در حال ویرایش اسرار وقوف در عرفات (بخش)

== وقوف در عرفات ==
{{اصلی|وقوف در عرفات}}وقوف در عرفات دومین عملِ واجبِ [[حج]] است<ref>فرهنگ اصطلاحات حج و عمره، ص۲۷۵.</ref> که طی آن حج‌گزار بر اساس فقه [[شیعه]]، در [[روز عرفه]]، از ظهر تا غروب شرعی در [[عرفات]] می‌ماند.<ref>رک: مناسك حج، صص451-452.</ref> این [[وقوف]] به مقداری که ماندن در آنجا (اگر چه به‌مدت کوتاه) صدق کند، از [[ارکان حج]] نیز شمرده شده است.<ref>رک: مناسك حج، صص450-451.</ref> در دوره قبل از اسلام نیز پیشینه‌هایی برای [[وقوف در عرفات]] گزارش شده است.<ref name=":0">حج در اندیشه اسلامی، ص۲۳۴، به نقل از: اخبار مکه، ازرقی، ج۱، ص۱۱۷.</ref> پیروان دین‌هایی که [[حج]] را واجب می‌دانستند، در همه دوره‌ها، به هنگام حج، در عرفات وقوف می‌کردند. در [[جاهلیت|دوره جاهلی]] نیز، گروهی از [[جرهم|جُرْهُمیان]] به پیروی از [[حضرت ابراهیم(ع)]] در عرفات وقوف می‌کردند.<ref name=":03">حج در اندیشه اسلامی، ص۲۳۴، به نقل از: اخبار مکه، ازرقی، ج۱، ص۱۱۷.</ref>برخی قبیله‌های [[قریش]] و [[جارالله|ساکنان مکه]]، از وقوف در عرفات خودداری می‌کردند.<ref name=":03" />

روزه<ref>درسنامه مناسک حج،‌ ص۵۹.</ref>، [[توبه]]<ref>مصباح‌الشریعة، ص۹۲؛ المحجة البیضاء، ج۲، ص۲۰۷.</ref>، خواندن [[دعا|دعاهایی]] مانند [[دعای عرفه امام حسین (متن دعا)|دعای عرفه]] [[امام حسین (ع)]]<ref>درسنامه مناسک حج،‌ص۶۰ .</ref> و [[دعای عرفه امام سجاد|دعای عرفه]] [[امام سجاد (ع)]] <ref>حج و عمره در قرآن و حدیث، ص۳۹۲.</ref> از اعمال و آداب مستحبی وقوف در عرفات است. از آداب حضور در عرفات، «خواندن نماز ظهر و عصر در اول وقت، با يك [[اذان و اقامه|اذان]] و دو [[اذان و اقامه|اقامه]]<ref>درسنامه مناسک حج،‌ ص۵۹.</ref>» و «لزوم طهارت و پاکی ظاهری<ref>دعائم الاسلام، ج ۱، ص ۳۲۰ .</ref> و باطنی<ref>کافی، ج ۴، ص ۶۶ الفقیه، ج ۲، ص ۲۱۱ .</ref>»{{یادداشت|امام صادق (ع) فرموده است.
لا يصلح الوقوف بعرفة علي غير طهارة»}} است.

=== اهمیت وقوف در عرفات ===
وقوف در عرفات در روایات، «حقیقت حج»<ref>مستدرک الوسائل، ج١٠، ص٣۴.</ref> و «[[حج اکبر]]»<ref>الکافی، ج۴، ص٢۶۵.</ref> معرفی شده است. در اهمیت وقوف در عرفات از پیامبر نقل شده که «حج، همان عرفات است»<ref>سنن ترمذی،  ج 2، ص 65 ؛ محجة البيضاء، ج 2 ، ص 204 ؛ نیز الحج والعمرة في الكتاب والسنة، ص 189 و 190 .</ref>
همچنین از [[پیامبر(ص)]] حکایت شده است که خداوند در عصر [[روز عرفه|عرفه]] به خاطر اهل عرفه به فرشتگان خود مباهات می‌کند و می‌فرماید به بندگانم بنگرید که ژولیده و غبار آلود به سوی من آمده‌اند.<ref>بحار الانوار، ج ۹۹، ص ۱۳ ، ح ۴۲ .</ref>