کاربر:Mo.ali.rezapour/صفحه تمرین۱
| مشخصات فردی | |
|---|---|
| نام کامل | عمر بن خطاب |
| لقب | فاروق |
| زادروز و زادگاه | مکه |
| محل زندگی | مکه، مدینه |
| مهاجر/انصار | مهاجر |
| نسب/قبیله | قریش |
| خویشان سرشناس | حفصه (دختر) عبدالله (پسر) |
| مدفن | مسجدالنبی |
| مشخصات دینی | |
| حضور در جنگ‌ها | حضور در تمام غزوات |
| هجرت به | مدینه |
| دلیل شهرت | دومین خلیفه مسلمانان |
عمر بن خطاب (۴۰ قبل از هجرت - ۲۳ هجری قمری)
معرفی
در سال سیزدهم بعد از عام الفیل به دنیا آمد. از اشراف قریش بود.[۱]
او از مهاجران نخستین است و در جنگهای پیامبر شرکت میکرد.[۲]
پس از ابوبکر خلافت را بر عهده گرفت. رضایت پیامبر از او.[۳]
در سال سیزدهم هجری خلیفه شد. خداوند برای او فتوحات زیادی در شام، عراق و مصر گشود. او نخستین کسی بود که به عنوان امیرالمؤمنین نامیده شد. آغاز تاریخ هجری بر اساس هجرت[۴]
روایت های زیادی در منقبت او و ستایش پیامبر از در منابع اهل سنت وجود دارد.[۵]
درگذشت در سال ۲۳.[۶]
سال ششم بعثت اسلام آورد.[۷].[۸]
مسعودی گفته است وی سال نهم بعثت اسلام آورد.[۹]
دختر او حفصه به همسر پیامبر بود.[۱۰].[۱۱]
دفن در کنار پیامبر و ابوبکر. قتل توسط ابولولو در سال ۲۳.[۱۲]
وجعل عمر الأمر بعده شورى في ستة نفر على وعثمان وطلحة، وكان غائبا، والزبير، وعبد الرحمن بن عوف وسعد بن أبى وقاص.[۱۳]
آغاز تاریخ هجری با هجرت پیامبر و پیشنهاد علی.[۱۴]
عمر بن خطاب جایگاهی رفیع در میاسشن اهل سنت دارد.[۱۷]
عمر در سال ۲۳ هجرت توسط فردی به نام ابولؤلؤ که از زیادی خراج خود نزد خلیفه شکایت برده بود و به شکایتش رسیدگی نشد، به قتل رسید.[۱۸]
شروع خلافت در سال ۱۳هجری.[۱۹] و ده سال طول کشید. ابن کثیر، البدایة و النهایة، دارالفکر، ج۶، ص۱۹۸.
...
عمر در سال سیزدهم هجری[۲۰] (دینوری، ابو حنیفه احمد بن داود، الأخبار الطوال، تحقیق، عبد المنعم عامر، مراجعه، جمال الدین شیال، ص ۱۱۳، قم، منشورات الرضی، ۱۳۶۸ش. ) با وصیت ابوبکر و بدون دخالت مستقیم مردم خلیفه شد، و حدود ده سال بر این منصب تکیه زد (ابن قتیبه دینوری. الإمامة و السیاسة، ج ۱، ص ۳۹.)
شیعیان همواره نقدهایی به عملکرد عمر داشته‌اند و او را در مواضع مختلف بخصوص خلافت پس از پیامبر نکوهش کرده‌اند. (علامة حلی، نهج الحق و کشف الصدق، ۱۹۸۲م، ص۵۲۵)مجلسی، بحارالأنوار، ۱۳۶۳ش، ج۸۱، ص۱۴۰.
فتوحاتی در مناطقی در شام و ایران و عراق. تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص ۱۴۱–۱۵۷.
از صحابه پیامبر (ابن حزم، جوامع السیرة النبویة، دارالکتب العلمیة، ص۴۱.)
دومین خلیفه مسلمانان. مقریزی، إمتاع الأسماع، ۱۴۲۰ق، ج۶، ص۱۵۰.
محل دفن عمر بن الخطاب:در کنار قبر پیامبر و ابوبکر به خاک سپرده شد. تاریخ الطبری، جلد ۴، صفحه ۱۹۳.
حج‌گذاری
در زمانه خلیفه دوم (۱۳–۲۳ق)، خود وی همه ساله رهسپار سفر حج می‌شد و امارت حج را بر عهده داشت.[۲۰] عمر در زمان ابوبکر نیز یک بار امیرالحاج بود.[۲۱]
بازسازی مسجدالنبی
عمر بن خطاب در زمان خلافت خود دست به بازسازی مسجدالنبی زد.[۲۲] این بازسازی اولین مرحله از توسعه مسجد پس از وفات پیامبر بود. در این بازسازی چند خانه اطراف مسجد تخریب و به مسجد اضافه شد.[۲۳] در این توسعه، مساحت مسجد حدود هفتاد درصد نسبت به بنای قبلی افزایش یافت.[۲۴]
مکان‌های منسوب به عمر
در مدینه دو مسجد به عمر بن خطاب منسوب است.
مسجد عمر بن خطاب در مدینه
مسجد عمر در جهت جنوب غربی مسجد النبی و در محدوده مصلای پیامبر(ص) ساخته شده است.[۲۵] این مسجد احتمالا در قرن نهم هجری ساخته شده است.[۲۶]
مسجد عمر بن خطاب در خندق
مسجد عُمَر در منطقه خندق مدینه، در جنوب مسجد سلمان فارسی قرار دارد.[۲۷] این مسجد در محدوده مساجد هفتگانه خندق قرار دارد که محدوده نظامی پیامبر(ص) در جریان غزوه خندق بوده است.[۲۸]
پانویس
- ↑ الإستيعاب في معرفة الأصحاب، ابن عبد البر، یوسف بن عبد الله، دار الجيل، بیروت، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۱۱۴۵.
- ↑ الإستيعاب في معرفة الأصحاب، ابن عبد البر، یوسف بن عبد الله، دار الجيل، بیروت، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۱۱۴۵.
- ↑ الإستيعاب في معرفة الأصحاب، ابن عبد البر، یوسف بن عبد الله، دار الجيل، بیروت، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۱۱۴۵.
- ↑ الإستيعاب في معرفة الأصحاب، ابن عبد البر، یوسف بن عبد الله، دار الجيل، بیروت، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۱۱۴۵.
- ↑ الإستيعاب في معرفة الأصحاب، ابن عبد البر، یوسف بن عبد الله، دار الجيل، بیروت، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۱۱۴۷.
- ↑ البدء و التاریخ، مقدسی، مطهر بن طاهر، مکتبة الثقافة الدينية، قاهره، بیتا۷ ج۵۵، ص۹۱.
- ↑ البدء و التاریخ، مقدسی، مطهر بن طاهر، مکتبة الثقافة الدينية، قاهره، بیتا۷ ج۵۵، ص۸۸.
- ↑ سیوطی، تاریخ الخلفاء، ۱۴۱۱ق، ص۱۳۳.
- ↑ مروج الذهب و معادن الجوهر، مسعودی، علی بن حسین، مؤسسة دار الهجرة، قم، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۳۲۱.
- ↑ مروج الذهب و معادن الجوهر، مسعودی، علی بن حسین، مؤسسة دار الهجرة، قم، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۳۲۱.
- ↑ التنبيه والإشراف، المسعودي، علي بن الحسين، دار الصاوي - القاهرة، ص۲۵۲.
- ↑ التنبيه والإشراف، المسعودي، علي بن الحسين، دار الصاوي - القاهرة، ص۲۵۰.
- ↑ التنبيه والإشراف، المسعودي، علي بن الحسين، دار الصاوي - القاهرة، ص۲۵۲.
- ↑ التنبيه والإشراف، المسعودي، علي بن الحسين، دار الصاوي - القاهرة، ص۲۵۲.
- ↑ شرح نهج البلاغة، ابن ابی الحدید، عبد الحمید بن هبه الله، قم، مکتبة آیة الله العظمی المرعشي النجفي، ۱۴۰۴ق، ج۱، ص۱۸۳؛ ج۶، ص۳۴۲ و ص۳۴۳.
- ↑ سیوطی، تاریخ الخلفاء، ۱۴۱۱ق، ص۱۳۷.
- ↑ سیوطی، تاریخ الخلفاء، ۱۴۱۱ق، ص۱۰۹. ص۶۳. ۱۳۳. ص۱۴۲.
- ↑ (مروج الذهب، ج۲، ص۳۲۱ و ص۳۲۲.)
- ↑ سیوطی، تاریخ الخلفاء، ۱۴۱۱ق، ص۱۳۳.
- ↑ مروج الذهب و معادن الجوهر، مسعودی، علی بن حسین، مؤسسة دار الهجرة، قم، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۳۰۲.
- ↑ مروج الذهب، ج۴، ص۳۰۱.
- ↑ المسجد النبوی عبر التاریخ، محمد السید الوکیل، دار المجتمع للنشر و التوزیع، ۱۹۷۷م.ص ۶۵-۶۶
- ↑ عمارة و توسعة المجسد النبوی الشریف عبر التاریخ، ناجی محمد حسن عبدالقادر الانصاری، نادی المدینه المنوره الادبی، ۱۹۹۶م. ص 87
- ↑ عمارة و توسعة المسجد النبوی الشریف عبر التاریخ، ص۸۵.
- ↑ مساجد الاثریه، محمد الیاس عبدالغنی1418ه، مطابع الرشید بالمدینة المنورة، الطبعة الثانیة، 1419ه. ص247.
- ↑ مساجد الاثریه، ص 223؛ وفاء الوفاء باخبار دار المصطفی، علی بن عبدالله السمهودی، تحقیق قاسم السامرائی، لندن، موسسه الفرقان للتراث الاسلامی، ۲۰۰۱م.، ص220.
- ↑ مساجد الاثریه، عبدالغنی، ص148.
- ↑ معالم المدینه المنوره بین العماره و التاریخ، عبدالعزیز کعکی، مدینه، ناشر:مولف، ۲۰۱۱م. ج۴، ص144.