در حال ویرایش اسرار نماز طواف

}}

 

نماز در بین عبادات از اهمیت و جایگاه ویژه‌ای برخوردار می‌باشد. [[نویسندگان اسرار حج]]، نماز طواف را وسیله [[معراج]] [[زائر]] تا عرش الهی دانسته‌اند.<ref>اسرار حج (فارسى مظاهری)، ص31؛ اسلام، آيين رستگارى، ص271.</ref> برخی پژوهشگران درباره اهمیت نماز طواف گفته‌اند: تا زمانی که حج گزار در نزدیک خانه خدا طواف می‌کند اتصالش با صاحب خانه در محکم‌ترین حالت قرار دارد. ولی زمانی که از خانه دور شد، باید به نماز بایستد. پس با فاصله گرفتن از کعبه، نماز است که می‌تواند ارتباط با خدا را برپا نگه دارد چنانکه خداوند کعبه را موجب برپایی مردم و دین قرار داده است.<ref>مائده، 95 ؛ کافی، ج4، ص271.</ref>

=== روایات و فضائل ===

== اسرار توحیدی نماز طواف ==

نماز انسان را در مقام بندگی و نیازمندی به خدا قرار می‌دهد<ref>اسرار عرفانی عمره، ص151.</ref> چنانکه خداوند خود را بی‌نیاز معرفی کرده و انسان را محتاج به خدا.<ref>فاطر، 15.</ref> [[زائر]] در [[نماز طواف]] دست از دنیا و آنچه دنیوی است می‌شوید و در مرحله بعد اسم و رسمی برای خود نمی‌بیند و تمام امور را در اراده خداوند می‌داند.<ref>اسرار عرفانی عمره، ص151 ؛ شرح منازل السائرین، ص129. </ref> [[امام سجاد(ع)|امام زین العابدین(ع)]] در [[حدیث شبلی]]، نماز در [[مقام ابراهیم(ع)]] را به معنای بندگی، طاعت و مبارزه با شیطان دانسته است.

=== اتصال با اهل بیت(ع) ===

برخی تشهّد و سلام‌هاى نماز طواف را به منزله مكالمه بين انسان و [[اهل بيت(ع)|اهل بيت (ع)]] دانسته‌اند.<ref>اسرار حج (فارسى مظاهری)، ص32.</ref>

هر مقدار که نماز طواف به مقام ابراهیم (ع) نزدیک‌تر باشد بهتر است.<ref>تحریر الوسیله، ج۱، ص۴۶۱.</ref> نماز طواف باید پس از [[طواف]] و پیش از [[سعی]] خوانده شود و با طواف نباید زیاد فاصله داشته باشد.<ref>تحریر الوسیله، ج۱، ص۴۶۱.</ref> مستحب است در رکعت اول بعد از حمد، سوره اخلاص و در رکعت دوم بعد از حمد سوره کافرون خوانده شود. شکر خداوند و ذکر صلوات، طلب قبولی اعمال، سجده های طولانی و گریستن و خواندن دعاهای مختلف از مستحبات نماز طواف است.<ref>اسرار عرفانی حج، ص403.</ref>

*'''مناسک حج با حواشی مراجع'''، سید روح‌الله خمینی، تهران، نشر مشعر، ۱۳۸۵ش.

 

 

*'''الامّ''' (الفقه‌الشافعی)، الشافعی، محمد بن ادریس، بیروت، بی‌نا، چاپ اول، ۱۴۲۲ق.

*'''بدایة المجتهد و نهایة المقتصد'''، محمد بن احمد بن رشد (الحفید)، بیروت، دارالفکر، ۱۴۲۱ق.

*'''بدائع الصنائع (الفقه‌الحنبلی)'''، علاءالدین بن مسعود الکاشانی، المصادر الفقهیه، بیروت، ۱۴۲۲ق.

*'''تذکرة الفقهاء'''، (علامه حلی) حسن بن یوسف بن مطهر، قم، مؤسسة آل البیت لاحیاء التراث، ۱۴۲۲ق.

*'''الجامع للشرایع'''، الحلّی، یحیی بن سعید، قم، مؤسسة سید الشهداء العلمیه، ۱۴۰۵ق.

*'''جواهر الكلام فى شرح شرائع الاسلام'''، النجفى، الشيخ محمد حسن، تهران، دار الكتب الاسلاميه، چاپ دوم، ١٣۶۵ش.

*'''الروضة البهیه فی شرح اللمعة الدمشقیه'''، زین‌الدین العاملی (الشهید الثانی)، قم، مجمع الفکر الاسلامی، ۱۴۲۴ق.

*'''شرائع الاسلام فی مسائل الحلال والحرام'''، محقق حلّی، نجم الدین جعفر بن حسن، تهران، منشورات الأعلمی، ۱۳۸۹ق.

*'''الفقه علی المذاهب الأربعه'''، عبدالرحمان الجزیری، بیروت، دارالفکر، ۱۴۲۴ق.

*'''الفقه علی المذاهب الخمسه'''، محمدجواد المغنیه، قم، مؤسسة دارالکتاب الاسلامی، ۱۴۲۲ق.

*'''الکافی فی فقه ابن حنبل''' (الفقه الحنبلی)، المصادر الفقهیه، (ابن قدامه) عبداللّٰه بن احمد بن قدامه، بیروت، چاپ اول، ۱۴۲۲ق.

*'''المبسوط'''، محمد بن احمد بن سهل السرخسی (-۴۸۳ق)، بیروت، دارالمعرفه، ۱۴۰۶ق.

*'''المصادر الفقهیه'''، علی‌اصغر مروارید، بیروت، دارالتراث، ۱۴۱۹ق.

*'''مناسک نوین'''، آخوندی، مصطفی و انصاری، عبدالرحمان، تهران، محراب قلم، چاپ اول، ۱۳۹۰ش.

{{پایان}}

 

 

 

[[پرونده:آموزش_طواف۲.png|جایگزین=|وسط|بی‌قاب|593x593پیکسل]]