پرش به محتوا

محرم (ماه): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
Salar (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''مُحَرَّمُ الحَرام''' یا '''مُحَرَّم''' یا '''ماه مُحَرَّم''' نخستین ماه سال هجری قمری<ref>مسعودی، مروج الذهب، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۱۸۸-۱۸۹.</ref> و یکی از چهار ماه حرام است.<ref>طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۵، ص۴۵.</ref> علت این نام‌گذاری، حرمت جنگ و...» ایجاد کرد
 
Salar (بحث | مشارکت‌ها)
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''مُحَرَّمُ الحَرام''' یا '''مُحَرَّم''' یا '''ماه مُحَرَّم''' نخستین ماه سال هجری قمری<ref>مسعودی، مروج الذهب، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۱۸۸-۱۸۹.</ref> و یکی از [[ماه‌های حرام|چهار ماه حرام]] است.<ref>طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۵، ص۴۵.</ref> علت این نام‌گذاری، حرمت جنگ و خون‌ریزی در این ماه دانسته شده است.<ref> مسعودی، مروج الذهب، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۱۸۸.</ref> بر اساس شریعت اسلامی، جنگ و خون‌ریزی در این ماه ممنوع بوده<ref>علامه حلی، منتهی المطلب، ۱۴۱۲ق، ج۱۴، ص۱۸.</ref> و این حرمت پیش از اسلام نیز رعایت می‌شده است.<ref>طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۵، ص۴۶.</ref>
'''مُحَرَّمُ الحَرام''' یا '''مُحَرَّم''' یا '''ماه مُحَرَّم''' نخستین ماه سال هجری قمری<ref>مروج الذهب، ج۲، ص۱۸۸-۱۸۹.</ref> و یکی از [[ماه‌های حرام|چهار ماه حرام]] است.<ref>مجمع البیان، ج۵، ص۴۵.</ref> علت این نام‌گذاری، حرمت جنگ و خون‌ریزی در این ماه دانسته شده است.<ref>مروج الذهب، ج۲، ص۱۸۸.</ref> بر اساس شریعت اسلامی، جنگ و خون‌ریزی در این ماه ممنوع بوده<ref>منتهی المطلب، ج۱۴، ص۱۸.</ref> و این حرمت پیش از اسلام نیز رعایت می‌شده است.<ref>مجمع البیان، ج۵، ص۴۶.</ref>


ماه محرم در فرهنگ شیعه ماه سوگواری برای امام حسین(ع) و یارانش است<ref>الارشاد، ج۲، ص۱۱۲.</ref> و شیعیان در دهه نخست این ماه با برپایی مجالس در مساجد و حسینیه‌ها به عزاداری می‌پردازند؛<ref>«تجلی آیین سوگواری ماه محرم در فرهنگ مردم ایران»، ص۱۰.</ref> ازجمله وقایع ماه محرم عبارتند از: شهادت [[امام حسین (ع)|امام حسین(ع)]] و یارانش در سال ۶۱ق، آتش‌زدن کعبه در سال ۶۴ق، شهادت [[امام سجاد(ع)]] در سال ۹۴ق، درگذشت [[ام سلمه]] یکی از [[امهات المؤمنین|همسران پیامبر(ص)]]، و تخریب [[آستان مقدس امامین عسکریین(ع)|حرم عسکریین(ع)]] در سال ۱۴۲۷ق اشاره کرد.
ماه محرم در فرهنگ شیعه ماه سوگواری برای امام حسین(ع) و یارانش است<ref>الارشاد، ج۲، ص۱۱۲.</ref> و شیعیان در دهه نخست این ماه با برپایی مجالس در مساجد و حسینیه‌ها به عزاداری می‌پردازند؛<ref>«تجلی آیین سوگواری ماه محرم در فرهنگ مردم ایران»، ص۱۰.</ref> ازجمله وقایع ماه محرم عبارتند از: شهادت [[امام حسین (ع)|امام حسین(ع)]] و یارانش در سال ۶۱ق، آتش‌زدن کعبه در سال ۶۴ق، شهادت [[امام سجاد(ع)]] در سال ۹۴ق، درگذشت [[ام سلمه]] یکی از [[امهات المؤمنین|همسران پیامبر(ص)]]، و تخریب [[آستان مقدس امامین عسکریین(ع)|حرم عسکریین(ع)]] در سال ۱۴۲۷ق اشاره کرد.
خط ۳۳: خط ۳۳:
==منابع==
==منابع==
{{منابع}}
{{منابع}}
'''مروج الذهب و معادن الجوهر''': علی بن حسین مسعودی، به تحقیق: اسعد داغر، قم، دار الهجرة، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق.
'''الارشاد''': محمد بن محمد مفید (شیخ مفید)؛ تصحیح مؤسسة آل‌البیت، قم، کنگره جهانی شیخ مفید، ۱۴۱۳ق.
'''مجمع البیان فی تفسیر القرآن''': فضل بن حسن  طبرسی، با تصحیح فضل الله یزدی طباطبایی و هاشم رسولی، تهران، ناصر خسرو، چاپ سوم، ۱۳۷۲ش.


{{پایان}}
{{پایان}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۴۰

مُحَرَّمُ الحَرام یا مُحَرَّم یا ماه مُحَرَّم نخستین ماه سال هجری قمری[۱] و یکی از چهار ماه حرام است.[۲] علت این نام‌گذاری، حرمت جنگ و خون‌ریزی در این ماه دانسته شده است.[۳] بر اساس شریعت اسلامی، جنگ و خون‌ریزی در این ماه ممنوع بوده[۴] و این حرمت پیش از اسلام نیز رعایت می‌شده است.[۵]

ماه محرم در فرهنگ شیعه ماه سوگواری برای امام حسین(ع) و یارانش است[۶] و شیعیان در دهه نخست این ماه با برپایی مجالس در مساجد و حسینیه‌ها به عزاداری می‌پردازند؛[۷] ازجمله وقایع ماه محرم عبارتند از: شهادت امام حسین(ع) و یارانش در سال ۶۱ق، آتش‌زدن کعبه در سال ۶۴ق، شهادت امام سجاد(ع) در سال ۹۴ق، درگذشت ام سلمه یکی از همسران پیامبر(ص)، و تخریب حرم عسکریین(ع) در سال ۱۴۲۷ق اشاره کرد.

برخی وقایع ماه محرم[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. ↑ مروج الذهب، ج۲، ص۱۸۸-۱۸۹.
  2. ↑ مجمع البیان، ج۵، ص۴۵.
  3. ↑ مروج الذهب، ج۲، ص۱۸۸.
  4. ↑ منتهی المطلب، ج۱۴، ص۱۸.
  5. ↑ مجمع البیان، ج۵، ص۴۶.
  6. ↑ الارشاد، ج۲، ص۱۱۲.
  7. ↑ «تجلی آیین سوگواری ماه محرم در فرهنگ مردم ایران»، ص۱۰.
  8. ↑ الارشاد، ج۲، ص۱۱۲.
  9. ↑ وقایع الأیام، ص۳۰۶؛ أنساب الاشراف، ج۵، ص۳۳۸.

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

مروج الذهب و معادن الجوهر: علی بن حسین مسعودی، به تحقیق: اسعد داغر، قم، دار الهجرة، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق. الارشاد: محمد بن محمد مفید (شیخ مفید)؛ تصحیح مؤسسة آل‌البیت، قم، کنگره جهانی شیخ مفید، ۱۴۱۳ق. مجمع البیان فی تفسیر القرآن: فضل بن حسن طبرسی، با تصحیح فضل الله یزدی طباطبایی و هاشم رسولی، تهران، ناصر خسرو، چاپ سوم، ۱۳۷۲ش.