پرش به محتوا

علامه حلی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۶۲: خط ۶۲:
}}
}}


'''علامه حلی''' (۶۴۸–۷۲۶ق)، فقیه، اصولی و متکلم [[شیعه|امامیه]] در قرن هفتم و هشتم هجری قمری بود که با هجرتش به ایران موجب شیعه شدن سلطان محمد خدابنده، از شاهان [[ایلخانان|حکومت ایلخانی]]، شد.
'''علامه حلی''' (۶۴۸–۷۲۶ق)، فقیه، اصولی و متکلم [[شیعه|امامیه]] در قرن هشتم هجری قمری بود که با هجرتش به [[ایران]] موجب شیعه شدن سلطان محمد خدابنده، از شاهان [[ایلخانان|حکومت ایلخانی]]، شد.


وی در فقه، اصول، کلام و فلسفه به گسترش و تبیین مذهب امامیه پرداخت و با تألیف آثار متعدد، روشی نو در استنباط احکام شرعی و تبیین مبانی عقلی و نقلی دین ارائه داد.
وی در فقه، اصول، کلام و فلسفه به گسترش و تبیین [[شیعه|مذهب امامیه]] پرداخت و با تألیف آثار متعدد، روشی نو در استنباط احکام شرعی و تبیین مبانی عقلی و نقلی دین ارائه داد.


او در بسیاری از آثار فقهی خود، باب مستقلی را به احکام [[حج]] با رویکرد تطبیقی - استدلالی اختصاص داده است. از جمله آثاری که به تفصیل به [[مناسک حج]] پرداخته‌اند، می‌توان به ''منتهی المطلب فی تحقیق المذهب'' و ''مختلف الشیعه فی احکام الشیعه'' اشاره کرد.
او در بسیاری از آثار فقهی خود، باب مستقلی را به احکام [[حج]] با رویکرد تطبیقی - استدلالی اختصاص داده است. از جمله آثاری که به تفصیل به [[مناسک حج]] پرداخته‌اند، می‌توان به ''منتهی المطلب فی تحقیق المذهب'' و ''مختلف الشیعه فی احکام الشیعه'' اشاره کرد.
==معرفی و اهمیت==
==معرفی و اهمیت==
حسن بن یوسف بن مطهّر حلی، معروف به علامه حلی و آیت‌الله،<ref>مختلف الشیعه فی احکام الشریعه، مقدمه.</ref> فقیه، اصولی، متکلم و فیلسوف [[شیعه|امامیه]] در و هشتم هجری قمری، از شخصیت‌های علمی جهان تشیع به شمار می‌رفت.<ref>«تاثیر فعالیت‌های فرهنگی علامه حلی در گسترش تشیع»، ص۱۰.</ref> وی به گسترش و تبیین مذهب امامیه پرداخت و با تألیف آثار متعدد، روشی نو در استنباط احکام شرعی و تبیین مبانی عقلی و نقلی دین ارائه داد.<ref>گلشن ابرار، ج۱، ص۱۴۱.</ref>
حسن بن یوسف بن مطهّر حلی، معروف به علامه حلی و آیت‌الله،<ref>مختلف الشیعه فی احکام الشریعه، مقدمه.</ref> فقیه، اصولی، متکلم و فیلسوف [[شیعه|امامیه]] در قرن هشتم هجری قمری، از شخصیت‌های علمی جهان تشیع به شمار می‌رفت.<ref>قواعد الاحکام،ج۱، ص۱۸؛ «تاثیر فعالیت‌های فرهنگی علامه حلی در گسترش تشیع»، ص۱۰.</ref>


علامه حلی در تاریخ علم شیعه، افزون بر تسلط بر دانش‌های مختلف، در تأثیرگذاری بر حکومت زمان خود (ایلخانیان در ایران) و مسلمان کردن سلطان محمد خدابنده (الجایتو)<ref>گلشن ابرار، ج۱، ص۱۴۲.</ref> و تربیت شاگردانی همچون [[فخر المحققین]] پرداخت.<ref>گلشن ابرار، ج۱، ص۱۴۰.</ref>  
علامه حلی در تاریخ علم شیعه، افزون بر تسلط بر دانش‌های مختلف، در تأثیرگذاری بر حکومت زمان خود (ایلخانیان در ایران) و مسلمان کردن سلطان محمد خدابنده (الجایتو)<ref>نگاهی به زندگی دوازده امام(علیهم السلام)، ص۲۳.</ref> و تربیت شاگردانی همچون [[فخر المحققین]] پرداخت.<ref>اندیشه‌های کلامی علامه حلی، ص۴۴.</ref>  


علامه حلی در ۲۹ رمضان سال ۶۴۸ قمری در حلهٔ [[عراق]] به دنیا آمد<ref>اعیان الشیعه، ج۵، ص۳۹۶؛ قواعد الاحکام، ج۱، ص۵ -۱۱.</ref> و در ۲۱ محرم ۷۲۶ق در سن ۷۸ سالگی، در شهر حله درگذشت و در [[آستان مقدس امام علی(ع)|حرم حضرت علی(ع)]] به خاک سپرده شد.<ref>اعیان الشیعه، ۱۴۰۶ق، ج۲۴، ص۲۲۳.</ref>  آرامگاه او در  در حجره‌ای واقع در سمت راست ایوان طلای حرم، و بر روی قبرش [[ضریح|ضریحی]] نصب شده است. این قبر، به عنوان زیارتگاه شیعیان، همواره محل رجوع زائران است.<ref>زیارتگاه‌های عراق، ج۱ ص۵۴.</ref>  
علامه حلی در ۲۹ رمضان سال ۶۴۸ قمری در حلهٔ [[عراق]] به دنیا آمد<ref>اعیان الشیعه، ج۵، ص۳۹۶؛ قواعد الاحکام، ج۱، ص۵ -۱۱.</ref> و در ۲۱ محرم ۷۲۶ق در سن ۷۸ سالگی، در شهر حله درگذشت و در [[آستان مقدس امام علی(ع)|حرم حضرت علی(ع)]] به خاک سپرده شد.<ref>اعیان الشیعه، ۱۴۰۶ق، ج۲۴، ص۲۲۳.</ref>  آرامگاه او در  در حجره‌ای واقع در سمت راست ایوان طلای حرم، و بر روی قبرش [[ضریح|ضریحی]] نصب شده است. این قبر، به عنوان زیارتگاه شیعیان، همواره محل رجوع زائران است.<ref>زیارتگاه‌های عراق، ج۱ ص۵۴.</ref>  
خط ۷۶: خط ۷۶:
تاریخ دقیق ورود او به [[ایران]] مشخص نیست؛ اما احتمالاً در سال‌های پس از ۷۰۵ قمری و به دعوت سلطان محمد خدابنده (الجایتو) از پادشاهان ایلخانی به ایران آمده است.<ref>مستدرک الوسائل، ج۲۰، ص۴۰۶.</ref>
تاریخ دقیق ورود او به [[ایران]] مشخص نیست؛ اما احتمالاً در سال‌های پس از ۷۰۵ قمری و به دعوت سلطان محمد خدابنده (الجایتو) از پادشاهان ایلخانی به ایران آمده است.<ref>مستدرک الوسائل، ج۲۰، ص۴۰۶.</ref>


از استادان وی می‌توان به پدرش، [[محقق حلی]] و [[خواجه نصیرالدین طوسی]] اشاره کرد.<ref>روضات الجنات، ج۲، ص۲۶۴ و ۲۷۲؛ گلشن ابرار، ج۱، ص۱۳۹.</ref>
از استادان وی می‌توان به پدرش، [[محقق حلی]] و [[خواجه نصیرالدین طوسی]] اشاره کرد.<ref>روضات الجنات، ج۲، ص۲۶۴ و ۲۷۲؛ نگاهی به زندگی دوازده امام(علیهم السلام)، ص۱۴.</ref>


==علامه حلی و فقه حج==
==علامه حلی و فقه حج==
خط ۱۰۰: خط ۱۰۰:
{{منابع}}
{{منابع}}
*اعیان الشیعه، سیدمحسن امین، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م.
*اعیان الشیعه، سیدمحسن امین، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م.
*اندیشه‌های کلامی علامه حلی، زابینه اشمیتکه، مترجم؛ احمد نمایی، مشهد، آستان قدس رضوی، ۱۳۷۸ش.
*تذکره الفقهاء، علامه حلی، قم، موسسه آل البیت، ۱۴۱۴ق.
*تذکره الفقهاء، علامه حلی، قم، موسسه آل البیت، ۱۴۱۴ق.
*[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2251870 «تاثیرفعالیت‌های فرهنگی علامه حلی در گسترش تشیع»]، صغری فهیمی، نشریه جستارهای تاریخ اسلام، شماره هفتم، بهار و تابستان ۱۴۰۳ش.
*[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2251870 «تاثیرفعالیت‌های فرهنگی علامه حلی در گسترش تشیع»]، صغری فهیمی، نشریه جستارهای تاریخ اسلام، شماره هفتم، بهار و تابستان ۱۴۰۳ش.
خط ۱۰۵: خط ۱۰۶:
*روضات الجنات، محمدباقر الموسوی خوانساری، بیروت، دارالاسلامیه، ۱۴۱۱ق.
*روضات الجنات، محمدباقر الموسوی خوانساری، بیروت، دارالاسلامیه، ۱۴۱۱ق.
*زیارتگاه‌های عراق، محمدمهدی فقیه محمدی جلالی، تهران، سازمان حج و زیارت، بی‌تا.
*زیارتگاه‌های عراق، محمدمهدی فقیه محمدی جلالی، تهران، سازمان حج و زیارت، بی‌تا.
*گلشن ابرار، جمعی از پژوهشگران، قم، نشر معروف، ۱۳۸۲ش.
*قواعد الاحکام، علامه حلی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، ۱۴۱۳ق.
*قواعد الاحکام، علامه حلی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، ۱۴۱۳ق.
*نگاهی به زندگی دوازده امام (علیهم السلام)، علامه حلی، مترجم؛ محمد محمدی اشتهاردی، قم، جامعه مدرسین قم، چاپ هشتم، ۱۳۸۸ش.
*منتهى المطلب فی تحقیق المذهب، علامه حلى، مشهد، آستانه الرضويه المقدسه، ۱۴۱۲ق.
*منتهى المطلب فی تحقیق المذهب، علامه حلى، مشهد، آستانه الرضويه المقدسه، ۱۴۱۲ق.
*مختلف الشیعه فی احکام الشریعه، علامه حلی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، ۱۴۱۳ق.
*مختلف الشیعه فی احکام الشریعه، علامه حلی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، ۱۴۱۳ق.

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۱۵

علامه حلی
کتاب مختلف الشیعه فی احکام الشریعه از آثار علامه حلی که به بیان اختلاف نظر فقهای امامیه پرداخته است.
مشخصات فردی
نام کاملحسن بن یوسف بن مطهّر حلی
لقبعلامه و آیت‌الله
زادروز۶۴۸ق
زادگاهعراق، حله
محل زندگیعراق و ایران
فرزندانفخر المحققین
تاریخ درگذشت۷۲۶ق
محل درگذشتحله
آرامگاهحرم حضرت علی(ع)
مشخصات دینی
هجرت بهایران
اطلاعات علمی و مذهبی
اساتیدپدر، محقق حلی (دایی) • خواجه نصیر‌الدین طوسی
تالیفاتمنتهى المطلب فی تحقیق المذهب • مختلف الشیعه فی احکام الشیعه

علامه حلی (۶۴۸–۷۲۶ق)، فقیه، اصولی و متکلم امامیه در قرن هشتم هجری قمری بود که با هجرتش به ایران موجب شیعه شدن سلطان محمد خدابنده، از شاهان حکومت ایلخانی، شد.

وی در فقه، اصول، کلام و فلسفه به گسترش و تبیین مذهب امامیه پرداخت و با تألیف آثار متعدد، روشی نو در استنباط احکام شرعی و تبیین مبانی عقلی و نقلی دین ارائه داد.

او در بسیاری از آثار فقهی خود، باب مستقلی را به احکام حج با رویکرد تطبیقی - استدلالی اختصاص داده است. از جمله آثاری که به تفصیل به مناسک حج پرداخته‌اند، می‌توان به منتهی المطلب فی تحقیق المذهب و مختلف الشیعه فی احکام الشیعه اشاره کرد.

معرفی و اهمیت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

حسن بن یوسف بن مطهّر حلی، معروف به علامه حلی و آیت‌الله،[۱] فقیه، اصولی، متکلم و فیلسوف امامیه در قرن هشتم هجری قمری، از شخصیت‌های علمی جهان تشیع به شمار می‌رفت.[۲]

علامه حلی در تاریخ علم شیعه، افزون بر تسلط بر دانش‌های مختلف، در تأثیرگذاری بر حکومت زمان خود (ایلخانیان در ایران) و مسلمان کردن سلطان محمد خدابنده (الجایتو)[۳] و تربیت شاگردانی همچون فخر المحققین پرداخت.[۴]

علامه حلی در ۲۹ رمضان سال ۶۴۸ قمری در حلهٔ عراق به دنیا آمد[۵] و در ۲۱ محرم ۷۲۶ق در سن ۷۸ سالگی، در شهر حله درگذشت و در حرم حضرت علی(ع) به خاک سپرده شد.[۶] آرامگاه او در در حجره‌ای واقع در سمت راست ایوان طلای حرم، و بر روی قبرش ضریحی نصب شده است. این قبر، به عنوان زیارتگاه شیعیان، همواره محل رجوع زائران است.[۷]

تاریخ دقیق ورود او به ایران مشخص نیست؛ اما احتمالاً در سال‌های پس از ۷۰۵ قمری و به دعوت سلطان محمد خدابنده (الجایتو) از پادشاهان ایلخانی به ایران آمده است.[۸]

از استادان وی می‌توان به پدرش، محقق حلی و خواجه نصیرالدین طوسی اشاره کرد.[۹]

علامه حلی و فقه حج[ویرایش | ویرایش مبدأ]

علامه حلی در بسیاری از آثار فقهی خود، باب مستقلی را به احکام حج اختصاص داده است. از جمله آثار وی که به تفصیل به مناسک حج پرداخته‌اند، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

در این کتاب به نقد و بررسی آراء فقهای فریقین پرداخته است که جلد ۱۰ تا ۱۳ در مورد مسئله حج است.[۱۰]

این کتاب با رویکردی فقهی مقارن اختلاف فتاوای فقهای امامیه را در کنار آرای چهار مذهب فقهی اهل سنت می‌آورد و مباحث حج در این کتاب در جلد ۷ و ۸ مورد بررسی قرار گرفته است.[۱۱]

در این اثر، مؤلف اختلاف نظر میان فقهای امامیه در احکام شرعی را تحلیل کرده است. باب حج در این کتاب تحول دیدگاه‌های فقهی شیعه را در موضوع حج به‌خوبی نشان می‌دهد.[۱۲]

وی در این کتاب فتواهایش را در ۴۰۰۰۰ مسأله جمع‌آوری کرده و در جلد ۱ و ۲ به مسئله حج پرداخته است.[۱۳]

در برخی آثار دیگر علامه حلی به‌صورت مختصر به مسئله حج پرداخته است، از جمله این آثار عبارتند از: قواعد الاحکام فی معرفه الحلال و الحرام، ارشاد الاذهان الی احکام الایمان، تبصره المتعلمین.

کتاب علامه حلی در موضوع زیارت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

یکی از آثار علامه حلی، مِنهاج الصَّلاح فی مُختصرِ المِصباح، گزیده‌ای از کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی شامل مجموعه دعاها، زیارتنامه‌ها و اعمال مستحبی در طول سال است. او این کتاب را به خواهش وزیر محمد بن محمد قوهدی که از صاحب منصبان برجسته دوران خود بود، در سال ۷۲۳ قمری تالیف کرده است.[۱۴]

پانوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. مختلف الشیعه فی احکام الشریعه، مقدمه.
  2. قواعد الاحکام،ج۱، ص۱۸؛ «تاثیر فعالیت‌های فرهنگی علامه حلی در گسترش تشیع»، ص۱۰.
  3. نگاهی به زندگی دوازده امام(علیهم السلام)، ص۲۳.
  4. اندیشه‌های کلامی علامه حلی، ص۴۴.
  5. اعیان الشیعه، ج۵، ص۳۹۶؛ قواعد الاحکام، ج۱، ص۵ -۱۱.
  6. اعیان الشیعه، ۱۴۰۶ق، ج۲۴، ص۲۲۳.
  7. زیارتگاه‌های عراق، ج۱ ص۵۴.
  8. مستدرک الوسائل، ج۲۰، ص۴۰۶.
  9. روضات الجنات، ج۲، ص۲۶۴ و ۲۷۲؛ نگاهی به زندگی دوازده امام(علیهم السلام)، ص۱۴.
  10. منتهى المطلب فی تحقیق المذهب، ۱۴۱۲ق، مقدمه.
  11. تذکره الفقهاء، ۱۴۱۴ق، مقدمه.
  12. مختلف الشیعه فی احکام الشریعه، مقدمه.
  13. تحریر الاحکام الشریعه علی مذهب الامامیه، ج۱، مقدمه.
  14. منهاج الصلاح فی اختصار المصباح، مقدمه، ص32

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  • اعیان الشیعه، سیدمحسن امین، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۴۰۶ق/۱۹۸۶م.
  • اندیشه‌های کلامی علامه حلی، زابینه اشمیتکه، مترجم؛ احمد نمایی، مشهد، آستان قدس رضوی، ۱۳۷۸ش.
  • تذکره الفقهاء، علامه حلی، قم، موسسه آل البیت، ۱۴۱۴ق.
  • «تاثیرفعالیت‌های فرهنگی علامه حلی در گسترش تشیع»، صغری فهیمی، نشریه جستارهای تاریخ اسلام، شماره هفتم، بهار و تابستان ۱۴۰۳ش.
  • تحریر الاحکام الشرعیه على مذهب الامامیه، علامه حلی، قم، مؤسسه الامام الصادق(ع)‏، ۱۴۲۰ق.
  • روضات الجنات، محمدباقر الموسوی خوانساری، بیروت، دارالاسلامیه، ۱۴۱۱ق.
  • زیارتگاه‌های عراق، محمدمهدی فقیه محمدی جلالی، تهران، سازمان حج و زیارت، بی‌تا.
  • قواعد الاحکام، علامه حلی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، ۱۴۱۳ق.
  • نگاهی به زندگی دوازده امام (علیهم السلام)، علامه حلی، مترجم؛ محمد محمدی اشتهاردی، قم، جامعه مدرسین قم، چاپ هشتم، ۱۳۸۸ش.
  • منتهى المطلب فی تحقیق المذهب، علامه حلى، مشهد، آستانه الرضويه المقدسه، ۱۴۱۲ق.
  • مختلف الشیعه فی احکام الشریعه، علامه حلی، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، ۱۴۱۳ق.
  • مستدرک الوسائل، حسین بن محمدتقی نوری، بیروت، مؤسسه آل البیت، ۱۳۶۶ش/۱۴۰۸ق.