کتیبه
 | این مقاله هماکنون در دست ویرایش است.
این برچسب را کاربر:Abbasahmadi1363 در تاریخ ۱۸ آبان ۱۳۹۸ برای جلوگیری از تعارض ویرایشی قرار داده است. لطفا بدون توافق با کاربر فوق برچسب را برندارید. |
واژهشناسی
كتيبه يعنى نوشته شده؛ مكتوب.
کتیبه در برخی از واژهنامههای فارسی به آنچه با خط نسخ، نستعلیق، طغرا یا کوفی بر دوره دیوار مسجد، مقبره و مکانهای مقدس، یا سردر دروازه امیران و بزرگان نوشته یا نقش شده باشد، معنا شده است.[۱] برخی آنچه روی تخت، کرسی، در، حاشیه سفره، بیرق، جامه و زینپوش نوشته میشود را به معانی آن افزودهاند.[۲] برخی نیز آن را سنگنبشته[یادداشت ۱][۴] دانستهاند.
در مکانهای مقدس
کتیبه، در مکانهای مقدس، به نوشتههايى گفته مىشود كه با خط زيبا، شامل آيات، احاديث و اشعار، در صحنها، رواقها، دور گنبد و گلدستهها، بر سر در و روى ديوارها نقش میشود. همچنين تابلوهاى نفيس خطّى در ابعاد مختلف، كتيبه نام دارد. كتيبههاى خطّى «عليرضا عباسى» مشهور است.
برخی احاطه شدن ورودىها و طاقهای مکانهای مقدس با كتيبه را، نشانهای از آميختگى زندگى مسلمين با قرآن، لزوم تمسّك به قرآن در هر حركت و تذكّر به مسلمانان دانستهاند.[۵]
پانوشت
منابع
- حرم در واژهها، از مجموعه «رهنما»، سید ابراهیم موسویپناه، آستان قدس رضوى، ۱۳۹۱ش.