مزور: تفاوت میان نسخه‌ها

(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)

خط ۳:

==معرفی==

مزور (به معنای زیارت شده)،~~<ref>الطراز الأول، ج‏8، ص55.</ref>~~ شخص یا قبری است که مورد [[زیارت]] قرار می‌گیرد. [[زائر]]، زیارت کننده و مزور، زیارت شده است. به خود [[مزار]] نیز که زیارت می‌شود، می‌توان مزور گفت. همچنین به شخص زنده‌ای که به دیدارش می‌روند نیز، مزور گفته شده است.<ref>فرهنگ‌نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص8۸.</ref>

مزور (به معنای زیارت شده)، شخص یا قبری است که مورد [[زیارت]] قرار می‌گیرد.<ref>الطراز الأول، ج‏8، ص55.</ref> [[زائر]]، زیارت کننده و مزور، زیارت شده است. به خود [[مزار]] نیز که زیارت می‌شود، می‌توان مزور گفت. همچنین به شخص زنده‌ای که به دیدارش می‌روند نیز، مزور گفته شده است.<ref>فرهنگ‌نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص8۸.</ref>

زیارت نیز به معنای ملاقات کردن یا قصد و آهنگِ کسی کردن است.<ref>تاج العروس، ج‏6، ص477.</ref> برخی زیارت را به معنای قصد دیدار کردن با مزور، برای احترام گذاشتن و انس گرفتن با آن مزور دانسته‌اند.<ref>المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، ج‏1، ص260.</ref>

==در روایات==

در برخی روایات، خدا، بهترین مزور دانسته شده است.<ref>صحیفة الإمام الرضا(ع)، ص86.</ref> [[امام صادق(ع)]] نیز، در فرازی از دعای ورود به [[مسجد الحرام]]، خدا را «گرامی‌ترین مزور» دانسته است.{{یادداشت|أنت خیر مأتی و أکرم مزور.}}<ref>الکافی، ج‏4، ص402.</ref> در یکی از زیارت‌نامه‌های [[امام علی(ع)]]، که [[حضرت خضر(ع)]] نیز با آن زیارت شده، واژه مزور به کار رفته است. در پایان این زیارت‌نامه، ~~[[زائر]]~~ بر گردن هر مزوری حقی نسبت به زائر ~~دانسته~~ و خدا را گرامی‌ترین مزور دانسته است.<ref ~~name=":0"~~>المزار الکبیر (لابن المشهدی)، ص227؛ فرهنگ نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص87.</ref> ~~بر پایه این روایت، یکی از حقوق زائر بر گردن مزور، اکرام و احترام و پذیرایی است.<ref name=":0" />~~

در برخی روایات، خدا، بهترین مزور دانسته شده است.<ref>صحیفة الإمام الرضا(ع)، ص86.</ref> [[امام صادق(ع)]] نیز، در فرازی از دعای ورود به [[مسجد الحرام]]، خدا را «گرامی‌ترین مزور» دانسته است.{{یادداشت|أنت خیر مأتی و أکرم مزور.}}<ref>الکافی، ج‏4، ص402.</ref> در یکی از زیارت‌نامه‌های [[امام علی(ع)]]، که [[حضرت خضر(ع)]] نیز با آن زیارت شده، واژه مزور به کار رفته است. در پایان این زیارت‌نامه، بر گردن هر مزوری حقی نسبت به [[زائر]] است و خدا را گرامی‌ترین مزور دانسته است. بر پایه این روایت، یکی از حقوق زائر بر گردن مزور، احترام و پذیرایی است.<ref>المزار الکبیر (لابن المشهدی)، ص227؛ فرهنگ نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص87.</ref>

==پانوشت==

@@ خط ۳: / خط ۳: @@
 ==معرفی==
-مزور (به معنای زیارت شده)،<ref>الطراز الأول، ج‏8، ص55.</ref> شخص یا قبری است که مورد [[زیارت]] قرار می‌گیرد. [[زائر]]، زیارت کننده و مزور، زیارت شده است. به خود [[مزار]] نیز که زیارت می‌شود، می‌توان مزور گفت. همچنین به شخص زنده‌ای که به دیدارش می‌روند نیز، مزور گفته شده است.<ref>فرهنگ‌نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص8۸.</ref>
+مزور (به معنای زیارت شده)، شخص یا قبری است که مورد [[زیارت]] قرار می‌گیرد.<ref>الطراز الأول، ج‏8، ص55.</ref> [[زائر]]، زیارت کننده و مزور، زیارت شده است. به خود [[مزار]] نیز که زیارت می‌شود، می‌توان مزور گفت. همچنین به شخص زنده‌ای که به دیدارش می‌روند نیز، مزور گفته شده است.<ref>فرهنگ‌نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص8۸.</ref>
 زیارت نیز به معنای ملاقات کردن یا قصد و آهنگِ کسی کردن است.<ref>تاج العروس، ج‏6، ص477.</ref> برخی زیارت را به معنای قصد دیدار کردن با مزور، برای احترام گذاشتن و انس گرفتن با آن مزور دانسته‌اند.<ref>المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، ج‏1، ص260.</ref>
 ==در روایات==
-در برخی روایات، خدا، بهترین مزور دانسته شده است.<ref>صحیفة الإمام الرضا(ع)، ص86.</ref> [[امام صادق(ع)]] نیز، در فرازی از دعای ورود به [[مسجد الحرام]]، خدا را «گرامی‌ترین مزور» دانسته است.{{یادداشت|أنت خیر مأتی و أکرم مزور.}}<ref>الکافی، ج‏4، ص402.</ref> در یکی از زیارت‌نامه‌های [[امام علی(ع)]]، که [[حضرت خضر(ع)]] نیز با آن زیارت شده، واژه مزور به کار رفته است. در پایان این زیارت‌نامه، [[زائر]] بر گردن هر مزوری حقی نسبت به زائر دانسته و خدا را گرامی‌ترین مزور دانسته است.<ref name=":0">المزار الکبیر (لابن المشهدی)، ص227؛ فرهنگ نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص87.</ref> بر پایه این روایت، یکی از حقوق زائر بر گردن مزور، اکرام و احترام و پذیرایی است.<ref name=":0" />
+در برخی روایات، خدا، بهترین مزور دانسته شده است.<ref>صحیفة الإمام الرضا(ع)، ص86.</ref> [[امام صادق(ع)]] نیز، در فرازی از دعای ورود به [[مسجد الحرام]]، خدا را «گرامی‌ترین مزور» دانسته است.{{یادداشت|أنت خیر مأتی و أکرم مزور.}}<ref>الکافی، ج‏4، ص402.</ref> در یکی از زیارت‌نامه‌های [[امام علی(ع)]]، که [[حضرت خضر(ع)]] نیز با آن زیارت شده، واژه مزور به کار رفته است. در پایان این زیارت‌نامه، بر گردن هر مزوری حقی نسبت به [[زائر]] است و خدا را گرامی‌ترین مزور دانسته است. بر پایه این روایت، یکی از حقوق زائر بر گردن مزور، احترام و پذیرایی است.<ref>المزار الکبیر (لابن المشهدی)، ص227؛ فرهنگ نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص87.</ref>
 ==پانوشت==
 {{پانویس}}