| نسخهٔ فعلی |
متن شما |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| [[رده:مقالههای در حال ویرایش]]
| |
|
| |
|
| '''مال حلال''' درآمدی است که بدون اعمال [[حرام]] مانند دزدی و غصب به دست آمده و استفاده از آن در [[حج]]، شرط قبولی اعمال [[حاجی]] دانسته شده. به کاربردن مال حلال در حج، یکی [[آداب حج]] است و حجی که با مال حرام یا غیرپاک (مانند مالی که خمس آن پرداخت نشده) انجام شود، نهتنها مورد پذیرش خداوند قرار نمیگیرد، بلکه در اعمالی مانند [[تلبیه|لبیکگفتن]] نیز تأثیر منفی میگذارد و آن را از کمال و روح عبودیت تهی میسازد چراکه براساس روایات، پاسخ منفی به لبیکِ حاجیِ دارای مال حرام داده میشود.
| |
|
| |
|
| از دیدگاه فقهی، بیشتر مراجع حج با مال حرام را صحیح و ساقطکنندهی تکلیف میدانند (هرچند گناه و ضمان مالی به همراه دارد). با این حال، در فرهنگ دینی و رسوم رایج حاجیان، همواره تأکید بر تهیهی هزینهها، لباس احرام و توشهی سفر از مال حلال، همراه با حلالیتطلبی از خانواده و دوستان و ادای بدهیها، پیش از عزیمت به این سفر معنوی بوده است. | | انجام حج «با مال حلال» از جمله مقدمات لازم حج است به شکلی که حج با مال حرام، موجب عدم قبول حج و حتی بطلان آن است.<ref>مناسک حج ، ص 36 ؛ مناسک جامع حج ، ص 36.</ref> و در روایات معصومان از سفر با مال حرام نهی شده است.<ref>تهذیب الاحکام ، ج 6 ، ص 368 .</ref> درباره فلسفه نهی از حج با مال حرام، برخی محققان حج با مال حرام را در تضاد با مقتضای حج، که عبودیت خداوند است، دانستهاند.<ref name=":0">درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص 77 .</ref> همچنین گفته شده که عبادتی که مقدمات آن از حلال تهیه نشده باشد از «تقوا» تهی است و با چنین عملی «تقرب» حاصل نمی شود.<ref name=":0" /> |
|
| |
|
| == تعریف مال حلال ==
| | استفاده از [[مال حلال]] در سفر حج، از شروط قبولی حج دانسته شده است.<ref>الامالی، ص527؛ بحار الانوار، ج93، ص164؛</ref> |
| مال حلال به معنی آن است که دارایی دنیایی یک شخص از راههای شرعی ممنوعه مانند ربا و دزدی کسب نشده باشد.<ref>اخلاق در قرآن و سنت، ج2، ص461.</ref> مال حلال با عبارت مال مباح نیز به کار رفته و در مقابل مال حرام قرار دارد.<ref name=":2">درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص 168.</ref> مال حرام، داراییهایی است که از راه دزدی، ربا و تصاحب بدون رضایت، کسب شده<ref>آداب سفر حج، ص25.</ref> یا خمس آن پرداخت نشده باشد.<ref>احكام عمره مفرده (1387ش) (به انضمام اسرار عمره مفرده ، آداب ومستحبات زيارت مكة معظمه ومدينه منوره) (فارسى)، ص10.</ref> در ادبیات دین، حج مقبول مقابل حج مازور آورده شده است حج مازور حجی است که با مال زور انجام گرفته باشد.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص 77.</ref>
| |
|
| |
|
| === اهمیت پرهیز از مال حرام ===
| | نراقی بر لزوم تأمین هزینه [[حج]] از مال حلال تأکید دارد، اما حج با مال حرام را از نظر فقهی صحیح میداند، هرچند موجب مسئولیت حقوقی است. تجارت در سفر حج را نیز منافاتی با عبادت حج نمیداند.<ref>انیس التجار، ص39.</ref> |
| برپایه روایاتی از [[پیامبر اسلام(ص)]] ترک یک ششم درهم از مال حرام، نزد خداوند، دوستداشتنیتر از انجام صد حج با مال حلال است<ref>حکمت نامه پیامبر اعظم (ص)، ج13، ص347.</ref> و نخوردن يک لقمه حرام، نزد خدا محبوبتر از خواندن دو هزار ركعت نماز مستحبّى است.<ref>حکمت نامه پیامبر اعظم (ص)، ج8، ص553.</ref>
| |
|
| |
|
| == مال حلال در حج ==
| |
| انجام [[حج]] با مال حلال از [[آداب حج|آداب]] و مقدمات مهم حج دانسته شده است.<ref>مناسک جامع حج ، ص 36.</ref> در روایات، از سفر حج با مال [[حرام]] نهی شده<ref>تهذیب الاحکام ، ج 6 ، ص 368 .</ref> و بر تأمین هزینه و توشه حج از مال پاک و حلال تأکید شده است.<ref>الکافی، ج5، ص124؛ الامالی، ص527؛ من لایحضره الفقیه، ج3، ص162 و ج1، ص189؛ تهذیب الاحکام، ج6، ص368؛ بحار الانوار، ج93، ص16 و ج96، ص120؛ العروة الوثقی، ج4، ص339؛ وسائل الشیعه، ج11، ص146.</ref> بین قبولی عمل به درگاه الهی با صحت فقهی که وجوب را از گردن مکلف ساقط میکند تفاوت قائل شدهاند و برخی منابع، مال حلال را شرط قبولی حج دانسته<ref>الامالی، ص527؛ بحار الانوار، ج93، ص164؛</ref> و آنرا اعم از هر هزینه و توشهای در سفر حج میدانند<ref>العروة الوثقی، ج4، ص339.</ref>؛ زیرا عبادتی که مقدمات آن بر پایه مال حرام باشد، با [[تقوا]] و تقرب به خداوند ناسازگار دانسته شده است.<ref>آداب سفر حج، ص23 ؛ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص 77 .</ref> بر پایه روایتی از [[امام باقر(ع)]]، خداوند حج و [[عمره|عمرهای]] را که از مال [[حرام]] باشد نمیپذیرد؛<ref>الامالی، ص527؛ بحار الانوار، ج93، ص164.</ref> حتی اگر پرچمی حرام در اموال حجگزار باشد.<ref>وسائل الشیعه، ج11، ص146؛ بحار الانوار، ج96، ص120.</ref>
| |
|
| |
| در برخی روایات، تأثیر مال حلال بر معنویت حج نیز مورد توجه قرار گرفته است. از [[امام صادق(ع)]] نقل شده که حاجیِ سفرکرده با مال غیرحلال هنگام [[تلبیه]]، پاسخ منفی دریافت میکند<ref>الحج و العمره في الكتاب والسنه، ص ۲۲۶ ، ج ۶۹۴ .</ref>، در حالی که حاجیِ سفرکرده با مال حلال، پاسخ مثبت میشنود.<ref>الکافی، ج5، ص124؛ تهذیب الاحکام، ج6، ص368.</ref> بر این اساس، مال حلال از زمینههای رسیدن به مقام اجابت و بهرهمندی معنوی از حج شمرده شده است.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 121 .</ref> برخی معتقدند بدون کسب حلال و دارایی مباح، نمیتوان به حقیقت اعمال حج دست یافت و این اعمال حاصلی جز خستگی و ضایع کردن فرصت ندارند.<ref name=":2" />
| |
|
| |
| == شرط فقهی صحت حج ==
| |
| در [[فقه]] [[شیعه]] استفاده از مال حرام در [[حج]] حرام است ولی باطل نیست<ref>استفتائات [https://www.makaremshirazi.net/main.aspx?typeinfo=21&lid=0&catid=46990&mid=264075 دفتر آیت الله مکارم شیرازی]، بخش حج.</ref>؛ اگر از میان اموال حرام در سفر حج، [[لباس احرام]] و هزینه [[قربانی]] حلال باشد، اصل حج صحیح است و از گردن مکلف خارج شده<ref name=":1">دفتر استفتائات آیت الله سیستانی، بخش [https://www.sistani.org/persian/book/51/91/ مخارج حج با اموال دیگران]</ref><ref name=":0">احكام عمره مفرده (1387ش) (به انضمام اسرار عمره مفرده ، آداب ومستحبات زيارت مكة معظمه ومدينه منوره) (فارسى)، ص10 ؛ انیس التجار، ص39.</ref> ولی مرتکب حرام شده و پاداش اخروی ندارد و در عین حال شخص نسبت به مال حرام مسئولیت دارد.<ref name=":1" /><ref name=":3">فصلنامه مطالعات فقه امامیه، مقاله حکم حج با مال حرام در آینه فقه و روایات از منظر فریقین، ص119-135.</ref>
| |
|
| |
| نظر اکثر علمای [[اهل سنت]] بر این است که [[حج]] با مال حرام مجزی نیست و باعث ادا شدن [[حجة الاسلام]] نمیشود. بر اساس رای جمهور اهل سنت و حنفی و شافعی، در صورتی که تا زمان انجام حج و [[عمره]] از حرمت مال خبر نداشته باشد و عالم به حکم حرمت نباشد مجزی است و تکلیف حج را از گردن حاجی خارج میکند. نظر دیگر این است که حج با مال حرام مجزی است، ولی قبول درگاه الهی نیست و پاداش اخروی ندارد. برخی دیگر از فقهای اهل سنت بین مال حرام و مال غصبی تفاوت قائل شده و حج با مال ربا و خمر و منفعت حاصل از فروش مواد مخدر را جایز نمیداند ولی حج با مال غصبی را جایز می داند، اما می گویند با این کار گناه کرده است.<ref name=":3" />
| |
|
| |
|
| == مقالههای مرتبط == | | == مقالههای مرتبط == |
|
| |
|
| * [[آداب حج]]
| |
| * [[مناسک حج]] | | * [[مناسک حج]] |
| * [[اسرار حج]] | | * [[اسرار حج]] |
| | * [[آداب حج]] |
|
| |
|
| == پانویس == | | == پانویس == |
| خط ۳۲: |
خط ۱۹: |
| == منابع == | | == منابع == |
| {{منابع}} | | {{منابع}} |
| * '''آداب سفر حج'''، علی قاضی عسکر، تهران، مشعر، 1387ش.
| |
| * '''انیس التجار'''، نراقی، مهدی بن ابیذر، قم-ایران، بوستان کتاب، 1383ش. | | * '''انیس التجار'''، نراقی، مهدی بن ابیذر، قم-ایران، بوستان کتاب، 1383ش. |
| | |
| | |
| * '''امالی'''، شیخ صدوق، محمد بن علی، قم، بعثت،۱۴۱۷ ق. | | * '''امالی'''، شیخ صدوق، محمد بن علی، قم، بعثت،۱۴۱۷ ق. |
| *'''بحار الانوار الجامعه لدرر اخبار الائمه الاطهار'''، محمد باقر المجلسی (۱۰۳۷-۱۱۱۰ق)، تصحیح محمد باقر بهبودی و سید ابراهیم میانجی و سید محمد مهدی موسوی خرسان، بیروت، داراحیاء التراث العربی و موسسه الوفاء، ۱۴۰۳ق. | | *'''بحار الانوار الجامعه لدرر اخبار الائمه الاطهار'''، محمد باقر المجلسی (۱۰۳۷-۱۱۱۰ق)، تصحیح محمد باقر بهبودی و سید ابراهیم میانجی و سید محمد مهدی موسوی خرسان، بیروت، داراحیاء التراث العربی و موسسه الوفاء، ۱۴۰۳ق. |
| * '''تهذیب الأحکام'''، طوسی محمد بن حسن، تحقیق حسن موسوی خرسان، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1407ق. | | * '''تهذیب الأحکام'''، طوسی محمد بن حسن، تحقیق حسن موسوی خرسان، تهران، دارکتب الاسلامیة، 1407ق. |
| * '''مناسک جامع حج''': ناصر مکارم شیرازی، ابوالقاسم علیان نژادی، قم، مدرسه امام علی بن ابی طالب ( علیه السلام ) ، 1384ش. | | * '''جواهر الکلام في شرح شرائع الاسلام'''، صاحب جواهر، محمدحسن، تحقيق عباس قوچاني، تهران، دار الکتب الاسلاميه، 1365ش. |
| *'''درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج'''، کمیته اسرار و معارف معاونت امور روحانیون حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت، تهران، مشعر، 1389ش. | | * '''حج مقبول'''، ابوالحسن حسینی ادیانی، مشعر، تهران، 1385ش. |
| | * '''جرعهای از صهبای حج''': جوادی آملی، قم، اسراء، 1377ش. |
| | * '''مستدرک الوسائل'''، حسین نوری طبرسی، بیروت، مؤسسة آل البیت علیهم السلام لاحیاء التراث، 1408-1429ق/ 1987-2008 میلادی. |
| | * '''لغتنامه دهخدا'''، علی اکبر دهخدا، تهران، موسسهٔ لغتنامهٔ دهخدا و مرکز بینالمللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، 1377ش. |
| * '''الکافی''': الکلینی (م.۳۲۹ق.)، به کوشش غفاری، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۷۵ش. | | * '''الکافی''': الکلینی (م.۳۲۹ق.)، به کوشش غفاری، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۷۵ش. |
| *'''من لایحضره الفقیه'''، شیخ صدوق محمد بن علی بن بابویه (۳۱۱۳۸۱ق)، تحقیق و تصحیح علی اکبر غفاری، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق. | | * '''سبل السلام''': الکحلانی (م. ۱۱۸۲ق)، مصر، مصطفی البابی، ۱۳۷۹ق. |
| | *'''کامل الزیارات (ترجمه فارسی)'''، جعفر بن محمد بن جعفر (ابن قولویه قمی)، ترجمه محمدجواد ذهنی تهرانی، تهران، پیام حق، ۱۳۸۷ش. |
| | *'''کامل الزیارات'''، جعفر بن محمد بن جعفر (ابن قولویه قمی)، تصحیح: بهراد الجعفری، ط۱، تهران، صدوق، ۱۳۷۵ش. |
| | *'''فتح الباری'''، احمد بن حجر عسقلانی، دارالمکتب العلمیه، بیروت، ۱۴۲۴ق. |
| * '''وسائل الشیعه (تفصیل وسائل الشیعه الی تحصیل مسائل الشریعه)''': محمد بن الحسن الحر العاملی (م. ۱۱۰۴ق)، قم، آل البیت، ۱۴۱۴ق. | | * '''وسائل الشیعه (تفصیل وسائل الشیعه الی تحصیل مسائل الشریعه)''': محمد بن الحسن الحر العاملی (م. ۱۱۰۴ق)، قم، آل البیت، ۱۴۱۴ق. |
| * '''العروة الوثقی'''، سید محمدکاظم طباطبائی یزدی، قم، النشر الاسلامی، ۱۴۲۰ق. | | *'''حج برنامه تکامل'''، محمد ضیاء آبادی، تهران، مشعر، 1386ش.{{پایان}}{{حج و عمره}} |
| * '''الحج و العمرة فی الکتاب و السنه''': ری شهری، قم، دار الحدیث، ۱۳۷۶ش.
| |
| * '''انیس التجار'''، نراقی، مهدی بن ابیذر، قم-ایران، بوستان کتاب، 1383ش.
| |
| * '''احكام عمره مفرده (1387ش) (به انضمام اسرار عمره مفرده ، آداب ومستحبات زيارت مكة معظمه ومدينه منوره)'''، الشيخ حسين المظاهری، اصفهان، موسسه فرهنگی مطالعاتی الزهرا(س)، 1387ش.{{پایان}}{{حج و عمره}}
| |
| [[رده:مفاهیم مرتبط با حج]] | | [[رده:مفاهیم مرتبط با حج]] |
| [[رده:آداب حج]] | | [[رده:آداب حج]] |
