پرش به محتوا

الگو:مقاله برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
Kamran (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
جز Engineer صفحهٔ الگو:مقاله پیشنهادی را به الگو:مقاله برگزیده منتقل کرد
 
(۱۰۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''التاریخ القویم لمکة و بیت‌الله الکریم''' کتابی در تاریخ محلی [[مکه]]، تالیف [[محمدطاهر کردی]] مکی (1321-1400ق.) است.
[[پرونده:مقام ابراهیم.jpg|بی‌قاب|چپ|100px]]
[[مقام ابراهیم(ع)]] سنگی است در [[مسجدالحرام]] و نزدیک [[کعبه]] که می‌گویند [[حضرت ابراهیم(ع)]] بر روی آن ایستاد و کعبه را ساخت. همچنین گفته‌اند او روی این سنگ، مردم را به [[حج]] فراخواند. به‌گفته تاریخ‌نگاران [[مسلمان]]، سنگ به قدرت خدا نرم شد و جای دو پای حضرت ابراهیم(ع) در آن باقی ماند.


عبدالرحمن محمد طاهر کردی مکی شافعی معروف به خطاط، از علمای مکه که در خطاطی هم چیره‌دست بود؛ وی علاوه بر خدمت در دادگستری مکه و تدریس و مدیریت مدارس خط، عضو هیئت اجرائی گسترش و بازسازی [[مسجدالحرام]] و رئیس بخش تالیف و آثار تاریخی این هیئت و نیز عضو هیئت نظارت بر تعمیر سقف [[کعبه]] بود.
مقام ابراهیم هم‌اکنون در محفظه طلایی‌رنگ در کنار کعبه قرار گرفته و با [[شاذروان|شاذَروان]] یازده متر فاصله دارد.


کردی تالیفات بسیاری داشته است. کتاب التاریخ القویم او، دائرة‌المعارف گونه‌ای به [[زبان عربی]] در تاریخ مکه، مسجدالحرام و کعبه تا عصر حاضر است. او کوشیده با نگاه به منابع مکه‌شناسی گذشته و سفرنامه‌های [[مکه]]، به گونه‌ای جامع به تاریخ این شهر و مکان‌های مقدس آن بپردازد.
[[قرآن]] از مقام ابراهیم به عنوان یکی از نشانه‌های روشن خدا یاد کرده و به مسلمانان سفارش کرده است که در این جایگاه [[نماز]] بخوانند. در روایات هم مقام ابراهیم سنگی [[بهشت|بهشتی]] دانسته شده است.


این کتاب دوبار چاپ شده است که چاپ اول آن به سال 1385ق. به دست نویسنده، و چاپ دوم آن هم در سال 2000م. انجام شده است.
به فتوای برخی فقیهان، [[واجب]] است [[طواف واجب]] در محدوده بین کعبه و مقام ابراهیم انجام شود و در فقه اسلامی واجب است [[نماز طواف]] پشت مقام ابراهیم خوانده شود. برپایه روایات [[دعا|دعاخواندن]] نزد مقام ابراهیم [[مستحب]] است.
[[التاریخ القویم لمکة و بیت‌الله الکریم|ادامه...]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۱۹

مقام ابراهیم(ع) سنگی است در مسجدالحرام و نزدیک کعبه که می‌گویند حضرت ابراهیم(ع) بر روی آن ایستاد و کعبه را ساخت. همچنین گفته‌اند او روی این سنگ، مردم را به حج فراخواند. به‌گفته تاریخ‌نگاران مسلمان، سنگ به قدرت خدا نرم شد و جای دو پای حضرت ابراهیم(ع) در آن باقی ماند.

مقام ابراهیم هم‌اکنون در محفظه طلایی‌رنگ در کنار کعبه قرار گرفته و با شاذَروان یازده متر فاصله دارد.

قرآن از مقام ابراهیم به عنوان یکی از نشانه‌های روشن خدا یاد کرده و به مسلمانان سفارش کرده است که در این جایگاه نماز بخوانند. در روایات هم مقام ابراهیم سنگی بهشتی دانسته شده است.

به فتوای برخی فقیهان، واجب است طواف واجب در محدوده بین کعبه و مقام ابراهیم انجام شود و در فقه اسلامی واجب است نماز طواف پشت مقام ابراهیم خوانده شود. برپایه روایات دعاخواندن نزد مقام ابراهیم مستحب است.