در حال ویرایش قصد قربت
این ویرایش را میتوان خنثی کرد. لطفاً تفاوت زیر را بررسی کنید تا تأیید کنید که این چیزی است که میخواهید انجام دهید، سپس تغییرات زیر را ذخیره کنید تا خنثیسازی ویرایش را به پایان ببرید.
| نسخهٔ فعلی | متن شما | ||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
احکام اخلاص ناظر به هنگام انجام عمل و بعد از عمل است<ref name=":1" /> اما قصد قربت مربوط به حوزه نیت و انگیزه مکلف از شروع تا پایان عمل است و از این جهت، مقدم بر اخلاص است.<ref>الحدائق الناضرة، ج2، ص185؛ جواهر الکلام، ج2، ص105.</ref><ref>درسنامه مناسک حج، ص۵۰.</ref> رعایت اخلاص موجب [[حج مقبول|قبولی]] و افزایش ارزش هر عمل عبادی میشود<ref>ابن فهد حلی، عدة الداعی و نجاح الساعی ، ص 232؛ جوادی آملی، ادب فنای مقربان، ج1، ص127.</ref><ref>فاطر: ۱۰؛ قصص: ۸۸.</ref> ولی رعایت قصد قربت در نیت، بنابر مشهور موجب جلوگیری از بطلان عمل عبادی است.<ref>شرائع الاسلام، ج1، ص15 ؛ مسالک الافهام، ج1، ص34. </ref> | احکام اخلاص ناظر به هنگام انجام عمل و بعد از عمل است<ref name=":1" /> اما قصد قربت مربوط به حوزه نیت و انگیزه مکلف از شروع تا پایان عمل است و از این جهت، مقدم بر اخلاص است.<ref>الحدائق الناضرة، ج2، ص185؛ جواهر الکلام، ج2، ص105.</ref><ref>درسنامه مناسک حج، ص۵۰.</ref> رعایت اخلاص موجب [[حج مقبول|قبولی]] و افزایش ارزش هر عمل عبادی میشود<ref>ابن فهد حلی، عدة الداعی و نجاح الساعی ، ص 232؛ جوادی آملی، ادب فنای مقربان، ج1، ص127.</ref><ref>فاطر: ۱۰؛ قصص: ۸۸.</ref> ولی رعایت قصد قربت در نیت، بنابر مشهور موجب جلوگیری از بطلان عمل عبادی است.<ref>شرائع الاسلام، ج1، ص15 ؛ مسالک الافهام، ج1، ص34. </ref> | ||
=== اهمیت === | |||
آیه {{قلم رنگ|سبز|﴿وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ﴾}}<ref>بقره: ۱۹۶.</ref> بیانگر آن است که همه اعمال [[حج]] و [[عمره]] باید با قصد قربت باشد. همچنین آیه {{قلم رنگ|سبز|﴿وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا﴾}} بر این معنا دلالت دارد.<ref>آل عمران: ۹۷.</ref> قصد قربت از شروط صحت حج دانسته شده است.<ref>تهذیب، ج ۵، ص ۴۶۳ ؛ ثواب الاعمال، ص ۱۰۸ و ۱۱۶.</ref> | |||
== قصد قربت در حج == | == قصد قربت در حج == | ||
در منابع اسلامی، بر رعایت قصد قربت در تمام مراحل سفر [[حج]]، از آغاز حرکت تا بازگشت، تأکید شده است. دعای ابراهیم و اسماعیل بعد از بنای کعبه، برای پذیرش اعمالشان، نشان دهنده توجه آنان به قصد قربت دانسته شده است.<ref>ابوالفتوح رازی، روض الجنان، ج۲، ص۱۶۹.</ref> [[امام صادق(ع)]] نیز بر پاکی نیت و زدودن دل از انگیزههای غیرالهی هنگام [[نیت]] حج تأکید کرده است.<ref>مصباح الشریعه، ص163؛ مستدرک الوسائل، ج10، ص172.</ref> | |||
بر این اساس گفته شده که [[حاجی]] باید نیت خود را بر تقرب به خداوند و انجام تکلیف شرعی استوار کند و از آمیختن این سفر عبادی با انگیزههایی مانند تفریح و سیاحت پرهیز داشته باشد؛ زیرا پذیرش و پاداش عمل عبادی به انجام خالصانه آن ارتباط دارد.<ref>جوادی آملی، ادب فنای مقربان، ج۱، ص۱۲۷.</ref><ref>طبرسی، مجمع البیان، ج۱، ص۳۸۹.</ref> | بر این اساس گفته شده که [[حاجی]] باید نیت خود را بر تقرب به خداوند و انجام تکلیف شرعی استوار کند و از آمیختن این سفر عبادی با انگیزههایی مانند تفریح و سیاحت پرهیز داشته باشد؛ زیرا پذیرش و پاداش عمل عبادی به انجام خالصانه آن ارتباط دارد.<ref>جوادی آملی، ادب فنای مقربان، ج۱، ص۱۲۷.</ref><ref>طبرسی، مجمع البیان، ج۱، ص۳۸۹.</ref> | ||