مزور: تفاوت میان نسخه‌ها

(۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)

خط ۱:

[[رده:~~مقاله‌های در دست ویرایش~~]]

[[رده:مفاهیم مرتبط به زیارت]]

'''~~مزور~~'''، شخص ~~يا قبرى~~ است كه مورد [[~~زيارت~~]] قرار ~~مى‌گيرد~~. در روایات بهترین و گرامی‌ترین مزور، خدا دانسته شده است.

'''مَزور''' (به معنای زیارت شده)، شخص یا قبری است که مورد [[زیارت]] قرار می‌گیرد. در روایات بهترین و گرامی‌ترین مزور، خدا دانسته شده است.

~~==واژه‌شناسی==~~

مزور، واژه‌ای عربی به معنای زیارت شده است{{یادداشت|زَارَهُ‏ يَزُورُهُ‏ زَوْراً، و زِيَارَةً، و مَزَاراً: قصَدَ لقاءَهُ إكراماً لَهُ، كازْدَارَهُ. فهُمَا زَائِرٌ، و مَزُورٌ،}}<ref>الطراز الأول، ج‏8، ص55.</ref> و زیارت، به معنای ملاقات کردن یا قصد و آهنگِ کسی کردن است.<ref>تاج العروس، ج‏6، ص477.</ref> برخی زیارت را قصد و آهنگِ مزور برای اکرام و احترام گذاشتن به او و انس گرفتن با او دانسته‌اند.{{یادداشت|الزِّیَارَةُ، فِی الْعُرْفِ قَصْدُ الْمَزُورِ إِکْرَاماً لَهُ و اسْتِئْنَاساً بهِ.}}<ref>المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، ج‏1، ص260.</ref>

==معرفی==

~~مزور،~~ شخص ~~يا قبرى~~ است كه مورد [[~~زيارت~~]] قرار ~~مى‌گيرد~~. [[زائر]]، ~~زيارت كننده~~ و مزور، ~~زيارت~~ شده است. به خود [[مزار]] نیز ~~كه زيارت مى‌شود، مى‌توان~~ مزور گفت. به شخص ~~زنده‌اى كه~~ به ~~ديدارش مى‌روند~~ نیز، مزور گفته شده است.<ref>فرهنگ‌نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص8۸.</ref>

مزور (به معنای زیارت شده)، شخص یا قبری است که مورد [[زیارت]] قرار می‌گیرد.<ref>الطراز الأول، ج‏8، ص55.</ref> [[زائر]]، زیارت کننده و مزور، زیارت شده است. به خود [[مزار]] نیز که زیارت می‌شود، می‌توان مزور گفت. همچنین به شخص زنده‌ای که به دیدارش می‌روند نیز، مزور گفته شده است.<ref>فرهنگ‌نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص8۸.</ref>

زیارت نیز به معنای ملاقات کردن یا قصد و آهنگِ کسی کردن است.<ref>تاج العروس، ج‏6، ص477.</ref> برخی زیارت را به معنای قصد دیدار کردن با مزور، برای احترام گذاشتن و انس گرفتن با آن مزور دانسته‌اند.<ref>المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، ج‏1، ص260.</ref>

==در روایات==

در برخی روایات، ~~خدا «بهترین مزور»~~ دانسته شده است.<ref>~~صحيفة~~ الإمام الرضا(ع)، ص86.</ref> [[~~امام صادق (ع)|~~امام صادق(ع)]] نیز، در فرازی از دعای ورود به [[مسجد الحرام]]، خدا را «گرامی‌ترین مزور» دانسته است.{{یادداشت|أنت ~~خير مأتي~~ و ~~أكرم~~ مزور.}}<ref>~~الكافي،~~ ج‏4، ص402.</ref> در یکی از زیارت‌نامه‌های [[امام علی(ع)]]، که [[حضرت خضر(ع)]] نیز با آن زیارت شده، واژه مزور به کار رفته است. در پایان این زیارت‌نامه، ~~[[زائر]]~~ بر گردن هر مزوری حقی نسبت به زائر ~~دانسته~~ و خدا را گرامی‌ترین مزور دانسته است.~~{{یادداشت|اللهم عبدك~~ و ~~زائرك، متقرب إليك بزيارة أخي رسولك، و على‏ كل‏ مزور حق على من أتاه و زاره، و أنت أكرم مزور و خير مأتي~~.}}<ref ~~name=":0"~~>المزار ~~الكبير~~ (لابن ~~المشهدي~~)، ص227؛ فرهنگ نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص87.</ref> ~~بر پایه این روایت، یکی از حقوق زائر بر گردن مزور، اكرام و احترام و پذيرايى است.<ref name=":0" />~~

در برخی روایات، خدا، بهترین مزور دانسته شده است.<ref>صحیفة الإمام الرضا(ع)، ص86.</ref> [[امام صادق(ع)]] نیز، در فرازی از دعای ورود به [[مسجد الحرام]]، خدا را «گرامی‌ترین مزور» دانسته است.{{یادداشت|أنت خیر مأتی و أکرم مزور.}}<ref>الکافی، ج‏4، ص402.</ref> در یکی از زیارت‌نامه‌های [[امام علی(ع)]]، که [[حضرت خضر(ع)]] نیز با آن زیارت شده، واژه مزور به کار رفته است. در پایان این زیارت‌نامه، بر گردن هر مزوری حقی نسبت به [[زائر]] است و خدا را گرامی‌ترین مزور دانسته است. بر پایه این روایت، یکی از حقوق زائر بر گردن مزور، احترام و پذیرایی است.<ref>المزار الکبیر (لابن المشهدی)، ص227؛ فرهنگ نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص87.</ref>

==پانوشت==

==منابع==

{{برگرفتگی

| پیش از لینک = مقاله

خط ۱۹:

خط ۲۰:

| لینک = http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/1374/1/88

}}

*'''تاج العروس من جواهر القاموس'''، محمد بن محمد مرتضی زبیدی، دار الفکر، بیروت، ۱۴۱۴ق.

* الطراز الأول و الکناز لما علیه من لغة العرب المعول، علی خان بن احمدمدنی، موسسة آل البیت(ع) لاحیاء التراث، مشهد، 1384ش.

*'''الطرائف'''، علی بن موسی بن طاووس، ترجمه داود إلهامی، قم، ۱۳۷۴ش.

*الکافی، محمد بن یعقوب کلینی، الإسلامیة، تهران، 1407ق.

*'''المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی'''، احمد بن محمد فیومی، موسسه دار الهجرة، قم، ۱۴۱۴ق.

*المزار الکبیر، محمد بن جعفر بن مشهدی، قم، 1419ق.

*~~الكافي،~~ محمد بن ~~يعقوب كلينى، الإسلامية، تهران، 1407ق~~.

*صحیفة الإمام الرضا علیه السلام، علی بن موسی امام هشتم(ع)، مشهد، 1406ق.

*~~صحيفة~~ الإمام الرضا ~~عليه~~ السلام، ~~على~~ بن ~~موسى~~ امام هشتم(ع)، مشهد، 1406ق.

*المزار الكبير، محمد بن جعفر بن مشهدى، قم، 1419ق.

* الطراز الأول و الكناز لما عليه من لغة العرب المعول، على خان بن احمدمدنى، موسسة آل البيت(ع) لاحياء التراث، مشهد، 1384ش.

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-[[رده:مقاله‌های در دست ویرایش]]
+[[رده:مفاهیم مرتبط به زیارت]]
-'''مزور'''، شخص يا قبرى است كه مورد [[زيارت]] قرار مى‌گيرد. در روایات بهترین و گرامی‌ترین مزور، خدا دانسته شده است.
+'''مَزور''' (به معنای زیارت شده)، شخص یا قبری است که مورد [[زیارت]] قرار می‌گیرد. در روایات بهترین و گرامی‌ترین مزور، خدا دانسته شده است.
-==واژه‌شناسی==
-مزور، واژه‌ای عربی به معنای زیارت شده است{{یادداشت|زَارَهُ‏ يَزُورُهُ‏ زَوْراً، و زِيَارَةً، و مَزَاراً: قصَدَ لقاءَهُ إكراماً لَهُ، كازْدَارَهُ. فهُمَا زَائِرٌ، و مَزُورٌ،}}<ref>الطراز الأول، ج‏8، ص55.</ref> و زیارت، به معنای ملاقات کردن یا قصد و آهنگِ کسی کردن است.<ref>تاج العروس، ج‏6، ص477.</ref> برخی زیارت را قصد و آهنگِ مزور برای اکرام و احترام گذاشتن به او و انس گرفتن با او دانسته‌اند.{{یادداشت|الزِّیَارَةُ، فِی الْعُرْفِ قَصْدُ الْمَزُورِ إِکْرَاماً لَهُ و اسْتِئْنَاساً بهِ.}}<ref>المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، ج‏1، ص260.</ref>
 ==معرفی==
-مزور، شخص يا قبرى است كه مورد [[زيارت]] قرار مى‌گيرد. [[زائر]]، زيارت كننده و مزور، زيارت شده است. به خود [[مزار]] نیز كه زيارت مى‌شود، مى‌توان مزور گفت. به شخص زنده‌اى كه به ديدارش مى‌روند نیز، مزور گفته شده است.<ref>فرهنگ‌نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص8۸.</ref>
+مزور (به معنای زیارت شده)، شخص یا قبری است که مورد [[زیارت]] قرار می‌گیرد.<ref>الطراز الأول، ج‏8، ص55.</ref> [[زائر]]، زیارت کننده و مزور، زیارت شده است. به خود [[مزار]] نیز که زیارت می‌شود، می‌توان مزور گفت. همچنین به شخص زنده‌ای که به دیدارش می‌روند نیز، مزور گفته شده است.<ref>فرهنگ‌نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص8۸.</ref>
+زیارت نیز به معنای ملاقات کردن یا قصد و آهنگِ کسی کردن است.<ref>تاج العروس، ج‏6، ص477.</ref> برخی زیارت را به معنای قصد دیدار کردن با مزور، برای احترام گذاشتن و انس گرفتن با آن مزور دانسته‌اند.<ref>المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی، ج‏1، ص260.</ref>
 ==در روایات==
-در برخی روایات، خدا «بهترین مزور» دانسته شده است.<ref>صحيفة الإمام الرضا(ع)، ص86.</ref> [[امام صادق (ع)|امام صادق(ع)]] نیز، در فرازی از دعای ورود به [[مسجد الحرام]]، خدا را «گرامی‌ترین مزور» دانسته است.{{یادداشت|أنت خير مأتي و أكرم مزور.}}<ref>الكافي، ج‏4، ص402.</ref> در یکی از زیارت‌نامه‌های [[امام علی(ع)]]، که [[حضرت خضر(ع)]] نیز با آن زیارت شده، واژه مزور به کار رفته است. در پایان این زیارت‌نامه، [[زائر]] بر گردن هر مزوری حقی نسبت به زائر دانسته و خدا را گرامی‌ترین مزور دانسته است.{{یادداشت|اللهم عبدك و زائرك، متقرب إليك بزيارة أخي رسولك، و على‏ كل‏ مزور حق على من أتاه و زاره، و أنت أكرم مزور و خير مأتي.}}<ref name=":0">المزار الكبير (لابن المشهدي)، ص227؛ فرهنگ نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص87.</ref> بر پایه این روایت، یکی از حقوق زائر بر گردن مزور، اكرام و احترام و پذيرايى است.<ref name=":0" />
+در برخی روایات، خدا، بهترین مزور دانسته شده است.<ref>صحیفة الإمام الرضا(ع)، ص86.</ref> [[امام صادق(ع)]] نیز، در فرازی از دعای ورود به [[مسجد الحرام]]، خدا را «گرامی‌ترین مزور» دانسته است.{{یادداشت|أنت خیر مأتی و أکرم مزور.}}<ref>الکافی، ج‏4، ص402.</ref> در یکی از زیارت‌نامه‌های [[امام علی(ع)]]، که [[حضرت خضر(ع)]] نیز با آن زیارت شده، واژه مزور به کار رفته است. در پایان این زیارت‌نامه، بر گردن هر مزوری حقی نسبت به [[زائر]] است و خدا را گرامی‌ترین مزور دانسته است. بر پایه این روایت، یکی از حقوق زائر بر گردن مزور، احترام و پذیرایی است.<ref>المزار الکبیر (لابن المشهدی)، ص227؛ فرهنگ نامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره 21، ص87.</ref>
 ==پانوشت==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
+{{منابع}}
 {{برگرفتگی
 | پیش از لینک = مقاله
@@ خط ۱۹: / خط ۲۰: @@
 | لینک = http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/1374/1/88
 }}
 *'''تاج العروس من جواهر القاموس'''، محمد بن محمد مرتضی زبیدی، دار الفکر، بیروت، ۱۴۱۴ق.
+* الطراز الأول و الکناز لما علیه من لغة العرب المعول، علی خان بن احمدمدنی، موسسة آل البیت(ع) لاحیاء التراث، مشهد، 1384ش.
 *'''الطرائف'''، علی بن موسی بن طاووس، ترجمه داود إلهامی، قم، ۱۳۷۴ش.
+*الکافی، محمد بن یعقوب کلینی، الإسلامیة، تهران، 1407ق.
 *'''المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی'''، احمد بن محمد فیومی، موسسه دار الهجرة، قم، ۱۴۱۴ق.
+*المزار الکبیر، محمد بن جعفر بن مشهدی، قم، 1419ق.
-*الكافي، محمد بن يعقوب كلينى، الإسلامية، تهران، 1407ق.
+*صحیفة الإمام الرضا علیه السلام، علی بن موسی امام هشتم(ع)، مشهد، 1406ق.
-*صحيفة الإمام الرضا عليه السلام، على بن موسى امام هشتم(ع)، مشهد، 1406ق.
-*المزار الكبير، محمد بن جعفر بن مشهدى، قم، 1419ق.
-* الطراز الأول و الكناز لما عليه من لغة العرب المعول، على خان بن احمدمدنى، موسسة آل البيت(ع) لاحياء التراث، مشهد، 1384ش.
 {{پایان}}