استقبال قبله به‌عنوان یکی از آداب زیارتِ اماکن مقدسه است که به نحوه جهت‌گیری زائر نسبت به قبله یا قبر مَزُور می‌پردازد. با توجه به گزارش‌های موجود روایات به دو دسته تقسیم شده‌اند:[۱]

دسته اول در مورد روایات استقبال قبله در هنگام زیارت است؛

دسته دوم روایات به استقبال رو به سوی قبر حضرت محمد(ص)[۲] و امام علی(ع)[۳] و سایر امامان[۴] اشاره دارند.

برخی پژوهشگران بر این باورند که در موارد وجود روایت خاص درباره استقبال قبله یا استقبال قبر مزور، عمل باید بر اساس همان روایت انجام گیرد؛ اما در موارد فقدان نصّ خاص، تعیین جهت به اختیار زائر واگذار می‌شود.[۵]

در زیارت قبور مؤمنان و صالحان، استقبال قبله شرط دانسته نشده است؛ چنان‌که در روایتی از امام رضا(ع) به این معنا اشاره شده است.[۶] همچنین مجلسی در مواردی که نصّ خاصی درباره لزوم استقبال قبله یا ترک آن وجود نداشته باشد، قول به تخییر را ترجیح داده است.[۷]

پانوشت

  1. فرهنگ‌نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره ۵۵، ص۵۰.
  2. الدروس الشرعیه فی فقه الإمامیه، ج۲، ص۱۹.
  3. المزار فی کیفیه زیارات النبی و الائمه، ص۱۰۰.
  4. کلمه التقوی، ج۳، ص۵۰۹.
  5. فرهنگ‌نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره ۵۵، ص۵۴.
  6. تهذیب الإحکام، ج۶، ص۱۰۴؛ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۸۳-۲۸۴؛ کامل الزیارات، ص۳۲۰.
  7. بحارالأنوار، ج۹۸، ص۲۷۹.

منابع

این مقاله برگرفته از مقاله فرهنگ نامه زیارت، حافظ نجفی، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره پنجاه و پنج، تابستان ۱۴۰۲، ص۴۹ است.
  • بحارالأنوار، علامه مجلسی، بیروت، دارإحیاء التراث، ۱۴۱۲ق.
  • تهذیب الأحکام، شیخ طوسی، تهران، دارالکتب الإسلامیه، ۱۴۰۷ق.
  • الدروس الشرعیه فی فقه الإمامیه، شهید اول، قم، جامعه مدرسین قم، چاپ دوم، ۱۴۱۷ق.
  • کامل الزیارات، جعفربن محمد ابن‌قولویه، نجف، المرتضویه، ۱۳۵۶ق.
  • کلمه التقوی، زین‌الدین بصری بحرانی و محمد امین، قم، سیدجواد وداعی، ۱۴۱۳ق.
  • المزار فی کیفیه زیارات النبی و الائمه، شهید اول، قم، مدرسه امام مهد(عج)، ۱۴۱۰ق.