در حال ویرایش زیارت امام صادق(ع)

{{زیارت‌نامه‌ها و دعاهای مکه و مدینه}}
'''زیارت‌نامه امام صادق(ع) در بقیع''' زیارت‌نامه‌ای که زائر به هنگام زیارت قبر [[امام صادق(ع)|امام صادق]] در [[بقیع|قبرستان بقیع]] می خواند.<ref>راهنمای حرمین شریفین، ج۵، ص۱۶۰.</ref> امام صادق، فرزند [[امام باقر(ع)]] ششمیـن امام شیعیان، یکی از چهار امام مدفون در قبرستان بقیع در شهر [[مدینه]] است.<ref>اعلام الوری، ج1، ص517-519.</ref>

==امام صادق(ع) ==
{{اصلی|امام صادق(ع)}}
جعفر بن محمد، مشهور به امام صادق(ع)، فرزند امام باقر(ع) و از نوادگان [[امام علی(ع)]] است. مجموعه سخنان و احادیث آن حضرت در امور فقهی و اخلاقی مرتبط به [[حج]]، بنیاد دانش فقهی حج نزد شیعیان را فراهم آورده است.

امام صادق(ع) از نظر علمی چهره‌ای برجسته نزد مسلمانان اعم از شیعه و سنی بوده است. احادیث نقل شده از آن حضرت بیش از سایر امامان شیعه است و آن حضرت به سبب تاثیر گسترده‌ای که در آموزش شیعیان و شکل‌گیری فقه شیعی داشته، با عنوان رییس مذهب شیعه و بنیان‌گذار مذهب فقهی جعفری شناخته می‌شود. امام صادق بیشتر عمر خود را در شهر مدینه زندگی کرد.

== ثواب زیارت ائمه ==
در روایات اسلامی، زیارت پیامبر اسلام(ص) و اهل‌بیت(ع) از اعمال با فضیلت به‌شمار آمده است. امام جعفر صادق(ع) پاداش زیارت هر یک از اهل‌بیت(ع) را همانند زیارت پیامبر(ص) دانسته<ref>کامل الزیارات، ص426.

تحفه الزائر، ص24.</ref> و از امام جعفر صادق، نقل شده است که زیارت اهل‌بیت پس از وفات آنان مانند زیارت ایشان در دوران حیات معرفی شده است.<ref>تحفه الزائر، ص30.</ref> امام رضا(ع) زیارت قبور امامان را وفای به عهد با آنان و موجب شفاعت زائران می‌دانند.<ref>کامل الزیارات ،ص344.</ref> همچنین در روایتی از امام حسین(ع)، نماز در زیارت موجب قبولی آن و افزایش پاداش دانسته شده است.<ref>مزار، ص43.</ref> 

زیارت امام جعفر صادق در روز ولادت (۱۷ ربیع‌الاول) و روز وفات ایشان  که پانزدهم رجب یا بنا بر نقلی در شوال دانسته شده  فضیلت بیشتری دارد.<ref>تحفه الزائر، ص81.</ref>

در منابع روایی، زیارت پیامبر و امامان، به‌ویژه در ماه رجب، مستحب دانسته شده است.<ref>بلد الامین  الدرع الحصین، ص400.</ref>

== آداب زیارت ائمه ==
از آداب زیارت ائمه، آمادگی ظاهری و معنوی زائر مورد تأکید قرار گرفته است. در منابع زیارتی، اعمالی مانند غسل و خواندن دعا هنگام و پس از آن<ref>تحفه الزائر، ص31.</ref>، پرهیز از ورود در حال جنابت یا حیض و نفاس، اذنِ دخول<ref>تحفه الزائر، ص32.</ref>، پوشیدن لباس پاک و خوشبو، رعایت ادب در حرم (از جمله آهسته سخن گفتن و وارد نشدن با کفش به روضه)<ref>تحفه الزائر، ص34.</ref>، نزدیک شدن به ضریح با خضوع<ref>تحفه الزائر، ص36.</ref>، خواندن نماز زیارت<ref>تحفه الزائر، ص38.</ref>، تلاوت قرآن و اهدای ثواب آن به امام، و نیز پشت نکردن به مزار هنگام خروج، از جمله این آداب برشمرده شده است.<ref>تحفه الزائر، ص41.

مفاتیح الجنان، ص805.</ref>

== اذن دخول ==
آغاز زیارت با قرائت «دعای اذن دخول» است؛ دعایی که زائر پیش از ورود به حرم پیامبر اسلام‌(ص) یا یکی از مشاهد امامان‌(ع) برای اجازه‌خواستن و اظهار ادب در پیشگاه آنان می‌خواند.<ref>مصباح، ص629.

تحفه الزائر، ص77.

مفاتیح الجنان، ص806.</ref>
{{نقل قول دوقلو
| تیتر= زیارت امام صادق(ع)
|اللَّهُمَّ إِنِّی وَقَفْتُ عَلَى بَابٍ مِنْ أَبْوَابِ بُیُوتِ نَبِیِّکَ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ قَدْ مَنَعْتَ النَّاسَ أَنْ یَدْخُلُوا إِلا بِإِذْنِهِ فَقُلْتَ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُیُوتَ النَّبِیِّ إِلا أَنْ یُؤْذَنَ لَکُمْ
|خدایا، من بر درِ یکی از درهای خانه‌های پیامبرت ایستاده‌ام، و تو مردم را از ورود بدون اجازه نهی کرده‌ای و فرموده‌ای:
«ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به خانه‌های پیامبر وارد نشوید مگر آنکه به شما اجازه داده شود.»

 |اللَّهُمَّ إِنِّی أَعْتَقِدُ حُرْمَةَ صَاحِبِ هَذَا الْمَشْهَدِ الشَّرِیفِ فِی غَیْبَتِهِ کَمَا أَعْتَقِدُهَا فِی حَضْرَتِهِ وَ أَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَکَ وَ خُلَفَاءَکَ عَلَیْهِمُ السَّلامُ أَحْیَاءٌ عِنْدَکَ یُرْزَقُونَ یَرَوْنَ مَقَامِی وَ یَسْمَعُونَ کَلامِی وَ یَرُدُّونَ سَلامِی 
|خدایا، من حرمت صاحب این بارگاه شریف را در حال غیبتش، همان‌گونه باور دارم که در زمان حضورش باور داشتم، و یقین دارم که پیامبر تو و جانشینانش ـ علیهم‌السلام ـ نزد تو زنده‌اند و روزی داده می‌شوند؛ جایگاه مرا می‌بینند، سخنم را می‌شنوند و سلامم را پاسخ می‌دهند.

|وَ أَنَّکَ حَجَبْتَ عَنْ سَمْعِی کَلامَهُمْ وَ فَتَحْتَ بَابَ فَهْمِی بِلَذِیذِ مُنَاجَاتِهِمْ وَ إِنِّی أَسْتَأْذِنُکَ یَا رَبِّ أَوَّلا وَ أَسْتَأْذِنُ رَسُولَکَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ ثَانِیا وَ أَسْتَأْذِنُ خَلِیفَتَکَ الْإِمَامَ الْمَفْرُوضَ (الْمُفْتَرَضَ) عَلَیَّ طَاعَتُهُ وَ الْمَلائِکَةَ الْمُوَکَّلِینَ بِهَذِهِ الْبُقْعَةِ الْمُبَارَکَةِ ثَالِثا 
|و تو شنیدن سخن آنان را از گوش من پوشانده‌ای، اما درِ فهم و لذت مناجاتشان را به رویم گشوده‌ای.
پروردگارا، نخست از تو اجازه می‌خواهم، سپس از پیامبرت ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ و در مرحله بعد از جانشین او، آن امامی که اطاعتش بر من واجب است.
آنگاه او را با نام خودش و نام پدرش، و نیز فرشتگانی را که مأمور این سرزمین مبارک‌اند، یاد می‌کنی

|أَ أَدْخُلُ یَا رَسُولَ اللَّهِ أَ أَدْخُلُ یَا حُجَّةَ اللَّهِ أَ أَدْخُلُ یَا مَلائِکَةَ اللَّهِ الْمُقَرَّبِینَ الْمُقِیمِینَ فِی هَذَا الْمَشْهَدِ فَأْذَنْ لِی یَا مَوْلایَ فِی الدُّخُولِ أَفْضَلَ مَا أَذِنْتَ لِأَحَدٍ مِنْ أَوْلِیَائِکَ فَإِنْ لَمْ أَکُنْ أَهْلا لِذَلِکَ فَأَنْتَ أَهْلٌ لِذَلِکَ
|آیا اجازه ورود دارم، ای رسول خدا؟
آیا اجازه ورود دارم، ای حجت خدا؟
آیا اجازه ورود دارم، ای فرشتگان مقرب الهی که در این بارگاه اقامت دارید؟
پس ای سروران من، به من اجازه ورود بدهید؛ آن‌گونه که بهترین اجازه را به یکی از دوستان خود می‌دهید.
و اگر من شایسته آن نیستم، شما خود شایسته بخشش و اجازه دادن هستید.}}
سپس آستانه را ببوس و وارد شو و بگو:<ref>مصباح، ص630.

در مفاتیح الجنان با تعبیر دیگری ذکر شده است.

مفاتیح الجنان، ص806.</ref>
{{نقل قول دوقلو
| تیتر= زیارت امام صادق(ع)
| بسم الله وبالله وفي سبيل الله وعلى ملة رسول الله صلى الله عليه وآله.
| به نام خدا و با توکل بر خدا، و در راه خدا، و بر آیین رسول خدا ص
| اللهم اغفر لي وارحمني وتب عليّ إنك أنت التواب الرحيم.
| خدایا، مرا بیامرز و بر من رحمت آور و توبه‌ام را بپذیر؛ همانا تو توبه‌پذیرِ مهربان هستی.}}

== مضمون زیارت‌نامه==
{{جعبه نقل قول 
| عنوان= امام صادق عليه‌السلام
| نقل‌قول= <center>«مَن زارَني غُفِرَتْ لَهُ ذُنُوبُهُ و لَم يَمُتْ فَقيرا»{{سخ}} هر كه مرا زيارت كند، گناهانش آمرزيده شود و در فقر نميرد.</center>
| منبع = <small>بحار الانوار، ج۹۷، ص۱۴۵.</small>
| تراز = چپ
| عرض = 32۰px 
| اندازه خط = ۱۴px
|رنگ پس‌زمینه=#e1f5f4
| گیومه نقل‌قول = 
| تراز منبع = چپ
}}

این زیارتنامه، امام را به عنوان امام راستین و سرور مسلمانان می‌ستاید که با چراغ هدایت خویش تاریکی‌ها را می‌زداید و صراط مستقیم رستگاری است. در این زیارت‌نامه، امام پناهگاه مردم و دفع‌کننده مشکلات معرفی شده که با دریای کرم خویش پناه‌بخش مؤمنان است. زائر در پایان با گواهی بر مقام داوری و برهان‌آوری امام، او را الگوی برتر معرفی کرده و درود خویش را نثار روح پاک ایشان و عباس بن عبدالمطلب عموی پیامبر می‌نماید.

=== متن زیارت‌نامه ===
به باور عالمان شیعه بهترین زیارت برای زیارت امامان شیعه، [[زیارت جامعه کبیره]] و [[زیارت امین الله]] است.<ref> راهنمای حرمین شریفین، ج۵، ص۱۵۹.

کامل الزیارات، ص839.</ref> با اینحال زیارت نامه‌های مختصری نیز برای زیارت ایشان نقل شده است.<ref>راهنمای حرمین شریفین، ج۵، ص۱۶۰.</ref>

{{نقل قول دوقلو
| تیتر= زیارت امام صادق(ع)
| «اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْاِمامُ الصّادِقُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْوَصِیُّ النّاطِقُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْفائِقُ الرّائِقُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا السَّنامُ الْاَعْظَمُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الصِّراطُ الْاَقْوَمُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مِصْباحَ الظُّلُماتِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا دافِعَ المُعْضَلاتِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مِفْتاحَ الْخَیْراتِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مَعْدِنَ الْبَرَکاتِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا صاحِبَ الْحُجَجِ وَالدَّلالاتِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا صاحِبَ الْبَراهِینَ الْواضِحاتِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا ناصِرَ دِینِ اللهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا ناشِرَ حُکْمِ اللهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا فاصِلَ الْخَطاباتِ
| سلام بر تو ای امام راستین، سلام بر تو ای وصیّ ناطق، سلام بر تو ای مصلح برتر، سلام بر تو ای بزرگ بزرگان، سلام بر تو ای صراط استوار، سلام بر تو ای چراغ تاریکی‌ها، سلام بر تو ای دفع کننده مشکلات، سلام بر تو ای کلید خیرات، سلام بر تو ای معدن برکات، سلام بر تو که دارنده حجت‌ها و دلایلی، سلام دین خدا بر تو ای صاحب برهان‌های آشکار، سلام بر تو ای یاور، سلام بر تو ای ناشر حکم خدا، سلام بر تو ای داور در امور مهم
| اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا کاشِفَ الْکُرُباتِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا عَمِیدَ الصّادِقِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا لِسانَ النّاطِقِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا خَلَفَ الْخائِفِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا زَعِیمَ الصّادِقِینَ الصّالِحِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا سَیِّدَ الْمُسْلِمِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا هادِیَ الْمُضِلِّینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا سَکَنَ الطّائِعِینَ، أَشْهَدُ یا مَوْلایَ إِنَّکَ عَلَی الْهُدی، وَالْعُرْوَةُ الْوُثْقی، وَشَمْسُ الضُّحی، وَبَحْرُ الْمَدی، وَکَهْفُ الْوَری، وَالْمَثَلُ الْاَعْلی، صَلَّی اللهُ عَلی رُوحِکَ وَبَدَنِکَ، والسَّلامُ عَلَیْکَ وَعَلَی الْعَبّاسِ عَمِّ رَسُولِ اللهِ، صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وآلِهِ وَسَلَّمَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ.
| سلام بر تو ای برطرف کننده اندوه‌ها، سلام بر تو ای مورد اعتماد راستگویان، سلام بر تو ای زبان گویندگان، سلام بر تو ای جانشین بیمناکان، سلام بر تو ای رهبر راستگویان صالح، سلام بر تو ای سرور مسلمانان، سلام بر تو ای هدایتگر گمراهان، سلام بر تو ای آرامش مطیعان، گواهی می‌دهم ای مولایم که تو در مسیر هدایتی ریسمان مستحکم، خورشید نیمه روز، دریای کرم، پناهگاه مردم و الگوی برتر می‌باشی، درود بر روان و پیکرت و سلام بر تو و بر عباس عموی رسول خدا که درود و رحمت و برکات خدا بر او باد.
}}در روایتی آمده است که در هنگام حضور نزد قبور ائمه(ع)<ref>در منابع دیگر به زیارت نامه های دیگر اشاره شده است از جمله:

کامل الزیارات، ص837.

المزار م، ص 161.

مصباح المتهجد، ص713.

المزار الکبیر، ص86.

المزار، ص95.

مصباح الزائر، ص374.

مصباح، ص633.

تحفه الزائر، ص78. مفاتیح الجنان، ص807.</ref> در بقیع، زائر رو به قبر می‌ایستد و قبله را پشت سر قرار می‌دهد و سپس این زیارت را می‌خواند:<ref>کامل الزیارات، ص139-143.</ref>
{{نقل قول دوقلو
| تیتر= زیارت امام صادق(ع)
|السَّلَامُ عَلَيْكُمْ أَئِمَّةَ الْهُدَى السَّلَامُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبِرِّ وَ التَّقْوَى السَّلَامُ عَلَيْكُمْ الْحُجَجُ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا 
|سلام بر شما پيشوايان هدايت، سلام بر شما اهل نيكى و پرهيزكارى، سلام بر شما كه حجّت هاى خدا هستيد بر اهل دنيا

|السَّلَامُ عَلَيْكُمْ الْقَوَّامُونَ فِي الْبَرِيَّةِ بِالْقِسْطِ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الصَّفْوَةِ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا آلَ رَسُولِ اللَّهِ (صلي الله عليه و آله)
|سلام بر شما كه در زمين به عدالت حكم مى فرمائيد، سلام بر شما كه براى برگزيده شدن لايق و شايسته هستيد، سلام بر شما اى دودمان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم

 |السَّلَامُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ النَّجْوَى أَشْهَدُ أَنَّكُمْ قَدْ بَلَّغْتُمْ وَ نَصَحْتُمْ وَ صَبَرْتُمْ فِي ذَاتِ اللَّهِ وَ كُذِّبْتُمْ وَ أُسِيءَ إِلَيْكُمْ فَغَفَرْتُمْ وَ أَشْهَدُ أَنَّكُمُ الْأَئِمَّةُ الرَّاشِدُونَ الْمَهْدِيُّونَ ]الْمُهْتَدُونَ ]وَ أَنَّ طَاعَتَكُمْ مَفْرُوضَةٌ- وَ أَنَّ قَوْلَكُمُ الصِّدْقُ
|سلام بر شما اى اهل راز و سرّ، شهادت مى دهم كه شما احكام خدا را تبليغ كرده و به مردم اندرز گفته و به خاطر خداوند متحمّل مصائب و مشكلات گرديده و مورد تكذيب ديگران واقع شده و به شما بدى كرده اند پس آنها را بخشيده و خلافشان را ناديده فرض نموديد، و شهادت مى دهم كه شما پيشوايان هدايت كننده و هدايت شده ما بوده و اطاعت شما بر ما واجب و كلامتان راست و مطابق با واقع است.

 |وَ أَنَّكُمْ دَعَوْتُمْ فَلَمْ تُجَابُوا وَ أَمَرْتُمْ فَلَمْ تُطَاعُوا وَ أَنَّكُمْ دَعَائِمُ الدِّينِ وَ أَرْكَانُ الْأَرْضِ لَمْ تَزَالُوا بِعَيْنِ اللَّهِ يَنْسَخُكُمْ فِي أَصْلَابِ كُلِّ مُطَهَّرٍ وَ يَنْقُلُكُمْ مِنْ أَرْحَامِ الْمُطَهَّرَاتِ
|مردم را خوانديد ولى شما را اجابت نكردند. آنها را به معروف امر كرديد ولى اطاعتتان را نكردند و شهادت مى دهم كه شما اسطوانه هاى دين و ركن هاى روى زمين هستيد، پيوسته خداوند شما را در صلب هاى پاكيزه منتقل فرموده و از ارحام پاك نقلتان داده است.

 |لَمْ تُدَنِّسْكُمُ الْجَاهِلِيَّةُ الْجَهْلَاءُ وَ لَمْ تَشْرَكْ فِيكُمْ فِتَنُ الْأَهْوَاءِ- طِبْتُمْ وَ طَابَتْ مَنْبِتُكُمْ مَنَّ بِكُمْ عَلَيْنَا دَيَّانُ الدِّينِ فَجَعَلَكُمْ فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَ جَعَلَ صَلَوَاتِنَا عَلَيْكُمْ رَحْمَةً لَنَا وَ كَفَّارَةً لِذُنُوبِنَا
|و هرگز نادانى نادانان شما را آلوده نكرده و شريك و همتاى شما نشده است فتنه هائى كه از خواهش هاى نفس پيدا مى شود، پاكيزه ايد و محلّ نشو و نماى شما نيز پاك و پاكيزه مى باشد، خداوند قهّار بواسطه شما بر ما منّت نهاده پس شما را در منازلى قرار داده كه اذن داده است در آن منازل اسمش با صداى بلند برده شود و صلوات ما بر شما را رحمت براى ما و كفّاره گناهانمان قرار داده است.

| إِذَا اخْتَارَكُمُ اللَّهُ لَنَا وَ طَيَّبَ خَلْقَنَا بِمَا مَنَّ بِهِ عَلَيْنَا مِنْ وَلَايَتِكُمْ وَ كُنَّا عِنْدَهُ مُسَمَّيْنَ لِعِلْمِكُمْ مُعْتَرِفِينَ بِتَصْدِيقِنَا إِيَّاكُمْ وَ هَذَا مَقَامُ مَنْ أَسْرَفَ وَ أَخْطَأَ وَ اسْتَكَانَ وَ أَقَرَّ بِمَا جَنَى وَ رَجَى بِمَقَامِهِ الْإِخْلَاصَ 
|حق تعالى شما را براى ما برگزيده و خلقت و آفرينش ما را با آنچه بر ما منّت نهاد يعنى ولايت و دوستى شما پاك و طاهر نمود و ما نزد او علم و آگاهى شما را ياد كرده در حالى كه اعتراف مى كنيم شما را تصديق داريم و اينجا كه ايستاده‌ام مكان و محل كسى است كه در گناه زياده روى كرده و مرتكب خطاء و اشتباه شده و خوار و ذليل گشته و به آنچه جنايت نموده اقرار كرده و اميد دارد به بركت اين مكان شريف از تبعات گناهانش خلاص و رها گشته و به كمك شما حقتعالى او را نجات داده

|وَ أَنْ يَسْتَنْقِذَ بِكُمْ مُسْتَنْقِذُ الْهَلْكَى مِنَ الرَّدَى فَكُونُوا لِي شُفَعَاءَ فَقَدْ وَفَدْتُ إِلَيْكُمْ إِذْ رَغِبَ عَنْكُمْ أَهْلُ الدُّنْيَا وَ اتَّخَذُوا آيَاتِ اللَّهِ هُزُواً
|نظير نجات دادن هلاك شوندگان را از هلاك و مرگ، پس درخواست من اين است كه شفيع من باشيد، چه آنكه من به سوى شما پناه آورده زمانى كه اهل دنيا از شما روى تافته و آيات الهى را به استهزاء گرفته و از آنها سر باز زدند.

 |وَ اسْتَكْبَرُوا عَنْهَا يَا مَنْ هُوَ قَائِمٌ لَا يَسْهُو وَ دَائِمٌ لَا يَلْهُو وَ مُحِيطٌ بِكُلِّ شَيْءٍ- و لَكَ الْمَنُّ بِمَا وَفَّقْتَنِي وَ عَرَّفْتَنِي أَئِمَّتِي وَ بِمَا أَقَمْتَنِي عَلَيْهِ
 |اى كسى كه سر پا بوده و اشتباه نمى كنى و دائم و هميشگى بوده و به لهو و باطل نمى پردازى و به هر چيز احاطه دارى به واسطه توفيقى كه به من داده و پيشوايانم را به من شناساندى بر من منّت نهادى

| إِذْ صَدَّ عَنْهُ عِبَادُكَ وَ جَهِلُوا مَعْرِفَتَهُ وَ اسْتَحَقُّوا بِحَقِّهِ وَ مَالُوا إِلَى سِوَاهُ فَكَانَتِ الْمِنَّةُ مِنْكَ عَلَيَّ مَعَ أَقْوَامٍ خَصَصْتَهُمْ بِمَا خَصَصْتَنِي بِهِ فَلَكَ الْحَمْدُ إِذْ كُنْتُ عِنْدَكَ فِي مَقَامٍ مَذْكُوراً مَكْتُوباً 
|و به آنچه من را بر آن به پا داشتى در هنگامى كه بندگانت از آن روى گردانده و به آن جاهل شده و حقّش را سبك شمردند و به غير آن ميل ورزيدند منّت تو بر من با جماعتى كه ايشان را به آن چه من را به آن اختصاص دادى، مختصّ ساختى پس حمد و ستايشم اختصاص به تو دارد زمانى كه در مقام و مكانى ياد گشته و ثبت شده نزد تو مى باشم

|فَلَا تَحْرِمْنِي مَا رَجَوْتُ وَ لَا تُخَيِّبْنِي فِيمَا دَعَوْتُ فِي مَقَامِي هَذَا بِحُرْمَةِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ ادْعُ لِنَفْسِكَ بِمَا أَحْبَبْتَ
|پس از آنچه اميدوارم من را نااميد مكن و از آنچه در اين مقام من را به آن دعوت فرموده اى محروم مساز به حق حرمت و عظمت محمد و آل طاهرين آن حضرت.}}سید بن طاووس بعد از زیارت، توصیه می‌کند که زائر هنگام وداع با امامان علیهم‌السلام، زیارت ذیل را قرائت کند و پس از آن، خداوند را بسیار دعا نماید<ref>تحفه الزائر، ص80.</ref> و از او بخواهد که این زیارت، آخرین دیدار او با آنان قرار نگیرد.<ref>مصباح الزائر، ص376.

المزار م، ص163.

مصباح، ص633. تحفه الزائر، ص79. مفاتیح الجنان، ص809.</ref>
{{نقل قول دوقلو
| تیتر= وداع با ائمه بقیع
|السَّلَامُ عَلَى أَئِمَّةِ الْهُدَى وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ‌، أَسْتَوْدِعُكُمُ اللَّهَ وَ أَقْرَأُ عَلَيْكُمُ السَّلَامَ‌. 
|سلام بر پیشوایان هدایت و رحمت و برکات خدا بر آنان باد. شما را به خدا می‌سپارم و سلام خود را به شما تقدیم می‌کنم. 

|آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ‌ وَ بِمَا جِئْتُمْ بِهِ وَ دَلَلْتُمْ عَلَيْهِ‌، اللَّهُمَّ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ‌
|به خدا و پیامبر ایمان آوردیم و به آنچه شما آورده و بر آن راهنمایی کردید باور داریم. خدایا، ما را در زمره گواهان (و شاهدان حق) قرار ده.}}

==جستار وابسته==
* [[زیارت‌نامه‌های مدینه]]
* [[زیارت‌نامه‌های بقیع]]

==پانویس==
{{پانویس}}

==منابع==
{{منابع}}
* '''اعلام الوري باعلام الهدي'''، طبرسی، فضل بن حسن، تصحيح مؤسسة آل البيت لاحياء التراث، قم، مؤسسة آل البيت لاحياء التراث، 1417ق. 
* '''راهنمای حرمین شریفین'''، غفاری، ابراهیم، انتشارات اسوه، ۱۳۷۰ش.
{{پایان}}

{{ناوبری دعاها}}

[[رده:زیارت‌نامه‌های مدینه]]
[[رده:زیارت‌نامه امامان شیعه]]
[[رده:زیارت]]