حضرت زینب (س): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات اشخاص|عنوان=|تصویر= | {{جعبه اطلاعات اشخاص|عنوان=|تصویر=حرم حضرت زینب دمشق.jpg|عرض تصویر=|توضیح تصویر=حرم حضرت زینب (دمشق)|نام کامل=حضرت زینب الکبری (س)|کنیه=|لقب=عقیله بنی هاشم، صدیقه صغری و امالمصائب|نسب=نوه پیامبر(ص)|زادروز=سال پنجم یا ششم بعد از هجرت|کشور تولد=|شهر تولد=مدینه|محل زندگی=|مهاجر/انصار=|نام همسر=[[عبدالله بن جعفر]]|فرزندان=علی، عون، عباس و امکلثوم و فرزند پنجم به نام «جعفر یا محمد»|خویشاوندان سرشناس=|دین=|مذهب=|پیشه=|مناصب=|نحوه درگذشت/شهادت=|تاریخ درگذشت=سال 62 هجری|شهر درگذشت=|کشور درگذشت=|آرامگاه=|زمان اسلام آوردن=|نحوه اسلام آوردن=|حضور در جنگها=|هجرت به=|دلیل شهرت=دختر امام علی (ع)|نقشهای برجسته=خواهر امام حسین(ع)|دیگر فعالیتها=شرکت در واقعه کربلا و اداره کاروان اسرا تا شام|نام زیارتگاه=[[حرم حضرت زینب (دمشق)]]|سمت=|خدمت=|محل اقدام=|سفر=|نوشتهها=|موقوفات=|بناهای ساخته شده=|مقام علمی=راوی حدیث، مفسر قرآن و شناخته شده با صفت «عالِمة غیر مُعَلَّمَة»|پس از=|پیش از=|اساتید=|محل تحصیل=|اجازه روایت از=|اجازه اجتهاد از=|شاگردان=|اجازه روایت به=|اجازه اجتهاد به=|تالیفات=|فعالیت سیاسی=|فعالیت اجتماعی=|فعالیت مذهبی=|وبگاه رسمی=|امضا=}} | ||
حضرت زینب دختر حضرت زهرا (س) و امیرالمومنین (ع) ، سومین فرزند خانواده که | '''حضرت زینب (س)''' دختر [[حضرت زهرا (س)]] و [[امام علی|امیرالمومنین (ع)]]، سومین فرزند خانواده است که سال ۵ یا ۶ قمری در [[مدینه]] زاده شد. از القاب او «عقیله بنیهاشم»، «صدیقه صغری» و «امالمصائب» است. وی بنا بر سفارش [[پیامبر(ص)]] با پسرعمویش [[عبدالله]] بن [[جعفر بن ابی طالب|جعفر]] ازدواج کرد و فرزندانی داشت. | ||
او راوی حدیث، مفسر قرآن برای زنان در کوفه، و دارای «نیابت خاصه» از [[امام حسین(ع)]] بود. در فصاحت و بلاغت به امام علی(ع) تشبیه شده و [[امام سجاد(ع)]] او را «عالمی که معلم نداشته» معرفی کرده است. | |||
در [[واقعه کربلا]]، حضرت زینب همراه امام حسین(ع) بود و پس از شهادت او، سرپرستی کاروان اسرا را بر عهده گرفت. در مجلس [[ابنزیاد]]، جملهٔ معروف «ما رَأَیتُ إلّا جَمِیلاً» را فرمود و از جان [[امام سجاد(ع)]] دفاع کرد. | |||
او را دارای روحیه عفت، صبر و استقامت دانستهاند. بنابر قول مشهور، در ۱۵ رجب سال ۶۲ درگذشت و درباره مکان دفن او سه دیدگاه ([[مدینه]]، [[شام]] و [[مصر]]) وجود دارد. | |||
== معرفی و زندگانی == | == معرفی و زندگانی == | ||
حضرت زینب کبری (س)، دختر امام علی و حضرت | حضرت زینب کبری (س)، دختر [[امام علی(ع)]] و [[حضرت زهرا(س)]]، سال ۵ یا ۶ قمری در [[مدینه]] زاده شد<ref name=":0">مستدرک عوالم العلوم، ج11، 945.</ref> و [[پیامبر (ص)]] پس از درآغوش گرفتنش، از مصائب سخت آیندهاش گریست<ref>تراجم اعلام النساء، ج2، ص165.</ref> و به علت شباهت او به [[حضرت خدیجه (س)|خدیجه]]، به محبت او توصیه کرد.<ref>تراجم اعلام النساء، ج2، ص166.</ref> | ||
از القاب او «عقیله (بانوی خردمند) بنی هاشم»<ref name=":0" /> ، «صدیقه صغری»<ref>تنقیح المقال، ج3، ص79.</ref> و به دلیل شکیبایی در برابر فجایع [[کربلا]]، «امالمصائب» است و کنیه اش را ام کلثوم، ام عبدالله و ام الحسن گفتهاند.<ref>ریاحین الشریعه، ج3، ص46.</ref> | |||
حضرت زینب بنا بر پیشنهاد پیامبر(ص)<ref>من لایحضره الفقیه،ج3،ص393.</ref> با پسرعمویش [[عبدالله بن جعفر]] ازدواج کرد و فرزندانی از جمله علی، عون، عباس و امکلثوم داشت<ref>انساب الاشراف، ج6، ص67.</ref> نام فرزند پنجم به اختلاف منابع جعفر یا محمد معرفی شده.<ref>الطبقات الکبری، ج8، ص340؛ اسدالغابه، ج6، ص132.</ref> | |||
== جایگاه و فضایل == | |||
== | === علمی === | ||
حضرت زینب (س) راوی حدیث<ref>به نقل از: تنقیح المقال، ج3، ص79.</ref> از پیامبر(ص)، پدر، مادر، دو برادر و صحابیانی چون اسماء بنت | حضرت زینب (س) راوی حدیث<ref>به نقل از: تنقیح المقال، ج3، ص79.</ref> از پیامبر(ص)، پدر، مادر، دو برادر و صحابیانی چون [[اسماء بنت عمیس]]، [[ام سلمه]] و [[امایمن]] است و [[امام سجاد(ع)]]، [[ابنعباس]]، [[عبدالله بن جعفر]]، [[جابر بن عبدالله]] و دیگران از ایشان حدیث شنیدهاند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص953 و 957.</ref> از جمله روایات منقول از او میتوان به [[خطبه فدکیه]]<ref>علل الشرائع، ج1، ص248؛ دلائل الامامه، ص110. | ||
</ref> | </ref> و ماجراهای پیرامون آن<ref>امالی المفید، ص40.</ref>، فضائل حضرت زهرا(س)<ref>علل الشرائع، ص148 و 150.</ref>، علی(ع) و [[شیعه|شیعیان]] ایشان در کلام [[پیامبر]]<ref>غایه المرام، ج6، ص63.</ref> و خبر [[جبرئیل]] از شهادت [[امام حسین(ع)]]<ref>بحار الانوار،ج98، ص114.</ref> اشاره کرد. | ||
حضرت زینب مفسر قرآن برای زنان در کوفه<ref>عوالم العلوم، ج11، ص954 و 957.</ref> و دارای «نیابت خاصه» از امام حسین(ع) بود | حضرت زینب مفسر قرآن برای زنان در [[کوفه]]<ref>عوالم العلوم، ج11، ص954 و 957.</ref> و بنابر روایایت تا بهبودی امام سجاد(ع) دارای «نیابت خاصه» از امام حسین(ع) بود.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص957.</ref> برخی او را آگاه به «علم منایا و بلایا» و برتر از [[مریم]] و [[آسیه (س)|آسیه(س)]] دانستهاند.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص957. | ||
</ref> در | </ref> او را در سخنوری به [[امام علی(ع)]] تشبیه کردهاند<ref>الاحتجاج، ج2، ص109.</ref>؛ امام سجاد(ع) او را با عبارت «عالِمة غیر مُعَلَّمَة» (دانای بیآموزگار) توصیف کرده است.<ref>الاحتجاج، ج2، ص114.</ref> | ||
حضرت زینب (س) به «عابده آل علی» شهرت داشت<ref>عوالم العلوم، ج11، ص 948.</ref> و گزارشهای درباره عبادات و نماز شب ایشان وجود دارد.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص953.</ref> [[ابن اثیر|ابناثیر]] او را زنی عاقل، خردمند و دارای منطقی استوار توصیف کرده<ref>اسد الغابه، ج6، ص132.</ref> و گزارشهایی درباره حیا و عفت ایشان در منابع منعکس شده است.<ref>عوالم العلوم، ج11، ص55.</ref> [[شهید مطهری]] او را نمونهای عالی از قلب نیرومند، روحیه حماسی و بیباکی در برابر مرگ معرفی کرده است.<ref>حماسه حسینی، ج1، ص141.</ref> | |||
حضرت زینب (س) به «عابده آل علی» شهرت داشت<ref>عوالم العلوم، ج11، ص 948.</ref> و | |||
== در دوران خلافت امام علی(ع) == | == در دوران خلافت امام علی(ع) == | ||
از زندگی حضرت زینب (س) پیش از خلافت پدرش اطلاعات چندانی در دست نیست. با آغاز خلافت امام علی(ع) و وقوع جنگ | از زندگی حضرت زینب(س) پیش از خلافت پدرش اطلاعات چندانی در دست نیست. با آغاز خلافت امام علی(ع) و وقوع [[جنگ جمل]]، حضرت زینب از مدینه به کوفه [[هجرت]] کرد و شاهد جنگهای جمل، [[جنگ صفین|صفین]]، [[نهروان]] و سرانجام شهادت پدرش در [[مسجد کوفه]] بود.<ref>زینب از ولادت تا شهادت، ص42 و 43.</ref> او برخی سخنان و وقایع شب شهادت امام علی(ع) را نقل کرده<ref>زینب از ولادت تا شهادت، ص43-52.</ref> و در تشییع جنازهٔ ایشان تا بیرون کوفه شرکت داشت.<ref>همان، ص53.</ref> پس از صلح [[امام حسن مجتبی(ع)|امام حسن (ع)]] به مدینه بازگشت و تا هنگام [[قیام امام حسین(ع)|قیام امام حسین (ع)]] در آنجا ماند.<ref>ریاحین الشریعه، ج3، ص74.</ref> | ||
== در دوران امامت امام حسین(ع) == | == در دوران امامت امام حسین(ع) == | ||
حضرت زینب در پی خلافت یزید، همراه امام حسین(ع) از مدینه خارج و برای [[حج]] به [[مکه]] و سپس به [[کربلا]] رفت.<ref>تنقیح المقال، ج2، ص210.</ref>در کربلا، او شاهد شهادت فرزندان؛ برادران و نزدیکانش بود.<ref>وقعة الطف، ص197.</ref> نزدیک شدن او به [[قتلگاه]] از فراز «[[تل زینبیه|تلّ زینبیه]]»<ref>وقعة الطف، ص252.</ref> و مواجهه با پیکر برادرش<ref>وقعة الطف، ص259.</ref>، در منابع منعکس شده است. پرستاری امام سجاد (ع) در [[شب عاشورا]] بر عهده او بود.<ref>وقعة الطف، ص200.</ref> | |||
براساس گزارشهای تاریخی حضرت زینب در خطبهای، مردم [[کوفه]] را به خاطر یاری نکردن [[امام حسین (ع)|امام حسین(ع)]] توبیخ نمود و مظلومیت خاندان [[پیامبر]] را تبیین کرد.<ref>بلاغات النساء، ص 38؛ البلدان، ص224؛ الاحتجاج، ج2، ص 109-113.</ref> نقل شده که خطبه او موجب تأثیر در مردم و نگرانی نگهبانان شهر شد<ref>ینابیع المودّه، ج3، ص87.</ref> در مجلس ابنزیاد، جملهٔ معروف «ما رَأَیتُ إلّا جَمِیلاً» (جز زیبایی ندیدم) از او گزارش شده<ref>الفتوح، ج5، ص122.</ref> و از جان امام سجاد(ع) دفاع کرده است.<ref>وقعة الطف، ص 263؛ الفتوح، ج5، ص123؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص82.</ref> | |||
در [[شام]]، خطبهای از او مقابل یزید ثبت شده<ref>الاحتجاج، ج2، ص122 و 123.</ref> و ایستادگی<ref>تاریخ الطبری، ج5، ص462 ؛ الاحتجاج، ج2، ص131و 132.</ref>، شکایتها<ref>بلاغات النساء، ص35؛ الاحتجاج، ج2، ص 123-130.</ref> و افشاگریهای او در شام، موجب شد [[یزید]] دستور بازگرداندن کاروان اسرا به [[مدینه]] را صادر کند.<ref>وقعة الطف، ص272.</ref> | |||
== | == وفات و مکانهای زیارتی منتسب == | ||
حضرت زینب بنابر قول مشهور در غروب روز یکشنبه ۱۵ رجب سال ۶۲ وفات نمود.<ref>قاموس الرجال، ج11، ص43.</ref> در مورد محل وفات و مکان دفن او سه گزارش وجود دارد. بنابر گزارشها، حضرت زینب پس از بازگشت از شام تا پایان عمر در مدینه سکونت داشت و پس از وفات در بقیع دفن شد.<ref>عوالم العلوم، ج۱۱، ص 976</ref> با این حال زیارتگاههای دیگری در جهان اسلام به عنوان محل دفن آن حضرت شهرت یافته است. | |||
== | === حرم حضرت زینب (دمشق) === | ||
حضرت زینب | {{اصلی|حرم حضرت زینب (دمشق)}}حرم حضرت زینب(س) زیارتگاهی است در شهر [[دمشق]] در کشور [[سوریه]] و مشهور است که قبر حضرت زینب، در آن قرار دارد. این زیارتگاه قدمت زیادی دارد و دست کم از قرن ششم قمری وجود داشته ولی در منابع تاریخی محل دفن زینب صغری (ام کلثوم) دانسته شده است.<ref>تاریخ مدینه دمشق، ج۲، ص ۳۰۹؛ الاشارات الی معرفه الزیارات، ص ۱۲؛ معجم البلدان،ج۳، ص ۲۰</ref> این مکان در سدههای اخیر به عنوان محل دفن زینب کبری شهرت یافته است. | ||
=== مسجد سیدة زینب (قاهره) === | |||
{{اصلی|مسجد سیدة زینب (قاهره)}}مسجد سیدة زینب در کشور [[مصر]]، شهر [[قاهره]] و در محله سیده زینب، مسجدی بزرگ و مشهور است که بنابر گزارشهایی قبر حضرت زینب کبری در آن قرار دارد.<ref>حیاة السیدةزینب بنت امیر المومنین علی بن ابی طالب، ص ۱۳۸-۱۴۲؛ زینب الکبری من المهد الی اللحد، ص ۶۱۰-۶۱۸</ref> درباره سفر حضرت زینب به مصر و وفات او در این مکان گزارشهای تاریخی معتبری وجود ندارد<ref>نک: بررسی اعتبار کتاب اخبار الزینبات، ص ۶۳-۷۵</ref> و گویا انتساب این قبر به حضرت زینب از سدههای نهم<ref>المنن الکبری، ص ۴۷۷</ref> یا دهم<ref>المرقد العقیله زینب، ص ۳۸-۳۹</ref> قدیمتر نیست. | |||
== جستارهای وابسته == | |||
* [[حرم حضرت زینب (دمشق)]] | |||
* [[مسجد سیدة زینب (قاهره)]] | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
| خط ۵۰: | خط ۵۶: | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
* ''' | * '''الاحتجاج'''، طبرسی، احمد بن علی (م قرن ۶)، قم، نشر اسوه، ۱۴۲۴. | ||
* ''' | * '''الاستیعاب فی معرفة الاصحاب'''، ابن عبدالبر (م۴۶۳ق)، تحقیق علی محمد البجاوی، بیروت، دارالجیل، ۱۴۱۲. | ||
* ''' | * '''اُسدُ الغابه فی معرفة الصحابه'''، ابن اثیر، علی بن محمد (م۶۳۰ق)، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۹. | ||
* ''' | *'''الاشارات إلی معرفة الزیارات'''، علی بن ابیبکر الهروی، تحقیق جانین سوردیل، دمشق، المعهد الفرنسی، ۱۹۵۳م. | ||
* ''' | * '''امالی المفید'''، شیخ مفید (م۴۱۳ق)، قم، کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳. | ||
* ''' | * '''انساب الاشراف'''، بلاذری، احمد بن یحیی (م۲۷۹ق)، تحقیق سهیل زکار و ریاض زرکلی، بیروت، ۱۴۱۷. | ||
* '''بحارالانوار'''، | * '''بحارالانوار'''، علامه مجلسی (م۱۱۱۰ق)، تهران، انتشارات اسلامیه، بیتا. | ||
* ''' | * '''بلاغات النساء'''، ابن ابی طاهر، احمد (م۲۸۰ق)، قم، الشریف الرضی، بیتا. | ||
* ''' | * '''البلدان'''، ابن فقیه، احمد بن محمد (م۳۶۵ق)، تحقیق یوسف هادی، عالم الکتب، ۱۴۱۶. | ||
* ''' | *'''تاریخ مدینة دمشق'''، علی بن الحسن الدمشقی (ابن عساکر)، تحقیق علی شیری، بیروت، دار الفکر، ۲۰۰۱م. | ||
* ''' | * '''تاریخ الطبری'''، طبری، محمد بن جریر (م۳۱۰ق)، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دار التراث، ۱۹۶۷. | ||
* ''' | * '''تراجم اعلام النساء'''، اعلمی حائری، محمد حسین (م۱۳۹۱ق)، بیروت، مؤسسة الاعلمی، ۱۴۰۷. | ||
* ''' | * '''تنقیح المقال فی علم الرجال'''، مامقانی، عبدالله (م۱۳۵۱ق)، نجف، مطبعة المرتضویه، بیتا. | ||
* ''' | * '''حماسه حسینی'''، شهید مطهری، مرتضی، تهران، انتشارات صدرا، ۱۳۸۷ش. | ||
* '''دلائل | * '''دلائل الامامه'''، طبری، محمد بن جریر (م قرن ۵)، قم، بنیاد بعثت، ۱۴۱۳. | ||
* ''' | * '''ریاحین الشریعه'''، محلاتی، ذبیحالله (م۱۴۰۶ق)، تهران، دارالکتب الاسلامیه، بیتا. | ||
* ''' | * '''زینب کبری از ولادت تا شهادت'''، قزوینی، سید محمد کاظم، ترجمه کاظم خاتمی طبری، قم، پیام مقدس، ۱۳۸۵ش. | ||
* ''' | * '''الطبقات الکبری'''، ابن سعد، محمد (م۲۳۰ق)، تحقیق محمد عبدالغافر عطا، بیروت، دارالکتب العلمی، ۱۴۱۰. | ||
* ''' | * '''علل الشرائع'''، شیخ صدوق، ابن بابویه (م۳۸۱ق)، قم، نشر داوری، بیتا. | ||
* ''' | * '''عوالم العلوم والمعارف'''، بحرانی اصفهانی، عبدالله بن نورالله (م۱۱۴۸ق)، قم، مدرسه الامام المهدی، ۱۳۷۵ش. | ||
* ''' | * '''غایة المرام'''، بحرانی، هاشم بن سلیمان (م۱۱۰۷ق)، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۲۲. | ||
* ''' | * '''الفتوح'''، ابن اعثم کوفی، محمد بن علی (م۳۱۴ق)، تحقیق علی شیری، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۱۱. | ||
* ''' | * '''قاموس الرجال'''، شوشتری، محمد تقی (م۱۴۱۵ق)، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۱۰. | ||
* '''الکامل فی التاریخ'''، ابن اثیر، علی بن محمد (م۶۳۰ق)، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق. | |||
* ''' | * '''مستدرک عوالم العلوم'''، موحد ابطحی، محمد باقر، قم، مؤسسة الامام المهدی(عج)، ۱۴۰۳. | ||
* ''' | * '''من لایحضره الفقیه'''، شیخ صدوق، محمد بن علی (م۳۸۱ق)، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۰۴. | ||
* ''' | *'''معجم البلدان'''، یاقوت بن عبدالله الحموی، بیروت، دار صادر، ۱۳۹۷ق. | ||
* '''نسب قریش'''، مصعب بن عبدالله زبیری (م۲۳۶ق)، قاهره، دارالمعارف، بیتا. | |||
* ''' | * '''وقعة الطف'''، ابو مخنف، لوط بن یحیی (م۱۵۷ق)، تحقیق محمد هادی یوسفی غروی، قم، مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۱۷. | ||
* ''' | * '''ینابیع الموده لذوی القربی'''، قندوزی، سلیمان بن ابراهیم (م۱۲۹۴ق)، قم، مؤسسه اسوه، ۱۴۲۲. | ||
* ''' | * '''حیاة السیدة زینب بنت امیر المومنین علی بن ابی طالب'''، جعفر النقدی، بیروت، مؤسسه الاعلمی، ۱۹۹۸م. | ||
* ''' | * '''زینب الکبری من المهد الی اللحد'''، السید محمد کاظم القزوینی، بیروت، دارالقاری، ۲۰۰۳م. | ||
* ''' | * '''مرقد العقیله زینب'''، محمد حسنین السابقی، بیروت، مؤسسه الاعلمی، ۱۹۷۹م. | ||
* ''' | * '''المنن الکبری'''، عبدالوهاب بن احمد الشعرانی، تصحیح احمد عزو عنایة، دمشق، دارالتقوی، ۲۰۰۴م. | ||
* ''' | *'''بررسی اعتبار کتاب اخبار الزینبات'''، کتابهای اسلامی، سید حسن فاطمی، شماره ۲۱، تابستان ۱۳۸۴{{پایان}} | ||
* ''' | [[رده:امامزادگان]] | ||
* ''' | [[رده:اشخاص حجگزار]] | ||
{{پایان}} | [[رده:اشخاص قرن اول]] | ||
[[رده:اشخاص صدر اسلام]] | |||
[[رده:اشخاص]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۹ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۹
 حرم حضرت زینب (دمشق) | |
| مشخصات فردی | |
|---|---|
| نام کامل | حضرت زینب الکبری (س) |
| لقب | عقیله بنی هاشم، صدیقه صغری و امالمصائب |
| نسب | نوه پیامبر(ص) |
| زادروز | سال پنجم یا ششم بعد از هجرت |
| زادگاه | مدینه |
| همسر | عبدالله بن جعفر |
| فرزندان | علی، عون، عباس و امکلثوم و فرزند پنجم به نام «جعفر یا محمد» |
| تاریخ درگذشت | سال 62 هجری |
| مشخصات دینی | |
| دلیل شهرت | دختر امام علی (ع) |
| نقشهای برجسته | خواهر امام حسین(ع) |
| دیگر فعالیتها | شرکت در واقعه کربلا و اداره کاروان اسرا تا شام |
| حج و زیارت | |
| نام زیارتگاه | حرم حضرت زینب (دمشق) |
| مقام علمی | راوی حدیث، مفسر قرآن و شناخته شده با صفت «عالِمة غیر مُعَلَّمَة» |
حضرت زینب (س) دختر حضرت زهرا (س) و امیرالمومنین (ع)، سومین فرزند خانواده است که سال ۵ یا ۶ قمری در مدینه زاده شد. از القاب او «عقیله بنیهاشم»، «صدیقه صغری» و «امالمصائب» است. وی بنا بر سفارش پیامبر(ص) با پسرعمویش عبدالله بن جعفر ازدواج کرد و فرزندانی داشت.
او راوی حدیث، مفسر قرآن برای زنان در کوفه، و دارای «نیابت خاصه» از امام حسین(ع) بود. در فصاحت و بلاغت به امام علی(ع) تشبیه شده و امام سجاد(ع) او را «عالمی که معلم نداشته» معرفی کرده است.
در واقعه کربلا، حضرت زینب همراه امام حسین(ع) بود و پس از شهادت او، سرپرستی کاروان اسرا را بر عهده گرفت. در مجلس ابنزیاد، جملهٔ معروف «ما رَأَیتُ إلّا جَمِیلاً» را فرمود و از جان امام سجاد(ع) دفاع کرد.
او را دارای روحیه عفت، صبر و استقامت دانستهاند. بنابر قول مشهور، در ۱۵ رجب سال ۶۲ درگذشت و درباره مکان دفن او سه دیدگاه (مدینه، شام و مصر) وجود دارد.
معرفی و زندگانی[ویرایش | ویرایش مبدأ]
حضرت زینب کبری (س)، دختر امام علی(ع) و حضرت زهرا(س)، سال ۵ یا ۶ قمری در مدینه زاده شد[۱] و پیامبر (ص) پس از درآغوش گرفتنش، از مصائب سخت آیندهاش گریست[۲] و به علت شباهت او به خدیجه، به محبت او توصیه کرد.[۳]
از القاب او «عقیله (بانوی خردمند) بنی هاشم»[۱] ، «صدیقه صغری»[۴] و به دلیل شکیبایی در برابر فجایع کربلا، «امالمصائب» است و کنیه اش را ام کلثوم، ام عبدالله و ام الحسن گفتهاند.[۵]
حضرت زینب بنا بر پیشنهاد پیامبر(ص)[۶] با پسرعمویش عبدالله بن جعفر ازدواج کرد و فرزندانی از جمله علی، عون، عباس و امکلثوم داشت[۷] نام فرزند پنجم به اختلاف منابع جعفر یا محمد معرفی شده.[۸]
جایگاه و فضایل[ویرایش | ویرایش مبدأ]
علمی[ویرایش | ویرایش مبدأ]
حضرت زینب (س) راوی حدیث[۹] از پیامبر(ص)، پدر، مادر، دو برادر و صحابیانی چون اسماء بنت عمیس، ام سلمه و امایمن است و امام سجاد(ع)، ابنعباس، عبدالله بن جعفر، جابر بن عبدالله و دیگران از ایشان حدیث شنیدهاند.[۱۰] از جمله روایات منقول از او میتوان به خطبه فدکیه[۱۱] و ماجراهای پیرامون آن[۱۲]، فضائل حضرت زهرا(س)[۱۳]، علی(ع) و شیعیان ایشان در کلام پیامبر[۱۴] و خبر جبرئیل از شهادت امام حسین(ع)[۱۵] اشاره کرد.
حضرت زینب مفسر قرآن برای زنان در کوفه[۱۶] و بنابر روایایت تا بهبودی امام سجاد(ع) دارای «نیابت خاصه» از امام حسین(ع) بود.[۱۷] برخی او را آگاه به «علم منایا و بلایا» و برتر از مریم و آسیه(س) دانستهاند.[۱۸] او را در سخنوری به امام علی(ع) تشبیه کردهاند[۱۹]؛ امام سجاد(ع) او را با عبارت «عالِمة غیر مُعَلَّمَة» (دانای بیآموزگار) توصیف کرده است.[۲۰]
حضرت زینب (س) به «عابده آل علی» شهرت داشت[۲۱] و گزارشهای درباره عبادات و نماز شب ایشان وجود دارد.[۲۲] ابناثیر او را زنی عاقل، خردمند و دارای منطقی استوار توصیف کرده[۲۳] و گزارشهایی درباره حیا و عفت ایشان در منابع منعکس شده است.[۲۴] شهید مطهری او را نمونهای عالی از قلب نیرومند، روحیه حماسی و بیباکی در برابر مرگ معرفی کرده است.[۲۵]
در دوران خلافت امام علی(ع)[ویرایش | ویرایش مبدأ]
از زندگی حضرت زینب(س) پیش از خلافت پدرش اطلاعات چندانی در دست نیست. با آغاز خلافت امام علی(ع) و وقوع جنگ جمل، حضرت زینب از مدینه به کوفه هجرت کرد و شاهد جنگهای جمل، صفین، نهروان و سرانجام شهادت پدرش در مسجد کوفه بود.[۲۶] او برخی سخنان و وقایع شب شهادت امام علی(ع) را نقل کرده[۲۷] و در تشییع جنازهٔ ایشان تا بیرون کوفه شرکت داشت.[۲۸] پس از صلح امام حسن (ع) به مدینه بازگشت و تا هنگام قیام امام حسین (ع) در آنجا ماند.[۲۹]
در دوران امامت امام حسین(ع)[ویرایش | ویرایش مبدأ]
حضرت زینب در پی خلافت یزید، همراه امام حسین(ع) از مدینه خارج و برای حج به مکه و سپس به کربلا رفت.[۳۰]در کربلا، او شاهد شهادت فرزندان؛ برادران و نزدیکانش بود.[۳۱] نزدیک شدن او به قتلگاه از فراز «تلّ زینبیه»[۳۲] و مواجهه با پیکر برادرش[۳۳]، در منابع منعکس شده است. پرستاری امام سجاد (ع) در شب عاشورا بر عهده او بود.[۳۴]
براساس گزارشهای تاریخی حضرت زینب در خطبهای، مردم کوفه را به خاطر یاری نکردن امام حسین(ع) توبیخ نمود و مظلومیت خاندان پیامبر را تبیین کرد.[۳۵] نقل شده که خطبه او موجب تأثیر در مردم و نگرانی نگهبانان شهر شد[۳۶] در مجلس ابنزیاد، جملهٔ معروف «ما رَأَیتُ إلّا جَمِیلاً» (جز زیبایی ندیدم) از او گزارش شده[۳۷] و از جان امام سجاد(ع) دفاع کرده است.[۳۸]
در شام، خطبهای از او مقابل یزید ثبت شده[۳۹] و ایستادگی[۴۰]، شکایتها[۴۱] و افشاگریهای او در شام، موجب شد یزید دستور بازگرداندن کاروان اسرا به مدینه را صادر کند.[۴۲]
وفات و مکانهای زیارتی منتسب[ویرایش | ویرایش مبدأ]
حضرت زینب بنابر قول مشهور در غروب روز یکشنبه ۱۵ رجب سال ۶۲ وفات نمود.[۴۳] در مورد محل وفات و مکان دفن او سه گزارش وجود دارد. بنابر گزارشها، حضرت زینب پس از بازگشت از شام تا پایان عمر در مدینه سکونت داشت و پس از وفات در بقیع دفن شد.[۴۴] با این حال زیارتگاههای دیگری در جهان اسلام به عنوان محل دفن آن حضرت شهرت یافته است.
حرم حضرت زینب (دمشق)[ویرایش | ویرایش مبدأ]
حرم حضرت زینب(س) زیارتگاهی است در شهر دمشق در کشور سوریه و مشهور است که قبر حضرت زینب، در آن قرار دارد. این زیارتگاه قدمت زیادی دارد و دست کم از قرن ششم قمری وجود داشته ولی در منابع تاریخی محل دفن زینب صغری (ام کلثوم) دانسته شده است.[۴۵] این مکان در سدههای اخیر به عنوان محل دفن زینب کبری شهرت یافته است.
مسجد سیدة زینب (قاهره)[ویرایش | ویرایش مبدأ]
مسجد سیدة زینب در کشور مصر، شهر قاهره و در محله سیده زینب، مسجدی بزرگ و مشهور است که بنابر گزارشهایی قبر حضرت زینب کبری در آن قرار دارد.[۴۶] درباره سفر حضرت زینب به مصر و وفات او در این مکان گزارشهای تاریخی معتبری وجود ندارد[۴۷] و گویا انتساب این قبر به حضرت زینب از سدههای نهم[۴۸] یا دهم[۴۹] قدیمتر نیست.
جستارهای وابسته[ویرایش | ویرایش مبدأ]
پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ مستدرک عوالم العلوم، ج11، 945.
- ↑ تراجم اعلام النساء، ج2، ص165.
- ↑ تراجم اعلام النساء، ج2، ص166.
- ↑ تنقیح المقال، ج3، ص79.
- ↑ ریاحین الشریعه، ج3، ص46.
- ↑ من لایحضره الفقیه،ج3،ص393.
- ↑ انساب الاشراف، ج6، ص67.
- ↑ الطبقات الکبری، ج8، ص340؛ اسدالغابه، ج6، ص132.
- ↑ به نقل از: تنقیح المقال، ج3، ص79.
- ↑ عوالم العلوم، ج11، ص953 و 957.
- ↑ علل الشرائع، ج1، ص248؛ دلائل الامامه، ص110.
- ↑ امالی المفید، ص40.
- ↑ علل الشرائع، ص148 و 150.
- ↑ غایه المرام، ج6، ص63.
- ↑ بحار الانوار،ج98، ص114.
- ↑ عوالم العلوم، ج11، ص954 و 957.
- ↑ عوالم العلوم، ج11، ص957.
- ↑ عوالم العلوم، ج11، ص957.
- ↑ الاحتجاج، ج2، ص109.
- ↑ الاحتجاج، ج2، ص114.
- ↑ عوالم العلوم، ج11، ص 948.
- ↑ عوالم العلوم، ج11، ص953.
- ↑ اسد الغابه، ج6، ص132.
- ↑ عوالم العلوم، ج11، ص55.
- ↑ حماسه حسینی، ج1، ص141.
- ↑ زینب از ولادت تا شهادت، ص42 و 43.
- ↑ زینب از ولادت تا شهادت، ص43-52.
- ↑ همان، ص53.
- ↑ ریاحین الشریعه، ج3، ص74.
- ↑ تنقیح المقال، ج2، ص210.
- ↑ وقعة الطف، ص197.
- ↑ وقعة الطف، ص252.
- ↑ وقعة الطف، ص259.
- ↑ وقعة الطف، ص200.
- ↑ بلاغات النساء، ص 38؛ البلدان، ص224؛ الاحتجاج، ج2، ص 109-113.
- ↑ ینابیع المودّه، ج3، ص87.
- ↑ الفتوح، ج5، ص122.
- ↑ وقعة الطف، ص 263؛ الفتوح، ج5، ص123؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص82.
- ↑ الاحتجاج، ج2، ص122 و 123.
- ↑ تاریخ الطبری، ج5، ص462 ؛ الاحتجاج، ج2، ص131و 132.
- ↑ بلاغات النساء، ص35؛ الاحتجاج، ج2، ص 123-130.
- ↑ وقعة الطف، ص272.
- ↑ قاموس الرجال، ج11، ص43.
- ↑ عوالم العلوم، ج۱۱، ص 976
- ↑ تاریخ مدینه دمشق، ج۲، ص ۳۰۹؛ الاشارات الی معرفه الزیارات، ص ۱۲؛ معجم البلدان،ج۳، ص ۲۰
- ↑ حیاة السیدةزینب بنت امیر المومنین علی بن ابی طالب، ص ۱۳۸-۱۴۲؛ زینب الکبری من المهد الی اللحد، ص ۶۱۰-۶۱۸
- ↑ نک: بررسی اعتبار کتاب اخبار الزینبات، ص ۶۳-۷۵
- ↑ المنن الکبری، ص ۴۷۷
- ↑ المرقد العقیله زینب، ص ۳۸-۳۹
منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- الاحتجاج، طبرسی، احمد بن علی (م قرن ۶)، قم، نشر اسوه، ۱۴۲۴.
- الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ابن عبدالبر (م۴۶۳ق)، تحقیق علی محمد البجاوی، بیروت، دارالجیل، ۱۴۱۲.
- اُسدُ الغابه فی معرفة الصحابه، ابن اثیر، علی بن محمد (م۶۳۰ق)، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۹.
- الاشارات إلی معرفة الزیارات، علی بن ابیبکر الهروی، تحقیق جانین سوردیل، دمشق، المعهد الفرنسی، ۱۹۵۳م.
- امالی المفید، شیخ مفید (م۴۱۳ق)، قم، کنگره شیخ مفید، ۱۴۱۳.
- انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی (م۲۷۹ق)، تحقیق سهیل زکار و ریاض زرکلی، بیروت، ۱۴۱۷.
- بحارالانوار، علامه مجلسی (م۱۱۱۰ق)، تهران، انتشارات اسلامیه، بیتا.
- بلاغات النساء، ابن ابی طاهر، احمد (م۲۸۰ق)، قم، الشریف الرضی، بیتا.
- البلدان، ابن فقیه، احمد بن محمد (م۳۶۵ق)، تحقیق یوسف هادی، عالم الکتب، ۱۴۱۶.
- تاریخ مدینة دمشق، علی بن الحسن الدمشقی (ابن عساکر)، تحقیق علی شیری، بیروت، دار الفکر، ۲۰۰۱م.
- تاریخ الطبری، طبری، محمد بن جریر (م۳۱۰ق)، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دار التراث، ۱۹۶۷.
- تراجم اعلام النساء، اعلمی حائری، محمد حسین (م۱۳۹۱ق)، بیروت، مؤسسة الاعلمی، ۱۴۰۷.
- تنقیح المقال فی علم الرجال، مامقانی، عبدالله (م۱۳۵۱ق)، نجف، مطبعة المرتضویه، بیتا.
- حماسه حسینی، شهید مطهری، مرتضی، تهران، انتشارات صدرا، ۱۳۸۷ش.
- دلائل الامامه، طبری، محمد بن جریر (م قرن ۵)، قم، بنیاد بعثت، ۱۴۱۳.
- ریاحین الشریعه، محلاتی، ذبیحالله (م۱۴۰۶ق)، تهران، دارالکتب الاسلامیه، بیتا.
- زینب کبری از ولادت تا شهادت، قزوینی، سید محمد کاظم، ترجمه کاظم خاتمی طبری، قم، پیام مقدس، ۱۳۸۵ش.
- الطبقات الکبری، ابن سعد، محمد (م۲۳۰ق)، تحقیق محمد عبدالغافر عطا، بیروت، دارالکتب العلمی، ۱۴۱۰.
- علل الشرائع، شیخ صدوق، ابن بابویه (م۳۸۱ق)، قم، نشر داوری، بیتا.
- عوالم العلوم والمعارف، بحرانی اصفهانی، عبدالله بن نورالله (م۱۱۴۸ق)، قم، مدرسه الامام المهدی، ۱۳۷۵ش.
- غایة المرام، بحرانی، هاشم بن سلیمان (م۱۱۰۷ق)، بیروت، مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۲۲.
- الفتوح، ابن اعثم کوفی، محمد بن علی (م۳۱۴ق)، تحقیق علی شیری، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۱۱.
- قاموس الرجال، شوشتری، محمد تقی (م۱۴۱۵ق)، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۱۰.
- الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، علی بن محمد (م۶۳۰ق)، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق.
- مستدرک عوالم العلوم، موحد ابطحی، محمد باقر، قم، مؤسسة الامام المهدی(عج)، ۱۴۰۳.
- من لایحضره الفقیه، شیخ صدوق، محمد بن علی (م۳۸۱ق)، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۰۴.
- معجم البلدان، یاقوت بن عبدالله الحموی، بیروت، دار صادر، ۱۳۹۷ق.
- نسب قریش، مصعب بن عبدالله زبیری (م۲۳۶ق)، قاهره، دارالمعارف، بیتا.
- وقعة الطف، ابو مخنف، لوط بن یحیی (م۱۵۷ق)، تحقیق محمد هادی یوسفی غروی، قم، مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۱۷.
- ینابیع الموده لذوی القربی، قندوزی، سلیمان بن ابراهیم (م۱۲۹۴ق)، قم، مؤسسه اسوه، ۱۴۲۲.
- حیاة السیدة زینب بنت امیر المومنین علی بن ابی طالب، جعفر النقدی، بیروت، مؤسسه الاعلمی، ۱۹۹۸م.
- زینب الکبری من المهد الی اللحد، السید محمد کاظم القزوینی، بیروت، دارالقاری، ۲۰۰۳م.
- مرقد العقیله زینب، محمد حسنین السابقی، بیروت، مؤسسه الاعلمی، ۱۹۷۹م.
- المنن الکبری، عبدالوهاب بن احمد الشعرانی، تصحیح احمد عزو عنایة، دمشق، دارالتقوی، ۲۰۰۴م.
- بررسی اعتبار کتاب اخبار الزینبات، کتابهای اسلامی، سید حسن فاطمی، شماره ۲۱، تابستان ۱۳۸۴