژه کشیک.

[2] لغت‌نامه دهخدا، ذیل واژه کشیک، به نقل از ناظم الاطباء.

[3] لغت‌نامه دهخدا، ذیل واژه کشیک، به نقل از آنندارج.

[4] لغت‌نامه دهخدا، ذیل واژه کشیک.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]