آیه انذار
![](/images/thumb/b/bb/%D8%A2%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D9%86%D8%B0%D8%A7%D8%B1.jpeg/200px-%D8%A2%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D9%86%D8%B0%D8%A7%D8%B1.jpeg)
آیه انذار: آیه 214 سوره شعراء درباره انذار خویشاوندان پیامبر9
واژه شناسی
معنای لغوی
انذار مصدر باب اِفعال از ریشه «ن ـ ذ ـ ر» و به معنای آگاه ساختن همراه بیم و پرهیز است.[۱] این مفهوم در بیش از 124 جا در قرآن به كار رفته[۲] و در کنار تبشیر از وظایف مهم پیامبران به شمار رفته است.
مصداق یابی
آیاتی چند، آیه انذار نامیده شدهاند؛ از جمله: مدثّر/74، 1-2؛ توبه/9، 122؛ شوری/42، 7. اما مشهورترین آنها آیه 214 شعراء/26 است که فرمان خداوند به پیامبر را برای انذار خویشاوندانش در آغاز دعوت علنی، در سال چهارم بعثت بیان میکند: {وَ أَنذِر عَشِیرَتَكَ الْأَقرَبِین}.[۳] خداوند به رسول خود فرمان میدهد که پیش از ابلاغ دعوت عم