در حال ویرایش کتاب:فانوس هدايت/مقدّمه (بخش)

=== شیعه نبودن ابن ابی الحدید و بعضي مؤلفين ===

'''پنجم:''' هرگاه یکی از علمای اهل سنت با رعایت انصاف در کتاب خود احادیثی از اعتقادات شیعه بياورد، پرسشگر آن عالم را شیعه می‌نامد و سپس با استناد به کتاب‌هاي او مطالبی را به شیعه نسبت می‌دهد که شیعه بدان باورمند نيست و اگر شیعه‌ای در ردّ آنها به کتب همين عالمان استناد کند، قبول نمی‌کنند؛ براي مثال پرسشگر ابن ابی‌الحدید معتزلی، ابن قتیبه دینوری، ابوالفرج اصفهانی و احمد بن ابی‌یعقوب را شیعه دانسته و با استناد به کتب آنها مطالبی علیه شیعه ذکر مي‌کند. ابن ابی‌الحدید معتزلی در کتاب ''شرح نهج البلاغه'' چندین بار تصریح کرده است که نص صریحی برای اثبات خلافت و جانشینی علی بن ابی‌طالب(ع) وجود ندارد؛ چنین سخنی از اعتقادات اهل سنت است و کسی که چنین اعتقادی داشته باشد شیعه نیست. او صراحتاً گفته است:

و تمام این مطالب را اگر منصفی تأمّل کند می‌فهمد که شیعه در مورد مطلبی درست گفته و در مورد مطلبی اشتباه کرده است. اما مطلبی که درست گفته این است که گویند: علی بن ابی‌طالب(ع) از بیعت با ابوبکر امتناع کرد و درنگ نمود و امر خلافت را برای خود می‌خواست و اما مطلبی که شیعه در مورد آن اشتباه کرده این است که گویند: پیامبر(ص) در مورد خلافت علی بن ابی‌طالب(ع) به وضوح تصریح نموده است و تمام اصحاب یا اکثر آنها این تصریح را می‌دانستند، ولی به خاطر طلب ریاست دنیوی و فدا کردن خود برای دنیای زودگذر با آن نص صریح مخالفت کردند. درحالی‌که کسانی که با نص مخالفت کردند از دو حال خارج نیستند: یا کافر هستند یا فاسق. ولی قرائن احوال و نشانه‌ها بر کفر یا فسق آنها دلالت ندارد و بلکه به خلاف آن شهادت می‌دهد.<ref>'''«وكلّ هذا إذا تأمّله المنصف علم أنّ الشّيعة أصابت في أمر وأخطأت في أمر، ...».''' (ابن ابي‌الحديد، ''شرح نهج البلاغة''، ج۱۱، ص۱۱۲).</ref>