پرش به محتوا

الگو:مقاله پیشنهادی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
Kamran (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Salar (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۸۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''آستان مقدس امام علی'''، محل دفن پیکر مطهر [[علی بن ابی‌طالب]]، پسر عمو و یار نزدیک [[پیامبر اکرم(ص)]]، امام اول شیعیان و خلیفه چهارم است که در [[شهر نجف]] در کشور [[عراق]] قرار دارد. امام علی (ع) در روز ۲۱ رمضان سال ۴۰ قمری به شهادت رسید. بنابر وصیتش، فرزندانش [[امام حسن (ع)]] و [[امام حسین (ع)]]، پیکر مطهرش را شبانه و به‌طور مخفیانه، در زمین مرتفعی در پشت [[کوفه]] مدفون ساختند که به نام‌های "نجف"، "[[ظهر الکوفه]]"، "الغری" و... خوانده شده است. علت این تصمیم را بیم [[نبش قبر]] آن حضرت به دست دشمنان از جمله [[بنی‌امیه]]، [[خوارج]] و [[نواصب]] و امثال آنها دانسته‌اند.  
[[آستان مقدس امامین عسکریین(ع)|آستان امامین عسکریین(ع)]]، حرم [[امام هادی(ع)]] و فرزندش [[امام حسن عسکری(ع)]] است. این آستان، یکی از زیارتگاه‌های مهم [[شیعیان]] در جهان بوده و وجود آن در [[سامراء|سامرا]]، این شهر را به یکی از چهار شهر زیارتی شیعیان در [[عراق]]، تبدیل کرده است.  


با سقوط بنی‌امیه و رفع خطر خوارج، امام صادق(ع) برخی از شیعیان را از محل قبر امیرمؤمنان(ع) آگاه ساختند و حتی به همراه برخی از یاران خود به زیارت قبر ایشان می‌رفتند. محل دفن امیرمؤمنان(ع) در حدود ۱۵۰ سال ناشناس بود و فقط امامان و عده‌ای از شاگردان مخصوص ایشان از محل دفن آن حضرت آگاه بودند.در قرن دوم هجری، در عصر [[هارون الرشید]]، محل قبر علنی گردید و بنایی بر روی قبر ساخته شد.  
هسته اولیه آستان سامرا، خانه امام‌ هادی(ع) بود و حضرت پس از شهادت، در خانه خود به خاک سپرده شد. افزون‌بر این دو امام، شخصیت‌های دیگری از خاندان ایشان، از جمله [[حکیمه خاتون|حکیمه]]، دختر [[امام محمد جواد(ع)]]، [[نرجس خاتون|نرجس]]، همسر امام حسن عسکری(ع) و مادر [[امام زمان(عج)]]، [[جعفر کذاب]]، فرزند امام‌ هادی(ع) نیز در همین خانه، به خاک سپرده شدند. در ضلع غربی صحن مطهر آستان سامرا، حجره‌ای در زیرزمین وجود دارد که امروزه نزد شیعیان، به [[سرداب غیبت امام زمان(عج)]] شهرت دارد.  


در دوره [[عضدالدوله دیلمی]]، ساختمان بزرگ و باشکوهی بر قبر ساختند. همچنین در عهد صفویه به دستور [[شاه صفی]] (۱۰۳۸-۱۰۵۲ه.قحرم مطهر و صحن آن توسعه یافت.
گفته شده اولین‌بار در سال 333ق، گنبدی روی قبر دو امام بنا شده و برای شهر سامرا، حصاری ساخته شد؛ اما به گزارش برخی منابع، اولین‌بار در سال ۴۵۰ق اَرسَلان بَساسیری، از امرای شیعه مذهب مخالف [[بنی‌عباس|عباسیان]]، گنبدی روی قبر دو امام بنا کرد.
در سال ۱۱۵۶ قمری نیز به دستور [[نادرشاه]]، کاشی‌های سبز رنگی که از دوره صفویه زینت‌بخش گنبد و گلدسته آستان بود، برداشته و به‌جای آنها، از خشت‌های طلا، استفاده شد و پس از آن [[آقامحمدخان قاجار]] اولین ضریح را که از جنس نقره بود به حرم هدیه کرد.
 
[[آستان مقدس امام علی(ع)|ادامه...]]
آستان امامین عسکریین در دوره‌های مختلفی نیز مورد بازسازی قرار گرفت؛ از جمله در دوره قاجار که [[شیخ عبدالحسین تهرانی]](درگذشته ۱۲۸۶قاز فقهای قرن سیزدهم هجری قمری، براساس وصیت [[امیرکبیر]]، از ثلث اموال وی، بازسازی کامل و همه‌جانبه‌ای را در حرم انجام داد؛ مانند طلاکاری گنبد، تعمیر صحن و ایوان، ترمیم بخش‌هایی از دیوارهای صحن و کاشی‌کاری آنها.
 
حرم عسکریین در سال‌های ۱۳۸۴ و ۱۳۸۶ شمسی با انفجار بمب توسط نیروهای سلفی وابسته به سازمان القاعده آسیب‌های فراوانی دید؛ اما در سال 1387ش گلدسته و صحن‌های حرم بازسازی شد.

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۵۴

آستان امامین عسکریین(ع)، حرم امام هادی(ع) و فرزندش امام حسن عسکری(ع) است. این آستان، یکی از زیارتگاه‌های مهم شیعیان در جهان بوده و وجود آن در سامرا، این شهر را به یکی از چهار شهر زیارتی شیعیان در عراق، تبدیل کرده است.

هسته اولیه آستان سامرا، خانه امام‌ هادی(ع) بود و حضرت پس از شهادت، در خانه خود به خاک سپرده شد. افزون‌بر این دو امام، شخصیت‌های دیگری از خاندان ایشان، از جمله حکیمه، دختر امام محمد جواد(ع)، نرجس، همسر امام حسن عسکری(ع) و مادر امام زمان(عج)، جعفر کذاب، فرزند امام‌ هادی(ع) نیز در همین خانه، به خاک سپرده شدند. در ضلع غربی صحن مطهر آستان سامرا، حجره‌ای در زیرزمین وجود دارد که امروزه نزد شیعیان، به سرداب غیبت امام زمان(عج) شهرت دارد.

گفته شده اولین‌بار در سال 333ق، گنبدی روی قبر دو امام بنا شده و برای شهر سامرا، حصاری ساخته شد؛ اما به گزارش برخی منابع، اولین‌بار در سال ۴۵۰ق اَرسَلان بَساسیری، از امرای شیعه مذهب مخالف عباسیان، گنبدی روی قبر دو امام بنا کرد.

آستان امامین عسکریین در دوره‌های مختلفی نیز مورد بازسازی قرار گرفت؛ از جمله در دوره قاجار که شیخ عبدالحسین تهرانی(درگذشته ۱۲۸۶ق)، از فقهای قرن سیزدهم هجری قمری، براساس وصیت امیرکبیر، از ثلث اموال وی، بازسازی کامل و همه‌جانبه‌ای را در حرم انجام داد؛ مانند طلاکاری گنبد، تعمیر صحن و ایوان، ترمیم بخش‌هایی از دیوارهای صحن و کاشی‌کاری آنها.

حرم عسکریین در سال‌های ۱۳۸۴ و ۱۳۸۶ شمسی با انفجار بمب توسط نیروهای سلفی وابسته به سازمان القاعده آسیب‌های فراوانی دید؛ اما در سال 1387ش گلدسته و صحن‌های حرم بازسازی شد.