پرش به محتوا

الگو:مقاله پیشنهادی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
Kamran (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Salar (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۶۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''شاذَرْوان''' برآمدگى شيب‌دار كوتاهى است كه در قسمت پايين ديوار [[كعبه]]، به جز ضلع [[حجر اسماعیل|حِجْر اسماعيل]] و پایین [[باب الکعبه|درِ کعبه]]،‌ وجود دارد. شاذروان را بخشی از کعبهٔ ساخته شده به‌دست [[حضرت ابراهیم(ع)|ابراهیم(ع)]] دانسته‌اند، که [[قریش]] هنگام [[بازسازی کعبه|تجدید بنای کعبه]]،‌ از آن کاست. فقیهان [[شیعه]] و برخی فقیهان [[اهل‌سنت]]، [[طواف]] روی آن را باطل شمرده‌اند؛ با این استدلال که طواف باید پیرامون کعبه باشد نه [[درون کعبه]].
[[امام حسن مجتبی(ع)]] فرزند [[علی بن ابی‌طالب(ع)]]، دومین امام [[شیعه|شیعیان]] و پنجمین [[خلیفه]] مسلمانان بود. او را شبیه‌ترین فرد به [[حضرت محمد (ص)|رسول خدا(ص)]] و فردی عابد و زاهد دانسته‌اند و گزارش کرده‌اند که چند بار در زندگی تمام یا نیمی از اموالش را صدقه داد. امام حسن پس از شهادت امام علی(ع)، با بیعت مردم به خلافت رسید و در سال ۴۱ قمری به دلیل دودستگی در سپاهیانش مجبور به پذیرش صلح با [[معاویه بن ابی سفیان|معاویه بن ابی‌سفیان]] شد؛ معاویه ادعای خلافت داشت و سپاه بزرگی از شام را برای جنگ با امام حسن به سوی عراق فرستاده بود.


[[عبدالله بن زبیر]] در سال ۶۴ق. هنگام بازسازی کعبه، پِی‌های کعبه در زمان ابراهیم(ع) را کشف کرد و در محل آن شاذروان را ساخت؛ البته تأسیس شاذروان به افراد و اقوام دیگری نیز نسبت داده شده است.
امام حسن(ع) بارها با پای پیاده به [[حج]] رفت. پیکرش را بعد از شهادت، در [[بقیع|قبرستان بقیع]] در کنار مادربزرگش [[فاطمه بنت اسد]] دفن کردند. مکانی که بعدها [[امام زین العابدین|امام زین العابدین(ع)]] و [[امام باقر|امام باقر(ع)]] نیز در همانجا دفن شدند. گنبدی بر آن ساخته‌ شده و به قبور ائمه بقیع شهرت یافت که در سال 1344 قمری به دست [[وهابیت|وهابیان]] تخریب شد.
 
شاذروان بارها در طول تاریخ بازسازی یا تعویض شد. پوشیده شدن با گچ و مرمر در اواخر قرن سوم قمری و تبدیل آن به سطحی شیب‌دار در دهه اول از سال ۶۷۰ق، از تغییرات مهم آن است. شاذروان با سنگ‌های مرمر سفيد پوشیده شده و ۵۷ حلقه از جنس طلا برای نگه داشتن [[پرده کعبه]] در آن تعبیه شده است.  همچنین هشت قطعه سنگ مرمر گرانبها روی شاذروان، سمت راست درِ کعبه قرار دارد که مربوط به سنگ‌های مطاف در حدود سال ٧۶٨ق. است.
 
[[شاذروان|ادامه...]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۸ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۲:۲۶

امام حسن مجتبی(ع) فرزند علی بن ابی‌طالب(ع)، دومین امام شیعیان و پنجمین خلیفه مسلمانان بود. او را شبیه‌ترین فرد به رسول خدا(ص) و فردی عابد و زاهد دانسته‌اند و گزارش کرده‌اند که چند بار در زندگی تمام یا نیمی از اموالش را صدقه داد. امام حسن پس از شهادت امام علی(ع)، با بیعت مردم به خلافت رسید و در سال ۴۱ قمری به دلیل دودستگی در سپاهیانش مجبور به پذیرش صلح با معاویه بن ابی‌سفیان شد؛ معاویه ادعای خلافت داشت و سپاه بزرگی از شام را برای جنگ با امام حسن به سوی عراق فرستاده بود.

امام حسن(ع) بارها با پای پیاده به حج رفت. پیکرش را بعد از شهادت، در قبرستان بقیع در کنار مادربزرگش فاطمه بنت اسد دفن کردند. مکانی که بعدها امام زین العابدین(ع) و امام باقر(ع) نیز در همانجا دفن شدند. گنبدی بر آن ساخته‌ شده و به قبور ائمه بقیع شهرت یافت که در سال 1344 قمری به دست وهابیان تخریب شد.