|
|
| (۱۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{جعبه اطلاعات اشخاص|عنوان=|تصویر=خانه فاطمه۲.jpg|عرض تصویر=|توضیح تصویر=محدوده [[خانه فاطمه(س)|خانه فاطمه(س)]] در [[مسجدالنبی]]|نام کامل=حضرت فاطمه زهرا(س)|کنیه=|لقب=زهرا. کوثر. صدیقه|نسب=|زادروز=سال ۵ بعثت (قول مشهور شیعه)|کشور تولد=|شهر تولد=|محل زندگی=|مهاجر/انصار=|نام همسر=[[امام علی(ع)]]|فرزندان=[[امام حسن(ع)]]. [[امام حسین(ع)]]|خویشاوندان سرشناس=|دین=|مذهب=|پیشه=|مناصب=|نحوه درگذشت/شهادت=|تاریخ درگذشت=سال ۱۱ هجری|شهر درگذشت=مدینه|کشور درگذشت=|آرامگاه=نامعلوم|زمان اسلام آوردن=|نحوه اسلام آوردن=|حضور در جنگها=|هجرت به=مدینه|دلیل شهرت=دختر پیامبر اسلام(ص)|نقشهای برجسته=مادر امامان(ع)|دیگر فعالیتها=|نام زیارتگاه=|سمت=|خدمت=|محل اقدام=|سفر=|نوشتهها=|موقوفات=|بناهای ساخته شده=|مقام علمی=|پس از=|پیش از=|اساتید=|محل تحصیل=|اجازه روایت از=|اجازه اجتهاد از=|شاگردان=|اجازه روایت به=|اجازه اجتهاد به=|تالیفات=|فعالیت سیاسی=|فعالیت اجتماعی=|فعالیت مذهبی=|وبگاه رسمی=|امضا=}} | | {{جعبه اطلاعات اشخاص|عنوان=|تصویر=حرم حضرت زینب دمشق.jpg|عرض تصویر=|توضیح تصویر=حرم حضرت زینب (دمشق)|نام کامل=حضرت زینب الکبری (س)|کنیه=|لقب=عقیله بنی هاشم، صدیقه صغری و امالمصائب|نسب=نوه پیامبر(ص)|زادروز=سال پنجم یا ششم بعد از هجرت|کشور تولد=|شهر تولد=مدینه|محل زندگی=|مهاجر/انصار=|نام همسر=[[عبدالله بن جعفر]]|فرزندان=علی، عون، عباس و امکلثوم و فرزند پنجم به نام «جعفر یا محمد»|خویشاوندان سرشناس=|دین=|مذهب=|پیشه=|مناصب=|نحوه درگذشت/شهادت=|تاریخ درگذشت=سال 62 هجری|شهر درگذشت=|کشور درگذشت=|آرامگاه=|زمان اسلام آوردن=|نحوه اسلام آوردن=|حضور در جنگها=|هجرت به=|دلیل شهرت=دختر امام علی (ع)|نقشهای برجسته=خواهر امام حسین(ع)|دیگر فعالیتها=شرکت در واقعه کربلا و اداره کاروان اسرا تا شام|نام زیارتگاه=[[حرم حضرت زینب (دمشق)]]|سمت=|خدمت=|محل اقدام=|سفر=|نوشتهها=|موقوفات=|بناهای ساخته شده=|مقام علمی=راوی حدیث، مفسر قرآن و شناخته شده با صفت «عالِمة غیر مُعَلَّمَة»|پس از=|پیش از=|اساتید=|محل تحصیل=|اجازه روایت از=|اجازه اجتهاد از=|شاگردان=|اجازه روایت به=|اجازه اجتهاد به=|تالیفات=|فعالیت سیاسی=|فعالیت اجتماعی=|فعالیت مذهبی=|وبگاه رسمی=|امضا=}} |
|
| |
|
| حضرت زینب دختر حضرت زهرا (س) و امیرالمومنین (ع) ، سومین فرزند خانواده که نقش برجسته و بیبدیل وی در واقعه جانسوز کربلا در صبر و استقامت و پایداری در مقابل مصائب و مشکلات ؛ او را به اُسوه و الگویی برای زنان و آزادگان جهان تبدیل کرد. فضائل و مناقب او از جمله علم لَدُّنی وی و فصاحت و بلاغت وی در خطبههایی که در کوفه و شام ایراد نمود ، چنان بود که گویی امام علی علیه السلام است و امام علی سخن میگوید. او سرپرست کاروان اسرا از کوفه تا شام و ادامه دهنده راه برادرش حسین (ع) بود. او به فاصله کمی بعد از واقعه کربلا رحلت فرمود و در محل وفات و دفن وی اختلاف است. | | '''حضرت زینب (س)''' دختر [[حضرت زهرا (س)]] و [[امام علی|امیرالمومنین (ع)]]، سومین فرزند خانواده است که سال ۵ یا ۶ قمری در [[مدینه]] زاده شد. از القاب او «عقیله بنیهاشم»، «صدیقه صغری» و «امالمصائب» است. وی بنا بر سفارش [[پیامبر(ص)]] با پسرعمویش [[عبدالله]] بن [[جعفر بن ابی طالب|جعفر]] ازدواج کرد و فرزندانی داشت. |
| | |
| | او راوی حدیث، مفسر قرآن برای زنان در کوفه، و دارای «نیابت خاصه» از [[امام حسین(ع)]] بود. در فصاحت و بلاغت به امام علی(ع) تشبیه شده و [[امام سجاد(ع)]] او را «عالمی که معلم نداشته» معرفی کرده است. |
| | |
| | در [[واقعه کربلا]]، حضرت زینب همراه امام حسین(ع) بود و پس از شهادت او، سرپرستی کاروان اسرا را بر عهده گرفت. در مجلس [[ابنزیاد]]، جملهٔ معروف «ما رَأَیتُ إلّا جَمِیلاً» را فرمود و از جان [[امام سجاد(ع)]] دفاع کرد. |
| | |
| | او را دارای روحیه عفت، صبر و استقامت دانستهاند. بنابر قول مشهور، در ۱۵ رجب سال ۶۲ درگذشت و درباره مکان دفن او سه دیدگاه ([[مدینه]]، [[شام]] و [[مصر]]) وجود دارد. |
|
| |
|
| == معرفی و زندگانی == | | == معرفی و زندگانی == |
| حضرت زینب کبری (س)، دختر امام علی و حضرت زهرا، سال ۵ یا ۶ قمری در مدینه زاده شد.<ref name=":0">مستدرک عوالم العلوم، ج11، 945.</ref> نام «زینب» (زینت پدر) به وحی الهی و توسط جبرئیل بر او نهاده شد<ref>مستدرک عوالم العلوم، ج11، ص947.</ref> و پیامبر (ص) پس از درآغوش گرفتنش، از مصائب سخت آیندهاش گریست<ref>تراجم اعلام النساء، ج2، ص165.</ref> و امت را به علت شباهت او به خدیجه، به محبت او توصیه کرد.<ref>تراجم اعلام النساء، ج2، ص166.</ref> | | حضرت زینب کبری (س)، دختر [[امام علی(ع)]] و [[حضرت زهرا(س)]]، سال ۵ یا ۶ قمری در [[مدینه]] زاده شد<ref name=":0">مستدرک عوالم العلوم، ج11، 945.</ref> و [[پیامبر (ص)]] پس از درآغوش گرفتنش، از مصائب سخت آیندهاش گریست<ref>تراجم اعلام النساء، ج2، ص165.</ref> و به علت شباهت او به [[حضرت خدیجه (س)|خدیجه]]، به محبت او توصیه کرد.<ref>تراجم اعلام النساء، ج2، ص166.</ref> |
| | |
| | از القاب او «عقیله (بانوی خردمند) بنی هاشم»<ref name=":0" /> ، «صدیقه صغری»<ref>تنقیح المقال، ج3، ص79.</ref> و به دلیل شکیبایی در برابر فجایع [[کربلا]]، «امالمصائب» است و کنیه اش را ام کلثوم، ام عبدالله و ام الحسن گفتهاند.<ref>ریاحین الشریعه، ج3، ص46.</ref> |
|
| |
|
| از القاب او «عقیله (بانوی خردمند) بنی هاشم»<ref name=":0" /> ، «صدیقه صغری»<ref>تنقیح المقال، ج3، ص79.</ref> و به دلیل شکیبایی در برابر فجایع کربلا، «امالمصائب» است و کنیه اش را ام کلثوم، ام عبدالله و ام الحسن گفتهاند.<ref>ریاحین الشریعه، ج3، ص46.</ref>
| | حضرت زینب بنا بر پیشنهاد پیامبر(ص)<ref>من لایحضره الفقیه،ج3،ص393.</ref> با پسرعمویش [[عبدالله بن جعفر]] ازدواج کرد و فرزندانی از جمله علی، عون، عباس و امکلثوم داشت<ref>انساب الاشراف، ج6، ص67.</ref> نام فرزند پنجم به اختلاف منابع جعفر یا محمد معرفی شده.<ref>الطبقات الکبری، ج8، ص340؛ اسدالغابه، ج6، ص132.</ref> |
|
| |
|
| حضرت زینب بنا بر پیشنهاد پیامبر(ص)<ref>من لایحضره الفقیه،ج3،ص393.</ref> با پسرعمویش عبدالله بن جعفر ازدواج کرد و فرزندانی از جمله علی، عون، عباس و امکلثوم داشت<ref>انساب الاشراف، ج6، ص67.</ref> نام فرزند پنجم به اختلاف منابع جعفر یا محمد معرفی شده.<ref>الطبقات الکبری، ج8، ص340؛ اسدالغابه، ج6، ص132.</ref> هنگامی که معاویه، امکلثوم را برای یزید خواستگاری کرد، حضرت زینب با نظر برادرش امام حسین (ع) این وصلت را نپذیرفت و دخترش را به عقد قاسم بن محمد درآورد.<ref>نسب قریش، ج1، ص29.</ref>
| | == جایگاه و فضایل == |
|
| |
|
| == جایگاه علمی و حدیثی == | | === علمی === |
| حضرت زینب (س) راوی حدیث<ref>به نقل از: تنقیح المقال، ج3، ص79.</ref> از پیامبر(ص)، پدر، مادر، دو برادر و صحابیانی چون اسماء بنت عمیس، امسلمه و امایمن است و امام سجاد (ع)، ابنعباس، عبدالله بن جعفر، جابر بن عبدالله و دیگران از ایشان حدیث شنیدهاند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص953 و 957.</ref> از جمله روایات منقول از او میتوان به خطبه فدکیه<ref>علل الشرائع، ج1، ص248؛ دلائل الامامه، ص110. | | حضرت زینب (س) راوی حدیث<ref>به نقل از: تنقیح المقال، ج3، ص79.</ref> از پیامبر(ص)، پدر، مادر، دو برادر و صحابیانی چون [[اسماء بنت عمیس]]، [[ام سلمه]] و [[امایمن]] است و [[امام سجاد(ع)]]، [[ابنعباس]]، [[عبدالله بن جعفر]]، [[جابر بن عبدالله]] و دیگران از ایشان حدیث شنیدهاند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص953 و 957.</ref> از جمله روایات منقول از او میتوان به [[خطبه فدکیه]]<ref>علل الشرائع، ج1، ص248؛ دلائل الامامه، ص110. |
| </ref>، ماجرای منع فدک و شکایت حضرت فاطمه(س) به قبر رسول خدا(ص) <ref>امالی المفید، ص40.</ref>، فضائل حضرت زهرا(س)<ref>علل الشرائع، ص148 و 150.</ref>، علی(ع) و شیعیان ایشان در کلام پیامبر<ref>غایه المرام، ج6، ص63.</ref> و خبر جبرئیل از شهادت امام حسین (ع)<ref>بحار الانوار،ج98، ص114.</ref> اشاره کرد. | | </ref> و ماجراهای پیرامون آن<ref>امالی المفید، ص40.</ref>، فضائل حضرت زهرا(س)<ref>علل الشرائع، ص148 و 150.</ref>، علی(ع) و [[شیعه|شیعیان]] ایشان در کلام [[پیامبر]]<ref>غایه المرام، ج6، ص63.</ref> و خبر [[جبرئیل]] از شهادت [[امام حسین(ع)]]<ref>بحار الانوار،ج98، ص114.</ref> اشاره کرد. |
|
| |
|
| حضرت زینب مفسر قرآن برای زنان در کوفه<ref>عوالم العلوم، ج11، ص954 و 957.</ref> و دارای «نیابت خاصه» از امام حسین(ع) بود به شکلی که مرحوم صدوق میگوید مردم تا بهبودی امام سجاد (ع) در مسائل حلال و حرام به او رجوع میکردند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص957.</ref> رخی او را آگاه به «علم منایا و بلایا» و برتر از مریم و آسیه(س) دانستهاند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص957. | | حضرت زینب مفسر قرآن برای زنان در [[کوفه]]<ref>عوالم العلوم، ج11، ص954 و 957.</ref> و بنابر روایایت تا بهبودی امام سجاد(ع) دارای «نیابت خاصه» از امام حسین(ع) بود.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص957.</ref> برخی او را آگاه به «علم منایا و بلایا» و برتر از [[مریم]] و [[آسیه (س)|آسیه(س)]] دانستهاند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص957. |
| </ref> در فصاحت و بلاغت چنان بود که گویی امیرالمؤمنین (ع) سخن میگوید<ref>الاحتجاج، ج2، ص109.</ref>؛ امام سجاد (ع) او را با عبارت «عالِمة غیر مُعَلَّمَة» (دانای بیآموزگار) ستود که اشاره به علم لدُنّی (الهی) ایشان دارد.<ref>الاحتجاج، ج2، ص114.</ref> | | </ref> او را در سخنوری به [[امام علی(ع)]] تشبیه کردهاند<ref>الاحتجاج، ج2، ص109.</ref>؛ امام سجاد(ع) او را با عبارت «عالِمة غیر مُعَلَّمَة» (دانای بیآموزگار) توصیف کرده است.<ref>الاحتجاج، ج2، ص114.</ref> |
|
| |
|
| == مناقب و فضایل ==
| | حضرت زینب (س) به «عابده آل علی» شهرت داشت<ref>عوالم العلوم، ج11، ص 948.</ref> و گزارشهای درباره عبادات و نماز شب ایشان وجود دارد.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص953.</ref> [[ابن اثیر|ابناثیر]] او را زنی عاقل، خردمند و دارای منطقی استوار توصیف کرده<ref>اسد الغابه، ج6، ص132.</ref> و گزارشهایی درباره حیا و عفت ایشان در منابع منعکس شده است.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص55.</ref> [[شهید مطهری]] او را نمونهای عالی از قلب نیرومند، روحیه حماسی و بیباکی در برابر مرگ معرفی کرده است.<ref>حماسه حسینی، ج1، ص141.</ref> |
| حضرت زینب (س) به «عابده آل علی» شهرت داشت<ref>عوالم العلوم، ج11، ص 948.</ref> و حتی در اسارت، نماز شبش ترک نشد و امام حسین (ع) در روز عاشورا هنگام وداع از حضرت زینب خواست که دعا برای حسین را در نماز شب فراموش نکند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص953.</ref> ابناثیر او را زنی عاقل، خردمند و دارای منطقی استوار توصیف کرده است.<ref>اسد الغابه، ج6، ص132.</ref> در عفت و حیا چنان بود که همسایهاش هرگز او را ندیده و صدایش را نشنیده بود.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص55.</ref> او در برابر مصیبت شهادت مادر، پدر و برادر تا فجایع کربلا، صبر و استقامت نشان داد و رسالت خویش را به انجام رساند. شجاعت در مواجهه با ابنزیاد و یزید، از برجستهترین صفات او دانسته شده. شهید مطهری او را نمونهای عالی از قلب نیرومند، روحیه حماسی و بیباکی در برابر مرگ معرفی کرده است.<ref>حماسه حسینی، ج1، ص141.</ref> | |
|
| |
|
| == در دوران خلافت امام علی(ع) == | | == در دوران خلافت امام علی(ع) == |
| از زندگانی حضرت زینب تا ایام خلافت پدرش امام علی(ع) در کوفه اطلاع چندانی در دست نیست. با آغاز خلافت امام علی ( ۴۰- ۳۵ ق) و در پی آن جنگ جمل، همسرش عبدالله بن جعفر همراه امام از مدینه به بصره و پس از پایان جنگ، همراه سپاه امام به کوفه آمد و درکوفه ماندگار شد. به دنبال آن حضرت زینب با عدهای دیگر از بستگانش از مدینه به کوفه، هجرت کرد. زینب از نزدیک شاهد رویدادهای تلخی چون جنگ جمل، صفین و نهروان و در نهایت شهادت پدرش امام علی در مسجد کوفه بود.<ref>زینب از ولادت تا شهادت، ص42 و 43.</ref> حضرت زینب بعضی از سخنان امام علی(ع) را در آن ایامِ سوء قصد به جانش وهمچنین برخی وقایع و حوادثِ شب شهادت پدرش را نقل کرده است.<ref>زینب از ولادت تا شهادت، ص43-52.</ref> او در تشییع جنازه پدرش تا منطقه غَریّ (پشت کوفه) دو برادرش امام حسن (ع) و امام حسین (ع) و شوهرش عبدالله بن جعفر را همراهی کرد.<ref>همان، ص53.</ref> پس از صلح امام حسن (ع) و بازگشت آن حضرت به مدینه، حضرت زینب نیز با بستگانش از کوفه به مدینه بازگشتند وپس ازآن تا هنگام قیام امام حسین (ع) و خروج آن حضرت از مدینه؛ حضرت زینب در مدینه بود.<ref>ریاحین الشریعه، ج3، ص74.</ref> | | از زندگی حضرت زینب(س) پیش از خلافت پدرش اطلاعات چندانی در دست نیست. با آغاز خلافت امام علی(ع) و وقوع [[جنگ جمل]]، حضرت زینب از مدینه به کوفه [[هجرت]] کرد و شاهد جنگهای جمل، [[جنگ صفین|صفین]]، [[نهروان]] و سرانجام شهادت پدرش در [[مسجد کوفه]] بود.<ref>زینب از ولادت تا شهادت، ص42 و 43.</ref> او برخی سخنان و وقایع شب شهادت امام علی(ع) را نقل کرده<ref>زینب از ولادت تا شهادت، ص43-52.</ref> و در تشییع جنازهٔ ایشان تا بیرون کوفه شرکت داشت.<ref>همان، ص53.</ref> پس از صلح [[امام حسن مجتبی(ع)|امام حسن (ع)]] به مدینه بازگشت و تا هنگام [[قیام امام حسین(ع)|قیام امام حسین (ع)]] در آنجا ماند.<ref>ریاحین الشریعه، ج3، ص74.</ref> |
|
| |
|
| == در دوران امامت امام حسین(ع) == | | == در دوران امامت امام حسین(ع) == |
| با خروج امام حسین (ع) از مدینه، حضرت زینب با دو تن از فرزندانش ( عَون و محمد ) و سایر بستگان، همسفر برادر شد.<ref>تنقیح المقال، ج2، ص210.</ref> گفته میشود شدتِ علاقه حضرت زینب به برادرش ازهمان عوانِ کودکی، باعث شد حضرت علی (ع)،هنگام بستنِ عقدِ ازدواج او با عبدالله؛ شرط کند که هرگاه زینب بخواهد با حسین (ع)، سفر رود، او رامانع نگردد. از این رو عبدالله وی را اجازه داد.<ref>ریاحین الشریعه،ج3، ص76.</ref>
| | حضرت زینب در پی خلافت یزید، همراه امام حسین(ع) از مدینه خارج و برای [[حج]] به [[مکه]] و سپس به [[کربلا]] رفت.<ref>تنقیح المقال، ج2، ص210.</ref>در کربلا، او شاهد شهادت فرزندان؛ برادران و نزدیکانش بود.<ref>وقعة الطف، ص197.</ref> نزدیک شدن او به [[قتلگاه]] از فراز «[[تل زینبیه|تلّ زینبیه]]»<ref>وقعة الطف، ص252.</ref> و مواجهه با پیکر برادرش<ref>وقعة الطف، ص259.</ref>، در منابع منعکس شده است. پرستاری امام سجاد (ع) در [[شب عاشورا]] بر عهده او بود.<ref>وقعة الطف، ص200.</ref> |
| | |
| | براساس گزارشهای تاریخی حضرت زینب در خطبهای، مردم [[کوفه]] را به خاطر یاری نکردن [[امام حسین (ع)|امام حسین(ع)]] توبیخ نمود و مظلومیت خاندان [[پیامبر]] را تبیین کرد.<ref>بلاغات النساء، ص 38؛ البلدان، ص224؛ الاحتجاج، ج2، ص 109-113.</ref> نقل شده که خطبه او موجب تأثیر در مردم و نگرانی نگهبانان شهر شد<ref>ینابیع المودّه، ج3، ص87.</ref> در مجلس ابنزیاد، جملهٔ معروف «ما رَأَیتُ إلّا جَمِیلاً» (جز زیبایی ندیدم) از او گزارش شده<ref>الفتوح، ج5، ص122.</ref> و از جان امام سجاد(ع) دفاع کرده است.<ref>وقعة الطف، ص 263؛ الفتوح، ج5، ص123؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص82.</ref> |
| | |
| | در [[شام]]، خطبهای از او مقابل یزید ثبت شده<ref>الاحتجاج، ج2، ص122 و 123.</ref> و ایستادگی<ref>تاریخ الطبری، ج5، ص462 ؛ الاحتجاج، ج2، ص131و 132.</ref>، شکایتها<ref>بلاغات النساء، ص35؛ الاحتجاج، ج2، ص 123-130.</ref> و افشاگریهای او در شام، موجب شد [[یزید]] دستور بازگرداندن کاروان اسرا به [[مدینه]] را صادر کند.<ref>وقعة الطف، ص272.</ref> |
| | |
| | == وفات و مکانهای زیارتی منتسب == |
| | حضرت زینب بنابر قول مشهور در غروب روز یکشنبه ۱۵ رجب سال ۶۲ وفات نمود.<ref>قاموس الرجال، ج11، ص43.</ref> در مورد محل وفات و مکان دفن او سه گزارش وجود دارد. بنابر گزارشها، حضرت زینب پس از بازگشت از شام تا پایان عمر در مدینه سکونت داشت و پس از وفات در بقیع دفن شد.<ref>عوالم العلوم، ج۱۱، ص 976</ref> با این حال زیارتگاههای دیگری در جهان اسلام به عنوان محل دفن آن حضرت شهرت یافته است. |
| | |
| | === حرم حضرت زینب (دمشق) === |
| | {{اصلی|حرم حضرت زینب (دمشق)}}حرم حضرت زینب(س) زیارتگاهی است در شهر [[دمشق]] در کشور [[سوریه]] و مشهور است که قبر حضرت زینب، در آن قرار دارد. این زیارتگاه قدمت زیادی دارد و دست کم از قرن ششم قمری وجود داشته ولی در منابع تاریخی محل دفن زینب صغری (ام کلثوم) دانسته شده است.<ref>تاریخ مدینه دمشق، ج۲، ص ۳۰۹؛ الاشارات الی معرفه الزیارات، ص ۱۲؛ معجم البلدان،ج۳، ص ۲۰</ref> این مکان در سدههای اخیر به عنوان محل دفن زینب کبری شهرت یافته است. |
|
| |
|
| === زینب در کربلا === | | === مسجد سیدة زینب (قاهره) === |
| حضرت زینب در کربلا، شاهد تلخترین صحنهها از جمله شهادت یک یک فرزندان؛ برادران و نزدیکانش بود. ابو مخنف، بسیاری از این صحنهها را ترسیم کرده است از جمله اینکه: حضرت زینب در روز تاسوعا، خبر نزدیک شدن دشمن را به برادرش داد.<ref>وقعة الطف، ص197.</ref> واینکه در شب عاشورا امام سجاد (ع) را که سخت بیمار شده بود، پرستاری میکرد.<ref>وقعة الطف، ص200.</ref> نزدیک شدنِ حضرت زینب به گودال قتلگاه از بالای بلندی ( که اکنون در شهر کربلا به نام تلّ زینبیه شناخته میشود ودر حال حاضر بر جای آن، ساختمانِ باشکوهی ساخته شده )، لحظاتی قبل از شهادتِ برادرش حسین<ref>وقعة الطف، ص252.</ref> یا عبور حضرت زینب بعد از شهادت برادرش به قتلگاه آنگاه که ایستاد و رو به مدینه کرد و خطاب به جدش فرمود: «هذا حسینٌ مُرَمَّلٌ بالدماء ...»، از دیگر صحنه هایی است که ابو مخنف بدان اشاره دارد.<ref>وقعة الطف، ص259.</ref> پس از واقعه کربلا نیز حضرت زینب، سرپرست کاروانِ اسراء و ادامه دهنده راه برادرش شد.
| | {{اصلی|مسجد سیدة زینب (قاهره)}}مسجد سیدة زینب در کشور [[مصر]]، شهر [[قاهره]] و در محله سیده زینب، مسجدی بزرگ و مشهور است که بنابر گزارشهایی قبر حضرت زینب کبری در آن قرار دارد.<ref>حیاة السیدةزینب بنت امیر المومنین علی بن ابی طالب، ص ۱۳۸-۱۴۲؛ زینب الکبری من المهد الی اللحد، ص ۶۱۰-۶۱۸</ref> درباره سفر حضرت زینب به مصر و وفات او در این مکان گزارشهای تاریخی معتبری وجود ندارد<ref>نک: بررسی اعتبار کتاب اخبار الزینبات، ص ۶۳-۷۵</ref> و گویا انتساب این قبر به حضرت زینب از سدههای نهم<ref>المنن الکبری، ص ۴۷۷</ref> یا دهم<ref>المرقد العقیله زینب، ص ۳۸-۳۹</ref> قدیمتر نیست. |
|
| |
|
| === حضرت زینب در کوفه === | | == جستارهای وابسته == |
| پس از واقعه کربلا، اهل بیت امام حسین (ع) از جمله حضرت زینب و امام سجاد (ع) را که بیمار بود، به صورت اسیر به کوفه وارد ساختند. حضرت زینب (ع) در کوفه در فرصتی مناسب در جمع مردم این شهر به خطبه ایستاد. وی اشاره به مردم کرد که ساکت شوید. پس نفسها در سینهها حبس شد و زنگ شتران از حرکت ایستاد.! او در این خطبه مردم کوفه را نسبت به کوتاهی در یاری رساندن به امام حسین (ع ) و گناه بزرگی که در ریختن خون آن حضرت، مرتکب شدهاند، شدیدا توبیخ کرد و به تبیینِ مظلومیت خاندان پیامبر (ص) و افشای چهره دشمنان پرداخت.<ref>بلاغات النساء، ص 38؛ البلدان، ص224؛ الاحتجاج، ج2، ص 109-113.</ref> سخنان تکان دهنده حضرت زینب؛ وجدان خفته مردم کوفه را بیدار کرد وصدای مردم به گریه و شیون، بلند شد. نیروهای انتظامی کوفه، احساس خطر و شورش از سوی مردم کردند. از این رو سعی کردند با آوردن سرِ امام بالای نیزه به کنار مَحمِل زینب، هم او را از ادامه سخن باز دارند و هم توجه مردم را از زینب بازگردانند و این گونه نیز شد. اینجا بود که حضرت زینب، سر خویش را محکم به گوشه محمل کوبید. به گونه ای که خون از سر او جاری شد و سپس آن اشعار را خواند که: «ای هلال ماه نو که تو بر حدِّ کمال رسیدی و خسوف او را غافلگیر نکرد ...» ( یا هلالاَ لمّا استتمَّ کمالا...).<ref>ینابیع المودّه، ج3، ص87.</ref> در کوفه در مجلس ابن زیاد نیز بین او و حضرت زینب سخنانی رد و بدل شد. ازجمله اینکه ابن زیاد، خطاب به حضرت زینب، گفت: دیدی خداوند با خاندان تو چه کرد ( از قتل و اسارت)!؟ اما حضرت زینب (س)، در جواب گفت: از خداوند جز زیبایی ندیده است ( ما رایت الا جمیلا ).<ref>الفتوح، ج5، ص122.</ref> همچنین در همین مجلس بود که ابن زیاد، با شناختن امام سجاد (ع)، اراده قتل او را کرد. اما حضرت زینب با دفاع از آن حضرت، گفت: اگر میخواهد او را بکشد، باید اول وی را به قتل برساند و با شجاعت و جسارتی که به خرج داد مانع از این قتل شد.<ref>وقعة الطف، ص 263؛ الفتوح، ج5، ص123؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص82.</ref>
| |
|
| |
|
| == حضرت زینب در شام ==
| | * [[حرم حضرت زینب (دمشق)]] |
| ابن زیاد حضرت زینب و همراهان او را از کوفه به شام نزد یزید فرستاد. در شام؛ جسارت یزید به لب و دندان امام و خواندن آن اشعار ( لَعِبَت هاشمُ بالمُلکِ فلا خبرُ جاءَ و لا وحیُ نَزَل...) که از کفر و الحاد او پرده برمیداشت، حضرت زینب را بر آن داشت که بر خود لازم ببیند که ایستاده و در خطبهای با سخنان خود آنها را مفتضح و رسوا نماید.<ref>الاحتجاج، ج2، ص122 و 123.</ref> وی در این خطبه یزید را به عنوان «یا ابن الطُلَسقاء» ( که اشاره به آزاد شدن جدش ابوسفیان از سوی پیامبر-ص- دارد)، مخاطب ساخته و به او فرمود: که آیا از عدل است که وی ناموس خود را در پس پرده نگاه داشته و دختران رسول خدا (ص) را در معرض انظار قرار داده است؟!<ref>بلاغات النساء، ص35؛ الاحتجاج، ج2، ص 123-130.</ref> همچنین در همین مجلس بود که مردی سرخ روی از یزید تقاضا کرد که یکی از دختران اسیر از اهل بیت را که به روایتی فاطمه دختر امام حسین(ع) بود به او ببخشد که حضرت زینب در مقابل این درخواستِ نابجا ایستادگی کرد وسوگند یاد کرد که یزید و آن مرد نمیتوانند به هدف خود برسند و همین گونه نیز شد.<ref>تاریخ الطبری، ج5، ص462 ؛ الاحتجاج، ج2، ص131و 132.</ref> افشاگریهای حضرت زینب ومقاومت وایستادگی او در مقابل یزید باعث شد خیلی زود یزید،اقامت او را در شام مصلحت نداند ودستورباز گرداندن او و اهل بیت را به مدینه به نُعمان بن بَشیر(که زمانی از صحابه رسول خدا -ص-بود.<ref>الاستیعاب، ج4، ص1496.</ref>) بدهد.<ref>وقعة الطف، ص272.</ref>
| | * [[مسجد سیدة زینب (قاهره)]] |
|
| |
|
| == وفات حضرت زینب و مکانهای زیارتی منسوب به او ==
| |
| حضرت زینب پس از بازگشت از شام به فاصله کمی بنابرمشهوردر غروب روز یکشنبه ۱۵ رجب سال ۶۲وفات نمود.<ref>قاموس الرجال، ج11، ص43.</ref> در مورد محل وفات و مکان دفن آن حضرت سه قول است:1- درمدینه وفات نمودواحتمالاً در بقیع دفن گردید. 2- در شام (دمشق) وفات نمود ودرحومه دمشق ( شهرک زینبیه ) دفن شد. 3- در مصر ( قاهره ) وفات نمود و در منطقه قَنطرة السِباع در محلی که در حال حاضر به «مسجده سیده زینب» معروف است، دفن شد.هر یک از سه قول؛ برای خود دلایلی دارند که مورد نقد قرار گرفته است. مرحوم قز وینی در اثر خود «زینب کبری از ولادت تا شهادت»، به تفصیل، به نقل این اقوال و نقدی که بر آنها صورت گرفته پرداخته است.<ref>زینب کبری از ولادت تا شهادت، ص398- 414.</ref>
| |
| == پانویس == | | == پانویس == |
| {{پانویس}} | | {{پانویس}} |
| خط ۴۲: |
خط ۵۶: |
| == منابع == | | == منابع == |
| {{منابع}} | | {{منابع}} |
| * '''آثار اسلامی مکّه و مدینه'''، جعفریان، رسول، تهران، مشعر، ۱۳۸۲ش. | | * '''الاحتجاج'''، طبرسی، احمد بن علی (م قرن ۶)، قم، نشر اسوه، ۱۴۲۴. |
| * '''الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد'''، مفید، محمدبن محمد، قم، کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳ق. | | * '''الاستیعاب فی معرفة الاصحاب'''، ابن عبدالبر (م۴۶۳ق)، تحقیق علی محمد البجاوی، بیروت، دارالجیل، ۱۴۱۲. |
| * '''اعلام الوری'''، طبرسی، فضل بن حسن، قم، مؤسسة آلالبیت لاحیاء التراث، ۱۴۱۷ق. | | * '''اُسدُ الغابه فی معرفة الصحابه'''، ابن اثیر، علی بن محمد (م۶۳۰ق)، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۹. |
| * '''الامالی'''، طوسی، محمدبن حسن، تحقیق مؤسسة البعثة، قم، دارالثقافة، ۱۴۱۴ق. | | *'''الاشارات إلی معرفة الزیارات'''، علی بن ابیبکر الهروی، تحقیق جانین سوردیل، دمشق، المعهد الفرنسی، ۱۹۵۳م. |
| * '''الامالی'''، مفید، محمدبن محمد، تحقیق حسین استادولی، علیاکبر غفاری، بیروت، دارالمفید، ۱۴۱۴ق. | | * '''امالی المفید'''، شیخ مفید (م۴۱۳ق)، قم، کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳. |
| * '''امتاع الاسماع'''، مقریزی، احمد بن علی، به کوشش محمد عبدالحمید، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۲۰ق. | | * '''انساب الاشراف'''، بلاذری، احمد بن یحیی (م۲۷۹ق)، تحقیق سهیل زکار و ریاض زرکلی، بیروت، ۱۴۱۷. |
| * '''بحارالانوار'''، مجلسی، محمدباقر، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، 1421ق. | | * '''بحارالانوار'''، علامه مجلسی (م۱۱۱۰ق)، تهران، انتشارات اسلامیه، بیتا. |
| * '''بحارالانوار'''، مجلسی، محمدباقر، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۴ق. | | * '''بلاغات النساء'''، ابن ابی طاهر، احمد (م۲۸۰ق)، قم، الشریف الرضی، بیتا. |
| * '''تاريخ طبری'''، طبری، ابن جرير، بیروت، مؤسسة الاعلمي للمطبوعات، بیتا. | | * '''البلدان'''، ابن فقیه، احمد بن محمد (م۳۶۵ق)، تحقیق یوسف هادی، عالم الکتب، ۱۴۱۶. |
| * '''تاريخ مکة المشرفة و المسجدالحرام و المدينة الشريفة و القبر الشريف،''' محمد بن احمد ابن الضياء، تحقيق العدوي، مکه، مکتبة التجارية مصطفي احمد الباز، 1416ق. | | *'''تاریخ مدینة دمشق'''، علی بن الحسن الدمشقی (ابن عساکر)، تحقیق علی شیری، بیروت، دار الفکر، ۲۰۰۱م. |
| * '''تاريخ المدينة المنورة'''، ابو زيد عمر بن شبه، قم، دار الفكر، 1368 ش. | | * '''تاریخ الطبری'''، طبری، محمد بن جریر (م۳۱۰ق)، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دار التراث، ۱۹۶۷. |
| * '''تاريخ و آثار اسلامي مكه مكرمه و مدينه منوره،''' قائدان، اصغر، تهران، مشعر، 1386ش. | | * '''تراجم اعلام النساء'''، اعلمی حائری، محمد حسین (م۱۳۹۱ق)، بیروت، مؤسسة الاعلمی، ۱۴۰۷. |
| * '''جواهر التاریخ،''' کورانی، علی، دار الهدی، 1425ق. | | * '''تنقیح المقال فی علم الرجال'''، مامقانی، عبدالله (م۱۳۵۱ق)، نجف، مطبعة المرتضویه، بیتا. |
| * '''الخصال'''، صدوق، محمد بن علی بن بابویه، تحقیق علیاکبر غفاری، قم، جامعه مدرسین، چاپ اول، ۱۳۶۲ش. | | * '''حماسه حسینی'''، شهید مطهری، مرتضی، تهران، انتشارات صدرا، ۱۳۸۷ش. |
| * '''دلائل الامامة'''، طبری امامی، محمدبن جریر، قم، مؤسسة البعثة، ۱۴۱۳ق. | | * '''دلائل الامامه'''، طبری، محمد بن جریر (م قرن ۵)، قم، بنیاد بعثت، ۱۴۱۳. |
| * '''دلائل النبوة و معرفة أحوال صاحب الشریعة'''، بیهقی، احمد بن حسین، تحقیق عبدالمعطی قلعجی، بیروت، دارالکتب العلمیه، ۱۴۰۵ق. | | * '''ریاحین الشریعه'''، محلاتی، ذبیحالله (م۱۴۰۶ق)، تهران، دارالکتب الاسلامیه، بیتا. |
| * '''رحلة ابن جبیر'''، محمد بن احمد بن جبیر، بیروت، دار و مکتبة الهلال، بیتا. | | * '''زینب کبری از ولادت تا شهادت'''، قزوینی، سید محمد کاظم، ترجمه کاظم خاتمی طبری، قم، پیام مقدس، ۱۳۸۵ش. |
| * '''زندگانی فاطمه زهرا علیهاالسلام'''، شهیدی، سید جعفر، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ۱۳۶۲ش. | | * '''الطبقات الکبری'''، ابن سعد، محمد (م۲۳۰ق)، تحقیق محمد عبدالغافر عطا، بیروت، دارالکتب العلمی، ۱۴۱۰. |
| * '''السقیفة و فدک'''، جوهری بصری، احمدبن عبدالعزیز، تحقیق محمدهادی امینی، بیروت، شرکة الکتبی، ۱۴۱۳ق. | | * '''علل الشرائع'''، شیخ صدوق، ابن بابویه (م۳۸۱ق)، قم، نشر داوری، بیتا. |
| * '''سیرة النبویه'''، ابنهشام، ابومحمد عبدالملک بن هشام حمیری، تحقیق مصطفی السقا، ابراهیم الابیاری، عبدالحفیظ الشبلی، بیروت، دارالمعرفه. | | * '''عوالم العلوم والمعارف'''، بحرانی اصفهانی، عبدالله بن نورالله (م۱۱۴۸ق)، قم، مدرسه الامام المهدی، ۱۳۷۵ش. |
| * '''الشافی فی الامامة'''، سید مرتضی، علی بن حسین، تهران، مؤسسه الصادق(ع)، چاپ دوم، ۱۴۱۰ق. | | * '''غایة المرام'''، بحرانی، هاشم بن سلیمان (م۱۱۰۷ق)، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۲۲. |
| * '''علل الشرایع'''، صدوق، محمدبن علی بنبابویه، تحقیق سیدمحمدصادق بحرالعلوم، النجف الاشرف، المکتبة الحیدریة، ۱۳۸۵ق. | | * '''الفتوح'''، ابن اعثم کوفی، محمد بن علی (م۳۱۴ق)، تحقیق علی شیری، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۱۱. |
| * '''عمارة و توسعة المسجد النبوی الشریف عبر التاریخ'''، ناجی محمد حسن عبدالقادر الانصاری، نادی المدینه المنوره الادبی، ۱۹۹۶م. | | * '''قاموس الرجال'''، شوشتری، محمد تقی (م۱۴۱۵ق)، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۱۰. |
| * '''فاطمه الزهراء من المهد الی اللحد'''، قزوینی، محمدکاظم، بینا، ۱۴۱۴ق.
| | * '''الکامل فی التاریخ'''، ابن اثیر، علی بن محمد (م۶۳۰ق)، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق. |
| * '''الفصول المختاره'''، مفید، محمد بن محمد بن نعمان، قم، کنگره جهانی شیخ مفید، چاپ اول، ۱۴۱۳ق. | | * '''مستدرک عوالم العلوم'''، موحد ابطحی، محمد باقر، قم، مؤسسة الامام المهدی(عج)، ۱۴۰۳. |
| * '''الکافی'''، کلینی، محمد بن یعقوب، تصحیح علیاکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران، دار الکتب الاسلامیة، ۱۴۰۷ق. | | * '''من لایحضره الفقیه'''، شیخ صدوق، محمد بن علی (م۳۸۱ق)، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۰۴. |
| * '''کشف الغمة فی معرفة الأئمة'''، اربلی، علی بن عیسی، تحقیق و تصحیح سید هاشم رسولی محلاتی، تبریز، بنیهاشمی، ۱۳۸۱ق. | | *'''معجم البلدان'''، یاقوت بن عبدالله الحموی، بیروت، دار صادر، ۱۳۹۷ق. |
| * '''مأساة الزهرا(س)'''، عاملی، سید جعفر مرتضی، بیروت، دار السیره، ۱۴۱۸ق.
| | * '''نسب قریش'''، مصعب بن عبدالله زبیری (م۲۳۶ق)، قاهره، دارالمعارف، بیتا. |
| * '''مصباح المتهجد'''، محمد بن حسن طوسی، بیروت، موسسه فقه الشیعه،1411ق. | | * '''وقعة الطف'''، ابو مخنف، لوط بن یحیی (م۱۵۷ق)، تحقیق محمد هادی یوسفی غروی، قم، مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۱۷. |
| * '''معالم المدینه المنوره بین العماره و التاریخ'''، عبدالعزیز بن عبدالرحمن کعکی، جزء الرابع، بیروت، 2011. | | * '''ینابیع الموده لذوی القربی'''، قندوزی، سلیمان بن ابراهیم (م۱۲۹۴ق)، قم، مؤسسه اسوه، ۱۴۲۲. |
| * '''معجم البلدان'''، یاقوت حموی، یاقوت بن عبدالله، بیروت، دارصادر، چاپ دوم، ۱۹۹۵م. | | * '''حیاة السیدة زینب بنت امیر المومنین علی بن ابی طالب'''، جعفر النقدی، بیروت، مؤسسه الاعلمی، ۱۹۹۸م. |
| * '''معجم معالم الحجاز'''، بلادی، عاتق بن غیث، مکه، مؤسسة الریان، ۱۴۳۱ق. | | * '''زینب الکبری من المهد الی اللحد'''، السید محمد کاظم القزوینی، بیروت، دارالقاری، ۲۰۰۳م. |
| * '''مفاتیح الغیب'''، فخر رازی، محمد بن عمر، بیروت، داراحیاء التراث العربی، سوم، ۱۴۲۰ق. | | * '''مرقد العقیله زینب'''، محمد حسنین السابقی، بیروت، مؤسسه الاعلمی، ۱۹۷۹م. |
| * '''مناقب آل ابیطالب'''، ابنشهرآشوب، محمدبن علی، گروهی از اساتید نجف اشرف، النجف الاشرف، المکتبة الحیدریة، ۱۳۷۶ق. | | * '''المنن الکبری'''، عبدالوهاب بن احمد الشعرانی، تصحیح احمد عزو عنایة، دمشق، دارالتقوی، ۲۰۰۴م. |
| * '''المناقب'''، خوارزمی، موفق بن احمد، تحقیق مالک محمودی، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۱ق. | | *'''بررسی اعتبار کتاب اخبار الزینبات'''، کتابهای اسلامی، سید حسن فاطمی، شماره ۲۱، تابستان ۱۳۸۴{{پایان}} |
| * '''الموسوعة الکبری عن فاطمة الزهرا(س)'''، انصاری زنجانی، اسماعیل، بیجا، دلیلنا، بیتا. | | [[رده:امامزادگان]] |
| * '''المیزان فی تفسیر القرآن'''، طباطبایی، سید محمدحسین، قم، انتشارات جامعه مدرسین، ۱۴۱۷ق. | | [[رده:اشخاص حجگزار]] |
| {{پایان}} | | [[رده:اشخاص قرن اول]] |
| | [[رده:اشخاص صدر اسلام]] |
| | [[رده:اشخاص]] |