در حال ویرایش مزور

[[رده:مفاهیم مرتبط به زیارت]]
'''مَزور''' (به معنای زیارت شده)، شخص یا قبری است که مورد [[زیارت]] قرار می‌گیرد. در روایات بهترین و گرامی‌ترین مزور، خدا دانسته شده است. 

==معرفی==
مزور (به معنای زیارت شده)، شخص یا قبری است که مورد [[زیارت]] قرار می‌گیرد.<ref>الطراز الأول، ج‏8، ص55.</ref> [[زائر]]، زیارت کننده و مزور، زیارت شده است. به خود [[مزار]] نیز که زیارت می‌شود، می‌توان مزور گفت. همچنین به شخص زنده‌ای که به دیدارش می‌روند نیز، مزور گفته شده است.<ref>فرهنگ‌نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص8۸.</ref>

زیارت نیز به معنای ملاقات کردن یا قصد و آهنگِ کسی کردن است.<ref>تاج العروس، ج‏6، ص477.</ref> برخی زیارت را به معنای قصد دیدار کردن با مزور، برای احترام گذاشتن و انس گرفتن با آن مزور دانسته‌اند.<ref>المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، ج‏1، ص260.</ref>

==در روایات==
در برخی روایات، خدا، بهترین مزور دانسته شده است.<ref>صحیفة الإمام الرضا(ع)، ص86.</ref> [[امام صادق(ع)]] نیز، در فرازی از دعای ورود به [[مسجد الحرام]]، خدا را «گرامی‌ترین مزور» دانسته است.{{یادداشت|أنت خیر مأتی و أکرم مزور.}}<ref>الکافی، ج‏4، ص402.</ref> در یکی از زیارت‌نامه‌های [[امام علی(ع)]]، که [[حضرت خضر(ع)]] نیز با آن زیارت شده، واژه مزور به کار رفته است. در پایان این زیارت‌نامه، بر گردن هر مزوری حقی نسبت به [[زائر]] است و خدا را گرامی‌ترین مزور دانسته است. بر پایه این روایت، یکی از حقوق زائر بر گردن مزور، احترام و پذیرایی است.<ref>المزار الکبیر (لابن المشهدی)، ص227؛ فرهنگ نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص87.</ref>

==پانوشت==
{{پانویس}}
==منابع==
{{منابع}}
{{برگرفتگی
| پیش از لینک = مقاله
| منبع = فرهنگ نامه زیارت،
| پس از لینک = جواد محدثی، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره بیست و یکم، زمستان ۱۳۹۳، ص۸۸
| لینک = http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/1374/1/88
}}
*'''تاج العروس من جواهر القاموس'''، محمد بن محمد مرتضی زبیدی، دار الفکر، بیروت، ۱۴۱۴ق.
* الطراز الأول و الکناز لما علیه من لغة العرب المعول، علی خان بن احمدمدنی، موسسة آل البیت(ع) لاحیاء التراث، مشهد، 1384ش.
*'''الطرائف'''، علی بن موسی بن طاووس، ترجمه داود إلهامی، قم، ۱۳۷۴ش.
*الکافی، محمد بن یعقوب کلینی، الإسلامیة، تهران، 1407ق.
*'''المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی'''، احمد بن محمد فیومی، موسسه دار الهجرة، قم، ۱۴۱۴ق.
*المزار الکبیر، محمد بن جعفر بن مشهدی، قم، 1419ق.
*صحیفة الإمام الرضا علیه السلام، علی بن موسی امام هشتم(ع)، مشهد، 1406ق.
{{پایان}}