در حال ویرایش بدرالدین لؤلؤ (بخش)

==ساخت زیارتگاه‌های منسوب به فرزندان ائمه==
[[پرونده:مزار یحیی بن قاسم در موصل.jpg|200px|thumb|left|مزار یحیی بن قاسم در موصل]]
بدرالدین لؤلؤ  اهتمام ویژه‌ای در ساخت آثار معماری و یادمان‌های شیعی داشته است؛ از جمله [[مزار یحیی بن قاسم]]<ref>الموصل فی العهد الاتابکی، ص 147</ref> و [[عون‌الدین بن حسن(ع)]]<ref>الموصل فی العهد الاتابکی، ص 167</ref> در [[موصل]] و مزار [[زینب بنت علی(ع)]] در سنجار.<ref>مدینه سنجار من الفتح العربی الاسلامی حتی الفتح العثمانی، ص333</ref>

گفته شده انتساب این اماکن از نظر شواهد و مستندات تاریخی قابل پذیرش نیست و حتی برخی از شخصیت‌هایی که این مشاهد به ‌آنها منسوب شده‌اند، همچون یحیی بن قاسم بن حسن(ع) و عون‌الدین بن حسن(ع) وجود خارجی ندارند. برخی دیگر از این امامزادگان نیز همچون [[محسن بن علی(ع)]] و [[زینب بنت علی(ع)]] در سنجار، از نظر تاریخی امکان اثبات دفن آنها در این مزارها وجود ندارد.<ref>بدرالدین لؤلؤ و نقش وی در ساخت مشاهد شیعی در موصل و شمال عراق، ص 58</ref> برخی منابع بر این باورند که بیشتر این [[مشهد|مشاهد]] در محل بناهای قدیمی‌تری شکل گرفته‌اند و درواقع تغییر کاربری یافته از مدارس دینی و مقابر اهل سنت از دوره‌های قبلی بوده‌اند.<ref>الموصل فی العهد الاتابکی، ص 134</ref> 

این آرامگاه‌ها در سال‌های اخیر به‌دست [[داعش]] تخریب شده است.<ref>گزارشی مستند از تخریب زیارتگاه‌های اسلامی در استان نینوا به دست داعش، ص 155، 156</ref> امروزه برخی از این بناها بازسازی شده؛ اما برخی تغییر نام یافته‌اند، چنان‌که مزار زینب بنت علی(ع)، پس از بازسازی به [[زینب صغری]] دختر [[امام سجاد(ع)|امام زین‌العابدین(ع)]]، منتسب شده است.<ref>بدرالدین لؤلؤ و نقش وی در ساخت مشاهد شیعی در موصل و شمال عراق، ص 66</ref>

=== شاخصه معماری بناها ===
یادمان‌های شیعی دوره حکمرانی بدرالدین لؤلؤ معمولا از عناصر و ویژگی‌های معماری مشترکی برخوردار بوده است؛ عناصری همچون [[گنبد]] مخروطی شیاردار، صندوق‌های چوبی با تزیینات گیاهی و اسلیمی و کتیبه‌‌های متعدد به خط کوفی و نسخ روی قبور. همچنین در کتیبه‌نگاری داخل این بناها و نیز روی صندوق‌های قبور، به‌طور گسترده آیات قرآنی و گاه شعارهای دینی [[شیعه|شیعی]]، همچون [[صلوات]] بر [[چهارده معصوم]]، به‌کار رفته است.<ref>بدرالدین لؤلؤ و نقش وی در ساخت مشاهد شیعی در موصل و شمال عراق، ص 70</ref>