کاربر:Mo.ali.rezapour/صفحه تمرین۱: تفاوت میان نسخه‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش |
ابرابزار، اصلاح نویسه‌های عربی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات اشخاص | {{جعبه اطلاعات اشخاص | ||
|عنوان =میرزای شیرازی | |عنوان =میرزای شیرازی | ||
|تصویر = | |تصویر = | ||
|عرض تصویر = | |عرض تصویر = | ||
|توضیح تصویر = | |توضیح تصویر = | ||
|نام کامل = | |نام کامل =سیدمحمدحسن حسینی شیرازی | ||
|کنیه = | |کنیه = | ||
|لقب = | |لقب = | ||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
|مناصب = | |مناصب = | ||
|نحوه درگذشت/شهادت = | |نحوه درگذشت/شهادت = | ||
|تاریخ درگذشت = | |تاریخ درگذشت = ۱۳۱۲ق | ||
|شهر درگذشت = | |شهر درگذشت = | ||
|کشور درگذشت = | |کشور درگذشت = | ||
|آرامگاه = [[حرم امام علی(ع)]] | |آرامگاه = [[حرم امام علی(ع)]] | ||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
|نحوه اسلام آوردن = | |نحوه اسلام آوردن = | ||
|حضور در جنگ‌ها = | |حضور در جنگ‌ها = | ||
|هجرت به | |هجرت به = | ||
|دلیل شهرت = | |دلیل شهرت = | ||
|نقش‌های برجسته = | |نقش‌های برجسته = | ||
|دیگر فعالیت‌ها = | |دیگر فعالیت‌ها = | ||
|نام زیارتگاه = | |نام زیارتگاه = | ||
|سمت = | |سمت = | ||
| خط ۴۱: | خط ۴۰: | ||
|نوشته‌ها = | |نوشته‌ها = | ||
|موقوفات = | |موقوفات = | ||
|بناهای ساخته شده = | |بناهای ساخته شده = | ||
|مقام علمی = | |مقام علمی = | ||
|پس از = | |پس از = | ||
|پیش از = | |پیش از = | ||
|اساتید = محمدحسن نجفی صاحب جواهر و شیخ حسن کاشف‌الغطا، شیخ انصاری | |||
|اساتید = | |||
|محل تحصیل = [[شیراز]]، [[اصفهان]]، [[نجف]] | |محل تحصیل = [[شیراز]]، [[اصفهان]]، [[نجف]] | ||
|اجازه روایت از = | |اجازه روایت از = | ||
|اجازه اجتهاد از = | |اجازه اجتهاد از = | ||
|شاگردان = | |شاگردان = | ||
|اجازه روایت به | |اجازه روایت به = | ||
|اجازه اجتهاد به | |اجازه اجتهاد به = | ||
|تالیفات = | |تالیفات = | ||
|فعالیت سیاسی = | |فعالیت سیاسی = | ||
|فعالیت اجتماعی = | |فعالیت اجتماعی = | ||
|فعالیت مذهبی =تأسیس حوزه علمیه سامراء، کمک به بازسازی حرم امامین عسکریین | |فعالیت مذهبی =تأسیس حوزه علمیه سامراء، کمک به بازسازی حرم امامین عسکریین | ||
|وبگاه رسمی = | |وبگاه رسمی = | ||
|امضا = | |امضا = | ||
}} | }} | ||
'''میرزای شیرازی'''، از مراجع بزرگ شیعه در قرن سیزده و چهارده هجری قمری. | '''میرزای شیرازی'''، از مراجع بزرگ شیعه در قرن سیزده و چهارده هجری قمری. | ||
==معرفی== | |||
== معرفی == | |||
سیدمحمدحسن حسینی شیرازی، فرزند سیدمحمود، در سال ۱۲۳۰ قمری در شیراز چشم به جهان گشود. وی در بیست سالگی در حوزه اصفهان به اجتهاد رسید. میرزای شیرازی در سال ۱۲۵۹ قمری به نجف اشرف وارد شد و در درس مرحوم محمدحسن نجفی صاحب جواهر و شیخ حسن کاشف‌الغطا حضور یافت و پس از مدتی مفتخر به کسب اجازه اجتهاد از صاحب جواهر شد و بیشترین بهره را نیز از محضر شیخ انصاری برد.<ref>«بررسی حضور 22 ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۱۸.</ref> | |||
عبدالکریم حائری یزدی، | عبدالکریم حائری یزدی، | ||
شیخ‌فضل‌الله نوری، میرزامحمدتقی شیرازی، سیدحسن مدرس، از مهمترین شاگردان او به حساب | شیخ‌فضل‌الله نوری، میرزامحمدتقی شیرازی، سیدحسن مدرس، از مهمترین شاگردان او به حساب می‌آیند.<ref>ص۱۳۴ تا ص۱۳۶.</ref> | ||
میرزای شیرازی علاوه بر جایگاه والای علمی و مرجعیت علی‌الاطلاق، در اخلاق، سلوک و تهذیب سرآمد بود و در امور سیاسی بسیار باهوش بود.<ref>ص۱۱۹.</ref> | میرزای شیرازی علاوه بر جایگاه والای علمی و مرجعیت علی‌الاطلاق، در اخلاق، سلوک و تهذیب سرآمد بود و در امور سیاسی بسیار باهوش بود.<ref>ص۱۱۹.</ref> | ||
| خط ۷۶: | خط ۷۳: | ||
== هجرت به سامرا == | == هجرت به سامرا == | ||
مهمترین هدف میرزای شیرازی از هجرت به سامرا را تقریب بین شیعیان و اهل سنت بیان می‌کند: «به نظر | مهمترین هدف میرزای شیرازی از هجرت به سامرا را تقریب بین شیعیان و اهل سنت بیان می‌کند: «به نظر من این مهمترین هدف میرزای بزرگ از هجرت به سامرا بود» (سیدرضی شیرازی، ۱۳۷۱، ص۳۵). | ||
پیش از هجرت میرزا سامرا از یک طرف با فرهنگ شیعی و علوم آن بیگانه بود و در انحصار اهل سنت و میدانی برای رقابت عشایر و تعصبات قبایل بود. از طرف دیگر نیز شیعه و زائران حرم عسکریین در این شهر امنیت نداشتند. | پیش از هجرت میرزا سامرا از یک طرف با فرهنگ شیعی و علوم آن بیگانه بود و در انحصار اهل سنت و میدانی برای رقابت عشایر و تعصبات قبایل بود. از طرف دیگر نیز شیعه و زائران حرم عسکریین در این شهر امنیت نداشتند. | ||
با ورود میرزای شیرازی به سامرا این شهر مطمح نظر شیعیان از اقصا نقاط عالم شد و هرچند شیعیان | با ورود میرزای شیرازی به سامرا این شهر مطمح نظر شیعیان از اقصا نقاط عالم شد و هرچند شیعیان کمتری از اهل سنت داشت، از نظر قدرت و ابهت مرکز رفت‌وآمد شیعیان جهان گشت. گویا میرزای شیرازی در خصوص انتخاب سامرا به عنوان مقصد هجرت اهداف زیر را دنبال می‌کرده است: ۱. اسکان شیعیان در سامرا؛ ۲. تشکیل حوزه علمیه در جوار حرم امامین همامین عسکریین۸؛ ۳. تبلیغ تشیع در نواحی‌مختلف عراق؛ ۴. تقریب بین شیعه و اهل سنت.<ref>«بررسی حضور 22 ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۲۴.</ref> | ||
از جمله علل مهم مهاجرت میرزا به سامرا خاموش کردن آتش اختلافات فرقه‌ای و قومی مسلمانان آن منطقه بود. سامرا مرکز اهل سنت بود و عشایر اطراف آن از شیعیان بودند. هر از چند گاهی درگیری‌های خونین بین شیعیان و اهل سنت درمی‌گرفت. میرزا معتقد بود با هجرت به سامرا و ایجاد عمران و آبادی در آنجا الفت و محبت بین شیعه و سنی ایجاد، و آتش کینه‌ها را خاموش خواهد کرد؛ ازاین‌روی وقتی به سامرا هجرت کرد در جهت عمران آن شهر تلاش فراوان کرد (مصاحبه با محمد بحرالعلوم). او می‌خواست شیعیان به سامرا بیایند و در جوار برادران سنی‌مذهب ساکن شوند] از این رهگذر گامی در مسیر وحدت و تقریب برداشته شود.<ref>ص۱۲۵ و ص۱۲۶.</ref> | از جمله علل مهم مهاجرت میرزا به سامرا خاموش کردن آتش اختلافات فرقه‌ای و قومی مسلمانان آن منطقه بود. سامرا مرکز اهل سنت بود و عشایر اطراف آن از شیعیان بودند. هر از چند گاهی درگیری‌های خونین بین شیعیان و اهل سنت درمی‌گرفت. میرزا معتقد بود با هجرت به سامرا و ایجاد عمران و آبادی در آنجا الفت و محبت بین شیعه و سنی ایجاد، و آتش کینه‌ها را خاموش خواهد کرد؛ ازاین‌روی وقتی به سامرا هجرت کرد در جهت عمران آن شهر تلاش فراوان کرد (مصاحبه با محمد بحرالعلوم). او می‌خواست شیعیان به سامرا بیایند و در جوار برادران سنی‌مذهب ساکن شوند] از این رهگذر گامی در مسیر وحدت و تقریب برداشته شود.<ref>ص۱۲۵ و ص۱۲۶.</ref> | ||
او اعتقاد داشت آباد ساختن سامرا ایجاد امکانات رفاهی، خدماتی و ارتباطی بین شیعه و سنی الفت و محبت | او اعتقاد داشت آباد ساختن سامرا ایجاد امکانات رفاهی، خدماتی و ارتباطی بین شیعه و سنی الفت و محبت پدیدمی‌آورد؛ به همین دلیل ایشان علاوه بر احداث مدرسه‌ای مجهز برای طلاب، که حجرات بسیاری برای اسکان آنان داشت، بر شط سامرا نیز پل ساخت. پیش از آن مردم و زوار با قایق از رود دجله می‌گذشتند و بَلَم‌داران هم در حق مسافران اجحاف می‌کردند. احداث بازاری بزرگ، ساختن خانه برای بسیاری از مجاوران سامرا، انفاق به فقیران و محرومان و تقویت حیات اقتصادی افراد کم‌بضاعت، تزئین و بازسازی حرم مطهر سامرا و بنیان‌گذاری حسینیه‌ای برای اقامه سوگواری در مناسبت‌های ویژه به‌خصوص در محرم و صفر از جمله اقدامات دیگر ایشان بود.<ref>ص۱۲۶.</ref> | ||
کمک مالی به تعمیر و بازسازی حرم مطهر عسکریین از جمله اقدامات میرزای شیرازی در سامرا بوده است.<ref>ص۱۴۰.</ref> تأسیس کاروانسراهایی برای زائران و مسافران سامرا<ref>ص۱۴۲.</ref> | کمک مالی به تعمیر و بازسازی حرم مطهر عسکریین از جمله اقدامات میرزای شیرازی در سامرا بوده است.<ref>ص۱۴۰.</ref> تأسیس کاروانسراهایی برای زائران و مسافران سامرا<ref>ص۱۴۲.</ref> | ||
حضور | حضور ۲۲ساله و پربرکت میرزای شیرازی در سامرا و تشکیل حوزه قدرتمند در آن و نیز ساخت مدرسه‌ای برای طلاب، که اخیراً تجدید بنا شد، بافت این شهر را تغییر داد.<ref>ص۱۴۳.</ref> | ||
== تأسیس حوزه سامراء == | == تأسیس حوزه سامراء == | ||
آیت‌الله سیدمحمدحسن حسینی شیرازی ملقب به «میرزای بزرگ» و «سید مجدد» و «مجدد اول» و «میرزای شیرازی»، که ساکن نجف اشرف بود، به علل مختلفی، از جمله رونق‌بخشی به این شهر برای سکونت شیعیان و ایجاد وحدت سیاسی شیعه با اهل سنت در عراق، در شهر سامرا رحل اقامت گزید. به دنبال هجرت مرحوم میرزا به سامرا و تشکیل جلسات درس و بحث در برهه‌ای از زمان، حوزه علمیه در این شهر مستقر شد. میرزا شاگردانی با روحیه تقریبی پرورش داد که هر یک بزرگانی تأثیرگذار شدند. همه این برکات از آثار | آیت‌الله سیدمحمدحسن حسینی شیرازی ملقب به «میرزای بزرگ» و «سید مجدد» و «مجدد اول» و «میرزای شیرازی»، که ساکن نجف اشرف بود، به علل مختلفی، از جمله رونق‌بخشی به این شهر برای سکونت شیعیان و ایجاد وحدت سیاسی شیعه با اهل سنت در عراق، در شهر سامرا رحل اقامت گزید. به دنبال هجرت مرحوم میرزا به سامرا و تشکیل جلسات درس و بحث در برهه‌ای از زمان، حوزه علمیه در این شهر مستقر شد. میرزا شاگردانی با روحیه تقریبی پرورش داد که هر یک بزرگانی تأثیرگذار شدند. همه این برکات از آثار تعامل و هم‌زیستی شیعیان و اهل سنت در این شهر آن هم به هدایت مرحوم میرزاست. تلاش شبانه‌روزی میرزای شیرازی نزدیک به ربع قرن در سامرا مصروف این حرکت شد.<ref>«بررسی حضور 22 ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۱۷.</ref> | ||
== سفر حج == | == سفر حج == | ||
در سال | در سال ۱۲۸۷ قمری در زمان خلافت شریف عبدالله حسنی به حج مشرف شد و در خانه موسی بغدادی سُکنا گزید. صاحب‌خانه ورود میرزا را به اطلاع شریف رساند. شریف تکلیف کرد که میرزا را نزد او ببرند. او قضیه را برای میرزا نقل کرد. میرزا برای شریف پاسخ فرستاد: «اذا رأیتم العلماء علی أبواب الملوک فقولوا بئس العلماء و بئس الملوک و اذا رأیتم الملوک علی ابواب العلماء فقولوا نعم العلماء و نعم الملوک»؛ «هر گاه علما را بر سرای پادشاهان یافتید بگویید اینان بدترین علما، و آنان بدترین پادشاهان‌اند و اگر پادشاهان را بر سرای عالمان دیدید، بگویید آنان بهترین علما، و اینان بهترین پادشاهان هستند». شریف وقتی این سخن را شنید خود مبادرت به دیدار میرزا کرد و پس از آن او را به‌خانه خویش برد.<ref>«بررسی حضور 22 ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۲۳.</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۱۰۲: | خط ۹۹: | ||
{{برگرفتگی | {{برگرفتگی | ||
| پیش از لینک = | | پیش از لینک = | ||
| منبع = مقاله «بررسی حضور | | منبع = مقاله «بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، | ||
| لینک = https://farhangziarat.hzrc.ac.ir/article_247098.htmll| توضیحات منبع =در مجله فرهنگ زیارت | | لینک = https://farhangziarat.hzrc.ac.ir/article_247098.htmll| توضیحات منبع =در مجله فرهنگ زیارت | ||
}} | }} | ||
* «بررسی حضور | * «بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، خوشنویس، محمدحسین، شماره ۵۶، ۱۴۰۲ش. | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
{{پایان}} | {{پایان}} | ||
نسخهٔ ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۲۱
| مشخصات فردی | |
|---|---|
| نام کامل | سیدمحمدحسن حسینی شیرازی |
| زادروز | ۱۲۳۰ق. |
| زادگاه | ایران، شیراز |
| محل زندگی | نجف و سامرا |
| مذهب | شیعه |
| تاریخ درگذشت | ۱۳۱۲ق |
| آرامگاه | حرم امام علی(ع) |
| اطلاعات علمی و مذهبی | |
| اساتید | محمدحسن نجفی صاحب جواهر و شیخ حسن کاشف‌الغطا، شیخ انصاری |
| محل تحصیل | شیراز، اصفهان، نجف |
| فعالیت‌های اجتماعی-سیاسی | |
| فعالیت مذهبی | تأسیس حوزه علمیه سامراء، کمک به بازسازی حرم امامین عسکریین |
میرزای شیرازی، از مراجع بزرگ شیعه در قرن سیزده و چهارده هجری قمری.
معرفی
سیدمحمدحسن حسینی شیرازی، فرزند سیدمحمود، در سال ۱۲۳۰ قمری در شیراز چشم به جهان گشود. وی در بیست سالگی در حوزه اصفهان به اجتهاد رسید. میرزای شیرازی در سال ۱۲۵۹ قمری به نجف اشرف وارد شد و در درس مرحوم محمدحسن نجفی صاحب جواهر و شیخ حسن کاشف‌الغطا حضور یافت و پس از مدتی مفتخر به کسب اجازه اجتهاد از صاحب جواهر شد و بیشترین بهره را نیز از محضر شیخ انصاری برد.[۱]
عبدالکریم حائری یزدی،
شیخ‌فضل‌الله نوری، میرزامحمدتقی شیرازی، سیدحسن مدرس، از مهمترین شاگردان او به حساب می‌آیند.[۲]
میرزای شیرازی علاوه بر جایگاه والای علمی و مرجعیت علی‌الاطلاق، در اخلاق، سلوک و تهذیب سرآمد بود و در امور سیاسی بسیار باهوش بود.[۳]
پس از درگذشت شیخ انصاری در سال ۱۲۸۱ق، میرزای شیرازی به مرجعیت رسید.
هجرت به سامرا
مهمترین هدف میرزای شیرازی از هجرت به سامرا را تقریب بین شیعیان و اهل سنت بیان می‌کند: «به نظر من این مهمترین هدف میرزای بزرگ از هجرت به سامرا بود» (سیدرضی شیرازی، ۱۳۷۱، ص۳۵).
پیش از هجرت میرزا سامرا از یک طرف با فرهنگ شیعی و علوم آن بیگانه بود و در انحصار اهل سنت و میدانی برای رقابت عشایر و تعصبات قبایل بود. از طرف دیگر نیز شیعه و زائران حرم عسکریین در این شهر امنیت نداشتند.
با ورود میرزای شیرازی به سامرا این شهر مطمح نظر شیعیان از اقصا نقاط عالم شد و هرچند شیعیان کمتری از اهل سنت داشت، از نظر قدرت و ابهت مرکز رفت‌وآمد شیعیان جهان گشت. گویا میرزای شیرازی در خصوص انتخاب سامرا به عنوان مقصد هجرت اهداف زیر را دنبال می‌کرده است: ۱. اسکان شیعیان در سامرا؛ ۲. تشکیل حوزه علمیه در جوار حرم امامین همامین عسکریین۸؛ ۳. تبلیغ تشیع در نواحی‌مختلف عراق؛ ۴. تقریب بین شیعه و اهل سنت.[۴]
از جمله علل مهم مهاجرت میرزا به سامرا خاموش کردن آتش اختلافات فرقه‌ای و قومی مسلمانان آن منطقه بود. سامرا مرکز اهل سنت بود و عشایر اطراف آن از شیعیان بودند. هر از چند گاهی درگیری‌های خونین بین شیعیان و اهل سنت درمی‌گرفت. میرزا معتقد بود با هجرت به سامرا و ایجاد عمران و آبادی در آنجا الفت و محبت بین شیعه و سنی ایجاد، و آتش کینه‌ها را خاموش خواهد کرد؛ ازاین‌روی وقتی به سامرا هجرت کرد در جهت عمران آن شهر تلاش فراوان کرد (مصاحبه با محمد بحرالعلوم). او می‌خواست شیعیان به سامرا بیایند و در جوار برادران سنی‌مذهب ساکن شوند] از این رهگذر گامی در مسیر وحدت و تقریب برداشته شود.[۵]
او اعتقاد داشت آباد ساختن سامرا ایجاد امکانات رفاهی، خدماتی و ارتباطی بین شیعه و سنی الفت و محبت پدیدمی‌آورد؛ به همین دلیل ایشان علاوه بر احداث مدرسه‌ای مجهز برای طلاب، که حجرات بسیاری برای اسکان آنان داشت، بر شط سامرا نیز پل ساخت. پیش از آن مردم و زوار با قایق از رود دجله می‌گذشتند و بَلَم‌داران هم در حق مسافران اجحاف می‌کردند. احداث بازاری بزرگ، ساختن خانه برای بسیاری از مجاوران سامرا، انفاق به فقیران و محرومان و تقویت حیات اقتصادی افراد کم‌بضاعت، تزئین و بازسازی حرم مطهر سامرا و بنیان‌گذاری حسینیه‌ای برای اقامه سوگواری در مناسبت‌های ویژه به‌خصوص در محرم و صفر از جمله اقدامات دیگر ایشان بود.[۶]
کمک مالی به تعمیر و بازسازی حرم مطهر عسکریین از جمله اقدامات میرزای شیرازی در سامرا بوده است.[۷] تأسیس کاروانسراهایی برای زائران و مسافران سامرا[۸]
حضور ۲۲ساله و پربرکت میرزای شیرازی در سامرا و تشکیل حوزه قدرتمند در آن و نیز ساخت مدرسه‌ای برای طلاب، که اخیراً تجدید بنا شد، بافت این شهر را تغییر داد.[۹]
تأسیس حوزه سامراء
آیت‌الله سیدمحمدحسن حسینی شیرازی ملقب به «میرزای بزرگ» و «سید مجدد» و «مجدد اول» و «میرزای شیرازی»، که ساکن نجف اشرف بود، به علل مختلفی، از جمله رونق‌بخشی به این شهر برای سکونت شیعیان و ایجاد وحدت سیاسی شیعه با اهل سنت در عراق، در شهر سامرا رحل اقامت گزید. به دنبال هجرت مرحوم میرزا به سامرا و تشکیل جلسات درس و بحث در برهه‌ای از زمان، حوزه علمیه در این شهر مستقر شد. میرزا شاگردانی با روحیه تقریبی پرورش داد که هر یک بزرگانی تأثیرگذار شدند. همه این برکات از آثار تعامل و هم‌زیستی شیعیان و اهل سنت در این شهر آن هم به هدایت مرحوم میرزاست. تلاش شبانه‌روزی میرزای شیرازی نزدیک به ربع قرن در سامرا مصروف این حرکت شد.[۱۰]
سفر حج
در سال ۱۲۸۷ قمری در زمان خلافت شریف عبدالله حسنی به حج مشرف شد و در خانه موسی بغدادی سُکنا گزید. صاحب‌خانه ورود میرزا را به اطلاع شریف رساند. شریف تکلیف کرد که میرزا را نزد او ببرند. او قضیه را برای میرزا نقل کرد. میرزا برای شریف پاسخ فرستاد: «اذا رأیتم العلماء علی أبواب الملوک فقولوا بئس العلماء و بئس الملوک و اذا رأیتم الملوک علی ابواب العلماء فقولوا نعم العلماء و نعم الملوک»؛ «هر گاه علما را بر سرای پادشاهان یافتید بگویید اینان بدترین علما، و آنان بدترین پادشاهان‌اند و اگر پادشاهان را بر سرای عالمان دیدید، بگویید آنان بهترین علما، و اینان بهترین پادشاهان هستند». شریف وقتی این سخن را شنید خود مبادرت به دیدار میرزا کرد و پس از آن او را به‌خانه خویش برد.[۱۱]
پانویس
منابع
- «بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، خوشنویس، محمدحسین، شماره ۵۶، ۱۴۰۲ش.