صفه‌ی مسجدالنبی: تفاوت میان نسخه‌ها
عاطفه فتاحی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
عاطفه فتاحی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۶ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''صفه‌ی مسجدالنبی'''، سکویی بوده در قسمت انتهایی [[مسجد النبی|مسجد]] که محل استقرار و اقامت [[مهاجران (صدر اسلام)|مهاجران]] فقیر و بدون جا و مکان بوده‌است. امروزه این مکان با نام [[دکه الاغوات]] در [[مسجد النبی|مسجدالنبی]] شناخته می‌شود. | |||
صفه در قسمت شمالی مسجدالنبی، خارج از مسجد ولی متصل به آن بود که سایبانی داشت و مهاجران فقیر و بی‌سرپناه در آن مستقر می‌شدند. گزارشی نیز مساحت آن را ۹۶ متر و موقعیتش را منتهاالیه شرقی مسجد، کناره دیواره شمالی معرفی میکند. | |||
[[ | صفه محل عبادت، تعلیم و تعلم بود و پیامبر از حضور مهاجران مجرد در آن برای گسترش آموزه‌های اسلامی بهره می‌برد. مفسرانی چون [[ابوسعید خدری]]، [[عبدالله بن مسعود|ابن مسعود]] و [[عبدالله عمرو]] از [[اصحاب صفه]] بودند و [[عبادة بن صامت]] به صفه‌نشینان [[قرآن]] می‌آموخت. | ||
درباره تطبیق صفه با [[دکه‌الاغوات]] فعلی اختلاف نظر وجود دارد؛ برخی آن را همان مکان می‌دانند و برخی معتقدند صفه اصلی در غرب دکه الاغوات قرار داشته و دکه الاغوات پس از توسعه [[ولید بن عبدالملک]] وارد مسجد شد و پیش از آن خارج از مسجد و محل حجرات برخی از [[امهات المؤمنین|زنان پیامبر]] بود. | |||
==موقعیت مکانی== | ==موقعیت مکانی== | ||
صفه، سکویی در قسمت شمالی | صفه، سکویی در قسمت شمالی مسجدالنبی<ref>مجموعه الرسائل و المسائل، ص 34</ref>، خارج از مسجد ولی متصل به آن بود که سایبانی بر آن قرار داده‌بودند<ref>لسان، ذیل صف</ref> تا مهاجران فقیر و نیز کسانی که جایی برای اقامت نداشتند در آن‌جا مستقر شوند.<ref>انوارالتنزیل، ج1، ص 267</ref> بنا بر گزارش منابع، مکان صفه از ابتدا در قسمت شمالی مسجد قرار داشت و با تغییر قبله، دیوار بالایی آن مکان اهل صفه شد.و در همان باقی‌ماند.<ref>[[:پرونده:عمارة و توسعة المسجد النبوی الشریف عبر التاریخ.pdf|عمارة و توسعة المسجد النبوی الشریف عبر التاریخ، ص ۵۳]]</ref><ref>[https://wikihaj.com/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A9_%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%D8%A7%D9%84%D9%86%D8%A8%D9%88%D9%89_%D9%85%D9%86%D8%B0_%D8%A5%D9%86%D8%B4%D8%A7%D8%A6%D9%87_%D8%AD%D8%AA%D9%89_%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%8A%D8%A9_%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%B5%D8%B1_%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%85%D9%84%D9%88%D9%83%D9%89.pdf&page=41 عماره المسجد النبوی، ص 45]</ref> | ||
گزارشی دیگر صفه را زمینی به مساحتی ۹۶ متر در منتهاالیه شرقی مسجد و به عبارت دقیقتر در انتهای مسجد، کناره دیواره شمالی آن معرفی میکند. | گزارشی دیگر صفه را زمینی به مساحتی ۹۶ متر در منتهاالیه شرقی مسجد و به عبارت دقیقتر در انتهای مسجد، کناره دیواره شمالی آن معرفی میکند.<ref>آثار اسلامی مکه و مدینه، ص 234</ref> | ||
==جایگاه آموزش قرآن و تعالیم اسلامی== | ==جایگاه آموزش قرآن و تعالیم اسلامی== | ||
صفه مکانی بود که [[اصحاب صفه]]، به | صفه مکانی بود که [[اصحاب صفه]]، به عبادت وتعلیم و تعلم می‌پرداختند.<ref>اللمع، 132-133؛ انوارالتنزیل، ج1، ص 267</ref> از آن‌جا كه بسياری از پيروان پيامبر گرفتار كارهای روزمره خود بودند<ref>حلية الاولياء، ج۱، ص۳۷۷.</ref>، حضور [[مهاجران]] مجرد در مسجد فرصتی در اختيار [[حضرت محمد (ص)|پيامبر]] نهاد تا برای گسترش فرهنگ و آموزه‌های اسلامی از آن‌ها بهره برد.<ref>فتح الباري، ج۶، ص۴۳۰</ref> حضور مفسران مشهور ميان اصحاب صفه همچون [[ابوسعید خدری|ابوسعيد خدری انصاری]]، [[عبدالله بن مسعود|ابن مسعود]] و [[عبدالله عمرو]] پيامد اين برنامه بود.<ref>تاريخ المدينه، ج۲، ص۴۸۷.</ref> بسیاری از این افراد که تازه به مدینه آمده بودند، در همان صفّه، به آموزش های دینی می پرداختند<ref>تاريخ المدينه، ج۲، ص۴۸۷.</ref>، و گفته شده که [[عبادة بن صامت]]، به صُفّه نشینان قرآن می آموخت.<ref>المصنف، ج۵، ص۹۸</ref> | ||
==تفاوت صفه و دکه‌الاغوات== | ==تفاوت صفه و دکه‌الاغوات== | ||
برخی مورخان، مکانی که امروزه در [[مسجد النبی|مسجدالنبی]] با نام [[دکه الاغوات]] شناخته می‌شود را همان مکان صفه | برخی مورخان، مکانی که امروزه در [[مسجد النبی|مسجدالنبی]] با نام [[دکه الاغوات]] شناخته می‌شود را همان مکان صفه می‌دانند<ref>معالم المدینه المنوره، ج1، ص 233</ref>، عده‌ای نیز معتقدند مکان صفه اصلی در غرب دکه اغوات فعلی قرار می‌گرفته است و محل دکه اغوات که بعد از توسعه [[ولیدبن عبدالملک]] وارد مسجد شد، تا پیش از آن خارج از مسجد و محل حجرات برخی از [[امهات المؤمنین|زنان رسول خدا]] بوده است.<ref>آثار اسلامی مکه ومدینه، ص 234</ref> | ||
==جستارهای وابسته== | |||
*[[مسجدالنبی]] | |||
*[[اصحاب صفه]] | |||
*[[دکه الاغوات]] | |||
==پانویس== | |||
{{پانویس}} | |||
==منابع== | |||
{{منابع}} | |||
*'''آثار اسلامی مکه و مدینه'''، رسول، جعفریان، تهران، مشعر، 1387ش. | |||
*'''الرسائل و المسائل'''، احمد، ابن تیمیه، بیروت، 1403ق/1983م. | |||
*'''اللمع'''، عبدالله، سراج، لیدن، 1914. | |||
*'''انوارالتنزیل'''، عبدالله، بیضاوی، بیروت، مؤسسه شعبان | |||
*'''المصنّف'''، ابن ابي‌شيبه (م,۲۳۵ق.)، به كوشش سعيد محمد، دار الفكر، ۱۴۰۹ق؛ | |||
*'''تاريخ المدينة المنوره'''، ابن شبّه (م,۲۶۲ق.)، به كوشش شلتوت، قم، دار الفكر، ۱۴۱۰ق؛ | |||
*'''حلية الاولياء'''، ابونعيم الاصفهاني (م,۴۳۰ق.)، بيروت، دار الكتاب العربي، ۱۴۰۵ق؛ | |||
*'''عمارة و توسعه المسجد النبوی الشریف عبرالتاریخ'''، ناجی محمدحسن عبدالقادر الانصاری، مراجعه و تقدیم: فضیله الشیخ/عطیه محمدسالم، اصدارات نادی المدینه المنوره الادبی، الطبعه الاولی، 1416ق/1996م. | |||
* '''لسان'''، ابن منظور | |||
*'''معالم المدینه المنوره بین العمارة و التاریخ'''، عبدالعزیز عبدالرحمن ابراهیم، کعکی، بیروت، مؤسسه التاریخ العربی للطباعه و النشر و التجاره، چاپ اول، 1432ق/2011م | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۹
صفه‌ی مسجدالنبی، سکویی بوده در قسمت انتهایی مسجد که محل استقرار و اقامت مهاجران فقیر و بدون جا و مکان بوده‌است. امروزه این مکان با نام دکه الاغوات در مسجدالنبی شناخته می‌شود. صفه در قسمت شمالی مسجدالنبی، خارج از مسجد ولی متصل به آن بود که سایبانی داشت و مهاجران فقیر و بی‌سرپناه در آن مستقر می‌شدند. گزارشی نیز مساحت آن را ۹۶ متر و موقعیتش را منتهاالیه شرقی مسجد، کناره دیواره شمالی معرفی میکند.
صفه محل عبادت، تعلیم و تعلم بود و پیامبر از حضور مهاجران مجرد در آن برای گسترش آموزه‌های اسلامی بهره می‌برد. مفسرانی چون ابوسعید خدری، ابن مسعود و عبدالله عمرو از اصحاب صفه بودند و عبادة بن صامت به صفه‌نشینان قرآن می‌آموخت.
درباره تطبیق صفه با دکه‌الاغوات فعلی اختلاف نظر وجود دارد؛ برخی آن را همان مکان می‌دانند و برخی معتقدند صفه اصلی در غرب دکه الاغوات قرار داشته و دکه الاغوات پس از توسعه ولید بن عبدالملک وارد مسجد شد و پیش از آن خارج از مسجد و محل حجرات برخی از زنان پیامبر بود.
موقعیت مکانی[ویرایش | ویرایش مبدأ]
صفه، سکویی در قسمت شمالی مسجدالنبی[۱]، خارج از مسجد ولی متصل به آن بود که سایبانی بر آن قرار داده‌بودند[۲] تا مهاجران فقیر و نیز کسانی که جایی برای اقامت نداشتند در آن‌جا مستقر شوند.[۳] بنا بر گزارش منابع، مکان صفه از ابتدا در قسمت شمالی مسجد قرار داشت و با تغییر قبله، دیوار بالایی آن مکان اهل صفه شد.و در همان باقی‌ماند.[۴][۵]
گزارشی دیگر صفه را زمینی به مساحتی ۹۶ متر در منتهاالیه شرقی مسجد و به عبارت دقیقتر در انتهای مسجد، کناره دیواره شمالی آن معرفی میکند.[۶]
جایگاه آموزش قرآن و تعالیم اسلامی[ویرایش | ویرایش مبدأ]
صفه مکانی بود که اصحاب صفه، به عبادت وتعلیم و تعلم می‌پرداختند.[۷] از آن‌جا كه بسياری از پيروان پيامبر گرفتار كارهای روزمره خود بودند[۸]، حضور مهاجران مجرد در مسجد فرصتی در اختيار پيامبر نهاد تا برای گسترش فرهنگ و آموزه‌های اسلامی از آن‌ها بهره برد.[۹] حضور مفسران مشهور ميان اصحاب صفه همچون ابوسعيد خدری انصاری، ابن مسعود و عبدالله عمرو پيامد اين برنامه بود.[۱۰] بسیاری از این افراد که تازه به مدینه آمده بودند، در همان صفّه، به آموزش های دینی می پرداختند[۱۱]، و گفته شده که عبادة بن صامت، به صُفّه نشینان قرآن می آموخت.[۱۲]
تفاوت صفه و دکه‌الاغوات[ویرایش | ویرایش مبدأ]
برخی مورخان، مکانی که امروزه در مسجدالنبی با نام دکه الاغوات شناخته می‌شود را همان مکان صفه می‌دانند[۱۳]، عده‌ای نیز معتقدند مکان صفه اصلی در غرب دکه اغوات فعلی قرار می‌گرفته است و محل دکه اغوات که بعد از توسعه ولیدبن عبدالملک وارد مسجد شد، تا پیش از آن خارج از مسجد و محل حجرات برخی از زنان رسول خدا بوده است.[۱۴]
جستارهای وابسته[ویرایش | ویرایش مبدأ]
پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- ↑ مجموعه الرسائل و المسائل، ص 34
- ↑ لسان، ذیل صف
- ↑ انوارالتنزیل، ج1، ص 267
- ↑ عمارة و توسعة المسجد النبوی الشریف عبر التاریخ، ص ۵۳
- ↑ عماره المسجد النبوی، ص 45
- ↑ آثار اسلامی مکه و مدینه، ص 234
- ↑ اللمع، 132-133؛ انوارالتنزیل، ج1، ص 267
- ↑ حلية الاولياء، ج۱، ص۳۷۷.
- ↑ فتح الباري، ج۶، ص۴۳۰
- ↑ تاريخ المدينه، ج۲، ص۴۸۷.
- ↑ تاريخ المدينه، ج۲، ص۴۸۷.
- ↑ المصنف، ج۵، ص۹۸
- ↑ معالم المدینه المنوره، ج1، ص 233
- ↑ آثار اسلامی مکه ومدینه، ص 234
منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- آثار اسلامی مکه و مدینه، رسول، جعفریان، تهران، مشعر، 1387ش.
- الرسائل و المسائل، احمد، ابن تیمیه، بیروت، 1403ق/1983م.
- اللمع، عبدالله، سراج، لیدن، 1914.
- انوارالتنزیل، عبدالله، بیضاوی، بیروت، مؤسسه شعبان
- المصنّف، ابن ابي‌شيبه (م,۲۳۵ق.)، به كوشش سعيد محمد، دار الفكر، ۱۴۰۹ق؛
- تاريخ المدينة المنوره، ابن شبّه (م,۲۶۲ق.)، به كوشش شلتوت، قم، دار الفكر، ۱۴۱۰ق؛
- حلية الاولياء، ابونعيم الاصفهاني (م,۴۳۰ق.)، بيروت، دار الكتاب العربي، ۱۴۰۵ق؛
- عمارة و توسعه المسجد النبوی الشریف عبرالتاریخ، ناجی محمدحسن عبدالقادر الانصاری، مراجعه و تقدیم: فضیله الشیخ/عطیه محمدسالم، اصدارات نادی المدینه المنوره الادبی، الطبعه الاولی، 1416ق/1996م.
- لسان، ابن منظور
- معالم المدینه المنوره بین العمارة و التاریخ، عبدالعزیز عبدالرحمن ابراهیم، کعکی، بیروت، مؤسسه التاریخ العربی للطباعه و النشر و التجاره، چاپ اول، 1432ق/2011م