کاربر:Gholampour/صفحه تمرین۱

اهل‌سنت یکی از مذاهب بزرگ اسلامی است.

واژه شناسی

اَهْلِ‌سُنَّتْ مشهور به سُنّی، اصطلاحى‌ است که اشاره به‌ گرايش‌ یک فرقه مذهبى‌ از‌ مسلمانان،‌ غیر از گروه‌های شیعه و اباضیه دارد‌[۱] که پس از وفات رسول‌الله(ص)، خلافت را به شورای مسلمانان مشروط کرد.[۲] تمایز اهل‌سنت و دیگر گروه‌های مذهبی مسلمانان در این است که آن‌ها، خلافت ۴ خلیفه اول؛ ابوبکر، عمر، عثمان و علی(ع) را به ترتیب بعد از پیامبر اسلام(ص)، مشروع و بر آن اتفاق نظر دارند،[۳] برخلاف شیعیان که حضرت علی(ع) را جانشین بلافصل پیامبر اسلام(ص) می‌دانند و اباضیه که به خلافت عثمان و حضرت علی(ع) منتقد هستند.[۴]

مذاهب فقهی اهل‌سنت

اکثریت اهل‌ سنت‌‌ در حوزة فقهى‌، به ۴ مذهب‌ اصلی؛ حنفى‌، مالكى‌، شافعى‌ و حنبلى تقسیم گردیدند.[۵]

  • حنفیه: پیرو ابوحنیفه (۸۰‑۱۵۰ق)[۶] که در کنار قرآن و سنت پیامبر(ص)، از عقل و قیاس بهره می‌گرفت.[۷]
  • مالکیه: پیرو مالک بن انس (۹۳‑۱۷۹ق) با منابعی چون قرآن، سنت، عمل اهل مدینه و صلاح جامعه؛[۸] این مذهب نمایندهٔ فقه حدیث‌گرای مدینه است.[۹]
  • حنبلیه: پیرو احمد بن حنبل (۱۶۴‑۲۴۱ق) که معتقد به فقه حدیثی بود[۱۰] و از رأی و قیاس پرهیز می‌کرد؛[۱۱] این مذهب بیش از دیگر مذاهب به ظاهر احادیث و اقوال صحابه گرایش دارد.[۱۲]
  • شافعیه: پیرو شافعی (۱۵۰‑۲۰۴ق) با فقهی حدیث‌مدار[۱۳] که ترکیبی از حدیث و رأی است؛[۱۴] از نظر شیعیان، این مذهب به مذهب امامیه نزدیک‌تر است.[۱۵]

مذاهب کلامی و اعتقادی اهل‌سنت

اهل‌سنت ازنظر مباحث اعتقادی و کلامی، به اهل‌حدیث، اشعریه، ماتریدیه[۱۶] و سلفیه تقسیم می‌گردد.[۱۷]

زیارت از نظر اهل‌سنت

درباره زیارت، به خصوص زیارت قبر پیامبر اسلام(ص)، بین گروه‌های اهل‌سنت، مخالفت‌هایی وجود دارد مانند سلفیه؛ اما به‌طور کلی زیارت قبور مورد تأیید اهل‌سنت است. اهل‌سنت درباره زیارت،‌نظرات گوناگونی داشته اند. برخی این نظرات در چهار دسته ی .... دسته بندی کرده اند. برخی از پژوهشگران شیعه با بررسی شواهد تاریخی و منابع فقهی و حدیثی اهل سنت نشان داده اند که اکثر فقهای مذاهب اسلامی به استحباب یا ... زیارت قائل اند.

حج در مذاهب فقهی اهل‌سنت

در کلیات تفاوتی بین مذاهب فقهی اهل‌سنت درباره حج نیست و فقط در جزییات احکام حج باهم تفاوت دارند. برخی از این تفاوت‌ها مانند... است.


پانویس

  1. دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۱۰، ص۴۷۴-۴۷۵.
  2. فرهنگ فرق اسلامی، ص۸۴.
  3. غزالی، الاقتصاد فی الاعتقاد، ص۱۵۲–۱۵۴؛ سبحانی، بحوث، ج۱، ص۲۹۳-۳۰۲.
  4. دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۱۰، ص۴۷۴-۴۷۵.
  5. دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۱۰، ص۴۷۵.
  6. تاریخ فقه و فقها، ص۸۳.
  7. تاریخ فقه و فقها، ص۸۳.
  8. تاریخ فقه و فقها، ص۸۴.
  9. «اندیشه‌های فقهی در سده‌های ۲و۳ق»، ص۴۴۵.
  10. «جدال تعبد و تعقل در فهم شریعت»، ص۱۸۹.
  11. وضوء النبی(ص)، ج‌۱، ص۴۰۷.
  12. «جدال تعبد و تعقل در فهم شریعت»، ص۱۸۹.
  13. «اندیشه‌های فقهی در سده‌های ۲و۳»، ص۴۴۶.
  14. الامام الشافعی، ص۱۷۸.
  15. «بررسی علل همگرایی و ناهمگرایی دو مذهب شافعی و حنفی با شیعه امامیه»، برفی.
  16. دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۱۰، ص۴۷۵.
  17. فرق و مذاهب کلامی، ربانی گلپایگانی، ص۶۷؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۱۰، ص۴۷۵.

منابع

این مقاله برگرفته از کتاب است.
  • الاقتصاد فی الاعتقاد، محمد غزالی، بیروت، دار الکتب العلمیة، ۱۴۰۹ق.
  • «اندیشه‌های فقهی در سده‌های ۲و۳» در «مدخل اسلام»، احمد پاکتچی، دایره المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۷ش.
  • «بررسی علل همگرایی و ناهمگرایی دو مذهب شافعی و حنفی با شیعه امامیه»، محمد برفی، سایت روزنامه رسالت، شماره ۶۹۴۲، تاریخ درج مطلب: ۲۰ اسفند ۱۳۸۸ش، تاریخ بازدید: ۱۵مهر۱۳۹۸ش.
  • «جدال تعبد و تعقل در فهم شریعت»، مسعود امامی، مجله فقه اهل‌بیت(ع)، شماره۴۶، تابستان ۱۳۸۵ش.
  • الامام الشافعی، ابراهیم بن علی وزیر، واشنگتن، منشورات کتاب، ۲۰۰۰م.
  • بحوث فی الملل و النحل، جعفر سبحانی، قم، مؤسسة الامام الصادق(ع)، ۱۴۲۷ق.
  • تاریخ فقه و فقها، ابوالقاسم گرجی، تهران، سمت،‌ ۱۳۹۲ش.
  • دائرة المعارف بزرگ اسلامی، اهل سنت و جماعت، ج۱۰، تهران، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۸۰ش.
  • فرق و مذاهب کلامی، علی ربانی گلپایگانی، قم، مرکز جهانی علوم اسلامی، ۱۳۷۷ش.
  • فرهنگ فرق اسلامی، محمدجواد مشکور، مشهد، بنیاد پژوهش‌های اسلامی، ۱۳۷۵ش.
  • وضوء النبی(ص)، شهرستانی، ۱۴۱۶ق، ج‌۱، ص۴۰۷.