زیارت امام صادق(ع): تفاوت میان نسخه‌ها

 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۳۰: خط ۳۰:


== آداب زیارت امام صادق(ع) ==
== آداب زیارت امام صادق(ع) ==
گفته شده که زیارت [[امام صادق(ع)|امام جعفر صادق(ع)]] در روز ولادت (۱۷ ربیع‌الاول) و روز وفات ایشان که پانزدهم رجب یا بنا بر نقلی در شوال دانسته شده؛ و روز خلافت ایشان که روز وفات پدرشان است<ref>موسوعه الزیارات المعصومین، ج1، ص365.</ref>، فضیلت بیشتری دارد.<ref>تحفه الزائر، ص81.</ref> از آداب زیارت اما مصادق، ایستادن در برابر قبر و پشت به قبله و خواندن زیارت‌نامه است.<ref name=":0">کامل الزیارات، ص139-143.</ref>
گفته شده که زیارت [[امام صادق(ع)|امام جعفر صادق(ع)]] در روز ولادت (۱۷ ربیع‌الاول) و روز وفات ایشان که پانزدهم رجب یا بنا بر نقلی در شوال دانسته شده؛ و روز خلافت ایشان که روز وفات پدرشان است<ref>موسوعه الزیارات المعصومین، ج1، ص365.</ref>، فضیلت بیشتری دارد.<ref>تحفه الزائر، ص81.</ref> از آداب زیارت امام مصادق، خواند اذن دخول<ref>مصباح، ص629.
== اذن دخول ==
از آداب زیارت، آغاز آن با قرائت «اذن دخول» است؛ متنی که زائر پیش از ورود به حرم [[حضرت محمد (ص)|پیامبر(ص)]] یا یکی از مشاهد امامان‌(ع) برای اجازه‌خواستن و اظهار ادب در پیشگاه آنان می‌خواند.<ref>مصباح، ص629.


تحفه الزائر، ص77.
تحفه الزائر، ص77.


مفاتیح الجنان، ص806. موسوعه الزیارات المعصومین، ج1، ص379.</ref>
مفاتیح الجنان، ص806. موسوعه الزیارات المعصومین، ج1، ص379.</ref> در هنگام ورود به زیارتگاه و سپس ایستادن در برابر قبر و پشت به قبله و خواندن زیارت‌نامه است.<ref name=":0">کامل الزیارات، ص139-143.</ref>
{{نقل قول دوقلو
| تیتر= اذن دخول
|اللَّهُمَّ إِنِّی وَقَفْتُ عَلَى بَابٍ مِنْ أَبْوَابِ بُیُوتِ نَبِیِّکَ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ قَدْ مَنَعْتَ النَّاسَ أَنْ یَدْخُلُوا إِلا بِإِذْنِهِ فَقُلْتَ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُیُوتَ النَّبِیِّ إِلا أَنْ یُؤْذَنَ لَکُمْ
|خدایا، من بر درِ یکی از درهای خانه‌های پیامبرت ایستاده‌ام، و تو مردم را از ورود بدون اجازه نهی کرده‌ای و فرموده‌ای:
«ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به خانه‌های پیامبر وارد نشوید مگر آنکه به شما اجازه داده شود.»


|اللَّهُمَّ إِنِّی أَعْتَقِدُ حُرْمَةَ صَاحِبِ هَذَا الْمَشْهَدِ الشَّرِیفِ فِی غَیْبَتِهِ کَمَا أَعْتَقِدُهَا فِی حَضْرَتِهِ وَ أَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَکَ وَ خُلَفَاءَکَ عَلَیْهِمُ السَّلامُ أَحْیَاءٌ عِنْدَکَ یُرْزَقُونَ یَرَوْنَ مَقَامِی وَ یَسْمَعُونَ کَلامِی وَ یَرُدُّونَ سَلامِی
== زیارت‌نامه‌های امام صادق(ع) ==
|خدایا، من حرمت صاحب این بارگاه شریف را در حال غیبتش، همان‌گونه باور دارم که در زمان حضورش باور داشتم، و یقین دارم که پیامبر تو و جانشینانش ـ علیهم‌السلام ـ نزد تو زنده‌اند و روزی داده می‌شوند؛ جایگاه مرا می‌بینند، سخنم را می‌شنوند و سلامم را پاسخ می‌دهند.
 
|وَ أَنَّکَ حَجَبْتَ عَنْ سَمْعِی کَلامَهُمْ وَ فَتَحْتَ بَابَ فَهْمِی بِلَذِیذِ مُنَاجَاتِهِمْ وَ إِنِّی أَسْتَأْذِنُکَ یَا رَبِّ أَوَّلا وَ أَسْتَأْذِنُ رَسُولَکَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ ثَانِیا وَ أَسْتَأْذِنُ خَلِیفَتَکَ الْإِمَامَ الْمَفْرُوضَ (الْمُفْتَرَضَ) عَلَیَّ طَاعَتُهُ وَ الْمَلائِکَةَ الْمُوَکَّلِینَ بِهَذِهِ الْبُقْعَةِ الْمُبَارَکَةِ ثَالِثا
|و تو شنیدن سخن آنان را از گوش من پوشانده‌ای، اما درِ فهم و لذت مناجاتشان را به رویم گشوده‌ای.
پروردگارا، نخست از تو اجازه می‌خواهم، سپس از پیامبرت ـ صلی‌الله‌علیه‌وآله ـ و در مرحله بعد از جانشین او، آن امامی که اطاعتش بر من واجب است.
آنگاه او را با نام خودش و نام پدرش، و نیز فرشتگانی را که مأمور این سرزمین مبارک‌اند، یاد می‌کنی
 
|أَ أَدْخُلُ یَا رَسُولَ اللَّهِ أَ أَدْخُلُ یَا حُجَّةَ اللَّهِ أَ أَدْخُلُ یَا مَلائِکَةَ اللَّهِ الْمُقَرَّبِینَ الْمُقِیمِینَ فِی هَذَا الْمَشْهَدِ فَأْذَنْ لِی یَا مَوْلایَ فِی الدُّخُولِ أَفْضَلَ مَا أَذِنْتَ لِأَحَدٍ مِنْ أَوْلِیَائِکَ فَإِنْ لَمْ أَکُنْ أَهْلا لِذَلِکَ فَأَنْتَ أَهْلٌ لِذَلِکَ
|آیا اجازه ورود دارم، ای رسول خدا؟
آیا اجازه ورود دارم، ای حجت خدا؟
آیا اجازه ورود دارم، ای فرشتگان مقرب الهی که در این بارگاه اقامت دارید؟
پس ای سروران من، به من اجازه ورود بدهید؛ آن‌گونه که بهترین اجازه را به یکی از دوستان خود می‌دهید.
و اگر من شایسته آن نیستم، شما خود شایسته بخشش و اجازه دادن هستید.}}
سپس وارد شو و بگو:<ref>مصباح، ص630.
 
در مفاتیح الجنان با تعبیر دیگری ذکر شده است.
 
مفاتیح الجنان، ص806.</ref>
{{نقل قول دوقلو
| تیتر= اذن دخول
| بسم الله وبالله وفي سبيل الله وعلى ملة رسول الله صلى الله عليه وآله.
| به نام خدا و با توکل بر خدا، و در راه خدا، و بر آیین رسول خدا ص
| اللهم اغفر لي وارحمني وتب عليّ إنك أنت التواب الرحيم.
| خدایا، مرا بیامرز و بر من رحمت آور و توبه‌ام را بپذیر؛ همانا تو توبه‌پذیرِ مهربان هستی.}}
روایت شده است که هنگام زیارت امام صادق(ع) بر در باب السلام بایست و این زیارت را بخوان:<ref>موسوعه الزیارات المعصومین، ص369.
روایت شده است که هنگام زیارت امام صادق(ع) بر در باب السلام بایست و این زیارت را بخوان:<ref>موسوعه الزیارات المعصومین، ص369.