پرش به محتوا

زیارت وارث: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
صفحه‌ای تازه حاوی «'''زیارت وارث'''، از زیارت‌نامه‌های معتبر و مشهور امام حسین(ع) است که ایشان را وارث انبیای الهی معرفی می‌کند و به امام از منظر وصایت و وراثت در مقوله‌ی نبوت و امامت توجه دارد.» ایجاد کرد
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''زیارت وارث'''، از زیارت‌نامه‌های معتبر و مشهور امام حسین(ع) است که ایشان را وارث انبیای الهی معرفی می‌کند و به امام از منظر وصایت و وراثت در مقوله‌ی نبوت و امامت توجه دارد.
{{جعبه اطلاعات زیارت‌نامه
| عنوان = زیارت وارث
| تصویر =زیارت وارث 2.jpg
| عرض تصویر =
| توضیح تصویر =
| نام‌های دیگر =
| موضوع = زیارت امام حسین(ع)
| مأثور/غیرمأثور =
| صادره از = امام صادق(ع)
| راوی =
| ساخته شده توسط =
| قدمت =
| منابع شیعی =
| منابع سنی =
| مضمون = حمد و ثنای الهی، سلام بر امام حسین، میراث دار بودن امام حسین از انبیای الهی، رجعت امام حسین
| ثواب =
| زمان = شب و روز عرفه و عید قربان و نیز هر زمان دیگر
| مکان =
| تک‌نگاری‌ها =
| مرتبط =
}}
'''زیارت وارث'''، از زیارت‌نامه‌های معتبر و مشهور [[امام حسین (ع)|امام حسین(ع)]] است که ایشان را وارث [[انبیای الهی]] معرفی می‌کند و به امام از منظر وصایت و وراثت در مقوله‌ی [[نبوت]] و [[امامت]] توجه دارد.
 
==سندیت و زمان زیارت وارث==
زیارت وارث از زیارت‌نامه‌های مشهور امام حسین(ع) است که در [[کتاب المزار (شیخ مفید)|المزار شیخ مفید]]<ref>المزار، ص 106</ref>، [[مصباح المتهجد شیخ طوسی]]<ref>المصباح المتهجد، ج2، ص 720</ref> و دیگر منابع معتبر شیعه ذکر شده‌است.
 
این زیارت‌نامه بخشی از دستورالعمل زیارت امام حسین(ع) است که [[امام صادق(ع)]] به [[صفوان بن مهران]] تعلیم داد.<ref>مصباح المتهجد، ج2، ص 717</ref>
برخی این زیارت‌نامه را برای زیارت در شب و [[روز عرفه]]<ref>المزارالکبیر، ص 462</ref> و [[عید قربان]] <ref>المصباح، ص 501</ref>آورده‌اند، هرچند طبق روایت می‌توان آن را در هر زمان برای امام حسین(ع) قرائت کرد.<ref>الإقبال بالاعمال الحسنه، ج2، ص 63</ref>
 
==عناصر توحیدی==
در زیارت وارث وجود عناصری مانند حمد، تسبیح و ثنای الهی، [[تکبیر]]، [[تهلیل]]، شهادت به وحدانیت خداوند، سبب القای آموزه‌های صحیح توحیدی به انسان می‌شود. منزلت و جایگاه [[توحید]] در زیارت آن‌چنان متعالی است که اهمیت موضوعات دیگر و حتی توجه به امام را در مراتب بعد قرار می‌دهد.
 
==وراثت از انبیاء==
در بخشی از زیارت، همراه با سلام به امام حسین، صفات [[انبیاء]] نیز برای ایشان برشمرده است، یعنی امام حسین وارث «صفوه» و برگزیده بودن [[آدم (پیامبر)|آدم]]، «نبوت» [[نوح]]، «خلّت» و دوستی [[حضرت ابراهیم(ع)|ابراهیم]]، «کلیم» بودن [[موسی]]، «روح‌الله» بودن [[عیسی]] «حبیب الله» بودن پیامبر و «امیرالمؤمنان» بودن [[علی(ع)]] بود.
در ادامه این توصیفات، ویژگی‌‌های پیامبران اعم از خلیفه‌اللهی، دعوت به توحید را برای امام حسین(ع) یادآور می‌شود و آن حضرت را میراث‌دار علم انبیای الهی و نیز [[کتب آسمانی]] می‌داند.
 
==امامت و حجت‌اللهی==
یکی از اوصاف امام حسین(ع) که در زیارت وارث آمده، حجت بودن امام برای اهل دنیاست. در متون روایی [[شیعه]]، [[حضرت محمد (ص)|پیامبر]] و [[ائمه اطهار]] از مفهوم«حجت الله» برای تبیین و توصیف حقیقت مقام امامت استفاده‌ کرده‌اند <ref>الکافی، ج2، باب‌الحجه</ref>و قلمرو حجیت ائمه«خلق» است، نه‌اینکه مختص به [[مسلمانان]] یا [[شیعه|شیعیان]] باشد.<ref>معنا و چیستی امامت در قرآن، ص 260</ref> از همین رو در زیارت وارث، شهادت امام حسین که حجت خدا بر خلق بوده، بزرگترین مصیبت شمرده شده است.
 
==قیامت و رجعت==
در زیارت وارث توجه به [[آخرت]]، با [[دعا]] برای معیت و همراهی با پیامبر و اهل بیتش در آخرت بیان شده‌است. نکته‌ی دیگری که در زیارت وارث به آن پرداخته شده، مسأله [[رجعت]] است. در فرازی از این زیارت آمده:« و اشهد أنی بکم مؤمن و بایابکم موقن»؛« و گواهی می‌دهم که م نبه یقین مؤمن به شمایم و به بازگشتتان یقین دارم».
رجعت از عقاید معروف شیعه است که بعد از ظهور مهدی(عج) و در آستانه [[رستاخیز]]، گروهی از «مؤمنان خالص» و «کفار و طاغیان بسیار شرور» به این جهان بازمی‌گردند.<ref>مکارم، ج15، ص 555</ref> در روایات متواتر، امام حسین(ع)، به عنوان اولین رجعت کننده معرفی شده است.<ref>بحارالانوار، ج53، ص 64</ref>
 
==پانویس==
{{پانویس}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۴

زیارت وارث
موضوعزیارت امام حسین(ع)
صادره ازامام صادق(ع)
مضمونحمد و ثنای الهی، سلام بر امام حسین، میراث دار بودن امام حسین از انبیای الهی، رجعت امام حسین
زمانشب و روز عرفه و عید قربان و نیز هر زمان دیگر

زیارت وارث، از زیارت‌نامه‌های معتبر و مشهور امام حسین(ع) است که ایشان را وارث انبیای الهی معرفی می‌کند و به امام از منظر وصایت و وراثت در مقوله‌ی نبوت و امامت توجه دارد.

سندیت و زمان زیارت وارث[ویرایش | ویرایش مبدأ]

زیارت وارث از زیارت‌نامه‌های مشهور امام حسین(ع) است که در المزار شیخ مفید[۱]، مصباح المتهجد شیخ طوسی[۲] و دیگر منابع معتبر شیعه ذکر شده‌است.

این زیارت‌نامه بخشی از دستورالعمل زیارت امام حسین(ع) است که امام صادق(ع) به صفوان بن مهران تعلیم داد.[۳] برخی این زیارت‌نامه را برای زیارت در شب و روز عرفه[۴] و عید قربان [۵]آورده‌اند، هرچند طبق روایت می‌توان آن را در هر زمان برای امام حسین(ع) قرائت کرد.[۶]

عناصر توحیدی[ویرایش | ویرایش مبدأ]

در زیارت وارث وجود عناصری مانند حمد، تسبیح و ثنای الهی، تکبیر، تهلیل، شهادت به وحدانیت خداوند، سبب القای آموزه‌های صحیح توحیدی به انسان می‌شود. منزلت و جایگاه توحید در زیارت آن‌چنان متعالی است که اهمیت موضوعات دیگر و حتی توجه به امام را در مراتب بعد قرار می‌دهد.

وراثت از انبیاء[ویرایش | ویرایش مبدأ]

در بخشی از زیارت، همراه با سلام به امام حسین، صفات انبیاء نیز برای ایشان برشمرده است، یعنی امام حسین وارث «صفوه» و برگزیده بودن آدم، «نبوت» نوح، «خلّت» و دوستی ابراهیم، «کلیم» بودن موسی، «روح‌الله» بودن عیسی «حبیب الله» بودن پیامبر و «امیرالمؤمنان» بودن علی(ع) بود. در ادامه این توصیفات، ویژگی‌‌های پیامبران اعم از خلیفه‌اللهی، دعوت به توحید را برای امام حسین(ع) یادآور می‌شود و آن حضرت را میراث‌دار علم انبیای الهی و نیز کتب آسمانی می‌داند.

امامت و حجت‌اللهی[ویرایش | ویرایش مبدأ]

یکی از اوصاف امام حسین(ع) که در زیارت وارث آمده، حجت بودن امام برای اهل دنیاست. در متون روایی شیعه، پیامبر و ائمه اطهار از مفهوم«حجت الله» برای تبیین و توصیف حقیقت مقام امامت استفاده‌ کرده‌اند [۷]و قلمرو حجیت ائمه«خلق» است، نه‌اینکه مختص به مسلمانان یا شیعیان باشد.[۸] از همین رو در زیارت وارث، شهادت امام حسین که حجت خدا بر خلق بوده، بزرگترین مصیبت شمرده شده است.

قیامت و رجعت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

در زیارت وارث توجه به آخرت، با دعا برای معیت و همراهی با پیامبر و اهل بیتش در آخرت بیان شده‌است. نکته‌ی دیگری که در زیارت وارث به آن پرداخته شده، مسأله رجعت است. در فرازی از این زیارت آمده:« و اشهد أنی بکم مؤمن و بایابکم موقن»؛« و گواهی می‌دهم که م نبه یقین مؤمن به شمایم و به بازگشتتان یقین دارم». رجعت از عقاید معروف شیعه است که بعد از ظهور مهدی(عج) و در آستانه رستاخیز، گروهی از «مؤمنان خالص» و «کفار و طاغیان بسیار شرور» به این جهان بازمی‌گردند.[۹] در روایات متواتر، امام حسین(ع)، به عنوان اولین رجعت کننده معرفی شده است.[۱۰]

پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. المزار، ص 106
  2. المصباح المتهجد، ج2، ص 720
  3. مصباح المتهجد، ج2، ص 717
  4. المزارالکبیر، ص 462
  5. المصباح، ص 501
  6. الإقبال بالاعمال الحسنه، ج2، ص 63
  7. الکافی، ج2، باب‌الحجه
  8. معنا و چیستی امامت در قرآن، ص 260
  9. مکارم، ج15، ص 555
  10. بحارالانوار، ج53، ص 64