کاربر:Mo.ali.rezapour/صفحه تمرین۱: تفاوت میان نسخه‌ها
ابرابزار، اصلاح نویسه‌های عربی |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶۲: | خط ۶۲: | ||
== معرفی == | == معرفی == | ||
سیدمحمدحسن حسینی شیرازی، | سیدمحمدحسن حسینی شیرازی، در سال ۱۲۳۰ قمری در شیراز متولد شد. وی پس از تحصیل علوم دینی در حوزه اصفهان، در سال ۱۲۵۹ قمری به نجف اشرف رفت و در درس مرحوم [[محمدحسن نجفی]] (صاحب جواهر) و شیخ حسن کاشف‌الغطا حضور یافت و پس از مدتی مفتخر به کسب اجازه اجتهاد از صاحب جواهر شد و بیشترین بهره را نیز از محضر [[مرتضی انصاری|شیخ انصاری]] برد.<ref>«بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۱۸.</ref> | ||
عبدالکریم حائری | میرزای شیرازی پس از درگذشت شیخ انصاری در سال ۱۲۸۱ق،به مرجعیت رسید. وی علاوه بر جایگاه والای علمی و مرجعیت علی‌الاطلاق، در اخلاق و سیر و سلوک سرآمد بود. عبدالکریم حائری یزدی،شیخ‌فضل‌الله نوری، میرزامحمدتقی شیرازی، سیدحسن مدرس، از مهمترین شاگردان او به حساب می‌آیند. او در سال ۱۳۱۲ق در سامرا درگذشت و در حرم امام علی(ع) دفن شد.<ref>«بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۱۹ و ص۱۳۴ تا ص۱۳۶.</ref> | ||
== هجرت به سامرا؛ ایجاد آبادانی در این شهر و تقریب بین شیعه و سنی == | |||
میرزای شیرازی در سال ۱۲۹۱ق از نجف به سامراء هجرت کرد و تا آخر عمر در آنجا زندگی کرد و سبب دگرگونی و تحول در این شهر گشت. مهمترین هدف میرزای شیرازی از هجرت به سامرا را تقریب بین شیعیان و اهل سنت بیان می‌کند. سامرا مرکز اهل سنت بود و عشایر اطراف آن از شیعیان بودند. هر از چند گاهی درگیری‌های خونین بین شیعیان و اهل سنت درمی‌گرفت. میرزا معتقد بود با هجرت به سامرا و ایجاد عمران و آبادی در آنجا الفت و محبت بین شیعه و سنی ایجاد، و آتش کینه‌ها را خاموش خواهد کرد؛ ازاین‌روی وقتی به سامرا هجرت کرد در جهت عمران آن شهر تلاش فراوان کرد. او می‌خواست شیعیان به سامرا بیایند و در جوار برادران سنی‌مذهب ساکن شوند. از این رهگذر گامی در مسیر وحدت و تقریب برداشته شود.<ref>«بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۲۴ تا ص۱۲۶ و ص۱۴۳.</ref> | |||
او اعتقاد داشت آباد ساختن سامرا، ایجاد امکانات رفاهی، خدماتی و ارتباطی بین شیعه و سنی الفت و محبت پدیدمی‌آورد؛ به همین دلیل ایشان علاوه بر احداث مدرسه‌ای مجهز برای طلاب، بر شط سامرا نیز پل ساخت. احداث بازاری بزرگ، انفاق به فقیران و محرومان و تقویت حیات اقتصادی افراد کم‌بضاعت، و بنیان‌گذاری حسینیه‌ای برای اقامه سوگواری در مناسبت‌های ویژه به‌خصوص در محرم و صفر از جمله اقدامات دیگر ایشان بود.<ref>«بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۲۶.</ref> | |||
=== کمک به تعمیر و بازسازی حرم مطهر عسکریین === | |||
کمک مالی به تعمیر و بازسازی حرم مطهر عسکریین از جمله اقدامات میرزای شیرازی در سامرا بوده است.<ref>ص۱۴۰.</ref> در دوره وی، حرم و رواق‌ها، آینه‌کاری و سنگ‌های کف صحن شریف، ترمیم شد و ساعت بزرگی بر درِ قبله، نصب گردید.<ref>دائرةالمعارف تشیع، ج۱، ص۹۴.</ref> وی همچنین کاروانسراهایی برای زائران در سامرا ساخت.<ref>ص۱۴۲.</ref> | |||
= | |||
کمک مالی به تعمیر و بازسازی حرم مطهر عسکریین از جمله اقدامات میرزای شیرازی در سامرا بوده است.<ref>ص۱۴۰.</ref> | |||
== تأسیس حوزه سامراء == | == تأسیس حوزه سامراء == | ||
به دنبال هجرت میرزای شیرازی به سامرا و تشکیل جلسات درس و بحث، حوزه علمیه در شهر شامرا شکل گرفت.<ref>«بررسی حضور 22 ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۱۷.</ref> | |||
== سفر حج == | == سفر حج == | ||
| خط ۱۰۳: | خط ۹۰: | ||
}} | }} | ||
* «بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، خوشنویس، محمدحسین، شماره ۵۶، ۱۴۰۲ش. | * «بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، خوشنویس، محمدحسین، شماره ۵۶، ۱۴۰۲ش. | ||
* '''دايرةالمعارف تشيع'''، زير نظر: احمد صدر حاج سيد جوادى، بهاءالدين خرمشاهى و كامران فانى. تهران، نشر شهيد محبى، بی‌تا. | |||
* | |||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
{{پایان}} | {{پایان}} | ||
نسخهٔ ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۴۷
| مشخصات فردی | |
|---|---|
| نام کامل | سیدمحمدحسن حسینی شیرازی |
| زادروز | ۱۲۳۰ق. |
| زادگاه | ایران، شیراز |
| محل زندگی | نجف و سامرا |
| مذهب | شیعه |
| تاریخ درگذشت | ۱۳۱۲ق |
| آرامگاه | حرم امام علی(ع) |
| اطلاعات علمی و مذهبی | |
| اساتید | محمدحسن نجفی صاحب جواهر و شیخ حسن کاشف‌الغطا، شیخ انصاری |
| محل تحصیل | شیراز، اصفهان، نجف |
| فعالیت‌های اجتماعی-سیاسی | |
| فعالیت مذهبی | تأسیس حوزه علمیه سامراء، کمک به بازسازی حرم امامین عسکریین |
میرزای شیرازی، از مراجع بزرگ شیعه در قرن سیزده و چهارده هجری قمری.
معرفی
سیدمحمدحسن حسینی شیرازی، در سال ۱۲۳۰ قمری در شیراز متولد شد. وی پس از تحصیل علوم دینی در حوزه اصفهان، در سال ۱۲۵۹ قمری به نجف اشرف رفت و در درس مرحوم محمدحسن نجفی (صاحب جواهر) و شیخ حسن کاشف‌الغطا حضور یافت و پس از مدتی مفتخر به کسب اجازه اجتهاد از صاحب جواهر شد و بیشترین بهره را نیز از محضر شیخ انصاری برد.[۱]
میرزای شیرازی پس از درگذشت شیخ انصاری در سال ۱۲۸۱ق،به مرجعیت رسید. وی علاوه بر جایگاه والای علمی و مرجعیت علی‌الاطلاق، در اخلاق و سیر و سلوک سرآمد بود. عبدالکریم حائری یزدی،شیخ‌فضل‌الله نوری، میرزامحمدتقی شیرازی، سیدحسن مدرس، از مهمترین شاگردان او به حساب می‌آیند. او در سال ۱۳۱۲ق در سامرا درگذشت و در حرم امام علی(ع) دفن شد.[۲]
هجرت به سامرا؛ ایجاد آبادانی در این شهر و تقریب بین شیعه و سنی
میرزای شیرازی در سال ۱۲۹۱ق از نجف به سامراء هجرت کرد و تا آخر عمر در آنجا زندگی کرد و سبب دگرگونی و تحول در این شهر گشت. مهمترین هدف میرزای شیرازی از هجرت به سامرا را تقریب بین شیعیان و اهل سنت بیان می‌کند. سامرا مرکز اهل سنت بود و عشایر اطراف آن از شیعیان بودند. هر از چند گاهی درگیری‌های خونین بین شیعیان و اهل سنت درمی‌گرفت. میرزا معتقد بود با هجرت به سامرا و ایجاد عمران و آبادی در آنجا الفت و محبت بین شیعه و سنی ایجاد، و آتش کینه‌ها را خاموش خواهد کرد؛ ازاین‌روی وقتی به سامرا هجرت کرد در جهت عمران آن شهر تلاش فراوان کرد. او می‌خواست شیعیان به سامرا بیایند و در جوار برادران سنی‌مذهب ساکن شوند. از این رهگذر گامی در مسیر وحدت و تقریب برداشته شود.[۳]
او اعتقاد داشت آباد ساختن سامرا، ایجاد امکانات رفاهی، خدماتی و ارتباطی بین شیعه و سنی الفت و محبت پدیدمی‌آورد؛ به همین دلیل ایشان علاوه بر احداث مدرسه‌ای مجهز برای طلاب، بر شط سامرا نیز پل ساخت. احداث بازاری بزرگ، انفاق به فقیران و محرومان و تقویت حیات اقتصادی افراد کم‌بضاعت، و بنیان‌گذاری حسینیه‌ای برای اقامه سوگواری در مناسبت‌های ویژه به‌خصوص در محرم و صفر از جمله اقدامات دیگر ایشان بود.[۴]
کمک به تعمیر و بازسازی حرم مطهر عسکریین
کمک مالی به تعمیر و بازسازی حرم مطهر عسکریین از جمله اقدامات میرزای شیرازی در سامرا بوده است.[۵] در دوره وی، حرم و رواق‌ها، آینه‌کاری و سنگ‌های کف صحن شریف، ترمیم شد و ساعت بزرگی بر درِ قبله، نصب گردید.[۶] وی همچنین کاروانسراهایی برای زائران در سامرا ساخت.[۷]
تأسیس حوزه سامراء
به دنبال هجرت میرزای شیرازی به سامرا و تشکیل جلسات درس و بحث، حوزه علمیه در شهر شامرا شکل گرفت.[۸]
سفر حج
در سال ۱۲۸۷ قمری در زمان خلافت شریف عبدالله حسنی به حج مشرف شد و در خانه موسی بغدادی سُکنا گزید. صاحب‌خانه ورود میرزا را به اطلاع شریف رساند. شریف تکلیف کرد که میرزا را نزد او ببرند. او قضیه را برای میرزا نقل کرد. میرزا برای شریف پاسخ فرستاد: «اذا رأیتم العلماء علی أبواب الملوک فقولوا بئس العلماء و بئس الملوک و اذا رأیتم الملوک علی ابواب العلماء فقولوا نعم العلماء و نعم الملوک»؛ «هر گاه علما را بر سرای پادشاهان یافتید بگویید اینان بدترین علما، و آنان بدترین پادشاهان‌اند و اگر پادشاهان را بر سرای عالمان دیدید، بگویید آنان بهترین علما، و اینان بهترین پادشاهان هستند». شریف وقتی این سخن را شنید خود مبادرت به دیدار میرزا کرد و پس از آن او را به‌خانه خویش برد.[۹]
پانویس
- ↑ «بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۱۸.
- ↑ «بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۱۹ و ص۱۳۴ تا ص۱۳۶.
- ↑ «بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۲۴ تا ص۱۲۶ و ص۱۴۳.
- ↑ «بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۲۶.
- ↑ ص۱۴۰.
- ↑ دائرةالمعارف تشیع، ج۱، ص۹۴.
- ↑ ص۱۴۲.
- ↑ «بررسی حضور 22 ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۱۷.
- ↑ «بررسی حضور 22 ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۲۳.
منابع
- «بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، خوشنویس، محمدحسین، شماره ۵۶، ۱۴۰۲ش.
- دايرةالمعارف تشيع، زير نظر: احمد صدر حاج سيد جوادى، بهاءالدين خرمشاهى و كامران فانى. تهران، نشر شهيد محبى، بی‌تا.