محرم (ماه): تفاوت میان نسخه‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
* ۱۲ یا ۱۳؛ ۶۱ق: دفن شهیدان [[کربلا]] توسط [[امام سجاد(ع)]] و جمعی از [[بنی‌اسد بن خزیمه|بنی اسد]] | * ۱۲ یا ۱۳؛ ۶۱ق: دفن شهیدان [[کربلا]] توسط [[امام سجاد(ع)]] و جمعی از [[بنی‌اسد بن خزیمه|بنی اسد]] | ||
* ۱۲؛ ۶۱ق: ورود اهل بیت و دیگران اسیران [[کربلا]] به [[کوفه]] | * ۱۲؛ ۶۱ق: ورود اهل بیت و دیگران اسیران [[کربلا]] به [[کوفه]] | ||
* ۱۲؛ ۹۴ق: شهادت [[امام سجاد(ع)]] | * ۱۲؛ ۹۴ق: شهادت [[امام سجاد(ع)]] بنا بر قول مشهور عالمان شیعه | ||
* ۱۳؛ ۶۱ق: حضور اسیران [[کربلا]] در مجلس ابن زیاد در [[کوفه]] | * ۱۳؛ ۶۱ق: حضور اسیران [[کربلا]] در مجلس ابن زیاد در [[کوفه]] | ||
* ۱۳؛ ۶۱ق: رسیدن خبر شهادت [[امام حسین (ع)|امام حسین]] و یارانش به [[مدینه]] و شام، با نامه ابن زیاد | * ۱۳؛ ۶۱ق: رسیدن خبر شهادت [[امام حسین (ع)|امام حسین]] و یارانش به [[مدینه]] و شام، با نامه ابن زیاد | ||
* ۱۵؛ ۶۱ق: فرستادن سرهای شهیدان [[کربلا]] به سوی شام | * ۱۵؛ ۶۱ق: فرستادن سرهای شهیدان [[کربلا]] به سوی شام | ||
* ۱۹؛ ۶۱ق:حرکت کاروان اسیران [[کربلا]] به سوی شام | * ۱۹؛ ۶۱ق:حرکت کاروان اسیران [[کربلا]] به سوی شام | ||
* ۲۳؛ ۱۴۲۷ق: تخریب [[آستان مقدس امامین عسکریین(ع)|حرم عسکریین]] در [[سامراء|سامرا]] با مواد منفجره | * ۲۳؛ ۱۴۲۷ق: تخریب [[آستان مقدس امامین عسکریین(ع)|حرم عسکریین]] در [[سامراء|سامرا]] با مواد منفجره | ||
* ۲۵؛ ۹۴/۹۵ق: شهادت [[امام سجاد(ع)]] بنا بر | * ۲۵؛ ۹۴/۹۵ق: شهادت [[امام سجاد(ع)]] بنا بر قولی. | ||
* ۲۷؛ ۶۴ق: آتش گرفتن [[کعبه]] و تخریب بخشی از آن در حمله [[یزید بن معاویه|یزید]] به [[مکه]] و سپاه [[عبدالله بن زبیر]] <ref>وقایع الأیام، ص۳۰۶؛ أنساب الاشراف، ج۵، ص۳۳۸.</ref> | * ۲۷؛ ۶۴ق: آتش گرفتن [[کعبه]] و تخریب بخشی از آن در حمله [[یزید بن معاویه|یزید]] به [[مکه]] و سپاه [[عبدالله بن زبیر]] <ref>وقایع الأیام، ص۳۰۶؛ أنساب الاشراف، ج۵، ص۳۳۸.</ref> | ||
* ۲۹؛ ۶۱ق: ورود کاروان اسیران [[کربلا]] به شام | * ۲۹؛ ۶۱ق: ورود کاروان اسیران [[کربلا]] به شام | ||
نسخهٔ ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۱۸
مُحَرَّمُ الحَرام یا مُحَرَّم یا ماه مُحَرَّم نخستین ماه سال هجری قمری[۱] و یکی از چهار ماه حرام است.[۲] علت این نام‌گذاری، حرمت جنگ و خون‌ریزی در این ماه دانسته شده است.[۳] بر اساس شریعت اسلامی، جنگ و خون‌ریزی در این ماه ممنوع بوده[۴] و این حرمت پیش از اسلام نیز رعایت می‌شده است.[۵]
ماه محرم در فرهنگ شیعه ماه سوگواری برای امام حسین(ع) و یارانش است[۶] و شیعیان در دهه نخست این ماه با برپایی مجالس در مساجد و حسینیه‌ها به عزاداری می‌پردازند؛[۷] ازجمله وقایع ماه محرم عبارتند از: شهادت امام حسین(ع) و یارانش در سال ۶۱ق، درگذشت ام سلمه از همسران پیامبر(ص)، آتش‌زدن کعبه در سال ۶۴ق، شهادت امام سجاد(ع) در سال ۹۴ق و تخریب حرم عسکریین(ع) در سال ۱۴۲۷ق اشاره کرد.
برخی وقایع ماه محرم
- ۱؛ سال ۷ بعثت: آغاز محاصره اقتصادی مسلمانان در شعب ابی‌طالب توسط قریش
- ۱؛ ۸۱ق: درگذشت محمد بن حنفیه فرزند امام علی(ع) در مدینه
- ۲؛ ۶۱ق: ورود امام حسین(ع) با اهل بیت و اصحابش به کربلا
- ۳؛ ۶۱ق: ورود عمر بن سعد با لشکریانش به کربلا
- ۴؛ ۶۱ق: فتوای شریح قاضی به کشتن امام حسین(ع)
- ۵؛ ۶۱ق: اعزام سپاه ابن‌زیاد برای جلوگیری از حرکت مردم کوفه برای یاری امام حسین(ع)
- ۶؛ ۶۱ق: یاری‌طلبی حبیب بن مظاهر از قبیله بنی‌اسد برای کمک به امام حسین(ع) در واقعه کربلا
- ۷؛ ۶۱ق: بستن آب بر امام حسین و یارانش به دستور ابن زیاد
- ۹؛ ۶۱ق: روز تاسوعا، روز بزرگداشت عباس بن علی(ع)
- ۱۰؛ ۶۱ق: روز عاشورا، شهادت امام حسین و یارانش در کربلا[۸]
- ۱۰؛ پس از سال ۶۱ق: وفات ام سلمه، همسر پیامبر
- ۱۰؛ ۶۷ق: کشته شدن ابن زیاد به دست مختار ثقفی
- ۱۱؛ ۶۱ق: حرکت کاروان اسیران کربلا به سوی کوفه
- ۱۲ یا ۱۳؛ ۶۱ق: دفن شهیدان کربلا توسط امام سجاد(ع) و جمعی از بنی اسد
- ۱۲؛ ۶۱ق: ورود اهل بیت و دیگران اسیران کربلا به کوفه
- ۱۲؛ ۹۴ق: شهادت امام سجاد(ع) بنا بر قول مشهور عالمان شیعه
- ۱۳؛ ۶۱ق: حضور اسیران کربلا در مجلس ابن زیاد در کوفه
- ۱۳؛ ۶۱ق: رسیدن خبر شهادت امام حسین و یارانش به مدینه و شام، با نامه ابن زیاد
- ۱۵؛ ۶۱ق: فرستادن سرهای شهیدان کربلا به سوی شام
- ۱۹؛ ۶۱ق:حرکت کاروان اسیران کربلا به سوی شام
- ۲۳؛ ۱۴۲۷ق: تخریب حرم عسکریین در سامرا با مواد منفجره
- ۲۵؛ ۹۴/۹۵ق: شهادت امام سجاد(ع) بنا بر قولی.
- ۲۷؛ ۶۴ق: آتش گرفتن کعبه و تخریب بخشی از آن در حمله یزید به مکه و سپاه عبدالله بن زبیر [۹]
- ۲۹؛ ۶۱ق: ورود کاروان اسیران کربلا به شام
- محرم سال ۱۵ یا ۱۶ق: درگذشت ماریه قبطیه، همسر پیامبر و مادر ابراهیم
پانویس
منابع
مروج الذهب و معادن الجوهر: علی بن حسین مسعودی، به تحقیق: اسعد داغر، قم، دار الهجرة، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق. الارشاد: محمد بن محمد مفید (شیخ مفید)؛ تصحیح مؤسسة آل‌البیت، قم، کنگره جهانی شیخ مفید، ۱۴۱۳ق. مجمع البیان فی تفسیر القرآن: فضل بن حسن طبرسی، با تصحیح فضل الله یزدی طباطبایی و هاشم رسولی، تهران، ناصر خسرو، چاپ سوم، ۱۳۷۲ش.