در حال ویرایش بدرالدین لؤلؤ
ظاهر
این ویرایش را میتوان خنثی کرد. لطفاً تفاوت زیر را بررسی کنید تا تأیید کنید که این چیزی است که میخواهید انجام دهید، سپس تغییرات زیر را ذخیره کنید تا خنثیسازی ویرایش را به پایان ببرید.
| نسخهٔ فعلی | متن شما | ||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
بدرالدین لؤلؤ از جمله حاکمانی است که به مشاهد مقدس ائمه(ع) بهویژه دو آستان علوی و حسینی توجه داشته است. مورخان گزارش دادهاند که بدرالدین لؤلؤ تا پایان عمر خود، هر سال یک قندیل طلا به ارزش هزار دینار و یک شمعدان طلا و نقره کوب به حرم امام علی(ع) ارسال میکرد؛ بهگونهای که پس از مرگ او شمار قندیلها و شمعدانهایی که نام وی بر آنها بود به چهل میرسید. بدرالدین لؤلؤ از محدث حنبلی، عزالدین عبدالرزاق بن رزقالله رسعنی موصلی(مقتول در 660ق) خواستهبود که احادیث صحیح در فضیلت امام علی(ع) را استخراج کند و این احادیث را بر شمعدانهای ارسالی به حرم آن حضرت بنویسند که موضوع یکی از این احادیث وصف شمایل و صفات ظاهری امام(ع) بود. | بدرالدین لؤلؤ از جمله حاکمانی است که به مشاهد مقدس ائمه(ع) بهویژه دو آستان علوی و حسینی توجه داشته است. مورخان گزارش دادهاند که بدرالدین لؤلؤ تا پایان عمر خود، هر سال یک قندیل طلا به ارزش هزار دینار و یک شمعدان طلا و نقره کوب به حرم امام علی(ع) ارسال میکرد؛ بهگونهای که پس از مرگ او شمار قندیلها و شمعدانهایی که نام وی بر آنها بود به چهل میرسید. بدرالدین لؤلؤ از محدث حنبلی، عزالدین عبدالرزاق بن رزقالله رسعنی موصلی(مقتول در 660ق) خواستهبود که احادیث صحیح در فضیلت امام علی(ع) را استخراج کند و این احادیث را بر شمعدانهای ارسالی به حرم آن حضرت بنویسند که موضوع یکی از این احادیث وصف شمایل و صفات ظاهری امام(ع) بود. | ||
درباره اقدامات وی در حرم امام حسین و سایر مشاهد ائمه گزارشی در منابع تاریخی ذکر نشده اما در پایان نسخهای خطی از امالی شیخ طوسی، که به شماره 9439 در کتابخانه ملی ایران نگهداری میشود یادداشتی افزوده شده که در آن به سنگفرش کردن امام حسین(ع) در سال 646 یا 647ق به دستور بدرالدین لؤلؤ اشاره شده است. | درباره اقدامات وی در حرم امام حسین و سایر مشاهد ائمه گزارشی در منابع تاریخی ذکر نشده اما در پایان نسخهای خطی از امالی شیخ طوسی، که به شماره 9439 در کتابخانه ملی ایران نگهداری میشود یادداشتی افزوده شده که در آن به سنگفرش کردن امام حسین(ع) در سال 646 یا 647ق به دستور بدرالدین لؤلؤ اشاره شده است. | ||