در حال ویرایش بدرالدین لؤلؤ (بخش)

==زندگی‌نامه==
بدرالدین ابوالفضایل لؤلؤ اتابکی نوری، مشهور به الملک‌الرحیم، غلامی اصالتاً [[ارمنی]] بود که در دستگاه نورالدین ارسلان شاه (حکومت:589-607ق) از پادشاهان [[آل زنگی]] موصل خدمت کرد و ارتقای مرتبه و قدرت زیادی یافت.<ref>البدایه والنهایه، ج17، ص 383</ref> بدرالدین لؤلؤ پس از درگذشت ارسلان شاه، در دوره حکومت فرزندش ملک قاهر عزالدین مسعود (607-615ق) نیز اداره امور را در اختیار داشت. پس از درگذشت این پادشاه نیز دو فرزند وی را یکی پس از دیگری به پادشاهی گماشت؛ اما سرانجام از سال 630 قمری خود را پادشاه مطلق اعلام کرد.<ref>تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر والاعلام، ج14، ص 864-865</ref>

بیشتر تاریخ‌نگاران سال درگذشت بدرالدین لؤلؤ را 657قمری تعیین کرده‌اند؛<ref>تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر والاعلام، ج14، ص 864-866، نزهه الانام فی تاریخ الاسلام، ص 257</ref> اما برخی از منابع نیز 565قمری گفته‌اند.<ref>البدایه و النهایه، ج17، ص 382</ref> درباره محل دفن وی نیز منابع اختلاف نظر دارند. برخی محل دفن را ابتدا در [[موصل]] و سپس در مدرسه بدریه ذکره کرده<ref>مجمع الآداب فی معجم الالقاب، حوادث سال 656ق</ref> و عده‌ای نیز محل دفن را ابتدا در موصل و سپس دفن در [[حرم امام علی(ع)]] دانسته‌اند.<ref>نزهه الانام فی تاریخ الاسلام، ص 257</ref>

=== علاقه به علم و ساخت مدارس ===
بدالدین لؤلؤ را شخصیتی دوستدار علم و علاقمند به تقرب جستن به علما توصیف کرده‌اند.<ref>تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر والاعلام، ص 78</ref> ساختن مدارس دینی نیز از جلوه‌های این علاقه به‌شمار می‌رود. مدرسه بدریه از مهمترین مدارس دینی ساخته شده به‌دست بدرالدین لؤلؤ در موصل است که دارای جایگاه علمی و آموزشی بالایی بود. منابع نام علمایی چون عمادالدین ابن باطیش(د.640ق)، فقیه [[شافعی]] را در زمره علمای مشغول در این مدسه ذکر کرده‌اند.<ref>مجمع الآداب فی معجم الالقاب، ج2، ص43</ref>