الگو:مقاله پیشنهادی
اَشراف حَسنی (۳۵۸-۱۳۴۳ق)، امیران مکه از نسل امام حسن(ع) از نیمه دوم سده چهارم قمری تا تسلط آل سعود هستند. اشراف حسنی، بیشتر به صورت نیمهمستقل و زیر نفوذ دیگر حکومتها مانند فاطمیان، ایوبیان، عباسیان و ممالیک به حکمرانی میپرداختند. این حکومتها به آبادانی مکه و خدمت به حاجیان پرداخته و گاه وجوه نقد برای شریف حاکم میفرستادند و در مقابل اشراف حسنی در موسم حج به نام آنها خطبه میخواندند.
اشراف حسنی گاه که قدرت میگرفتند قلمرو خود را گسترش داده و مدینه را از اشراف حسینی میگرفتند و گاهی بر حجاز تسلط مییافتند. حکومت اشراف حسنی با «جعفر بن محمد» از نوادگان حسن مثنی، با حمایت فاطمیان آغاز شد و در دروه «شریف حسین»، در سال ۱۳۴۳ق به دست آل سعود فروپاشید.
اشراف حسنی، خدماتی مانند برقراری امنیت مکه، آبادانی آن و خدمت به حاجیان داشتهاند؛ گرچه برخی از آنها به خونریزی پرداخته و گاه عرصه را بر حاجیان ایرانی تنگ میکردند.