| نسخهٔ فعلی |
متن شما |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| [[رده:مفاهیم مرتبط به زیارت]] | | {{در دست ویرایش|ماه=[[آبان]]|روز=[[۲۸]]|سال=[[۱۳۹۸]]|کاربر=Abbasahmadi1363 }} |
| '''مَزور''' (به معنای زیارت شده)، شخص یا قبری است که مورد [[زیارت]] قرار میگیرد. در روایات بهترین و گرامیترین مزور، خدا دانسته شده است.
| |
|
| |
|
| ==معرفی==
| | [[رده:مقالههای در دست ویرایش]] |
| مزور (به معنای زیارت شده)، شخص یا قبری است که مورد [[زیارت]] قرار میگیرد.<ref>الطراز الأول، ج8، ص55.</ref> [[زائر]]، زیارت کننده و مزور، زیارت شده است. به خود [[مزار]] نیز که زیارت میشود، میتوان مزور گفت. همچنین به شخص زندهای که به دیدارش میروند نیز، مزور گفته شده است.<ref>فرهنگنامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص8۸.</ref>
| | مزار، واژهای عربی و اسم مکان، به معنای محل [[زیارت]] است<ref>الصحاح، ج2، ص674؛ لسان العرب، ج4، ص336؛ المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، ج1، ص260.</ref> و زیارت، به معنای ملاقات کردن یا قصد و آهنگِ کسی کردن است.<ref>تاج العروس، ج6، ص477.</ref> برخی زیارت را قصد و آهنگِ [[مزور]] برای اکرام و احترام گذاشتن به او و انس گرفتن با او دانستهاند.{{یادداشت|الزِّیَارَةُ، فِی الْعُرْفِ قَصْدُ الْمَزُورِ إِکْرَاماً لَهُ و اسْتِئْنَاساً بهِ.}}<ref>المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، ج1، ص260.</ref> |
| | |
| زیارت نیز به معنای ملاقات کردن یا قصد و آهنگِ کسی کردن است.<ref>تاج العروس، ج6، ص477.</ref> برخی زیارت را به معنای قصد دیدار کردن با مزور، برای احترام گذاشتن و انس گرفتن با آن مزور دانستهاند.<ref>المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، ج1، ص260.</ref>
| |
| | |
| ==در روایات==
| |
| در برخی روایات، خدا، بهترین مزور دانسته شده است.<ref>صحیفة الإمام الرضا(ع)، ص86.</ref> [[امام صادق(ع)]] نیز، در فرازی از دعای ورود به [[مسجد الحرام]]، خدا را «گرامیترین مزور» دانسته است.{{یادداشت|أنت خیر مأتی و أکرم مزور.}}<ref>الکافی، ج4، ص402.</ref> در یکی از زیارتنامههای [[امام علی(ع)]]، که [[حضرت خضر(ع)]] نیز با آن زیارت شده، واژه مزور به کار رفته است. در پایان این زیارتنامه، بر گردن هر مزوری حقی نسبت به [[زائر]] است و خدا را گرامیترین مزور دانسته است. بر پایه این روایت، یکی از حقوق زائر بر گردن مزور، احترام و پذیرایی است.<ref>المزار الکبیر (لابن المشهدی)، ص227؛ فرهنگ نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص87.</ref>
| |
|
| |
|
| ==پانوشت== | | ==پانوشت== |
| {{پانویس}} | | {{پانویس}} |
| ==منابع== | | ==منابع== |
| {{منابع}}
| | |
| {{برگرفتگی | | {{برگرفتگی |
| | پیش از لینک = مقاله | | | پیش از لینک = مقاله |
| | منبع = فرهنگ نامه زیارت، | | | منبع = فرهنگ نامه زیارت، |
| | پس از لینک = جواد محدثی، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره بیست و یکم، زمستان ۱۳۹۳، ص۸۸ | | | پس از لینک = جواد محدثی، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره بیست و یکم، زمستان ۱۳۹۳، ص۸۷ |
| | لینک = http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/1374/1/88 | | | لینک = http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/1374/1/86 |
| }} | | }} |
| *'''تاج العروس من جواهر القاموس'''، محمد بن محمد مرتضی زبیدی، دار الفکر، بیروت، ۱۴۱۴ق.
| |
| * الطراز الأول و الکناز لما علیه من لغة العرب المعول، علی خان بن احمدمدنی، موسسة آل البیت(ع) لاحیاء التراث، مشهد، 1384ش.
| |
| *'''الطرائف'''، علی بن موسی بن طاووس، ترجمه داود إلهامی، قم، ۱۳۷۴ش.
| |
| *الکافی، محمد بن یعقوب کلینی، الإسلامیة، تهران، 1407ق.
| |
| *'''المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی'''، احمد بن محمد فیومی، موسسه دار الهجرة، قم، ۱۴۱۴ق.
| |
| *المزار الکبیر، محمد بن جعفر بن مشهدی، قم، 1419ق.
| |
| *صحیفة الإمام الرضا علیه السلام، علی بن موسی امام هشتم(ع)، مشهد، 1406ق.
| |
| {{پایان}} | | {{پایان}} |
