پرش به محتوا

الگو:مقاله پیشنهادی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
Kamran (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Salar (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۶۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''سفرنامه ابن جبیر'''، گزارش سفر حج [[ابن جبیر|محمد ابن جبیر]] جهانگرد مشهور [[اندلس|اندلسی]] است که از مشهورترین و مهمترین سفرنامه‌ها و آثار جغرافیایی مسلمانان به شمار می‌رود. این کتاب شامل گزارش کاملی از سفر طولانی ابن جبیر از [[اندلس]] به [[اسکندریه]]، [[عیزاب|عیذاب]]، [[جده]]، [[مکه]] و [[مدینه]] و سپس در بازگشت از [[بغداد]]، [[شام]] و سفر دریایی در دریای مدیترانه تا بازگشت به اندلس است. این سفر طولانی از سال ۵۷۸ تا سال ۵۸۱ قمری به طول انجامید و ابن جبیر در موسم [[حج]] ۵۷۹ قمری در [[مکه]] بود.
[[آستان مقدس امامین عسکریین(ع)|آستان امامین عسکریین(ع)]]، حرم [[امام هادی(ع)]] و فرزندش [[امام حسن عسکری(ع)]] است. این آستان، یکی از زیارتگاه‌های مهم [[شیعیان]] در جهان بوده و وجود آن در [[سامراء|سامرا]]، این شهر را به یکی از چهار شهر زیارتی شیعیان در [[عراق]]، تبدیل کرده است.  


سفرنامه ابن جبیر الگوی اصلی [[سفرنامه نویسی]] [[حج]] در مغرب اسلامی است. اقامت طولانی او در [[مکه]] و [[مدینه]] و گزارش دقیق او از بناها و مکان‌های مذهبی این شهرها و نیز توصیف آیین‌ها و آداب فرهنگی و اجتماعی ساکنان این شهرها، کتاب او را به یکی از منابع اصلی تاریخ و جغرافیای تاریخی [[حرمین]] تبدیل کرده و توسط نویسندگان بعدی مورد استفاده قرار گرفته است.
هسته اولیه آستان سامرا، خانه امام‌ هادی(ع) بود و حضرت پس از شهادت، در خانه خود به خاک سپرده شد. افزون‌بر این دو امام، شخصیت‌های دیگری از خاندان ایشان، از جمله [[حکیمه خاتون|حکیمه]]، دختر [[امام محمد جواد(ع)]]، [[نرجس خاتون|نرجس]]، همسر امام حسن عسکری(ع) و مادر [[امام زمان(عج)]]، [[جعفر کذاب]]، فرزند امام‌ هادی(ع) نیز در همین خانه، به خاک سپرده شدند. در ضلع غربی صحن مطهر آستان سامرا، حجره‌ای در زیرزمین وجود دارد که امروزه نزد شیعیان، به [[سرداب غیبت امام زمان(عج)]] شهرت دارد.  


نام اصلی اثر به درستی مشخص نیست و از آن با عناوین رحله الکنانی،<ref>. تاریخ نوشتههای جغرافیای، 242-244؛ نشوار المحاضره، ج7، ص330؛ الرحلات المغربیه، ص 102.</ref> یا الاسفار رحله ابن جبیر، اعتبار الناسک فی ذکر الآثار الکریمه والمناسک، تذکیر (تذکره) بالاخبار عن اتفاقات الاثار، و الرحلهٔ الی المشرق<ref>. معجم المطبوعات العربیة، ج1، ص62.</ref> یاد کرده‌اند. این کتاب بارها به چاپ رسیده و به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی و فارسی ترجمه شده است.
گفته شده اولین‌بار در سال 333ق، گنبدی روی قبر دو امام بنا شده و برای شهر سامرا، حصاری ساخته شد؛ اما به گزارش برخی منابع، اولین‌بار در سال ۴۵۰ق اَرسَلان بَساسیری، از امرای شیعه مذهب مخالف [[بنی‌عباس|عباسیان]]، گنبدی روی قبر دو امام بنا کرد.
[[سفرنامه ابن جبیر|ادامه...]]
 
آستان امامین عسکریین در دوره‌های مختلفی نیز مورد بازسازی قرار گرفت؛ از جمله در دوره قاجار که [[شیخ عبدالحسین تهرانی]](درگذشته ۱۲۸۶ق)، از فقهای قرن سیزدهم هجری قمری، براساس وصیت [[امیرکبیر]]، از ثلث اموال وی، بازسازی کامل و همه‌جانبه‌ای را در حرم انجام داد؛ مانند طلاکاری گنبد، تعمیر صحن و ایوان، ترمیم بخش‌هایی از دیوارهای صحن و کاشی‌کاری آنها.  
 
حرم عسکریین در سال‌های ۱۳۸۴ و ۱۳۸۶ شمسی با انفجار بمب توسط نیروهای سلفی وابسته به سازمان القاعده آسیب‌های فراوانی دید؛ اما در سال 1387ش گلدسته و صحن‌های حرم بازسازی شد.

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۵۴

آستان امامین عسکریین(ع)، حرم امام هادی(ع) و فرزندش امام حسن عسکری(ع) است. این آستان، یکی از زیارتگاه‌های مهم شیعیان در جهان بوده و وجود آن در سامرا، این شهر را به یکی از چهار شهر زیارتی شیعیان در عراق، تبدیل کرده است.

هسته اولیه آستان سامرا، خانه امام‌ هادی(ع) بود و حضرت پس از شهادت، در خانه خود به خاک سپرده شد. افزون‌بر این دو امام، شخصیت‌های دیگری از خاندان ایشان، از جمله حکیمه، دختر امام محمد جواد(ع)، نرجس، همسر امام حسن عسکری(ع) و مادر امام زمان(عج)، جعفر کذاب، فرزند امام‌ هادی(ع) نیز در همین خانه، به خاک سپرده شدند. در ضلع غربی صحن مطهر آستان سامرا، حجره‌ای در زیرزمین وجود دارد که امروزه نزد شیعیان، به سرداب غیبت امام زمان(عج) شهرت دارد.

گفته شده اولین‌بار در سال 333ق، گنبدی روی قبر دو امام بنا شده و برای شهر سامرا، حصاری ساخته شد؛ اما به گزارش برخی منابع، اولین‌بار در سال ۴۵۰ق اَرسَلان بَساسیری، از امرای شیعه مذهب مخالف عباسیان، گنبدی روی قبر دو امام بنا کرد.

آستان امامین عسکریین در دوره‌های مختلفی نیز مورد بازسازی قرار گرفت؛ از جمله در دوره قاجار که شیخ عبدالحسین تهرانی(درگذشته ۱۲۸۶ق)، از فقهای قرن سیزدهم هجری قمری، براساس وصیت امیرکبیر، از ثلث اموال وی، بازسازی کامل و همه‌جانبه‌ای را در حرم انجام داد؛ مانند طلاکاری گنبد، تعمیر صحن و ایوان، ترمیم بخش‌هایی از دیوارهای صحن و کاشی‌کاری آنها.

حرم عسکریین در سال‌های ۱۳۸۴ و ۱۳۸۶ شمسی با انفجار بمب توسط نیروهای سلفی وابسته به سازمان القاعده آسیب‌های فراوانی دید؛ اما در سال 1387ش گلدسته و صحن‌های حرم بازسازی شد.